Удалгүй нэг долоо хоног өнгөрөв.

"Хүн төрөлхтөн бүх амьтдаас дээгүүр оршдог, харин Гү бол тэнгэр газрын мөн чанар юм. Энэ ертөнцөд мянга мянган төрөл зүйл, тоолж баршгүй олон Гү бий. Тэд бидний эргэн тойронд хаа сайгүй оршдог. Хөрсөнд, бут сөөгөнд, бүр зэрлэг араатны биед ч байдаг."

"Хүн төрөлхтөн үржиж өсөхийн хэрээр, эртний эрдэмтэд аажмаар Гүүгийн нууцыг тайлсан. Нүх сүвээ нээж, өөрийн анхдагч мөн чанараар Гүүг тэжээж, боловсруулж, удирдаж чаддаг болсон хүмүүсийг бид Гү мастер гэж нэрлэдэг."

"Та нар бүгд долоо хоногийн өмнөх Сэрэх Ёслолоор нүх сүвээ амжилттай нээсэн. Анхдагч тэнгис бүрэлдсэн тул та нар одоо бүгд нэгдүгээр түвшний Гү мастер болсон."

Тосгоны академид, академийн ахлагч итгэлтэй, тайван өнгөөр ярьж байлаа. Түүний өмнө 57 сурагч суун, анхааралтай гэх чинь сонсож байв.

Гү мастерын нууц, хүч чадал нь эдгээр залуусын зүрх сэтгэлд аль эрт гүн суусан байлаа. Тиймээс ахлагчийн хэлсэн үг бүр тэдний сонирхлыг ихэд татна.

Яг энэ үед нэг хөвгүүн гараа өргөв. Ахлагч тэр залууг зөвшөөрөхөд тэр босож,

"Ахлагч аа, би багаасаа энэ талаар мэддэг байсан. Нэгдүгээр түвшин, хоёрдугаар түвшин гээд байдаг. Та бидэнд илүү дэлгэрэнгүй тайлбарлаж өгч болох уу?" гэж асуулаа.

Гү Юүэ овгийн багш толгой дохин, суухыг дохиж заагаад,

"Гү мастерууд нийт есөн түвшинтэй. Доороос дээш, нэгдүгээр түвшнээс эхлээд есдүгээр түвшин хүртэл. Түвшин бүр нь нэг том шат бөгөөд дотроо дөрвөн жижиг шаттай. Эхний шат, дунд шат, дээд шат, оргил шат. Та нар бүгд саяхан Гү мастер болсон тул одоогоор нэгдүгээр түвшний эхний шатанд байна."

"Хэрвээ та нар Түвшин ахилтаа хичээнгүйлэн хийвэл, аяндаа хоёрдугаар, бүр гуравдугаар түвшинд хүрч чадна. Мэдээж авьяас өндөр байх тусам ахих боломж илүү."

"D зэрэглэлийн авьяастай хүний анхдагч тэнгис нүх сүвийн 2-3 давхаргыг эзэлдэг бөгөөд дээд тал нь нэгдүгээр эсвэл хоёрдугаар түвшинд хүрнэ. С зэрэглэлийн авьяастай бол 4-5 давхаргыг эзэлдэг. Ихэнх нь хоёрдугаар түвшинд зогсдог ч азтай цөөн хувь нь гуравдугаар түвшний эхний шатанд хүрч чадна. B зэрэглэлийн авьяастай бол 6-7 давхаргыг эзэлж, гуравдугаар түвшинд хүрэхээс гадна бүр дөрөвдүгээр түвшинд ч хүрч чадна. Харин A зэрэглэлийн авьяас бол анхдагч тэнгис арвин, нүх сүвийн 8-9 давхаргыг эзэлдэг. Ийм хүмүүс төрөлхийн авьяастай, Гү мастерын Түвшин ахилтад хамгийн тохиромжтой бөгөөд тавдугаар түвшинд хүрэх боломжтой."

"Харин зургаадугаар түвшнээс дээш Гү мастерууд бол домог мэт оршдог. Би ч нарийн ширийнийг нь сайн мэдэхгүй. Гү Юүэ овогт зургаадугаар түвшний Гү мастер хэзээ ч төрж байгаагүй. Харин дөрөв, тавдугаар түвшний мастерууд бол өмнө нь байсан."

Уг яриа явах тусам залуусын чих нь дэлдийж, нүд нь гялалзан урамтайгаар шунан сонсож байлаа.

Тэдний олонх нь урд эгнээнд сууж, нуруугаа цэх барьсан Гү Юүэ Фан Жэн рүү өөрийн эрхгүй харж байв. Эцсийн эцэст тэр A зэрэглэлийн авьяастай. Тэдний харц атаархал, жөтөөр дүүрэн байлаа. Үүний зэрэгцээ зарим нь ангийн хамгийн арын булан руу харц шидэв.

Тэнд, цонхны дэргэд налан суусан Гү Юүэ Фан Юань ширээн дээрээ бөгтийж, гүн нойронд автсан байв.

"Хараач, дахиад л унтаж байна," гэж хэн нэгэн шивнэлээ.

"Нэг долоо хоног тасралтгүй унтаж байгаа шүү дээ, одоо болтол сэрээгүй гэж үү?" хэмээн өөр нэг нь үг нэмэв.

"Тэгээд болоогүй ээ. Тэр шөнөжин тосгоны захад тэнэж явдаг гэсэн."

"Хэд хэдэн хүн харсан гэцгээлээ. Шөнө дарсны сав барьчихсан, согтуу галзуу хүн шиг л явдаг гэсэн. Аз болж ойр хавийг сүүлийн жилүүдэд цэвэрлэсэн болохоор аюул багатай." түүний ангийнхан энд тэндээс шивнэлдэж, янз бүрийн цуурхал хурдан тархаж байлаа.

"Яахав дээ, цохилт нь дэндүү хүчтэй байсан байх. Олон жил суут гэж магтагдсан хүн эцэстээ С зэрэглэл болж таарсан шүү дээ, хэхэ."

"Зөвхөн тэр ч биш. Дүү нь харин A зэрэглэл болж, одоо анхаарлын төвд байна. Хамгийн сайн бүхнийг тэр авч байна. Дүү нь тэнгэрт гарч, ах нь газарт унаж дээ, хөөрхий..."

Сурагчдын шивнээ улам чангарсаар, академийн ахлагчийн хөмсөг улам зангирч эхлэв. Бүх анги даяараа хүндэтгэлтэй сууж, идэвхтэй байхад ширээн дээрээ унтаж буй Фан Юань илт ялгарч, нүдэнд тусаж байлаа.

"Нэг долоо хоног өнгөрсөн байхад, одоо хүртэл ингэж сэтгэлээр унасан хэвээр. Хмф, анх би эндүүрсэн бололтой. Ийм хүн яаж суут байж чадах юм!" гэж ахлагч дотроо бухимдан бодов. Тэр энэ асуудлаар Фан Юаньтай олон удаа ярилцсан ч үр дүн гарсангүй. Фан Юань хүссэнээ л хийсээр, хичээл бүрийг унтаж өнгөрөөдөг байв. Энэ нь зааж буй ахлагчид ихээхэн толгой өвтгөсөн асуудал болжээ.

"За больё доо, тэр ердөө С зэрэглэлтэй. Ийм хэмжээний цохилтыг ч дааж чадахгүй байвал, ийм зан чанартай хүнийг өсгөж бойжуулах нь овгийн нөөцийг дэмий үрэхээс өөрцгүй. Ямар ч ашиг гарахгүй." Ахлагчийн сэтгэл Фан Юаньд бүрэн урам хугарсан байв.

Фан Юань ердөө С зэрэглэлтэй, харин түүний дүү Фан Жэн бол A зэрэглэлийн авьяастай. Одоо овог анхаарлаа хандуулж, хүч гарган өсгөх хүн гэвэл мэдээж тэр байлаа.

Академийн ахлагч ийн бодож байх зуураа асуултанд хариулсаар байв.

"Овгийн түүхэнд олон хүчирхэг мастерууд байсан. Тавдугаар түвшний мастерууд гэвэл хоёр бий. Нэг нь анхны үеийн овгийн тэргүүн, бидний өвөг дээдэс. Тэр л Гү Юүэ тосгоныг байгуулсан. Нөгөө нь дөрөвдүгээр үеийн овгийн тэргүүн. Тэр онцгой авьяастай байсан бөгөөд тавдугаар түвшний Гү мастерын зэрэгт хүрч чадсан. Хэрвээ тэр ичгүүргүй, зальтай Ч

Цэцэгт Дарс Ламын гэнэтийн дайралтад өртөөгүй бол, магадгүй зургаадугаар түвшинд хүрэх байсан ч юм билүү..."

Ингэж хэлээд тэр гүн санаа алдав. Доор сууж байсан залуус үүнийг сонсоод уурлан хашгирч эхлэв.

"Бүгд тэр Цэцэгт Дарс Ламаас болсон! Хэтэрхий зальтай, бас овжин байсан!"

"Манай дөрөвдүгээр овгийн тэргүүн дэндүү зөөлөн сэтгэлтэй, нинжин байсан болохоор амиа хэт залуудаа алдсан. Маш харамсалтай!"

"Хэдэн зуун жилийн өмнө төрсөн ч болоосой! Тэр чөтгөртэй таарсан бол муухай нүүрийг нь урж хаях байлаа!"

Дөрөвдүгээр овгийн тэргүүн болон Цэцэгт Дарс Ламын тухай түүхийг Гү Юүэ овгийн бүх хүн мэддэг байв.

Цэцэгт Дарс Лам мөн тавдугаар түвшний Гү мастер байсан бөгөөд тухайн үедээ Чөтгөрийн урсгалын дунд олон жил цэцгийн хулгайчаар нэрд гарсан нэгэн байлаа. Хэдэн зуун жилийн өмнө тэр Чин Мао ууланд ирж, Гү Юүэ тосгонд гэмт хэрэг үйлдэхийг завдсан ч эцэст нь дөрөвдүгээр үеийн овгийн тэргүүнд илчлэгдсэн. Асар том, дэлхийг доргиосон тулалдааны дараа Цэцэгт Дарс Лам өвдөг сөгдөн өршөөл гуйх хүртлээ ялагдсан байв. Гэвч Дөрөвдүгээр овгийн тэргүүн энэрэнгүй, сайхан сэтгэлтэй тул түүнийг амьд үлдээхийг хүссэн. Гэвч Цэцэгт Дарс Лам гэнэт хуурах дайралт хийж, овгийн тэргүүнд хүнд шарх учруулжээ. Овгийн тэргүүн хилэгнэн, түүнийг газар дээр нь хороосон ч өөрийн авсан шарх нь эдгэрэшгүй байсан тул удалгүй нас барсан.

Иймээс Гү Юүэ овгийнхны сэтгэлд дөрөвдүгээр үеийн овгийн тэргүүн бол тосгоныхоо төлөө амиа золиосолсон агуу баатар юм.

"Цэцэгт Дарс Лам гэж үү..." Ангийн шуугианаас сэрсэн Фан Юань нойрмог нүдээ нээлээ.

Тэр биеэ сунган, дотроо бухимдан бодлоо. Энэ Цэцэгт Дарс Лам хаана үхсэн юм бол? Яагаад би бүх тосгоноор хайгаад байхад ч түүний өв хөрөнгийг олж чаддаггүй юм дээ?

Түүний дурсамжид, овгийн нэг Гү мастер сэтгэл нь шархалж, архи ихээр ууж эхэлсэн байдаг. Одоогоос хоёр сарын дараа тэр хүн тасартлаа согтож, тосгоны гадна хэвтэж байхад дарсны хурц үнэрээр нь нэгэн Дарсны өт түүн рүү татагдсан.

Тэр Гү мастер хөөрөн баярлаж, түүнийг барихаар шийдсэн. Дарсны өт яаран зугтаж, тэр араас нь нэхэн хөөж явахдаа, ул мөрийг нь даган газар доорх нүхэн орцыг олж илрүүлэн, дотогш орсон.

Дарсны өт бол маш үнэтэй, ховор төрлийн Гү. Хагас согтуу байсан ч тэр Гү мастер эрсдэл гарган дотогш орж, нууц газар доорх агуйд хүрчээ. Тэнд тэр Цэцэгт Дарс Ламын яс болон түүний үлдээсэн өвийг олсон.

Тэр тосгонд буцаж ирээд энэ нээлтээ мэдээлмэгц, бүх овог даяар их шуугиан дэгдсэн. Дараа нь тэр Гү мастер асар их ашиг хүртэж, Түвшин нь гэнэт үсрэнгүй өссөн. Өмнө нь түүнийг орхисон хайртай бүсгүй нь хүртэл дахин түүнд татагдаж, хэсэг хугацаанд овгийн ярианы төв болсон.

"Харамсалтай нь би энэ тухай зөвхөн тасархай мэдээлэл л сонсож байсан. Тиймээс яг хаана байгааг нь мэдэхгүй. Дахин төрнө гэж мэдэж байсан биш дээ. Цэцэгт Дарс Лам минь, чи яг хаана ясаа тавьсан юм бэ?"

Эдгээр өдрүүдэд тэр их хэмжээний архи худалдан авч, шөнө болохоор тосгоноор тэнэж байв. Тэр дарсны үнэрээр Дарсны өтийг татахыг хүссэн. Харамсалтай нь, Дарсны өт огт үзэгдсэнгүй. Энэ нь түүнийг ихэд гонсойлгож байлаа.

'Хэрвээ би тэр Дарсны өтийг олж, өөрийн амин Гү болгон боловсруулж чадвал, овгийн өгдөг Сарны гэрлийн Гүүгээс хавьгүй дээр байхсан. Нүд ирмэхийн зуур дөрөвдүгээр сар болж. Надад цаг их үлдсэнгүй.'

Фан Юань санаа алдан, цонхоор гадагш ширтэв.

Хөх тэнгэр, цагаан үүлний доор ногоон уулс алсад үргэлжилнэ. Ойролцоо нь хулсны төгөл байх бөгөөд энэ нь Чин Мао уулын өвөрмөц жадан хулс байлаа. Хулс бүр шулуун, үзүүр нь жадны ир шиг хурц.

Холгүйхэн тэндхийн модод аль хэдийн ногоорч, зөөлөн найлзуур нь шар ногоон өнгөөр дүүрэн харагдана. Хааяа өнгө алагласан жижиг шувууд мөчир дээр суун жиргэлдэнэ. Хаврын салхи уул усны шинэхэн үнэрийг тээж, ертөнц даяар түгээж байлаа.

Мэдээгүй ч байтал хичээл бараг дуусах дөхжээ. Академийн ахлагч эцэст нь,

"Энэ долоо хоногт та нарт нүх сүв дэх анхдагч тэнгисээ ажиглах, мөн бясалгал хийж, бие доторх анхдагч мөн чанарыг хөдөлгөх аргыг заасан. Одоо та нарын амин Гүүгээ боловсруулах цаг ирлээ. Энэ хичээл дуусмагц та нар академийн Гү өрөөнд очиж, нэг Гү сонгоно. Сонгосныхоо дараа гэртээ харьж, түүнийг төвлөрөн боловсруул. Гүүгээ бүрэн боловсруулж дуусмагц буцан ирж, хичээлдээ үргэлжлүүлэн сууна. Үүний зэрэгцээ энэ нь та нарын анхны шалгалт болно. Хэн хамгийн түрүүнд дуусгана, тэр хүн 20 ширхэг анхдагч чулуугаар шагнуулна."