9-р бүлэг - Цоож [3]

Би ийм зүйл болно гэж бараг л таамаглаж байсан ч…

Одоо ангийн тал хувь нь намайг шоолж байна.

Би [Кэйки хэв маяг]-ийн эхний хөдөлгөөнийг давтаж бэлтгэл хийж байтал зарим ангийнхан минь илтээр хуруугаараа заан шоолж байгааг анзаарав.

Хөөе?

Намайг муулж байгаа бол зүгээр л араар минь ярь л даа. Ядаж би харахгүй, сонсохгүй газар.

Би аль болох анхаарлаа төвлөрүүлж, тэднийг үл тоомсорлохыг хичээж байтал Доннагийн хажууд зогсож байгаа өндөр залууг анзаарав.

Шаргалдуу бохир өнгийн үстэй.

Нуруугаар минь хүйтэн хөлс урсав.

“Гилберт фон Декстерой.”

Гол дүр анх тулгардаг эсрэг талынхны нэг.

Түүний аав “Аянгын бурхан Максимуc фон Декстерой” бөгөөд хүн төрөлхтний ертөнцөд байдаг цөөхөн SS зэрэглэлийн дайчдын нэг, мөн Баатрын чансаанд 3-р байр эзэлдэг.

Үүгээр ч зогсохгүй тэр Холбооны долоон тэргүүний нэг.

Ийм ар талтай хүн юу хүссэнээ бараг хийж чадна.

Тэр 22 настайдаа академид туслах багш болж чадсан нь ч үүний нотолгоо.

Гэхдээ Гилбертээс хүмүүсийн хамгийн их анзаардаг зүйл нь түүний ар тал биш.

Харин…

Тэр бол “цусны удам дээдэлдэг” хүн.

Тэр зөвхөн онцгой удамтай хүмүүс л оргилд хүрэх ёстой гэж итгэдэг.

Тиймээс Кевин түүний нүдэнд үзэн ядмаар нэгэн.

Кевиний эцэг эх жирийн хүмүүс.

Хамгийн ихдээ D зэрэглэлийн авьяастай.

Тэднийг чөтгөрүүд алсны дараа Кевин асрамжийн газар 5 жил амьдарсан.

Дараа нь алга болж, хэсэг хугацааны дараа гайхамшигт авьяастай суут хүн болж гарч ирсэн.

Ийм “бохир удамтай” хүн яаж анхаарлын төвд байхыг Гилберт тэвчих вэ?

Тэр бол хүчтэй удамтай хүмүүс л оргилд хүрэх хувь тавилантай гэж итгэдэг хүн.

Түүний ертөнцийг харах үзэл нь яг л язгууртан шиг.

Түүний бодлоор жирийн хүмүүс энэ ертөнцөд байр суурьгүй, зөвхөн язгууртнууд л захирч чадна.

Тиймээс Кевиний тухай сонсоод хамгийн түрүүнд бодсон зүйл нь:

“Энэ хавдрыг сургуулиас устгах хэрэгтэй.”

Гэхдээ үнэндээ Гилберт өмнө нь ийм байгаагүй.

Кевинийг харах бүрд түүний дурсамжинд нууж мартахыг хүссэн мэдрэмжүүд сэргэж, Кевинийг улам их үзэн ядах болсон.

Түүний үзэн ядалт үнэндээ өнгөрсөн үеийн шархнаас эхтэй.

Гилбертийн өнгөрсөн

Тэр анх Lock сургуульд ирэхдээ:

өөртөө итгэлтэй

эелдэг

хүмүүжилтэй

оюутан байв.

Гэтэл нэг өдөр ангид шилжин ирсэн сурагч гарч ирэв.

Гилберт шиг алдартай ар талгүй.

Зүгээр л жирийн сурагч.

Эхэндээ Гилберт түүнийг тоогоогүй.

Гэхдээ тэр сурагч чансаагаар аажмаар дээшилж эхлэв.

Удалгүй Гилберт түүнийг анхаарч эхэллээ.

Түүний гайхалтай өсөлтийг хараад Гилбертийн бүр сэтгэл хөдөлсөн.

"Эцэст нь надтай өрсөлдөх хүн гарч ирлээ."

Ингээд тэр илүү их хичээж, илүү их бэлтгэл хийж эхлэв.

Тэд:

бараг бүх хичээл дээр өрсөлдөнө

аажмаар найзууд болов

Эхэндээ Гилберт үргэлж ялдаг байсан.

Гэвч цаг өнгөрөх тусам зөрүү жижгэрсээр…

Удалгүй тэр шилжин ирсэн сурагч үргэлж ялдаг болов.

Гилберт улам их хичээсэн.

Гэвч…

Үр дүн өөрчлөгдсөнгүй.

Зөрүү улам томорсоор байв.

Ингээд түүний зүрхэнд дорд үзэгдэх мэдрэмж суусан.

"Би Аянгын бурхны хүү байж яаж түүнд ялагдана гэж?"

Өдөр бүр өөрөөсөө энэ асуултыг асуудаг болов.

Эхэндээ:

"Түүнээс илүү оноо авна."

Дараа нь:

"Ядаж хол зөрөхгүй байя."

Ингэсээр түүний өөртөө тавих хүлээлт улам доошилсоор байв.

Гэвч тэр бүх мэдрэмжээ дотроо хадгалж, найз хэвээр үлдсэн.

Эмгэнэлт өдөр

Нэг удаа сургуулийн аяллын үеэр өндөр зэрэглэлийн чөтгөр довтоллоо.

Бүгд амиа бодон зугтав.

Гилберт ч мөн адил.

Гэхдээ үймээн дунд нэг хүн үлдсэн.

Тэр бол түүний найз.

Тэр ганцаараа чөтгөртэй тулалдаж, ангийнхандаа зугтах цаг олгож байв.

Гилберт гүйж байхдаа найзыгаа байхгүйг анзаарав.

Эргээд харахад найз нь амиа тавин тулалдаж байлаа.

Гилберт туслах гэж оролдсон.

Гэвч багш түүнийг хүчээр зогсоож, зугтаалгасан.

Тусламж ирэхэд…

оройтсон байсан.

Түүний найз, өрсөлдөгч бүгдийг хамгаалж байгаад нас барсан.

Гилбертийн сэтгэл

Тэр мэдээг сонсоод Гилбертийн мэдэрсэн анхны мэдрэмж бол…

тайвшрал.

Гэвч удалгүй тэр өөрийн мэдрэмжийг ойлгоод аймшигтай гэмшив.

Яаж тэр найз нь бүгдийг аварч байгаад үхэхэд тайвширч чадсан юм бэ?

Тэр бол:

ах шиг нь хүн

хамгийн сайн найз

анхны жинхэнэ найз

Гилберт өрөөндөө нэг сар түгжигдэв.

Тэр бараг юм идэхээ больж, хэнтэй ч уулзахгүй болов.

Эцэст нь аав нь хүртэл ирэхээс аргагүй болов.

Аав нь хүйтэн хоолойгоор хэлсэн:

“Бүх зүйл хувь тавилантай холбоотой. Хичнээн авьяастай байсан ч амьд үлдэх нь зөвхөн сонгогдсон хүмүүс.”

Энэ үг Гилбертийн толгойд эргэлдсээр байв.

Тэр эргэн өнгөрснийг бодлоо.

Найз нь түүнээс илүү авьяастай байсан.

Гэвч эцэст нь амьд үлдсэн нь Гилберт өөрөө.

Тэгэхээр…

Ялагч нь амьд үлдсэн хүн.

Түүний бодол аажмаар гажиж эхлэв.

"Хичнээн авьяастай байсан ч хувь тавилангүй бол оргилд хүрэхгүй."

"Тэр авьяастай байсан ч яах вэ. Эцэст нь амьд үлдсэн нь би."

"Ядуу төрсөндөө л чи үхсэн."

Ингэж бодсоор тэр цусны удам дээдэлдэг үзэлтэй болсон.

Гэвч үнэндээ энэ бүхнийг чөтгөрүүд урьдчилан төлөвлөсөн байв.

Түүний “найз” бол үнэндээ чөтгөрүүдийн туршуул.

Тэд Гилбертийн сэтгэлд нэвтэрч, дараа нь түүнийг чөтгөрийн үр идүүлэхээр төлөвлөсөн.

Гэвч Гилбертийн аав төлөвлөгөөг нь илчилж, зогсоосон.

Гэхдээ…

хохирол аль хэдийн гарсан байв.

Би холоос Гилбертийг хараад өрөвдсөн.

Гэхдээ…

Түүнтэй яримаар байна уу?

Яавч үгүй.

Lock сургуулийн миний хамгийн их айдаг хүн бол тэр.

Тэр супер хүчтэй учраас биш.

Үнэндээ тэр бол дунд түвшний босс.

Харин аймшигтай нь…

Тэр бол “chain villain.”

Chain villain гэж юу вэ?

Хамгийн аймшигтай муу дүр.

Жишээ нь:

Нэг хүн чамайг дээрэмдэх гэж оролдлоо.

Чи түүнийг аллаа.

Тэгээд дууссан уу?

Үгүй.

Тэр том ахын шавь байжээ.

Ах нь ирнэ.

Түүнийг ялна.

Дараа нь ахын ах ирнэ.

Эцэст нь ахмад, удирдагч хүртэл гарч ирнэ.

Эцэст нь чи бүтэн байгууллага устгах хүртэл тэмцэнэ.

Зүгээр нэг хүнийг алснаас болж бүх байгууллагатай дайсагнана.

Гилберт яг тийм.

Мөн тэр байгууллага нь…

Холбоо.

Хүн төрөлхтний хамгийн хүчтэй байгууллага.

Тэдэнтэй тэмцэх үү?

Болно.

Гэхдээ би лав үгүй.

Би амиа хорлох бодолгүй.

Эцэст нь би 2 цагийн турш нэг л хөдөлгөөнийг давтаж бэлтгэл хийв.

Донна хэлэв:

— Анхаар.

— Өнөөдөр та нарыг бүгдийг ажиглалаа. Ихэнх нь надад таалагдсан.

Гэхдээ зарим нь зүгээр л тоглож, утгагүй савчиж байлаа.

Тэр над руу харав.

— Дараагийн удаа илүү сайн хийнэ гэж найдаж байна.

Ингээд анхны бэлтгэл дуусав.

Дотуур байр руу явах замд

— Хөөе, надад хөдөлгөөнөө заагаач?

— Яагаад нэг л хөдөлгөөнийг дахин дахин хийдэг юм?

— Анхаарал татах гэж байгаа юм уу?

Хэдэн хөвгүүд намайг зогсоолгүй дээрэлхэж байлаа.

Би тэднийг үл тоомсорлов.

Гэвч энэ нь тэдний сонирхлыг улам татав.

Тав орчим минутын дараа л тэд явсан.

Гэхдээ гол шалтгаан нь…

Гол дүрүүд ирсэн.

Кевин.

Жин.

Аманда.

Эмма.

Мелисса.

Хэрвээ Жин Кевинийг ууртай ширтээгүй байсан бол энэ нь яг л зураг шиг үзэгдэл байх байлаа.

Хоёр царайлаг залуу.

Гурван гайхамшигтай үзэсгэлэнт охин.

Бүгд инээж ярилцан алхана.

Тэднийг өнгөрөхөд хүмүүс зам тавьж байлаа.

Би ч бас бусадтай адил хажуу тийш зогсов.

Тэд өнгөрсний дараа коридор дахин хэвийн болов.

Би өрөөндөө хүрэв.

Дарах

Картаа уншуулахад хаалга автоматаар нээгдэв.

Гутлаа тайлж, шүршүүрт орж, шууд орондоо орлоо.

Сүүлийн 24 цаг огт унтаагүй тул бүр туйлдсан байв.

Ор хүрмэгц…

унтчихлаа.

Хөөе, хөөе, та нар анзаарсан уу? Хүмүүс бидэнд зам тавьж өгч байсан. Яг л том хүн явж байгаа юм шиг!

Эмма хөгжилтэйгээр урд

явж буй хүмүүсийг харж хэлэв.

Кевин инээмсэглэн толгой дохив.

— Тийм ээ, би харсан. Хүмүүс ингэнэ гэж үнэхээр бодоогүй.

Жин үл тоосон маягаар Кевин рүү харав.

— Хмф, мэдээж чи тэгж бодоогүй байх. Хүмүүс зам тавьж өгсөн шалтгаан нь би энд байсан учраас.

Жиний хариуг сонсоод Мелисса толгой сэгсэрч, түүнээс хоёр алхам холдов.

Тэр тэнэг хүмүүстэй харилцах дургүй.

Аманда харин Жиний занг аль хэдийн мэддэг тул ямар ч хариу үзүүлсэнгүй.

Тэд хоёулаа 1-р болон 2-р зэрэглэлийн том гилдүүдээс гаралтай учраас өмнө нь олон удаа уулзаж байсан.

Тиймээс тэр ийм занг нь аль хэдийн дасчихсан байв.

Үнэндээ дассан гэхээсээ илүү… тоохгүй.

Харин Эмма?

Тэр Жиний үгийг сонсоод инээд хүрч байв.

Кевин эвгүйхэн инээмсэглээд ярианы сэдвийг өөрчлөхийг оролдов.

— Тэгэхээр… та нар дунд нь байсан катанатай залууг анзаарсан уу?

— …Катана?

Эмма хэсэг бодоод гэнэт ойлгосон мэт хэлэв.

— Аан, тэр үү? Тэр катанаг байнга сугалж, буцааж хийж байсан хачин залуу юу?

Тэр шууд Кевиний хажууд ирж сонирхолтойгоор ярьж эхлэв.

Аманда шиг бардам язгууртан болж өсөөгүй Эмма харин өрсөлдөх дуртай, ихэнхдээ хөгжилтэй, нээлттэй зан чанартай.

Тиймээс Кевинийг харах бүрд түүний өрсөлдөх сэтгэл асаж, байнга түүнтэй ярилцахыг хүсдэг.

— Тийм ээ… тэр.

Кевин бага зэрэг гайхан толгой дохив.

— Түүний нэр хэн билээ?

Эмма толгойгоо хазайлган эргэн тойрноо харлаа.

Аманда номоо уншиж байсан тул хариу хэлсэнгүй.

Мелисса ч бас сонирхсонгүй.

Кевин өөрөө ч нэрийг нь мэдэхгүй тул мөрөө хавчив.

Тэр үед Жин ууртайгаар хэлэв.

— Тэр ялагдагчийг март. Зоогийн газар руу явъя. Би өлсөж байна.

Ингээд тэр алхмаа түргэсгэв.

— Хөөе, намайг хүлээ!

гэж Эмма хашгирсаар араас нь гүйв.

Кевин толгой сэгсэрч, мөн алхмаа түргэсгэж кафетери руу явлаа.

Тэр катанатай хүүгийн талаар асуусан

шалтгаан нь…

Түүний зөн совин тэр залууг зүгээр нэг хүн биш гэж хэлж байсан юм.

Гэвч хэсэг бодсоны эцэст тэр өөртөө хэлэв

.

— …Зүгээр л надад тэгж санагдсан байх.

Ингээд Рэн гол дүрийн анхааралд өртөх байсан төвөгтэй нөхцөл байдлаас азаар зайлсхийж чаджээ.