3-р бүлэг : Ид шидийн гарын авлага

Энэ ертөнцөд дахин мэндэлснээс хойш хоёр жил орчим өнгөрчээ.

Хөл, бэлхүүс минь тэнхэрч, алхах чадалтай боллоо.

Тэр ч бүү хэл, энэ ертөнцийн хэлийг сурч эхлэв.

—

Амьдралаа нухацтай авч үзэхээр шийдсэнийхээ дараа юу хийж чадахаа тунгаан бодлоо.

Амьдралд минь юу хэрэгтэй вэ? Сурах бичиг, спорт, мөн төрөл бүрийн ур чадвар.

Нялх хүүхэд байхад хийж чадах зүйл тун хомс. Хамгийн ихдээ л хэн нэгний энгэрт нүүрээ наах л боломжтой.

Гэтэл гэрийн үйлчлэгч дээр очиж эрхлэх гэтэл тэрээр дургүйцсэн царай гаргана.

Тэр үйлчлэгч хүүхдэд дургүй нь лавтай.

Спорт бол арай хожуу хийж болох зүйл гэдгийг ухаарсан би, хэл сурахын тулд гэрт байгаа номнуудыг эрж хайв.

Бичиг үсэг тайлагдана гэдэг чухал.

Япончуудын бичиг үсэг тайлагдсан түвшин бараг зуун хувь хүрдэг ч, ихэнх нь англи хэлний мэдлэг тааруу байдгаас гадаад руу явахаас төвөгшөөж, гадаад хэлийг зүгээр л нэг нэмэлт ур чадвар төдийхнөөр үздэг. Тиймээс энэ ертөнцийн үсэг бичгийг сурах нь миний анхны даалгавар байлаа.

Манай гэрт ердөө таван ном байв.

Энэ ертөнцөд ном үнэтэй байдаг юм болов уу, эсвэл Паул болон Зенит нар ном уншдаггүй хүмүүс юм болов уу?

Магадгүй хоёулаа л байх. Мянга мянган номтой байсан миний хувьд бол итгэхийн аргагүй зүйл.

Хэдийгээр тэдгээр нь бүгдээрээ новел байсан ч гэсэн.

Манай гэрт ердөө тавхан ном байсан ч, үсэг таньж сурахад минь хангалттай байв.

Энэ ертөнцийн хэл япон хэлтэй төстэй байсан болохоор сурахад нэлээд амархан байлаа.

Үсгүүд нь огт өөр байсан ч, ярилцаж сурах үйл явц тун ч дардан байв.

Хангалттай үг цээжилчихвэл асуудалгүй. Юуны өмнө харилцан яриаг ойлгох нь илүү ашигтай.

Аав номнуудын агуулгыг надад олон удаа уншиж өгдөг байсан болохоор үг цээжлэхэд тун хялбар байлаа.

Магадгүй энэ биеийн ой тогтоолт сайтай холбоотой байх.

Хэл сурч, уншиж чаддаг болсныхоо дараа эдгээр номны агуулга тун сонирхолтой санагдсан.

Өмнөх амьдралдаа би сурахыг хэзээ ч сонирхолтой гэж бодож байгаагүй. Эргээд бодоход, энэ нь интернетээс мэдээлэл цээжлэхтэй яг ижилхэн зүйл юм байна шүү дээ. Сонирхолтой байлгүй яах вэ?

Гэхдээ л, аав маань үнэхээр нялх хүүхдийг энэ номны агуулгыг ойлгоно гэж бодсон юм болов уу?

Миний хувьд бол зүгээр л дээ, гэхдээ жирийн нэг ой гарам настай хүүхэд бол үүнийг сонсоод хөмсгөө зангидаж, уйлаад л эхлэх байсан биз.

Гэрт байсан таван номны талаар яривал:

<Дэлхийгээр Аялахуй>

Энэ бол энэ ертөнцийн төрөл бүрийн улс орнуудын нэр болон өвөрмөц шинж чанарыг агуулсан гарын авлага юм.

<Федоагийн Мангасууд: Экологи ба Сул Талууд>

Федоа бүс нутагт үзэгддэг мангасууд болон тэдгээрийг хэрхэн дарах тухай өгүүлсэн ном.

<Ид шидийн гарын авлага>

Энгийнээс эхлээд ахисан түвшний ид шидийн довтолгоог хэрхэн ашиглахыг заасан гарын авлага.

<Перугиусын Домог>

Дуудагч Перугиус хэмээх нэгэн эр хамсаатнуудынхаа хамтаар дэлхийгээр аялж, чөтгөрийн бурхадтай тулалдан, ертөнцийг аварч, бузрыг дарж, буяныг дэлгэрүүлж буй тухай өгүүлэх үлгэр.

<Гурван Сэлэмчин ба Цамхаг>

Өөр өөр сэлэмний урлагийн төрлөөр мэргэшсэн гурван чадварлаг дайчин нэгэн газар тааралдаж, цамхаг руу орсон адал явдал.

Тулаант зохиолуудыг нь орхиод үзвэл, үлдсэн гурван ном надад ихийг сургалаа.

Ялангуяа ид шидийн гарын авлага нь тун сонирхолтой.

Ид шид гэж огт байдаггүй ертөнцөөс ирсэн надад энд бичигдсэн зүйлс үнэхээр сонирхолтой санагдав.

Шимтэн уншсаар байгаад хэд хэдэн үндсэн зарчмыг ойлгож авлаа.

1. Юуны өмнө ид шидийг үндсэн гурван ангилалд хуваадаг аж.

[Довтолгооны ид шид] - Байг устгах зориулалттай

[Анагаах ид шид] - Байг эдгээх зориулалттай

[Дуудлагын ид шид] - Ямар нэгэн зүйл дуудах зориулалттай

Ердөө гуравхан төрөл. Ойлгоход тун амархан.

Төрөл бүрийн үүрэгтэй ч гарын авлагад дурдсанаар ид шид нь анхнаасаа дайн тулаанд зориулагдан хөгжсөн аж. Одоо ч гэсэн тулаан болон ан агнахаас өөр зүйлд төдийлөн ашиглагддаггүй юм байна.

2. Ид шид ашиглахын тулд мана буюу ид шидийн хүч хэрэгтэй.

Харин эсрэгээрээ, манатай л бол ид шид ашиглаж болно гэсэн үг.

Манаг ашиглах хоёр арга бий.

[Өөрийн бие дэх манаг ашиглах]

[Мана агуулсан өөр зүйлээс мана татаж авах]

Энэ хоёрын л нэг байх ёстой. Сайн жишээ олдохгүй нь ээ. Эхнийх нь гэрийн цахилгаан үүсгүүр, харин дараагийнх нь зай хураагууртай л төстэй юм болов уу даа.

Эрт цагт хүмүүс зөвхөн өөрийн манаг ашиглан ид шид үйлддэг байж. Үе үеийн туршид ид шидийг судалсаар ирсэн тул хүндрэл нь нэмэгдэж, үүнийг дагаад шаардагдах мана ч асар ихээр өссөн байна.

Мана ихтэй хүмүүст бол энэ нь асуудал биш ч, мана багатай хүмүүс ийм төрлийн ид шидийг ашиглаж чадахаа больжээ. Тиймээс эртний шидтэнгүүд ид шидийн шаардлагыг хангахын тулд өөр газраас мана татаж авах арга замыг сэджээ.

3. Ид шидийг идэвхжүүлэх хоёр арга бий.

[Шившлэг]

[Ид шидийн тойрог]

Үүнийг тайлбарлах шаардлагагүй биз дээ? Шившлэг идэвхжүүлэхийн тулд амаараа Шившлэг унших эсвэл Ид шидийн тойрог зурах хэрэгтэй.

Эрт дээр үед шидийн тойрог нь түгээмэл байсан ч одоо үед Шившлэг нь голчлох болжээ.

Эрт урьдын цагт хамгийн энгийн Шившлэг уншихад л нэг эсвэл хоёр минут шаардагддаг байв.

Тийм ч урт хугацаа биш ч, тулааны талбарт энэ аргыг ашиглах нь тун хүндрэлтэй байсан юм.

Харин эсрэгээрээ, Шидийн тойрог нэгэнт зурчихвал дахин дахин ашиглах боломжтой аж.

Тэгтэл нэгэн ид шидтэн Шившлэгийн хугацааг амжилттай богиносгосноор энэ нь өнөөгийн түгээмэл арга барил болжээ.

Хамгийн энгийн шившлэгүүд тав орчим секунд үргэлжлэх тул үндсэн шидэт дайралтуудыг Шившлэг ашиглан хийх боломжтой болсон юм.

Гэвч нөхцөл байдал яаралтай биш л бол нарийн төвөгтэй шившлэгүүдийг одоо ч Шидийн тойрог ашиглан үйлдэгдэг хэвээрээ.

4. Хүний мана төрөхөөс нь л тогтоогддог.

Ердийн дүрд тоглох тоглоомуудад түвшин ахих тусам мана нэмэгддэг шүү дээ.

Гэтэл энэ ертөнцөд тийм зүйл байхгүй бололтой.

Үндсэндээ хүн бүр л Дайчин мэргэжилтэй гэсэн үг. Энэ үгийг хэлэх төдийд л ямар нэг өөрчлөлт гарсан мэт санагдах юм...

Тэгвэл миний хувьд яах бол? Хмм.

Хүний эзэмших мана нь удамшлын шинжтэй байдаг аж.

Ээж маань ид шид ашиглах чадвартай байсан гэхээр надад ч гэсэн тодорхой хэмжээний мана заяагдсан байх магадлалтай.

Гэхдээ л санаа зовох юм. Аав ээж маань авьяастай байлаа гээд миний ген иймэрхүү зүйлд чадварлаг гэдэгт итгэхгүй л байна.

—

Ямартай ч би хамгийн энгийн ид шидээс туршиж эхлэв.

Гарын авлагад Шившлэг болон Шидийн тойрог ашиглах аргуудыг хоёуланг нь багтаасан байсан ч Шившлэг нь илүү түгээмэл, дээр нь Ид шидийн тойрог зурах газар ч байхгүй тул би Шившлэгээс эхлэхээр шийдлээ.

Шившлэг төвөгтэй байх тусмаа Шившлэгийн хугацаа уртсаад байх шиг. Үнэндээ хэтэрхий нарийн шившлэгүүдийг Ид шидийн тойрогтой хослуулан хэлэх шаардлагатай болдог, гэхдээ эхлэлдээ бол энэ нь асуудал биш биз...

Чадварлаг ид шидтэнүүд Шившлэггүйгээр ид шид ашиглаж чаддаг бололтой.

Дуугүй Шившлэг буюу шившлэгийг богиносгох гэх мэтээр нэрлэдэг юм уу даа.

Гэхдээ яагаад чадварлаг хүмүүст Шившлэг хэрэггүй гэж?

Техник ашиглахад шаардлагатай мананы хэмжээ нь өөрчлөгддөггүй, түвшин ахилаа гээд мана ч нэмэгддэггүй...

Эсвэл илүү чадварлаг болох тусам мана зарцуулалт нь багасдаг юм болов уу?

Үгүй ээ, мана зарцуулалт багаслаа ч гэсэн шившлэгийн алхмуудыг алгасах ямар ч шалтгаан байхгүй шүү дээ.

"...За яахав, ямар ч байсан туршаад үзье."

Би зүүн гартаа гарын авлагаа бариад, баруун гараа сунган, үгсийг нь чангаар уншлаа.

"Усны хамгаалалт хүссэн газарт минь соёрхож, тунгалаг долгион урсгалаа энд урсгаач, Усан бөмбөлөг"

Баруун гарт минь цус хурж байгаа мэт мэдрэмж төрөв.

Цус минь шахагдан гарах шиг болоход, баруун гарын минь өмнө атга дүүрэн хэмжээтэй усан бөмбөлөг үүсэв.

"Хөөх!"

Гайхширсан тэр агшинд усан бөмбөлөг шалан дээр унаж, газрыг норгоод орхив.

Номд усан бөмбөлгийг харвах ёстой гэсэн байсан ч, би харвахын оронд зүгээр л унагачихлаа.

Магадгүй анхаарал минь сарниснаас болж шившлэг бүтэлгүйтсэн байх.

Төвлөр, төвлөрөх хэрэгтэй...

Баруун гарт минь цус хурах мэдрэмж. Энэ, яг энэ мэдрэмж... Ммм.

Би баруун гараа дахин өргөж, түрүүчийн мэдрэмжээ санаад, оюун санаандаа тодхон дүрслэв.

Надад хэр их мана байгааг мэдэхгүй ч, үүнийг олон дахин хийж чадна гэж горьдох хэрэггүй биз.

Төвлөр. Оролдлого бүр минь амжилттай болог.

Эхлээд дүрслэн бодох, дараа нь оюун санаандаа дахин дахин давтах, эцэст нь бодит байдал дээр гүйцэтгэх.

Хэрэв бүтэлгүйтвэл дахиад л оюун санаандаа төсөөлнө. Толгой дотроо төгс болтол нь давтана.

Би урьд нь тулаант тоглоомуудын хөдөлгөөн бүрийг яг ингэж л бэлддэг байсан юм.

Тийм болохоор л комбонуудыг хийхдээ бараг алддаггүй байлаа.

Энэ аргаар бэлтгэл хийвэл асуудал гарахгүй байх... гэж найдаж байна.

"Амьсгаагаа... аваад..."

Гүнзгий амьсгаа авлаа.

Хөлний үзүүр, толгойн оройгоос урсах цусаа баруун гартаа төвлөрүүлж, тэрхүү мэдрэмжийг ашиглан хүчээ хуримтлууллаа.

Тэгээд алгаараа гаргаж буй мэтээр төсөөлөөд...

Болгоомжтой, маш болгоомжтой. Зүрхний цохилт бүрээр бага багаар хуримтлуулна...

Ус, ус, ус, усан сум, усан бөмбөлөг, Усан Бөмбөлөг, Усан Бөмбөлөг дотоож...

Бохир бодол холигдчихлоо. Дахиад нэг удаа.

Төвлөр, усаа шахаж гарга...

"ХА!"

Би өөрөө ч мэдэлгүй лам шиг хашхирахад усан сум гарч ирэв.

"Ээ, юу вэ...?"

Плүп.

Гайхширсан даруйд усан сум хэтэрхий хурдан газарт уначихлаа.

"...Аан."

Хмм... би сая шившлэг уншаагүй биз дээ?

Яагаад энэ...?

Миний хийсэн зүйл бол зүгээр л тэр шившлэгийг ашиглах мэдрэмжийг санаж, оюун санаандаа дуурайсан хэрэг.

Гэхдээ ид шидийн урсгалыг дахин давтсан төдийд л Шившлэг шаардлагагүй болсон гэж үү?

Энэ Дуугүй Шившлэг гэдэг чинь дээд зэрэглэлийн техник биш байсан билүү?

"Хэрэв амжилтад хүрэх нь ийм амархан юм бол Шившлэгийн хэрэг юу юм бэ?"

Над шиг дөнгөж эхэлж байгаа хүн ч Дуугүй Шившлэг ашиглан ид шид хийж чадаж байна.

Манагаа хурууны үзүүртээ төвлөрүүлээд, хэлбэрийг нь оюун санаандаа тогтоох.

Үндсэндээ л энэ байж.

Тэгвэл Шившлэг огт хэрэггүй юм байна. Хүн бүр л үүнийг хийж чадах юм чинь.

(...Хмм.)

Магадгүй Шившлэг бол ид шидийг идэвхжүүлэгч юм болов уу?

Цус хурах мэдрэмжийг дахин дуурайх шаардлагагүй, дуугаа гаргахад л бүх зүйл ажиллаж эхэлдэг байж болох юм.

Яг л автомат удирдлагатай машин шиг байх. Гар аргаар удирдаж болох ч, автомат горим дээрээ зүгээр ажилладагтай адил.

"Шившлэг нь ид шидийг автоматаар гүйцэтгэдэг."

Шившлэг ашиглах нь олон давуу талтай байх.

Нэгдүгээрт, энэ нь амархан.

Биеийнхээ судсаар цус гүйлгэж байна гэж төсөөлж сууснаас, зүгээр л Шившлэгээ уншаад шидээ гаргачих нь хүн бүрт амар биш гэж үү? Багшид нь ч, сурагчид нь ч амар байхсан.

Үүнийг дахин дахин заасаар байж Шившлэг гэдэг бол ид шидийн салшгүй нэг хэсэг гэсэн ойлголт тогтсон байх.

Хоёрдугаарт, Шившлэгийг ашиглах нь илүү хялбар.

Мэдээж хэрэг, Довтолгооны ид шидийг тулаанд ашиглах зориулалттай.

Нүдээ аниад л "мм" гээд төвлөрч сууснаас, Шившлэгээ хурдан уншсан нь хавьгүй дээр.

Энэ бол тодорхой дүр зураг төсөөлөн гүйх, эсвэл Шившлэгээ уншингаа гүйх хоёрын аль нь илүү амар вэ гэдэг л асуудал юм.

"Хүн бүрийн хувьд өөр байх л даа. Магадгүй эхний аргыг нь илүү амар гэж үзэх хүмүүс ч байж болох юм..."

Ид шидийн сурах бичгээ хурдхан самнаж үзсэн ч дуугүй шившлэгийн талаар юу ч олсонгүй.

Хачин юм. Миний туршлагаар бол тийм ч хэцүү зүйл биш байсан юмсан.

Магадгүй энэ миний тусгай авьяас байж болох юм, бусад хүмүүс огт ашиглаж чаддаггүй ч байж магад.

Үүнийг ингэж бодож болох юм.

Ид шидтэнгүүд ихэвчлэн анхан шатнаас эхлээд туршлагатай болтлоо Шившлэгийг ашиглан шидээ гаргадаг.

Олон мянган удаа давтсаны эцэст бие нь Шившлэгт бүрэн дасчихдаг байх нь.

Тиймээс дуугүй шившлэгийн тухайд яахаа мэддэггүй байх нь ээ.

Энэ нь түгээмэл биш учраас л гарын авлагад тэмдэглэгдээгүй байх нь.

"Хөөх, тэгвэл бүх зүйл ойлгомжтой боллоо!"

Тэгэхээр би жирийн нэгэн биш байх нь ээ?

Гайхалтай биш гэж үү?

Яг л нууц аргачлал ашиглаж байгаа юм шиг л байна.

"Тэд тарни уншилгүйгээр гэмт хэргийн катализатор ашигласан гэж үү!?"

"Гэтэл би ердөө л энэ катализаторыг хэвийн ашиглаад хаалгыг нь нээчихсэн шүү дээ."

Яг тиймэрхүү мэдрэмж гэх үү дээ?

Ёоо, догдлоод эхэллээ шүү!

Аан, үгүй үгүй. Тайвшир, тайвшир.

Өнгөрсөн амьдралдаа би иймэрхүү мэдрэмжид хууртаж байсан удаатай.

Компьютер дээр бусдаас илүү байснаасаа болоод өөрийгөө ямар нэгэн сонгогдсон хүн гэж андуурч, шунахайрсаар эцэст нь бүтэлгүйтсэн шүү дээ.

Би даруу байх ёстой. Хамгийн гол нь өөрийгөө бусдаас илүү гэж бодож болохгүй. Эрдэмтэй хүн даруу гэдэг дээ.

Би бол дөнгөж эхлэгч. Зүгээр л эхлэгч.

Анхлан суралцагчийн аз тохиож, боулингийн бүх пинийг нэг цохилтоор унагасан хүн л гэсэн үг.

Зүгээр л азны хэрэг. Би өөрийгөө авьяастай нэгэн гэж бодохгүй байна. Үүнийхээ төлөө шаргуу хөдөлмөрлөх хэрэгтэй.

За, боллоо. Эхлээд шид гаргахын тулд Шившлэгт найдаж, дараа нь шидээ гаргах үеийн мэдрэмждээ тулгуурлан Дуугүй Шившлэгийг дахин дахин дасгалжуулах хэрэгтэй.

Би яг энэ арга барилаар суралцах болно.

"За тэгвэл, дахиад нэг оролдоод үзье."

Гэвч баруун гараа сунгах гэтэл бие минь хачин жигтэй хүндэрч орхив.

Яг л мөрөн дээр минь хэн нэгэн хүнд ачаа даруулчихсан мэт санагдана.

Ядарч туйлдсан мэдрэмж.

Хэтэрхий их төвлөрснөөс болсон хэрэг үү?

Үгүй ээ, би чинь ядаж л цахим тоглоомын мэргэжлийн тоглогч (өөрийгөө тэгж боддог) байсан хүн. Шаардлагатай бол зургаан өдөр дараалан унтахгүйгээр ан хийж чаддаг байлаа.

Миний анхаарал төвлөрөл ердөө хоёрхон оролдлогын дараа алга болчихно гэж байхгүй.

“Тэгэхээр, миний ид шидийн нөөц дуусчихав уу…?”

Бурхан минь… хэрэв төрөхөөс л ид шидийн хэмжээ нь тогтчихдог юм бол, миний ид шид ердөө хоёрхон Усан сум шидэхэд л хүрэлцэх юм гэж үү?

Энэ чинь дэндүү бага биш гэж үү? Эсвэл би дөнгөж суралцаж байгаа болохоор ид шидээ зөв ашиглах үр ашиг маань хэтэрхий доогуур байгаа юм болов уу?

Үгүй ээ, яаж тийм байх билээ?

Аюулгүй байдлыг бодоод дахин нэг удаа шившлэгээ хийж үзтэл эцэст нь ухаан алдаад унав.

—

“Хөөе, Рүдеүс, нойр чинь хүрч байгаа бол ядаж бие засчаад орондоо орж унтаач.”

Намайг сэрэхэд тэд намайг ном уншиж байгаад унтаад өгсөн, тэгээд шал норгосон гэж боджээ.

Чөтгөр гэж. Ийм том болчихоод шал норголоо гэж загнуулдаг байна шүү…

Хараал ид… Хараал ид… Аан, би чинь дөнгөж хоёрхон настай бил үү? Орондоо шээх нь одоохондоо уучлагдах байлгүй дээ.

Гэхдээ үнэндээ, миний ид шидийн нөөц дэндүү бага биш гэж үү?

Хаа~ Энэ бүхэн намайг үнэхээр хүчгүй мэт мэдрүүлж байна… За яах вэ, хоёрхон Усан Сум байсан ч гэсэн, дараагийн асуудал бол үүнийг хэрхэн ашиглах вэ гэдэг юм.

Ямартай ч, би үүнийг шууд харваж чаддаг болтлоо дасгал хийх хэрэгтэй…

Хаа~

—

Маргааш нь би дөрвөн Усан сум шидсэний дараа ч бие маань зүгээр байв.

Тав дахь удаагаа шидсэний дараа л ядарч эхэллээ.

“Ай?”

Өчигдрийн туршлагаасаа харахад, дахиад нэг удаа шидвэл ухаан алдахаа мэдэж байсан тул би зогсохоор шийдэв.

Тэгээд би бодож эхэллээ.

Миний одоогийн дээд хэмжээ зургаан удаа. Энэ нь өчигдрийнхөөс хоёр дахин их байна.

Би таван Усан Сум шидсэнээ хараад гайхширлаа.

Өчигдрөөс өнөөдрийг хүртэл шидэж чадах тоо маань хоёр дахин нэмэгдсэний шалтгаан нь юу вэ?

Өчигдөр би аль хэдийн ядарсан байсан болохоор тэр үү, эсвэл өчигдөр ид шидийн нөөцөө илүү их зарцуулсан болохоор тэр үү?

Би бүгдийг нь Дуугүй Шившлэг ашиглан хийж байгаа болохоор энэ хоёр аргын хооронд ямар ч ялгаа байх ёсгүй.

Ойлгохгүй нь.

Магадгүй маргааш ч гэсэн энэ тоо нэмэгдсээр байх юм болов уу.

—

Маргааш нь болов.

Миний үүсгэж чадах Усан Сумын тоо нэмэгдсэн байлаа.

Арван нэгэн удаа.

Яг л шившлэгээ хэдэн удаа үйлдэнэ, төдий чинээгээр шидэж чадах тоо маань нэмэгдээд байгаа мэт санагдана.

Хэрэв миний таамаг зөв бол, маргааш гэхэд би энэ шившлэгийг 21 удаа ашиглаж чадах ёстой.

Дахин нэг өдөр өнгөрөв.

Таамгаа батлахын тулд би шившлэгээ таван удаа хийгээд зогсов.

Дахин нэг өдөр өнгөрөв.

Ингээд миний хязгаар хорин зургаа болж өслөө.

Шившлэгээ хэдэн удаа давтсантай миний ид шидийн хязгаар яг таг тэнцэж байна.

(Та нар миний тархийг ёстой л нэг угааж дээ...)

Хүний нийт ид шидийн нөөц төрөхөөс л шийдэгддэг гэж юу гэсэн үг вэ? Нүдэнд үл үзэгдэх, барьж боломгүй авьяас чадварыг та нар яаж ингэж дур мэдэн тогтоодог байна аа?

Хүүхдийн ирээдүйн чадамжийг томчууд дураараа хэмжиж болохгүй биз дээ!

"За яахав, энэ нь номд бичсэн бүхнийг сохроор дагаж болохгүй гэдгийг л харуулж байна."

Энэ номд магадгүй "Хүний аз жаргал хязгаартай" гэх мэт утгагүй зүйлс бичсэн байх. Эсвэл бэлтгэл сургуулилалтын үр дүнг хэлсэн юм болов уу?

Хатуу ширүүн бэлтгэлийн дараа ид шидийн нөөцөд дээд хязгаар тогтдог гэсэн үг үү?

Үгүй ээ, дүгнэлт хийхэд арай эрт байна. Энэ бол одоогоор зөвхөн таамаглал төдий.

Жишээ нь... тийм ээ, хүн хэр их өсөж хөгжиж чадахаас л хамаардаг байх.

Нялх байхдаа ид шид ашиглах нь нөөцийг хурдацтайгаар, магадгүй геометр прогрессоор өсгөдөг ч юм билүү.

Аан, бас миний бие онцгой байж болох магадлалыг ч үгүйсгэж болохгүй.

...Үгүй дээ, өөрийгөө онцгой гэж бодох нь буруу.

Миний өмнөх ертөнцөд өсвөр насанд биеийн тамирын чадвар огцом нэмэгддэг гэдэг байсан. Гэхдээ гол асуудал нь өсвөр нас өнгөрсний дараа хэчнээн хичээгээд ч ахиц гарах нь бага байдагт л байсан.

Энэ ертөнцөд ч гэсэн ид шидийн тухайд хүний биеийн бүтэц өөр байх учиргүй. Үндсэндээ бүх зүйл ижилхэн.

Тэгвэл ганц л зүйл хийх үлдлээ.

Өсвөр нас дуусахаас өмнө чадах чинээгээрээ хичээллэх.

—

Маргаашнаас нь эхлэн би өдөр бүр ид шидийн нөөцөө бүрэн шавхдаг болов.

Үүнтэй зэрэгцэн ашиглаж чадах шившлэгийн тоо ч өсөж байлаа.

Мэдрэмжээ санаж л байвал Дуугүй Шившлэг ашиглах тун амархан.

Ямартай ч миний ойрын зорилго бол анхан шатны ид шидийг бүрэн эзэмших юм.

Анхан шатны ид шид гэдэг нэрнээсээ л харагдаж байгаа байх, энэ нь бүх Довтолгооны Ид шид дотроо хамгийн доод зэрэглэл нь юм.

Усан болон галт сум нь анхан шатны шившлэгүүдийн дунд ч үндэс суурь нь гэж тооцогддог.

Ид шид нь долоон зэрэглэлтэй.

[Анхан, Дунд, Ахисан, Гэгээнтэн, Хаан, Эзэн хаан, Бурхан]

Боловсролтой жирийн ид шидтэн өөрийн мэргэшсэн ид шидээ ахисан зэрэглэл хүртэл хөгжүүлж чаддаг бол, боловсролгүй жирийн хүмүүс анхан болон дунд зэрэглэлийн шившлэгүүдийг л ашиглаж чаддаг гэж уншсан.

Хэрэв ахисан зэрэглэлээс дээшхи шатлалыг харвал, энэ системээр бол Галын Гэгээнтэн эсвэл Усны Гэгээнтэн гэж нэрлэгдэх хүмүүс бол ховор тохиох хувь тавилантай нэгэн гэсэн үг.

Гэгээнтэн зэрэглэл.

Би үүнд бага зэрэг тэмүүлж байна.

Гэвч тэрхүү ид шидийн гарын авлагад гал, ус, салхи, шорооны ид шидүүд л ахисан зэрэглэл хүртлээ багтсан байлаа.

“Гэгээнтэн түвшинтэй болон түүнээс дээш эрэмбийн шившлэгийг хаанаас сурч болох бол...?”

Үгүй дээ, хэтэрхий хол юм бодох хэрэггүй. Энэ чинь яг л RPG Maker-тэй адилхан. Хамгийн хүчирхэг мангасыг бүтээхээс эхэлбэл шантрах магадлал тун өндөр. Эхлээд слаямаас эхлэх хэрэгтэй.

Гэхдээ слаямаас эхэлсэн хэрнээ дуусгаж ч чадаагүй л дээ.

—

Тэрхүү номонд усны ид шидийн анхан шатны дараах шившлэгүүд багтсан байлаа.

Усан бөмбөлөг : Харвах боломжтой усан сум. Усан Бөмбөлөг.

Усан Бамбай : Газраас ундран гарч хана үүсгэх ус. Усан Бамбай.

Усан Сум: Харвадаг хорин сантиметрийн сум. Усан Сум.

Мөсөн Цохилт : Дайсныг цохих мөсөн багана үүсгэнэ. Мөсөн цохилт.

Мөсөн Зэвсэг : Мөсөөр илд урлана. Мөсөн зэвсэг.

Би бүгдийг нь туршиж үзэв.

Шившлэг бүр анхан шатных байсан ч зарцуулах ид шидийн хүч нь харилцан адилгүй аж. Усан сумыг жишиг болговол, нэг удаагийн шившлэгт хоёроос хорин усан сумтай тэнцэх хэмжээний ид шидийн хүч зарцуулагдаж байв.

Ерөнхийдөө би зөвхөн усны ид шид дээр л дадлага хийлээ. Хэрэв галын ид шидийг туршаад байшиндаа гал алдвал том асуудал үүсэх нь лавтай.

Гал гэснээс, зарцуулах ид шидийн хүч нь температурын хэмжээтэй шууд хамааралтай бололтой. Түвшин өндөр байх тусам мөс улам хүйтэн болж байв.

Номонд зарим шившлэг гарын алгаас минь сугаран нисэх ёстой гэсэн байсан ч, усан бөмбөлөг эсвэл Усан Сумын аль нь ч зөв ажиллахгүй байлаа.

Номд ингэж бичсэн байхад яагаад юу ч харваж чадахгүй байна вэ? Яагаад ингээд байгаа юм бол? Би хаанаа алдав аа...

Хмм. Ойлгохгүй нь.

Номонд шившлэгийн хэмжээ болон хурдны талаар дурдсан байсан.

Магадгүй сум үүсгэснийхээ дараа ид шидээрээ дамжуулан удирдах ёстой юм болов уу?

За, нэг туршаад үзье.

“Ай?”

Усан бөмбөлөг томров.

“Аанн!!”

Пал хийв.

”Өө…”

Гэвч тэр чигтээ л шалан дээр уначихлаа.

Үүний дараа бөмбөлгийн хэмжээг өөрчлөхийн тулд олон арга туршиж үзэв. Нэгэн зэрэг хоёр өөр бөмбөлөг үүсгэж, хэмжээг нь зэрэг өөрчилж ч үзлээ.

Гэвч шинэ нээлт хийсэн ч, аль нь ч урагшаа нисэх шинжгүй л байлаа...

Гал болон салхи таталцлын хүчинд автдаггүй, агаарт хөвж чаддаг. Гэхдээ эцэст нь тодорхой хугацааны дараа алга болчихлоо.

Салхи ашиглан хөвж буй галт бөмбөлгийг харвах гэж оролдсон ч, хаа нэгтээ буруу байгаа нь мэдрэгдээд байв.

Хмм...

—

Хоёр сарын дараа.

Тасралтгүй алдаа гаргасны эцэст, би эцэст нь усан бөмбөлөгийг нисгэж чадлаа.

Одоо бол Шившлэгийн цаад мөн чанарыг үндсэнд нь ойлгосон билээ.

Шившлэг үйлдэхэд тодорхой дараалал байдаг ажээ.

Бүтээх >> Хэмжээг тохируулах >> Харвах хурдыг тохируулах >> Идэвхжүүлэх.

Ид шидийн шившлэг нь хэрэглэгч хэмжээ болон хурдыг нь тогтоосноор бүрэн гүйцэлддэг байна. Өөрөөр хэлбэл, шившлэг үйлдсэний дараа:

1) Шившлэг автоматаар хэлбэрээ олдог.

2) Үүний дараа тодорхой хугацаанд манагаа нэмж оруулан хэмжээг нь тааруулна.

3) Хэмжээг тохируулсны дараа дахин тодорхой хугацаанд манагаа нэмж оруулаад харвах хурдыг нь тааруулна.

4) Бэлтгэл үе шат дуусмагц ид шид шившлэгчийн гараас салж, бай руугаа автоматаар нисдэг.

Бүх үйл явц нь ийм дараалалтай юм. Энэ нь бараг л үнэн байх... гэж би бодож байна.

Гол нууц нь шившлэг үйлдсэний дараа манаг хоёр удаа нэмж оруулах хэрэгтэй байдагт оршино. Хэрэв хэмжээг нь өөрчлөхгүй бол харвах хурдыг тохируулах үйлдэл огт болохгүй. Тийм ч учраас усан сумыг харвах гэж оролдох үед зөвхөн хэмжээ нь л өөрчлөгдөөд, өөр юу ч болоогүй хэрэг.

Дээрээс нь Дуугүй Шившлэг ашиглах үедээ би энэ бүх үйл явцыг өөрөө хянах шаардлагатай болно. Төвөгтэй ч гэсэн, энэ нь хэмжээ болон хурдыг өөрчлөхөд шаардагдах хугацааг эрс багасгах боломжтой. Энгийн Шившлэгээс хэд дахин хурдан байх боломжтой юм.

Түүнчлэн, Дуугүй Шившлэгийн бүтээх үе шатанд өөрчлөлт оруулах ч боломжтой. Жишээ нь, номонд тэмдэглэгдээгүй байсан усан сумыг хөлдөөж мөсөн сум болгох арга гэх мэт. Үүнийг дадлага хийвэл би Кайзер Финикс довтолгоог ашиглаж чадах ч юм билүү (Нүүр дүүрэн бахархал тодров). Төрөл бүрийн санаагаар дамжуулан олон янзын үр дүнд хүрэх боломжтой. Энэ ч үнэхээр сонирхолтой болж эхэлж байна шүү!

............ Гэхдээ л суурь мэдлэг хамгийн чухал гэдэг нь тодорхой. Туршилт хийхээсээ өмнө нийт манааныхаа хэмжээг нэмэгдүүлэх хүртэл хүлээх хэрэгтэй болох нь.

[Мананыхаа багтаамжийг нэмэгдүүлэх]

[Дуугүй Шившлэгийг амьсгалах лугаа амархан болтол нь ашиглах]

Энэ бол миний өмнөө тавьсан хоёр зорилт. Хэрэв гэнэт том зорилго тавивал шантрах амархан. Жижиг зүйлээс эхлэх нь хамгийн зөв. За, хичээл зүтгэл гаргах цаг боллоо.

Ингээд би ухаан алдах шахтал энгийн ид шидийн дадлагаа үргэлжлүүлэв.