Тог! Тог! Тог!

Жоу Минжүй харсан зүйлдээ цочирдон ухарлаа. Толинд туссан тэр дүр өөрөө биш, харин хатаж хорчийсон цогцос мэт харагдана.

Ийм аймшигтай шархтай хүн яаж амьд байж чадаж байна вэ!?

Тэр итгэлгүйхэн дахин толгойгоо эргүүлж, нөгөө талаас нь шалгав. Хол зайтай, гэрэл муу байсан ч нэвт сүлбэсэн шарх, бараан улаан цусны толбыг тодхон харж байв.

"Энэ…"

Жоу Минжүй гүнзгий амьсгаа авч, өөрийгөө тайвшруулахыг хичээнэ.

Тэр зүүн цээжээ дарж, хүчтэй цохилох зүрхнийхээ амьд, эрч хүчтэй цохилтыг мэдрэв.

Дараа нь ил гаран, задарсан арьсандаа хүрэхэд бага зэрэг сэрүүн ч дотор нь дулаан урсаж байлаа.

Тэр доош сууж, өвдгөө нугалж чадаж байгаагаа шалгасны дараа дахин босож, жаахан тайвширчээ.

"Юу болоод байна вэ?" гэж тэр хөмсгөө зангидан бувтнав. Толгойн шархаа дахин нухацтай шалгахаар шийдлээ.

Тэр хоёр алхам урагш алхсанаа гэнэт зогсов. Цусан улаан сарны гэрэл хэтэрхий бүдэг тул “нарийн шалгалт” хийхэд хангалтгүй байв.

Тэр үед нэгэн дурсамж гэнэт сэргэж, Жоу Минжүй толгойгоо эргүүлэн бичгийн ширээний хажуу хананд байрлах саарал цагаан хоолой болон төмөр сараалжин бүрхүүлтэй гэрлийг ажиглав.

Энэ бол тухайн үеийн хамгийн түгээмэл хийн гэрэл байлаа. Дөл нь тогтвортой, гэрэлтүүлэх чадвар нь маш сайн.

Клайн Мореттигийн гэр бүлийн нөхцөл байдлыг бодоход керосин дэнлүү мөрөөдөл мэт, хийн гэрэл бол бүр ч боломжгүй зүйл. Тэдний зэрэг зиндаанд лаа ашиглах нь хамгийн тохиромжтой.

Гэвч дөрвөн жилийн өмнө Клайн Хой Их Сургуульд элсэхийн тулд шөнө дөл болтол хичээллэж байх үед ах Бенсон нь энэ бол гэр бүлийн ирээдүйг шийдэх чухал асуудал гэж үзжээ. Тиймээс өр тавихад хүрсэн ч гэсэн Клайнд тохиромжтой сурах орчин бүрдүүлэхээр зүтгэсэн.

Мэдээж, бичиг үсэгтэй, олон жил ажилласан Бенсон бол бодлогогүй хүн биш. Тэр нэлээд арга зальтай байв. Тэр байрны эзэнд хандаж, “ирээдүйд түрээслэх боломжийг нэмэгдүүлэхийн тулд орон сууцны түвшинг дээшлүүлж, хийн хоолой суурилуулах хэрэгтэй” хэмээн ятгасан. Байрны эзэн зөвшөөрч, үндсэн засварын зардлыг гаргасан.

Дараа нь импорт, экспортын компанид ажилладгийнхаа давуу талыг ашиглан, бараг өртөг үнээр шинэ хийн гэрэл худалдан авчээ. Эцэст нь зөвхөн хадгаламжаа ашиглахад хангалттай болж, өр тавих шаардлага гараагүй.

Энэ дурсамж өнгөрсний дараа Жоу Минжүй ширээний дэргэд ирж, хоолойн хавхлагыг эргүүлэн, хийн гэрлийн унтраалгыг мушгив.

Шаржигнах чимээ гарч, үрэлтээс оч үсрэв. Гэвч түүний хүлээж байсан шиг гэрэл ассангүй.

Тэр дахин хэд хэдэн удаа эргүүлсэн ч хийн гэрэл зөвхөн шаржигнаж, харанхуй хэвээр үлдэв.

"Хмм…"

Гараа татан, зүүн чамархайгаа дарсан Жоу Минжүй шалтгааныг санахын тулд дурсамжаа ухаж эхлэв.

Хэдэн секундын дараа тэр эргэн, хаалганы зүг алхав. Тэнд хананд суурилуулсан, мөн адил саарал цагаан хоолой холбогдсон механик төхөөрөмж байлаа.

Энэ бол хийн тоолуур!

Ил гарсан араа, холхивчийг хараад Жоу Минжүй өмднийхөө халааснаас зоос гаргаж ирэв.

Тэр нь бараан шар өнгөтэй, хүрэл мэт гялалзсан байв. Урд талд нь титэм зүүсэн хүний хөрөг, ар талд нь улаан буудайн багц дээр “1” гэсэн тоо сийлжээ.

Жоу Минжүй энэ нь Лоэн Вант улсын хамгийн энгийн мөнгөн тэмдэгт болох “зэс зоос” гэдгийг мэдэж байлаа. Нэг зоосны худалдан авах чадвар нь түүний өмнөх ертөнцөд гурваас дөрвөн юаньтай ойролцоо.

Ийм зоос нь таван зоос, хагас зоос, дөрөвний нэг зоос зэрэг бусад нэрлэсэн үнэтэй. Гэхдээ эдгээр нь өдөр тутмын хэрэглээнд хангалттай жижиг нэгж биш тул нэг зоос зарцуулахын тулд олон зүйл зэрэг худалдаж авах шаардлагатай болдог.

Жоу Минжүй хаан Жорж III хаан ширээнд суусны дараа цутгаж, гүйлгээнд орсон энэ зоосыг хэд эргүүлж харсныхаа дараа хийн тоолуурын нарийн босоо аманд хийв.

Чиг! Чаг!

Зоос доош унахтай зэрэгцэн араанууд эргэх чимээ гарч, богино атлаа уянгалаг механик хэмнэл үүсэв.

Жоу Минжүй хэдэн секунд ширтэж зогсоод, дараа нь зузаан модон ширээ рүү буцав. Тэр гараа сунган хийн гэрлийн хавхлгыг дахин эргүүлэв.

Хэд хэдэн удаа шаржигнасны дараа гэнэт тодхон чимээ гарлаа!

Дөл асаж, хурдан тэлэв. Эхлээд ханын гэрлийн дотор талыг дүүргэж, дараа нь тунгалаг шилээр нэвтэрч, өрөөг бүхэлд нь дулаан гэрлээр бүрхэв.

Харанхуй хурдан сарниж, улаан туяа цонхоор буцан ухрав. Жоу Минжүй тайлбарлахын аргагүйгээр сэтгэл нь тайвширч, яаран толины өмнө очив.

Энэ удаа тэр чамархай дээрх шархаа нухацтай шалгаж, нэг ч нарийн ширийнийг орхигдуулсангүй.

Хэдэнтээ нягталсны эцэст тэр анзаарсан нь анхны цусан толбоос өөр шинэ шингэн урсахаа больжээ. Яг л хамгийн сайн цус тогтоох, боолт хийсэн мэт харагдана. Харин шархны доторх аажмаар хөдөлж буй саарал цагаан тархины эд, мөн зах хэсгээр нь мах, цус дахин урган нэмэгдэж буй нь энэ шарх гучаас дөчин минут, эсвэл хоёр гурван цагийн дотор зүгээр л бүдэг сорви үлдэх хэмжээнд эдгэхийг илтгэнэ.

'Өөр ертөнцөд шилжихэд дагалддаг нөхөн сэргээх нөлөө гэж энэ үү?'

Жоу Минжүй амныхаа баруун буланг ялимгүй татан, дотроо бувтнав.

Удалгүй тэр уртаар санаа алдлаа. Ямартай ч тэр амьд байна!

Сэтгэлээ төвхнүүлсний дараа тэр шургуулгыг онгойлгож, жижигхэн саван гаргаж ирэв. Шүүгээний хажууд өлгөөтэй байсан хуучин, элэгдсэн алчуураас нэгийг авч, хаалгаа нээгээд хоёрдугаар давхрын түрээслэгчид хамтран ашигладаг нийтийн угаалгын өрөө рүү алхав.

'Толгой дээрх цусаа угаах хэрэгтэй. Үгүй бол яг гэмт хэргийн газар шиг харагдсаар байх нь. Өөрийгөө айлгах нь юу гэхэв, харин маргааш өглөө эрт босох дүү Мелиссад харагдвал төвөг болно!'

Гаднах коридор харанхуйд бүрхэгдсэн байв. Зөвхөн төгсгөлд байрлах цонхоор тусах улаан сарны бүдэг гэрэл сүүдрүүдийг арайхийн тодруулна. Тэд яг л шөнийн гүнд амьд хүмүүсийг чимээгүй ажиглах мангасын хос нүд шиг.

Жоу Минжүй аль болох чимээгүй алхан, бага зэрэг дагжин айдастайгаар нийтийн угаалгын өрөө рүү явлаа.

Дотогш ороход сарны гэрэл арай илүү тусаж, бүх зүйл тод харагдана. Тэр угаалтуурын өмнө зогсоод крантыг эргүүлэв.

Ус урсах чимээг сонсоод тэр гэнэт байрны эзэн ноён Фрэнкиг саналаа.

Усны төлбөр түрээсэнд багтдаг тул намхан, туранхай, цилиндр малгай, хантааз, хар костюм өмсдөг энэ эрхэм угаалгын өрөөг байнга шалгаж, ус урсах чимээг анхааралтай сонсдог.

Хэрвээ ус хэт их урсах аваас ноён Фрэнки өөрийн “эрхэмсэг зангаа” бүрэн гээж, таягаа савчуулан угаалгын өрөөний хаалгыг балбаж,

“Новшийн хулгайч!”,

“Үрэлгэн байдал бол ичгүүргүй хэрэг!”,

“Би чамайг тогтоогоод авлаа!”,

“Дахиад ийм юм харвал бохир чемодантайгаа хамт зайлаарай!”,

“Санаж яв, энэ бол Тинген хотын хамгийн боломжийн байр! Үүнээс илүү сайхан сэтгэлтэй байрны эзэн хаана ч байхгүй!”

гэх мэтээр хашгирдаг байв.

Эдгээр бодлоо хаяад Жоу Минжүй норгосон алчуураар нүүрэн дээрх цусаа дахин дахин арчив.

Угаалгын өрөөний эвдэрхий толинд өөрийгөө шалгаж, зөвхөн аймшигтай шарх болон цонхийсон царай л үлдсэнийг баталгаажуулсны дараа тэр арай тайвширлаа. Дараа нь даавуун цамцаа тайлж, савангаар цусны толбыг угаав.

Тэр мөчид хөмсгөө зангидан нэг асуудлыг саналаа.

Шарх хэт аймшигтай, цус ч мөн нэлээд их. Түүний өрөөнд одоо ч цусны ул мөр үлдсэн байх магадлал өндөр!

Хэдэн минутын дараа цамцаа угааж дуусмагц Жоу Минжүй норгосон алчуураа барин яаран өрөөндөө буцав. Эхлээд ширээн дээрх цуст гарын мөрийг арчиж, дараа нь хийн гэрлийн гэрэлд үлдсэн толбуудыг хайж эхлэв.

Тэр даруй ширээний доорх шалан дээр нэлээд их цус үсэрсэн байгааг олж харав. Мөн хананы зүүн талд шар өнгийн сум байлаа.

"Дагз руугаа револьвер тулгаж байгаад буудсан юм уу?"

Өмнөх бүх сэжүүрийг холбон бодоход Жоу Минжүй Клайн хэрхэн үхсэнийг ерөнхийд нь ойлгов.

Гэвч тэр таамгаа даруй батлах гэж яарсангүй. Харин нухацтайгаар цусны толбуудыг арчиж, “хэргийн газрыг” цэвэрлэв. Дараа нь сумыг авч ширээний дэргэд ирэн, револьверийн хүрдийг онгойлгож доторх сумнуудыг асгав.

Нийт таван сум, нэг хоосон хонгио бүгд гуулин өнгөөр гялалзана.

"Яг мөн байна…"

Жоу Минжүй өмнөх хоосон хонгиог харан толгой дохиж, сумнуудыг буцаан хүрдэнд хийв.

Тэр харцаа зүүн тийш шилжүүлэхэд дэвтрийн үгс нүдэнд тусав:

‘Хүн бүр үхнэ, тэр дундаа би ч гэсэн.’

Үүнийг хараад түүний толгойд дахин олон асуулт урган гарлаа.

Буу хаанаас гарч ирсэн бэ?

Амиа хорлолт уу, эсвэл зохиомол амиа хорлолт уу?

Даруухан гаралтай түүх судлаач ямар хэрэгт орооцолдсон юм бол?

Яагаад ийм амиа хорлох арга бараг цусгүй мэт харагдсан бэ? Миний шилжилт цагтаа таарч, эдгэрэлтийн нөлөө үзүүлсэн хэрэг үү?

Хэсэг бодсоны дараа Жоу Минжүй өөр цамц өмсөв. Тэр сандал дээр сууж, илүү чухал асуудлыг тунгаан бодож эхлэв.

Клайны амьдралын түүх одоохондоо түүний анхаарах зүйл биш. Жинхэнэ асуудал бол яагаад өөр ертөнцөд шилжсэнээ ойлгох, мөн буцаж чаддаг эсэхээ олж мэдэх явдал байлаа.

Эцэг эх, төрөл садан, хамгийн дотнын найз нөхөд… Интернэтийн тэр сонирхол татам ертөнц, элдэв амтат хоол хүнс… Эдгээр бүхэн л түүнийг буцахыг хүсэхэд хүргэж байлаа!

Чак. Чак. Чак…

Жоу Минжүйгийн баруун гар зөнгөөрөө револьверийн хүрдийг сугалж, буцаан суулгаж, дахин дахин давтана.

'Тийм ээ, энэ хугацаанд миний амьдрал өмнөхөөс тийм ч их ялгаатай байгаагүй. Зүгээр л жаахан азгүйтсэн. Гэхдээ яагаад ямар ч учир шалтгаангүйгээр өөр ертөнцөд шилжих ёстой гэж?'

'Азгүйтэл… Тийм ээ, би оройн хоолны өмнө аз дуудах ёслол хийсэн!'

Гэнэт нэг бодол Жоу Минжүйгийн оюунд гялсхийж, мананд дарагдсан дурсамжуудыг гэрэлтүүлэн тодрууллаа.

Өөрийгөө компютерийн ард дахь улс төрч, түүхч, эдийн засагч, биологич, мөн ардын зан заншлын судлаач гэж тооцдог тэрээр үргэлж “бүхнээс бага сага мэдлэгтэй” гэж боддог байв. Мэдээж, түүний дотнын найз нь үүнийг “бүх зүйлээс жаахан жаахныг л мэддэг” хэмээн шоолдог байлаа.

Тэдгээрийн нэг нь Хятадын мэргэ төлөг байв.

Өнгөрсөн жил нутагтаа очихдоо тэр хуучин номын дэлгүүрээс “Чин ба Хан гүрний үеийн мэргэ төлөг ба нууц увдисын мөн чанар” нэртэй утсаар оёсон ном олж харсан. Сонирхолтой санагдсан тул интернэтэд “мэдлэгтэй хүн” мэт харагдахад хэрэг болно гэж бодоод худалдаж авсан. Гэвч сонирхол нь удалгүй буурч, босоо бичигтэй тул уншихад маш төвөгтэй санагдсан. Эхний хэдэн хуудсыг л эргүүлж хараад буланд шидчихсэн байв.

Түүнээс хойш үүлийн нэг сарын турш тэр тасралтгүй азгүйтэлд өртсөн буюу гар утсаа алдах, үйлчлүүлэгчид нь хуурч зугтах, ажил дээрээ алдаа гаргах гээд. Тэгэхэд л тэр гэнэт номын эхэнд бичигдсэн аз дуудах ёслолыг санасан. Түүнээс гадна ямар ч суурь мэдлэг шаарддаггүй, маш энгийн байв.

Зөвхөн амьдарч буй газрынхаа үндсэн хүнснээс дөрвөн хэсгийг авч, өрөөний дөрвөн буланд ширээ, шүүгээ зэрэг дээр тавина. Дараа нь өрөөний төвд зогсоод, цагийн зүүний эсрэг чиглэлд дөрвөн алхам хийж дөрвөлжин үүсгэнэ.

Эхний алхам дээр чин сэтгэлээсээ:

‘Адислал нь Тэнгэр, Газрын Үхэшгүй Эзнээс ирнэ.’

Хоёр дахь алхам дээр дотроо:

‘Адислал нь Тэнгэр, Газрын Огторгуйн Эзнээс ирнэ.’

Гурав дахь алхам дээр:

‘Адислал нь Тэнгэр, Газрын Дээд Тэнгэрээс ирнэ.’

Дөрөв дэх алхам дээр:

‘Адислал нь Тэнгэр, Газрын Тэнгэрлэг Эрхэмээс ирнэ.’

Дөрвөн алхмыг хийсний дараа нүдээ анин, анхны байрлалдаа таван минут зогсох ёстой. Ингэснээр ёслол бүрэн гүйцэтгэгдэнэ.

Ямар ч зардалгүй тул тэр номоо олж, зааврын дагуу оройн хоолны өмнө ёслолыг хийсэн. Гэвч… тэр үед юу ч болоогүй.

Гэтэл хэн ингэнэ гэж санах билээ. Шөнө дунд үнэхээр өөр ертөнцөд шилжчихнэ гэж!

Өөр ертөнц рүү шилжилт!

"Энэ бүхэн тэр аз дуудах ёслолоос болсон байх магадлал өндөр… Тийм ээ, маргааш энд дахиад туршиж үзэх хэрэгтэй. Хэрвээ үнэхээр үүнээс болсон бол би буцаж шилжих боломжтой!"

Жоу Минжүй револьверийн хүрдийг оролдож байснаа зогсоож, гэнэт цэх суулаа.

Ямартай ч тэр заавал оролдож үзэх ёстой!

Тэр бүхнээ тавин байж нэг оролдлого хийх хэрэгтэй байлаа.