Өвдөж байна!

Яасан их өвдөж байна вэ!

Толгой минь тэсэхийн аргагүй шархирч байна!

Шивнээ дүүрэн, хэт тансаг бөгөөд нүд гялбам зүүдний ертөнц агшин зуур бутран сарнив. Гүн нойронд автан буй Жоу Минжүй толгойдоо жирийн бус, цохилт маягийн өвдөлт мэдэрч байлаа. Яг л хэн нэгэн түүнийг хайр найргүйгээр саваагаар дахин дахин балбаж буй мэт. Үгүй, бүр ч илүү хурц зүйл дагзыг нь нэвт сүлбээд, дараа нь эргүүлж мушгисан шиг!

"Ёооё…"

Мансуурсан байдалтай Жоу Минжүй эргэн босч, дээш харан, өндийхийг оролдсон ч гар хөл нь огт хөдөлсөнгүй. Яг л биеэ захирах чадвараа бүрэн алдчихсан мэт.

'Сайн харвал би одоо ч сэрээгүй байна… одоог хүртэл зүүдэлж байгаа бололтой… Магадгүй дараагийн агшинд би сэрчихсэн байна гэж бодном, гэвч үнэндээ зүүдэндээ байх ч юм билүү…'

Иймэрхүү явдалд өмнө нэлээд тохиолдож байсан Жоу Минжүй анхаарлаа төвлөрүүлж, харанхуй ба будлианд баригдсан энэ байдлаасаа мултрахыг хичээлээ.

Гэвч тэр мансуурал дунд, цуглуулж чадах хүсэл зориг нь замхран алга болох манан адил үл баригдам байв. Бодлоо удирдах, өөрийгөө шинжих нь туйлын бэрх. Хичнээн чармайсан ч санаа нь сарниж, элдэв бодол ээлжилж урган гарсаар.

'Яагаад би гэнэт шөнө дунд ийм аймшигтай толгой өвдөлт мэдрээд байна вэ?

Үнэхээр аймар өвдөж байна!

Тархины цус харвалт юм биш биз?

Чөтгөр гэж, ийм залуугаараа үхнэ гэж үү?

Би сэрэх хэрэгтэй! Одоо!'

'Хмм? Яагаад өмнөх шигээ тийм айхтар өвдөхгүй байна вэ? Гэхдээ яагаад одоо ч мохоо хутга тархийг минь хэрчиж байгаа юм шиг санагдаад байна…'

'Одоо унтах боломжгүй бололтой. Маргааш яаж ажилдаа очих вэ? Юу вэ?

Би яагаад одоо хүртэл ажлаа бодоод байгаа юм бэ? Ийм толгойн өвдөлттэй байж шүү дээ. Мэдээж амрах хэрэгтэй! Менежерийн үглэж дургүйцэхийг тоох шаардлагагүй!

Хөөе, ингэж бодоход бас муугүй ч юм шиг… хэхэ, бүр жаахан зав ч гарч магадгүй!'

Цохилох мэт өвдөлт Жоу Минжүйг нөмрөн авч, тэр бага багаар үл мэдэгдэх хүч хуримтлуулсаар эцэст нь нуруугаа хөдөлгөж, нүдээ нээж чадлаа. Тэр эцэст нь мансуурлаасаа ангижрав.

Эхэндээ хараа нь бүдгэрч, дараа нь бүдэг улаан туяанд халхлагдав. Түүний өмнө зөвхөн зузаан модоор хийсэн бичгийн ширээ харагдана. Яг голд нь бүдүүн ширхэгтэй, шаргал хуудсууд бүхий онгойлгосон дэвтэр байлаа. Гарчиг нь содон, гүн хар өнгийн үл таних бичгээр тод бичигджээ.

Дэвтрийн зүүн талд нь найман ширхэг орчим номыг нямбайлан давхарласан байв. Тэдний баруун хананд саарал цагаан хоолой суурилуулж, ханын гэрэл түүнд холбогджээ.

Тэр гэрэл нь сонгодог барууны хэв маягтай, насанд хүрсэн хүний толгойн тал орчим хэмжээтэй. Дотор нь тунгалаг шилэн бүрхүүлтэй, гадна талаасаа хар төмөр сараалжаар хүрээлэгдсэн байв.

Гэрлийн доод ташуу хэсэгт бүдэг улаан туяанд умбасан хар бэхний сав байлаа. Түүний товойсон хийц дээр бүдэг бадаг сахиусан тэнгэрийн дүрс үзэгдэнэ.

Бэхний савны өмнө, дэвтрийн баруун талд, бараан өнгийн, бүхэлдээ дугуй биетэй үзэг байв. Үзүүр нь сулхан гялалзах ба таг нь яг хажууд нь тавигдсан гуулин револьверийн дэргэд оршино.

Буу юу даа? Револьвер мөн үү?

Жоу Минжүй бүрэн балмагдав. Өмнө нь харагдаж буй эд зүйлс түүнд огт танил биш буюу түүний өрөөтэй огт адилгүй байлаа!

Гайхширч, будилсан тэрээр ширээ, дэвтэр, бэхний сав, револьвер бүгд цонхоор тусах гэрлээс үүдсэн улаан “хөшиг”-өөр бүрхэгдсэнийг анзаарав.

Далд ухамсраараа тэр дээш харан, харцаа аажмаар өргөв.

Тэнгэрт, “хар хилэн хөшиг”-ний дэвсгэр дээр улаан сар нам гүмхэн гэрэлтэн өндөрт хөвнө.

Энэ…

Жоу Минжүй тайлбарлахын аргагүй айдаст автаж, гэнэт босон харайлаа. Гэвч хөл нь бүрэн тэнийхээс өмнө тархи нь хүчтэй өвдөлтөөр эсэргүүцэн, түүнийг хүчгүй болгов. Тэр хяналтаа алдан унаж, өгзөг нь зузаан модон сандал дээр хүндээр буув.

Па!

Өвдөлт бараг мэдрэгдсэнгүй. Жоу Минжүй өөрийгөө түшин дахин босож, сандран эргэн тойрноо ажиглаж эхлэв.

Өрөө тийм ч том биш, хоёр талдаа тус бүр нэг хүрэн хаалгатай. Эсрэг ханын ойролцоо намхан модон ор байрлана.

Ор болон зүүн хаалганы хооронд шүүгээ байв. Хоёр хаалга нь ангайсан, доор нь таван шургуулгатай.

Шүүгээний хажууд, хүний өндрийн хэмжээтэй саарал цагаан хоолой хананд суурилсан бөгөөд хэд хэдэн хэсэгтээ араа, холхивч нь ил гарсан сонин механик төхөөрөмжтэй холбогджээ.

Өрөөний баруун буланд ширээний дэргэд нүүрсний зуухтай төстэй зүйлс, шөлний тогоо, төмөр сав суулга зэрэг гал тогооны хэрэгслүүд байв.

Баруун хаалганы эсрэг талд хэд хэдэн цууралттай том толь байрлана. Доод хэсэг нь модон, хээ нь энгийн даруухан.

Харцаа гүйлгэн, Жоу Минжүй толинд өөрийгөө одоогийн өөрийнхөө төрхийг харлаа.

Хар үс, бор нүд, даавуун цамц, туранхай биетэй, энгийн төрхтэй, нэлээд тод шугамтай нүүр…

Юу…

Жоу Минжүй гүнзгий амьсгаа татан, толгойд нь арга мухардсан, будилсан таамгууд ар араасаа урган гарлаа.

Эртний Европ хэв маягийн револьвер, мөн Дэлхийн сарнаас огт өөр улаан сар. Энэ бүхэн ганц л зүйлийг илтгэх мэт!

'Би… би өөр ертөнцөд шилжчихсэн гэж үү?'

Жоу Минжүй амаа бага зэрэг ангайлган гөлрөв.

Тэр багаасаа веб зохиол уншиж өссөн, ийм явдлыг олонтоо төсөөлж байсан. Гэвч бодитоор өөр дээр нь тохиолдоход, энэ байдлыг тэр дорхноо хүлээн зөвшөөрөхөд бэрх байлаа.

Энэ л гээч нь уран зөгнөлд дурлахын үнэ цэнэ гэж үү? Хэдхэн хормын дотор Жоу Минжүй өөрийгөө дотроо зүхэхийн зэрэгцээ ийм хүнд нөхцөлөөс ашиг гаргахыг оролдож байлаа.

Хэрвээ толгойд нь тасралтгүй цохилох өвдөлт бодлыг нь чангалсан атлаа тунгалаг байлгаагүйсэн бол, тэр лав үүнийг зүүд гэж бодох байсан.

'Тайвшир… тайвшир… тайвшир…'

Хэд хэдэн удаа гүнзгий амьсгаа авсны дараа Жоу Минжүй сандралаа дарж, өөрийгөө тогтоон барихыг хичээлээ.

Тэр мөчид, бие сэтгэл нь бага багаар намжихын хэрээр дурсамжууд урсан орж ирж, оюун санаанд нь аажмаар тодорч эхлэв!

Клайн Моретти

Хойд тивийн Лоэн Вант улсын, Аваа мужийн, Тинген хотын иргэн. Мөн Хой Их Сургуулийн Түүхийн тэнхимийн шинэхэн төгсөгч…

Түүний аав нь Эзэн хааны армийн түрүүч байсан бөгөөд Өмнөд тивтэй хийсэн колонийн мөргөлдөөний үеэр амиа өргөжээ. Нас барсны тэтгэмж нь Клайныг хувийн сургуульд суралцах боломж олгож, их сургуульд элсэх суурийг нь тавьсан…

Ээж нь Мөнх шөнийн дарь эхийн сүсэгтэн байсан. Клайн Хой Их Сургуульд элсэх шалгалтад тэнцэх жилд өөд болсон…

Тэр бас нэг ах, нэг охин дүүтэй. Тэр хоёр өрөө байр хуваан амьдардаг…

Гэр бүл нь чинээлэг биш, бүр боломж тааруухан гэж хэлж болохоор. Одоогоор гэр бүлийг нь импорт, экспортын компанид бичиг хэргийн ажилтан хийдэг ах нь ганцаараа тэжээж байгаа…

Түүхийн төгсөгчийн хувьд Клайн Хойд тивийн бүх хэлний эх сурвалж гэж тооцогддог эртний Фейсак хэлийг, мөн эртний бунхан болон тахилга, залбиралын зан үйлтэй холбоотой бичвэрүүдэд байнга гардаг Гермес хэлийг эзэмшсэн байв…

Гермес хэл гэж үү?

Жоу Минжүйгийн бодол хөдөлж, цохилох сүмээ илэв. Тэр ширээн дээрх онгойсон дэвтэр рүү харцаа шилжүүлэв. Шарласан хуудсан дээрх бичиг эхэндээ үл таних, дараа нь бүр ч хачин, дараа нь аажмаар танил мэт болж, эцэст нь ойлгогдохуйц болов.

Тэр нь Гермес хэл дээр бичигдсэн байлаа!

Хар бэхээр дараах өгүүлбэрийг бичжээ:

"Хүн бүр үхнэ, тэр дундаа би ч гэсэн."

Шшш!

Жоу Минжүй тайлбарлахын аргагүй айдаст автлаа. Тэр зөнгөөрөө ухарч, дэвтэр болон дээрх бичгээс аль болох зайгаа барихыг оролдов.

Хэт сул дорой байсан тул бараг уначих шахсан ч сандарсан янзтай гараа сунган ширээний ирмэгээс зуурч амжив. Эргэн тойрны агаар донсолж, бүдэг шивнээ сонсогдох мэт санагдана. Энэ нь яг л багадаа хөгшчүүлээс аймшгийн түүх сонсож байсан үеийг нь санагдуулна.

Тэр толгой сэгсрэн, энэ бүхэн хий үзэгдэл гэж өөрийгөө ятгав. Жоу Минжүй тэнцвэрээ олж, дэвтрээс харцаа холдуулан амьсгаагаа даран зогслоо.

Энэ удаа түүний харц гялалзах гуулин револьвер дээр тусав. Гэнэт нэг асуулт толгойд нь төрөв.

Клайны гэр бүл ийм байдалтай байхад, түүнд яаж револьвер авах мөнгө байх вэ?

Жоу Минжүй өөрийн эрхгүй хөмсгөө зангидав.

Гүн бодолд автсан тэрээр ширээний хажууд улаан алганы мөр байгааг гэнэт анзаарав. Түүний өнгө сарны гэрлээс ч бараан, “хөшиг”-өөс ч зузаан харагдана.

Тэр нь цустай гарын мөр байлаа!

"Цустай алганы мөр?"

Жоу Минжүй ширээний ирмэгийг барьж байсан баруун гараа зөнгөөрөө эргүүлэв. Доош харахад алга болон хуруунууд нь бүгд цусаар бүрхэгдсэн байв.

Тэр мөчид толгойд нь цохилох өвдөлт үргэлжилсээр байлаа. Бага зэрэг намдсан ч тасралтгүй үргэлжилнэ.

'Би толгойгоо хагалчихсан юм биш биз?'

Жоу Минжүй ингэж таамаглаад эргэж, цуурсан толины зүг алхав.

Хэдхэн алхмын дараа дунд зэргийн нуруутай, хар үстэй, бор нүдтэй хүний дүр тодхон харагдлаа. Тэр хүнээс тодорхой хэмжээнд эрдэмтэн залуугийн өнгө аяс мэдрэгдэнэ.

'Энэ… одоогийн би гэж үү? Клайн Моретти?'

Жоу Минжүй хэсэг зуур алмайрч зогсов. Шөнийн гэрэл сул байсан тул тэр бүхнийг тод харж чадахгүй байлаа. Тэр урагш алхсаар бараг толь мөргөх шахам ойртлоо.

Улаан хөшиг мэт сарны гэрлийг ашиглан тэр толгойгоо хажуу тийш эргүүлж, духныхаа хажуу хэсгийг ажиглав.

Толь дотор тод тусгал гарч ирэв.

Гавал дээр нь аймшигтай том шарх байлаа. Зах хэсгүүд нь түлэгдсэн мэт харагдана. Шархыг тойрон цус наалдаж, дотор нь саарал цагаан тархины эд аажмаар хөдөлж буй нь илхэн харагдана.