8-р бүлэг : Мэдрэмжгүй

Би одоо зургаан настай.

Амьдралын хэв маягт минь дорвитой өөрчлөлт гарсангүй.

Өглөөгүүр илдний дасгал хийнэ. Үдээс хойш завтай бол эргэн тойрноо судлах эсвэл толгод дээрх аварга том модны дор ид шидийн дасгал хийнэ.

Илдний хурдыг нэмэгдүүлэхийн тулд салхи үлээлгэх, биеэ огцом эргүүлэхийн тулд цохилтын долгион үүсгэх, дайсныхаа хурдыг саатуулахын тулд сордог элс үүсгэх гээд л...

Зарим хүн иймэрхүү заль мэх сэдэж байвал илдний ур чадвар ахихгүй гэж бодож магадгүй.

Гэвч би тэгж бодохгүй байна.

Тулаант тоглоомонд гарших хоёр арга бий.

Эхнийх нь сул дорой байж хүчтэйгээ хэрхэн ялах вэ гэдгийг бодох.

Хоёр дахь нь өөрийн чадварыг дээшлүүлж, уйгагүй бэлтгэл хийх.

Одоогийн байдлаар би эхний аргыг нь илүүд үзэж байна.

Миний зорилго бол Паулыг ялах.

Паул бол маш хүчтэй. Эцэг хүний хувьд төлөвшиж амжаагүй ч, илдний урлагийн хувьд нэгдүгээр зэргийн хүн.

Хэрэв би хоёр дахь аргыг сонгоод, биеэ бүх хүчээрээ чангалбал эрт орой хэзээ нэгэн цагт ялах нь гарцаагүй.

Би зургаан настай. Арван жилийн дараа би 16 хүрнэ, харин Паул 35-тай байна.

Дахиад таван жилийн дараа би 21 хүрч, Паул 40-тэй байна.

Ийм байдлаар "эрт орой хэзээ нэгэн цагт" ялах нь утгагүй.

Хэрэв би ид үе нь өнгөрсөн өрсөлдөгчөө ялбал тэр "Хэхэ, би идэвхтэй тулалдаж байсан үедээ бол..." гэх мэт шалтаг тоочих нь тодорхой.

Өрсөлдөгчөө оргил үед байхад нь ялж байж л жинхэнэ утга учиртай болно.

Паул одоо 25 настай.

Хэдийгээр тэр идэвхтэй албанаас гарсан ч бие бялдар нь оргил үедээ байна. Ирэх таван жилийн дотор ядаж нэг удаа ялахыг хүсэж байна.

Боломжтой бол илдний урлаг дээрээ ялахыг хичээнэ. Үгүй бол шидийн шившлэгтэйгээ хослуулан ойрын зайнаас тулалдах болно.

Ийнхүү бодолд автан, өнөөдөр ч гэсэн Паулын дүртэй төсөөлөлдөө тулалдаж бэлтгэлээ хийлээ.

Толгод дээрх аварга том модны дэргэд очвол Силфтэй таарах магадлал өндөр.

"Уучлаарай, удаан хүлээв үү?"

"Үгүй ээ, би ч бас дөнгөж сая ирлээ."

Хосууд уулзахдаа хэлдэг шиг үг солилцсоныхоо дараа бид хамтдаа тоглож эхэллээ.

Эхэндээ Сомарын хүүхэд болон бусад жаалууд гүйлдэн ирдэг байв. Дунд нь бүр ахлах ангийн сурагчид хүртэл нэгдэх гэж оролдсон ч бүгдийг нь хөөгөөд явуулчихсан. Тэр болгонд Сомарын ээж манай гэрт гүйж ирээд л ихээхэн шуугиан дэгдээдэг байлаа.

Яагаад гэдгийг нь би эцэст нь ойлголоо. Сомарын ээж хүүхдүүдийн хэрүүл маргааныг ярьж байгаа мэт дүр эсгэдэг ч үнэндээ тэр Паулд сэтгэлтэй аж. Хүүхдүүдийн хэрүүл бол ердөө л түүнтэй уулзахаар гүйж ирэх шалтаг нь байж. Ямар инээдтэй хэрэг вэ.

Сомар ч бас шалбархай, зулгархай болгоныг нь дурдах бүрд маш их дургүйцдэг бололтой. Тэр хүүхэд санаатайгаар бэртэж гэмтээд байгаа юм биш аж. Түүнийг тэгж сэжиглэж байсан нь үнэхээр ичмээр юм.

Тэднийг таван удаа ирж буцлаа.

Эцэст нь нэг өдөр гэнэт тэд ирэхээ болив. Хааяа алсаас биднийг тоглож байхыг хардаг ч тааралдвал үг дуугарахгүй өнгөрдөг болсон.

Тэд биднийг бүр мөсөн үл тоохоор шийдсэн бололтой.

Ингэснээр асуудал нэгэнт шийдэгдэж, толгод дээрх аварга том мод бидний эзэмшлийн нутаг боллоо.

—

Би тоглох нэрийдлээр түүнд ид шид зааж эхлэв.

Хэрэв тэр ид шидээ удирдаж чаддаг болчихвол, тэр муу банди нарыг өөрөө ч гэсэн хөөгөөд явуулж чадах биз.

Эхэндээ Силф Анхан шатны ид шидийг тав, зургаан удаа л ашиглаад амьсгаадаж унадаг байсан бол нэг жилийн дотор түүний мананы нөөц мэдэгдэхүйц нэмэгджээ. Одоо бүр хагас өдөржин ид шид давтсан ч яах ч үгүй болсон.

"Мананы нөөцөд хязгаар гэж бий."

Энэ үгэнд үнэний ор тун бага юм.

Гэхдээ ид шидийн шившлэг бол өөр хэрэг.

Тэр галын шид дээр тун тааруу. Салхи, усны шидийг бол гарамгай эзэмшсэн хэрнээ галын шид дээр л яагаад ч юм олигтой сурдаггүй.

Яагаад юм бол? Цусанд нь байгаа элфийн удмын нөлөө юу?

Үгүй байх.

Би Роксигийн хичээл дээр [тусгай систем] болон [сул систем]-ийн талаар сурсан билээ.

Энэ онолоор бол хүн бүр өөрийн гэсэн тусгай болон сул системтэй байдаг.

Би нэг удаа түүнээс "Силф, чи галаас айдаг уу?" гэж асуув.

"Үгүй" гэж хариулсан ч тэр алгаа үзүүлэхэд нь нэг эвгүй түлэгдэлтийн сорви харагдсан юм.

Түүнийг гурван настай байхад эцэг эх нь анзаарахгүй байх зуур тэр гал зууханд байсан төмөр савааг гараараа барьчихсан санж.

"Гэхдээ одоо би түүнээс айхаа больсон."

Тэгж хэлж байгаа ч гэлээ, далд ухамсарт нь айдас үлдсэн байж магадгүй.

Энэ явдал түүний сул системд нөлөөлж байх талтай. Одой хүмүүсийг харвал ихэнх нь усны шидийн сул системтэй байдаг шүү дээ.

Одойчууд ихэвчлэн уулархаг нутгаар нутаглаж, шороотой нөхөрлөн өсөж торнидог улс. Тэд том болоод эцгээсээ дархны ухаан өвлөж, уулын баялаг ухаж амьдралаа залгуулдаг болохоор гал, шороон махбодтой илүү холбоотой. Гэвч ууланд амьдрах явцад гэнэт халуун рашаан оргилох, эсвэл аадар борооноос үүдэлтэй үер усны аюултай байнга тулгардаг тул тэд усны элементэд тун тааруухан байдаг юм.

Энэ нь ерөнхийдөө иймэрхүү учиртай бөгөөд арьс өнгө, угсаа гаралтай шууд хамааралгүй болов уу.

Нэмж хэлэхэд, надад сул элемент гэж үгүй.

Учир нь би тун ч тав тухтай өссөн хүн.

Дулаахан салхи эсвэл ус гаргахын тулд заавал гал ашиглах шаардлагагүй л дээ.

Гэхдээ иймэрхүү ойлголтуудыг түүнд зааж тайлбарлах нь төвөгтэй тул би зүгээр л галын ид шид сургахаар шийдсэн юм. Хэзээ ч хамаагүй гал гаргаж чаддаг байхын муу тал гэж үгүй. Хоол хүнсээ халааж чадвал сальмонелла зэрэг нянгууд устчихна. Хэн ч хоолноос болж хордож үхэхийг хүсэхгүй шүү дээ, тийм болохоор хоолоо сайтар болгох хэрэгтэй.

Хэрэв анхан шатны шид ашиглан хорыг эдгээвэл ихэнх хордлогыг саармагжуулах боломжтой.

Хэдийгээр Силф үүнд бага зэрэг бэрхшээлтэй тулгарч байгаа ч гомдоллолгүйгээр хичээллэсээр л байна.

Учир нь энэ бүхнийг өөрөө л гуйсан юм чинь.

Роксигийн надад өгсөн савааг барьж, гэрээсээ авчирсан ид шидийн сурах бичгээ дэлгэн, духаа үрчийлгэн суух Силф үнэхээр үзэсгэлэнтэй харагдана.

Над шиг эр хүн хүртэл ийм бодол төрж байгаа юм чинь, ирээдүйд тэр лав олон хүний харцыг булаах биз ээ.

(Эцэг хүний атаархал гэдэг ийм л байдаг байх даа.)

Гэнэт ийм бодол толгойд минь зурсхийн орж ирэв. Би яаран толгойгоо сэгсэрлээ.

Үгүй, үгүй. Атаархах ямар ч хэрэггүй. Дээр нь, энэ стратегиа л баримтлах хэрэгтэй.

Царайлаг залуугийн "өгөөш" стратеги.

Силф гэх царайлаг залууг өгөөш болгож, харин өөрийгөө жирийн нэгэн залуугийн дүрээр гаргавал бүсгүйчүүд над руу хошуурна даа, лалала.

"Хөөе, Рүди. Үүнийг яаж уншдаг юм бэ?"

Бодолдоо умбан дуулж байтал Силф хуруугаараа нээлттэй номын хуудсыг заан, над руу ширтлээ.

Тэр харц дэндүү хүчтэй юм. Онцгой байдал! Түүнийг тэвэрч, үнсмээр санагдах нь байна шүү.

Тэвч, тэвч!

"Наа чинь 『Цасан нуранги』 гэсэн үг."

"Ямар утгатай юм бэ?"

"Энгэр газар хуримтлагдсан асар их цасыг хэлдэг юм. Налуу газар өөрийнхөө жинг даахаа болих үедээ нурдаг. Өвөл дээврээс цас нурдаг даа? Энэ бол түүний л том хувилбар юм."

"Тийм гэж үү... Гайхалтай юм. Чи өмнө нь харж байсан уу?"

"Цасан нурангийг уу? Мэдээж... үгүй."

Би үүнийг зөвхөн зурагтаар л харж байсан юм.

Силфэд сурах бичгээ судлах боломж олгохоор шийдлээ. Ном уншиж, үсэг бичихийг зааж өгөх нь зүйтэй болов уу. Хэл сурахын гэм хор гэж хаа ч байхгүй шүү дээ.

Энэ ертөнцийн бичиг үсгийн боловсролын түвшин ямар байгааг мэдэхгүй ч, Япон шиг бараг зуун хувь бичиг үсэгтэй байх нь юу л бол.

Энд хэл, үсгийг шууд ойлгуулдаг шидийн шившлэг гэж байхгүй.

Бичиг үсгийн боловсрол бага байх тусам үүнийг эзэмших нь улам бүр чухал болно.

"Ойлголоо!!"

Силф ялалт байгуулсан мэт баярлан хашхирав. Түүнийг Дунд шатны ид шид болох 『Мөсөн багана』-г амжилттай бүтээхийг харлаа. Нарны гэрэлд гялалзах том Мөсөн багана газраас урган гарч ирэв.

"Одоо бүр гаршчихсан юм байна даа, тийм үү?"

"Тийм ээ!! ...Гэхдээ энэ номонд Рүдигийн ашигласан шиг зүйл алга байна шүү дээ?"

Силф толгойгоо хазайлган асуув.

"Аан?"

Миний ашигласан шившлэгийн тухай ярихыг сонсоод санаанд оров. Тэр халуун усны явдлын тухай л ярьж байгаа юм байна.

Би ид шидийн сурах бичгээ эргүүлж, хоёр хэсгийг заалаа.

"Энд бичээстэй байна. Хүрхрээ болон Халуун алга."

"...?"

"Энэ хоёрыг хамтад нь ашигла."

"...?"

Тэр толгойгоо хазайлгасан хэвээр.

"Хоёр шившлэгийг яаж зэрэг уншдаг юм бэ?"

Чөтгөр ав гэж, би зүгээр л зөн совингоороо хийчихсэн юмсан. Үнэн шүү, хоёр өөр шившлэгийг зэрэг унших аргыг энд тайлбарлаагүй байсан юм байна...

Одоо би Паулыг зөн совингоороо ажилладаг гэж шоолж болохгүй нь ээ.

Би Дуугүй Шившлэгийг ашиглан хоёр ид шидийг зэрэг шившлээ.

Силфийн нүд бүлтрэх шахав. Энэ ертөнцөд Дуугүй Шившлэгийг өндөр түвшний ур чадвар гэж үздэг. Рокси хүртэл үүнийг хийж чаддаггүй бөгөөд ид шидийн их сургуулийн ганцхан багш л чаддаг гэж ярилцдаг.

Тиймээс би Дуугүй Шившлэгийг заах биш, харин Роксигийн Холимог Шидийн шившлэгүүдийг л заах нь зөв байх.

Миний хувьд энэ тийм ч хэцүү санагддаггүй ч, үүнтэй ижил үр дүнд хүрэх нь хангалттай биз.

"Надад үүнийг зааж өгөөч."

"Үүнийг гэж?"

"Шившлэг хэлэх шаардлагагүйгээр хийдэг наад аргаа."

Гэхдээ Силф үүнийг тэгж бодохгүй байгаа бололтой.

Мэдээж, хоёр өөр ид шидийг нэгэн зэрэг ашиглах нь нэг шившлэг уншихаас хамаагүй дээр гэдэг нь ойлгомжтой.

Хмм... За яах вэ, хэрэв би үнэхээр зааж чадахгүй бол тэр өөрөө Холимог Шидийг сонгох байлгүй.

"За, ойлголоо. Ид шид ашиглаж байхдаа мэдэрдэг тэр мэдрэмжээрээ л хий. Бие дэх манагаа хурууны үзүүр лүүгээ төвлөрүүлээд, шившлэгээ уншингаа тэр мэдрэмжийг дуурайж үз. Манагаа цуглуулсныхаа дараа ямар шившлэг ашиглаж байгаагаа бодож, гараараа шахаж гаргахыг хичээ. Эхлээд усан сумнаас эхэлцгээе."

Би түүнд зөв зааж чадав уу даа?

Тайлбарлах гэхээр л хэл эвлэхгүй юм.

Силф нүдээ анин “ммм” гэж дуугараад, яг л хөгжилтэй бүжиг бүжиж байгаа мэт биеэ мушгиж эхлэв.

Мэдрэмжээрээ юм хийх гэдэг тийм ч амар зүйл биш ээ.

Дуугүй Шившлэг гэдэг бол оюун санааны гүнд боловсруулагддаг зүйл учраас хүн бүр өөр өөрийн гэсэн арга барилтай байдаг.

Би суурь мэдлэг хамгийн чухал гэж бодсондоо бүтэн нэг жилийн турш Силфийг шившлэг хэлж ид шид ашиглахыг нь зөвшөөрсөн юм.

Хүлээж байсанчлан, шившлэг хэлж сурчихсан хүнд Дуугүй Шившлэгийг ашиглах нь илүү хэцүү байх нь аргагүй. Энэ нь яг л өдийг хүртэл баруун гараараа хийж ирсэн зүйлээ гэнэт зүүн гараараа хийх гэж оролдохтой адилхан. Ийм гэнэтийн өөрчлөлт хийх нь туйлын хэцүү даалгавар юм.

"Би чадлаа! Би чадлаа Рүди!!"

Гэвч бүх зүйл миний бодсоноор болсонгүй.

Силф баяр хөөртэйгөөр хашхиран, усан сум шидэх шидийг дахин дахин ашиглана.

Хэдийгээр тэр нэг жилийн турш шившлэг хэлж дадсан ч, энэ нь унадаг дугуйны туслах дугуйг авч хаяхтай л адил зүйл байв. Залуу хүний мэдрэмж гэдэг ийм байдаг юм болов уу? Эсвэл Силфийн төрөлхийн авьяас юм болов уу?

"Сайн байна. За, тэгвэл одоо сурсан бүх ид шидээ Дуугүй Шившлэг ашиглан туршаад үзэх үү?"

"За!!"

Ямартай ч тэр Дуугүй Шившлэг ашиглаж сурчихвал надад заахад хамаагүй амар болно.

Учир нь би түүнд яг л өөрийнхөө хийдэг зүйлийг зааж байгаа юм.

"Аан?"

Гэнэт бороо шивэрч эхлэв.

Би дээшээ хартал тэнгэр аль хэдийн бараан үүлсээр бүрхэгдчихэж.

Удалгүй ширүүн бороо асгарч эхлэв.

Бороо орохоос өмнө гэртээ харихын тулд би цаг агаарыг байнга ажигладаг байсан ч, Силфийг Дуугүй Шившлэг ашиглаж чадахыг хараад анхаарал сарничихсан бололтой.

"Аа... өө, бороо ч ширүүсэж байна даа."

"Рүди, чи бороо оруулж чаддаг юм чинь, зогсоож бас чадах уу?"

"Чадах нь ч чадна л даа, гэхдээ бид аль хэдийн норчихлоо. Дээрээс нь бороо орохгүй бол ургац ургахгүй шүү дээ. Хэрэв цаг агаар хэтэрхий муудлаа гэж гомдоллохгүй л бол би байгалийн жамд оролцохгүй."

Бид хоёр ярилцсаар Грейратын гэр лүү гүйв.

Учир нь Силфийн гэр нэлээд хол байсан юм.

—

"Би ирлээ."

"Са... саад болсонд уучлаарай..."

Хаалгаар ороход гэрийн үйлчлэгч Лилиа том алчуур барьчихсан үүдэнд зогсож байв.

"Тавтай морилно уу, Рүдеүс эзэнтэн... болон түүний найз. Халуун ус бэлдсэн байгаа. Ханиад хүрэхээсээ өмнө хоёрдугаар давхарт гараад биеэ хатаагаарай. Гэрийн Эзэн болон Эзэгтэй удахгүй ирэх болохоор би тэдэнд туслах хэрэгтэй байна. Та хоёр өөрсдөө зохицуулж чадна биз дээ?"

"Асуудалгүй ээ."

Лилиа биднийг аадар бороонд нороод ирнэ гэдгийг урьдаас таамагласан бололтой. Надад төдийлөн үг дуугардаггүй ч үнэхээр чадварлаг үйлчлэгч юм. Намайг хэлээгүй байхад л Силфийг хараад, дахиад нэг том алчуур гаргаж ирлээ.

Бид гутлаа тайлан хөл нүцгэн алхаж, үс зүсээ арчингаа хоёр давхар луу өгсөв.

Өрөөндөө ороод иртэл халуун усаар дүүргэсэн аварга том торх угтав. Энэ ертөнцөд шүршүүр битгий хэл ванн ч байхгүй, ихэвчлэн ийм торхонд ус хийж биеэ угаадаг заншилтай. Роксигийн хэлснээр бол хаа нэгтээ халуун рашаан байдаг.

За яах вэ, усанд орох дургүй миний хувьд бол энэ хангалттай.

"Мм?"

Би хувцсаа тайлтал Силф нүүр нь улайчихсан, сандарч тэвдсэн байдалтай зогсож байлаа.

"Яасан бэ? Хувцсаа тайлахгүй бол ханиад хүрнэ шүү дээ, тийм биз дээ?"

"Аан? Мм, мм..."

Гэвч Силф хөдлөх шинжгүй. Бусдын өмнө хувцсаа тайлахаас ичээд байгаа юм болов уу... Эсвэл өөрөө хувцсаа тайлж чаддаггүй юм болов уу? Дөнгөж зургаахан настай хүүхэд юм чинь аргагүй биз.

"За, гараа өргө дөө."

"Гэхдээ... Ээ..."

Би Силфийн гарыг нь өргүүлээд цамцыг нь тайллаа. Булчин шөрмөсгүй цагаан арьс нь ил гарч ирэв. Өмдийг нь тайлах гэтэл тэр миний гараас зуурч авлаа.

"Ү-үгүй ээ..."

Бусдад нүцгэн биеэ харуулахаас ичээд байгаа юм болов уу? Би ч бас багадаа яг ийм байсан. Цэцэрлэгт байхдаа усан сэлэлтийн хичээлийн дараа нүцгэн усанд орохдоо үеийнхэндээ харагдахаас маш их ичдэг байж билээ.

Гэхдээ Силфийн гар хүйтэн байна. Ингээд байвал жинхэнээсээ ханиад хүрнэ.

Би хүчээр гарыг нь тавьж, өмдийг нь татлаа.

"Б-болиоч..."

Дотоожийг нь тайлах гэтэл тэр миний толгой руу цохиж орхив. Намайг дээш харахад Силф нулимстай нүдээр ширтэж байлаа.

"Би чамайг шоолохгүй ээ..."

"Т-тийм биш ээ... Ү-ҮГҮЙ ээ...!!"

Тэр туйлын эрс эсэргүүцэж байв. Ингэж хүчтэй эсэргүүцэхийг нь анх удаа л харж байна. Бага зэрэг гайхширч ч орхилоо.

Элфүүд нүцгэн биеэ бусдад харуулж болохгүй гэсэн тиймэрхүү дүрэм байдаг юм болов уу? Хэрэв тийм бол хүчээр тайлах нь буруу юм байна...

"За ойлголоо, ойлголоо. Тэгвэл чи амла. Дараа нь заавал хувцсаа солих хэрэгтэй шүү. Нойтон дотоожтой явах нь эвгүй, бас даарвал гэдэс чинь өвдөж магадгүй."

"За..."

Би гараа тавихад Силф нулимсаа арчин толгой дохив. Үнэхээр хөөрхөн юм. Энэ хөөрхөн хүүтэй сайн харилцаатай байхыг хүсэж байна.

Гэтэл гэнэт дотор минь түүгээр тоглоом шоглоом хийх хүсэл төрөв. Би ганцаараа нүцгэн байгаа нь шударга бус биш гэж үү?

"За, одоо л нэг юм боломж гарлаа!"

Би түүний дотоожийг нэг л шувтралтаар татаж орхив.

Аливээ гараад ир, нүцгэн мөчирхөн минь.

“Ээ…..үгүй ээ.”

“....Ай?”

Силф хашхирав.

Дараагийн мөчид тэр шууд биеэ гараараа халхаллаа.

Яг тэр мөчид миний харсан зүйл энгийн нэгэн богинохон илд байгаагүй.

Мэдээж бас аймшигт судалтай хар сэлэм ч биш байсан.

Үнэндээ тэнд байсан сэлэм нь….Үгүй ээ.

Сэлэм байгаагүй. Тийм ээ. Үнэндээ юу ч байгаагүй.

Тэнд байх ёстой зүйл байсангүй. Харин оронд…

Би үүнийг өнгөрсөн амьдралдаа тоолж баршгүй олон удаа харж байсан.

Заримдаа үүнд мозайк байдаг, заримдаа бүр байдаггүй. Хэзээ нэгэн өдөр жинхэнийг нь амтлах юмсан гэж мөрөөдөнгөө, хар их буугаа цагаан сум буудуулан цаасан алчууртай уулзуулж байсан. Энэ л миний харсан зүйл байлаа.

Силф…

Тэр хүү… үнэндээ охин байж.

Миний ухаан гэнэт балартав.

Би сая зүгээр инээгээд өнгөрөөчихөж боломжгүй зүйл хийчих вүү?

“Рүдеүс… чи юу хийж байна вэ?”

Би бушуухан эргэж хартал Паул тэнд зогсож байлаа. Тэр хэзээ ирсэн юм вэ? Силфийн хашхирахыг сонсоод наашаа гүйсэн юм болов уу?”

Би нэг ч хөдөлгөөн хийсэнгүй, Паул ч мөн адил.

Силф хажуу тийшээ тасхийтэл унах ба бүрэн нүцгэн байлаа.

Мөн гарт минь түүний дотоож байв.

Миний өхөөрдөм бяцхан залуу ёстой л догшин залуу насаа гайхуулах мэт товойно. Би аль хэдийн өөрийгөө өмөөрөх ямар ч боломжгүй байдалд оржээ.

Гарт минь байсан дотоож доош унав.

Гадаа аадар бороо ширүүсч байсан ч, зөвхөн миний сонссон зүйл бол дотоож шалан дээр чимээгүйхэн унах байсан юм.

—

*Паулын харах өнцгөөс*

Би ажлаа дуусгачихаад гэртээ очтол, миний олж харсан дүр зураг бол миний хүү өөрийн багийн найз болох охин руу дайрч байсан явдал юм.

Би бараг ч бодож тунгаахгүйгээр түүнийг зэмлэх шахсан ч өөрийгөө барьж болгоомжтой хандлаа. Магадгүй үүний цаана ч бас далд ямар нэгэн шалтгаан байж мэднэ. Өмнөх алдаагаа дахин давтаж болохгүй. Ямартай ч би уйлж охиныг эхнэр болон үйлчлэгчдээ даатгаж, хүүгийнхээ биеийг халуун ус, даавуугаар арчиж эхлэв.

“Чи яагаад ийм зүйл хийсэн юм бэ?”

“Намайг уучлаарай”

Нэг жилийн өмнө, би түүнд гаргасан алдаанд нь сургамж болгож хэдэн үг хэлэх гэтэл тэр өөдөөс нэг ч уучлалт гуйхгүй гээд зүтгэж байсан билээ. Гэтэл одоо гэнэт уучлалт гуйгаад эхлэх юм. Түүний гаргаж буй хандлага жоохон сонин байна. Яг л давсанд даршилсан ногоо мэт.

“Би шалтгааныг нь мэдэж болох уу?”

“Бид шалба норсон. Тэгээд хувцсаа яаралтай тайлах хэрэгтэй гэж бодсон.”

“Гэхдээ тэр хүсээгүй биз дээ?”

“Тийм ээ….”

“Аав нь чамд өмнө нь охидтой эелдэг харьцах хэрэгтэй гэж хэлсэн байх аа”

Рүдеүст ямар ч тайлбар алга. Би түүний насан дээр ийм үйлдэл хийсэн бол яах уу?

Маш олон “Гэхдээ”, “Түүнээс бусдаар” гэх үгс байх байсан даа.

Би үргэлж шалтаг хайдаг хүүхэд байсан. Миний хүү үнэхээр гайхалтай юм.

“За тэгэхээр, чиний насны хүүхдэд ийм сонирхол байлгүй л яахав, гэхдээ хүчилнэ гэдэг бол байж болшгүй хэрэг. Ойлгосон уу?”

"……Тийм ээ, уучлаарай. Дахиж ийм алдаа гаргахгүй ээ."

Цочирдож орхисон хүүгээ хараад өрөвдөх сэтгэл төрөх шиг болов.

Эмэгтэй хүнд татагдах зан миний цусанд л байдаг зүйл. Залуудаа дэндүү их эрч хүчтэй, хөөрхөн охин харагдвал л араас нь гүйдэг байлаа. Одоо нэгэнт тогтсон ч гэсэн, хуучин цагт "хэм хэмжээ" гэдгийг огт мэддэггүй байсан юм.

Энэ ч бас удамшлынх байх нь ээ.

Ухаантай, бодолтой хүү маань өөрийнхөө зөн совинтой тэмцэлдэн шаналж байгаа нь тун ч логиктой хэрэг.

Би яагаад үүнийг өмнө нь анзаарсангүй вэ…… Үгүй ээ, одоо түүнийг өрөвдөх цаг биш.

Өөрийнхөө туулсан туршлагаар түүнд зааж сургах хэрэгтэй.

"Чи аавдаа уучлалт гуйх хэрэггүй ээ. Харин Силфээс уучлалт гуйх ёстой. Ойлгов уу?"

"Силф, тэр…… Тэр намайг уучлах болов уу……"

Миний хүү үүнийг хэлээд улам бүр цөхрөлд автав.

Бодоод байх нь ээ, хүү маань тэр охинтой дэндүү их дотноссон байж. Жилийн өмнөх явдал ч гэсэн түүнийг хамгаалах гэж л хийсэн хэрэг байсан. Эцэст нь бүр аавдаа хүртэл цохиулсан шүү дээ.

Түүнээс хойш өдөр бүр түүнтэй тоглож, бусад хүүхдүүдээс хамгаалдаг болсон. Илдний техник, шидийн сургуулилтаа хэзээ ч орхиогүй ч, түүнд зориулах цагийг үргэлж олдог байв. Бүр өөрийн хамгийн үнэтэй таяг, шидийн сурах бичгээ хүртэл бэлэглэсэн.

Тэр охинд үзэн ядагдах вий гэж санаа зовж байгааг нь би ойлгож байна.

Би ч гэсэн адилхан. Хэн нэгэнд үзэн ядагдах юм бол сэтгэлээр унах л байсан.

Гэхдээ санаа зоволтгүй дээ, хүү минь. Миний туршлагаар бол, энэ байдлыг эргүүлэх бүрэн боломж бий.

"Бүү санаа зов, зүгээр ээ. Чи өнөөдрийг хүртэл түүнд муу зүйл хийж байгаагүй. Чин сэтгэлээсээ уучлалт гуйвал тэр чамайг заавал уучлах болно."

Хүүгийн минь царай бага зэрэг гэрэлтэв.

Миний хүү үнэхээр ухаантай. Хэдий ийм алдаа гаргасан ч, энэ харилцааг заавал аварч чадна гэдэгт би итгэлтэй байна.

Цаашлаад, энэ бүтэлгүйтлээ ашиглаад бүр түүний зүрх сэтгэлийг эзэмдэж ч мэднэ.

Ямар найдвартай, бас ямар аймаар юм бэ.

Хүүг минь усанд орсны дараа Силфэд хэлсэн анхны үг нь энэ байв:

"Уучлаарай Силф. Чиний үс богинохон болохоор л би чамайг хүү гэж бодсон юм аа!!"

Хүүгээ төгс хүн гэж боддог байсан ч, зарим талаараа дэндүү гэнэн, бүдүүн баараг хүн гэдгийг анх удаагаа л мэдэрлээ.

—

*Рүдеүсийн харах өнцгөөс*

Би уучлалт гуйж, аргадаж, магтаж байж л арайхийж уучлалыг нь авлаа.

Силф охин болохоор, би одооноос түүнийг Силфи гэж дуудахаар шийдэв.

Түүний бүтэн нэр нь Силфиетт юм шиг байна.

Ийм хөөрхөн охиныг хүү гэж андуурчээ гэхээр ичмээр. Миний энэ дүгнэлтийг сонсоод Паул бүр чимээгүй болов.

“Чи чинь охин байсан юм уу?!!” гэдэг явдал үнэхээр тохиолдно гэж төсөөлж ч байсангүй.

Гэхдээ яах ч билээ дээ? Биднийг анх уулзахад үс нь минийхээс ч богино байсан. Загварлаг тайралт ч биш, лам шиг хуссан ч биш. Хэзээ ч охидын хувцас өмсөж үзээгүй, цайвар бор өнгийн цамц, өмд л өмсдөг. Даашинз өмссөн бол би андуурахгүй байсан байх.

Үгүй ээ... Ухаалгаар бодъё.

Үсний өнгөнөөсөө болж дээрэлхүүлдэг байсан болохоор богино тайрч, олны нүдэнд өртөхөөс сэргийлсэн хэрэг. Дээрэлхүүлдэг болохоор зугтаж гүйхэд өмд л илүү тохиромжтой байсан. Силфиетт тийм ч баян биш тул өмд оёсоныхоо дараа даашинз хийх даавуу ч үлдээгүй байх.

Хэрэв бид гурван жилийн дараа уулзсан бол ийм алдаа гаргахгүй л байсан.

Би түүнийг хөөрхөн хүү гэж бат итгэчихсэн ч үнэндээ түүний үйлдэлд ямар нэгэн эрэгтэй, эмэгтэй ялгах шинж байсангүй.

Хэрэв тэр... Пхх, больё доо.

Юу ч хэлсэн, зөвхөн шалтаг болно.

Түүнийг охин гэдгийг мэдсэн болохоор миний хандлага ч үүний дагуу өөрчлөгдөх ёстой.

Эрэгтэйлэг хувцасласан Силфиеттийг харах бүрт би жаахан сонин мэдрэмж авдаг.

“С-Силфи үнэхээр хөөрхөн харагдаж байна. Үсээ жаахан ургуулбал илүү дээр биш үү?”

“Аан...?”

Магадгүй түүний төрх бүрмөсөн өөрчлөгдвөл миний сэтгэгдэл ч өөрчлөгдөх биз.

Тиймээс л би ийм санал тавьсан.

Хэдийгээр Силфи үсэндээ дургүй ч маргад эрдэнийн өнгөтэй үс нь наранд гялалздаг. Би үсээ урт байлгаасай гэж үнэхээр хүсэж байна. Ардаа эсвэл хоёр салаа сүлжвэл бүр гоё харагдах байх.

“Би хүсэхгүй байна...”

Гэвч тэр өдрөөс хойш Силфи надаас сэрэмжилдэг болсон.

Ялангуяа биеэр хүрэх үед илт зай барьдаг болов.

Урьд нь үг дуугүй дагадаг байсан тул би бага зэрэг цочирдсон.

“Тийм үү. За тэгвэл өнөөдөр Дуугүй Шившлэг ид шидийн бэлтгэлээ хийцгээе.”

“За.”

Би царайгаа засаж, сэтгэл хөдлөлөө нуулаа. Силфид надаас өөр найз байхгүй, тиймээс зөвхөн надтай л тоглодог. Жаахан гомдолтой ч тоглохыг хүсэж байгаа учир өнөөдөртөө орхиё.

—

Одоогоор энэ ертөнцөд миний чадвар ерөнхийдөө ийм байна:

『Илдний техник』

Илдний Бурхны хэв маяг : Анхан

Усны Бурхны хэв маяг : Анхан

『Довтолгооны Ид Шид』

Гал : Ахисан түвшний

Ус : Гэгээнтэн түвшний

Салхи : Ахисан түвшний

Шороо урсгал: Ахисан түвшний

『Анагаах Ид Шид』

Эдгээлт : Дунд шатны

Хор тайлах систем : Анхан шатны.

Анагаах Ид Шид нь таамаглаж байсанчлан 7 шатлалд хуваагддаг бөгөөд Эдгээлт, Хаалт, Хор тайлах, Ариун довтолгоо гэсэн 4 системээс бүрдэнэ.

Гэвч Довтолгооны Ид Шидээс ялгаатай нь, энд Галын Гэгээнтэн эсвэл Усны Гэгээнтэн гэх мэт сүртэй нэршил байдаггүй.

Харин Гэгээнтэн түвшний Эдгээгч эсвэл Гэгээнтэн түвшний Хор тайлагч гэх мэт цолнууд бий.

Эдгээлт гэдэг нь нэрнээсээ л ойлгомжтой, шарх эдгээх шидийн шившлэг юм. Эхэндээ зөвхөн шалбархай төдийг л эдгээх боломжтой ч, эзэн хааны түвшин хүртэл ахивал тасарсан мөчийг хүртэл ургуулж чаддаг бололтой. Гэсэн ч бурхны түвшинд хүрсэн ч үхсэн зүйлийг амилуулах боломжгүй.

Хор тайлах нь мөн л нэрнийхээ дагуу хор эсвэл өвчнийг анагаах үйлчилгээтэй. Өндөр шатанд хүрэх юм бол хор бэлдэх эсвэл хорыг анагаах эм ч хийж чадна. Биеийн байдалтай холбоотой ид шид нь Гэгээнтэн түвшний болон түүнээс дээш түвшинд хамаардаг бололтой, сурахад тун ч бэрх.

Хаалтын шид гэдэг нь хамгаалалтын хана үүсгэж, бат бөх байдлыг нэмэгдүүлдэг туслах шид юм. Нарийн ширийн зүйлийг нь сайн мэдэхгүй ч, эсийн нөхөн төлжилтийг хурдасган хөнгөн шархыг эдгээх, эсвэл тархинд химийн бодис ялгаруулан өвдөлтийг намдаах боломжтойг бүдэг бадаг мэднэ. Рокси үүнийг хэрхэн ашиглахаа мэддэггүй.

Ариун довтолгооны систем нь сүнс эсвэл буг чөтгөрийн төрөлтнүүдийн эсрэг үр дүнтэй шид боловч үүнийг Ариун сүмийн дайчид нууцалдаг. Ид шидийн их сургууль ч үүнийг заадаггүй болохоор Рокси энэ талаар төдийлөн сайн мэдэхгүй.

Би өмнө нь сүнс харж байгаагүй ч, энэ ертөнцөд тэд жинхэнэ хий үзэгдлүүд бололтой.

Хэрэв логикийг нь ойлгохгүй бол Дуугүй Шившлэгийг ашиглаж чадахгүй. Энэ нь үнэхээр төвөгтэй юм.

Дээрээс нь, Довтолгооны Ид Шидэд тодорхой логик байдаг ч бусад ид шидүүд ч бас өөрийн гэсэн логиктой эсэхийг би мэдэхгүй. Ид шид гэдэг бүхнийг хийж чадах зүйл мэт боловч, үүнийг гүйцэлдүүлэхийн тулд юуг өөрчлөх ёстойгоо би огт төсөөлөхгүй байна.

Жишээ нь, ямар нэгэн зүйлийг агаарт хөвүүлэх эсвэл өөрийн гарт татаж авахын тулд оюуны чадвараа ашиглан удирдах гэх мэт.

Үүнийг дуурайж хийж болох юм шиг санагддаг ч, би сэтгэхүйн хүчээр удирдах чадвартай хүн биш болохоор яаж хийхийг нь мэдэхгүй.

Нэмж хэлэхэд, Эдгээлтээр шарх эдгээх үйл явц миний хувьд их бүрхэг байна. Тийм болохоор л би Анагаах Ид Шид дээр Дуугүй Шившлэгийг ашиглаж чадахгүй байгаа юм. Хэрэв надад эмчийн мэдлэг байсан бол үүнийг ашиглан Дуугүй Шившлэгийг хэрэгжүүлж чадах ч байсан юм билүү.

Бусад төрлийн ид шидийг ч гэсэн холбогдох нарийн ширийн зүйлсийг нь мэдвэл шидээр дуурайлган хийх боломжтой.

Магадгүй биеийн тамирын дасгал сургуулилт хийвэл илдний ур чадвар минь нэг алхам урагшлах ч юм билүү.

Ингэж бодохоор өмнөх амьдралаа дэмий хоосон өнгөрөөсөн юм шиг санагдах юм.

Үгүй дээ.

Дэмий ч биш.

Ажил хийгээгүй, сургуульд сураагүй нь үнэн ч гэлээ, үргэлж гэртээ бүгэж суугаагүй. Бусад хүмүүс ажил, хичээл гээд завгүй байхад би олон зүйлийг сонирхож, олон тоглоом тоглодог байсан.

Тэр тоглоомуудаас олж авсан мэдлэг, туршлага, сэтгэхүйн арга барилаа энэ ертөнцөд ашиглаж болно шүү дээ.

Тийм байх ёстой……!!

Гэхдээ одоохондоо ямар ч хэрэг болохгүй байна.

—

Энэ явдал Паулын бэлтгэлийн үеэр тохиолдсон юм.

"Хаах……"

Би санаа алдлаа.

Ингэж илт санаа алдвал Паул уурлах байх гэж бодсон ч тэр өргөн инээмсэглэж байв.

"Хаха. Тааварлая, Рүди. Силфиеттэд үзэн ядагдаж байгаадаа гуниглаад байгаа юм уу?"

Би үүнээс болоод санаа алдаагүй юм.

Гэхдээ тийм биш байлаа ч Силфиеттэй холбоотой асуудал миний зовлонгийн нэг хэсэг мөн л дөө.

"Тийм ээ. Илдний ур чадвар дээр ахицгүй, дээр нь Силфиеттэд үзэн ядагдаж байна. Санаа алдахгүй гээд яах юм."

Паул муурын зулзага шиг инээмсэглэн модон илдээ газар зоов. Түүн дээрээ налан зогсоод над руу харлаа.

Энэ нөхөр надаар доог тохуу хийх гэж байгаа юм биш биз дээ.

"Аав нь чамд нэг санаа өгч болно шүү~"

Тэр гэнэтийн юм хэлэв.

Миний тархи цагны механизм шиг эргэлдэж эхэллээ.

Аав = Паул = Маш алдартай. Зенитийг сайхан бүсгүй гэж болно, бас хатагтай Адагийн явдал ч бий. Бүр өгзөгт нь хүрсэн Лилиа хүртэл баяртай байсан. Охидод үзэн ядагдахгүй байх ямар нэгэн нууц түүнд байдаг юм болов уу?

Амьдралын туршлага уу?

За, тэр чинь зөн совингоороо амьдардаг хүн болохоор би ойлгохгүй байж магадгүй ч, хэлсэн зөвлөгөөг нь бодож үзэхэд гэмгүй.

"Тэгвэл гуйя."

"Хмм, хэлэх үү дээ, хмм~"

"Гутал долоох хэрэгтэй юу?"

"Үгүй ээ, хөөе, яагаад гэнэт ийм хүлцэнгүй болоов?"

"Хэрвээ та хэлэхгүй бол ээжид таныг Лилиаг ширтэж байсныг хэлнэ шүү."

"Энэ удаад бүр даварч байна даа…… Байз хүлээ, юу!? Чи харчихсан юм уу!! За, ойлголоо. Бардам зан гаргасан нь миний буруу."

Би ердөө Лилиаг ширтсэнийг нь ашиглан өгөөш тавьсан хэрэг л дээ……

Энэ чинь завхайрал гэсэн үг үү?

За яах вэ. Энэ хүн маш их алдартай гэдгийг би аль хэдийн хэлсэн. Алдартай хүний лекцийг сонсъё байз.

"Сайн сонс, Рүдеүс. Эмэгтэйчүүд гэдэг чинь—"

"За."

"Заримдаа эрчүүдийг хүчтэй байхад нь дуртай ч, тэдний сул дорой талыг ч бас үнэлдэг юм."

"Өө."

Би өмнө нь иймэрхүү юм сонсож байсан юм байна. Төрөлх совин гэдэг билүү?

"Чи Силфиеттэд зөвхөн өөрийнхөө хүч чадлыг л харуулсан, тийм биз?"

"Тийм гэж үү? Би өөрөө анзаараагүй юм байна."

"Сайн бодоод үз. Хэрвээ чамаас илүү хүчтэй нэгэн өөрийн хүсэл тачаалаа тулган шаардаж байвал юу болох вэ?"

"Би айх байх."

"Тийм биз дээ?"

Тэр өдрийн тухай ярьж байна. Эрэгтэй байснаа эмэгтэй болсон тэр л өдрийн тухай.

"Тийм болохоор чи ч бас өөрийн сул талаа харуулах хэрэгтэй. Хүчтэй талаараа нөгөө хүнийг хамгаалж, харин сул тал дээрээ нөгөө хүнийхээ хамгаалалтад орох ёстой. Ийм л харилцааг цогцлоох хэрэгтэй юм."

"Өө!!"

Энэ ч ойлгомжтой юм байна! Паулыг зүгээр нэг зөн совингоороо аашилдаг хүн биш гэдгийг мэдрүүлж байна шүү!

Зөвхөн хүчтэй байх нь хангалтгүй. Зөвхөн сул дорой байх нь ч буруу. Алдартай байхын тулд хоёуланг нь хослуулах хэрэгтэй юм байна!!

"Гэхдээ сул талаа яаж харуулах юм бэ?"

"Амархан шүү дээ. Чи одоо яг ямар асуудалтай байна?"

"Тийм ээ."

"Дотор чинь хуримтлагдсан зовлонгоо Силфиеттэд хэлчих. Тэгээд л болно. Тэр чамаас зугтаад байгаа болохоор сэтгэл санаа чинь тавгүй, маш их зовж байгаагаа хэл."

"Тэгээд дараа нь юу болох вэ?"

Паул инээв.

Ёжтой инээмсэглэл гарган:

"Бүх зүйл санаснаар болбол тэр өөрөө чам дээр ирэх болно. Магадгүй чамайг тайтгаруулах ч юм билүү. Тэгэхэд чи дахин сэргэх болно. Чамд эрч хүч ороход хэн ч гунигтай байхгүй."

"!!"

Хариулт нь энэ байж ээ. Өөрийн хандлагаар дамжуулан нөгөө хүнийхээ сэтгэл хөдлөлийг удирдах гэж……

Гайхалтай юм. Гэхдээ энэ төлөвлөгөө бүтэлгүйтэж магадгүй шүү дээ?

"Б-бүтэхгүй бол яах вэ?"

"Над дээр дахиад ир. Дараагийн алхмыг зааж өгье."

Үнэндээ хоёр дахь заль нь ч бэлэн байж. Зальтай хүн. Энэ хүн үнэхээр зальжин юм аа!!

"Ойлголоо. Тэгвэл би явлаа!!"

"Яв даа."

Паул гараараа дохин намайг явуулав. Би сэтгэл түгшин гүйж одлоо.

"Би зургаан настай хүүдээ яг юу заагаад байна……"

Ардаас ийм нэгэн дуу сонсогдох шиг болов.

—

Би аварга том модны дэргэд хэтэрхий эрт ирчихэж. Силфи хараахан ирээгүй байна.

Би ихэвчлэн модон илдээ авч ирээд, энд ирэхээсээ өмнө биеэ цэвэрлэдэг ч одоо хөлсөндөө нэвт норчихож. Яах ёстой вэ? Өөр арга алга. Оюун санаандаа дасгалаа хийж эхлэхээс. Би модон илдээ далайж, тулалдаж байна гэж төсөөлөв. Эхлээд хүчтэй талаа харуулах хэрэгтэй. Дараа нь сул талаа. Сул тал. Үүнийг яаж харуулах вэ? Тийм шүү, өөрийгөө гутарсан байдалтай харагдуулах хэрэгтэй. Тэгээд дараа нь? Хугацаа нь, хмм. Гэнэт ингэх ёстой юу? Тэгвэл хэтэрхий гэнэтийн сонсогдоно. Магадгүй ярианыхаа уур амьсгалд тааруулан өөрчлөх хэрэгтэй байх. Би чадах болов уу? Үгүй ээ, би заавал чадах ёстой.

Би бодолдоо дарагдан илдээ далайлаа. Хэзээ гарын алга минь суларсныг анзаарсангүй. Илд гараас минь мултраад уначихав.

"Пүүх……"

Илд Силфигийн байгаа зүг рүү гулсан уналаа. Толгой эргээд явчихав.

Б-би яах ёстой вэ? Юу гэж хэлэх вэ?

“Рүдеүс, яав аа...?”

Силфиетт нүдээ бүлтэлзүүлэн над руу харлаа. Юу гэсэн вэ, яагаад ирснийг минь асуугаад байна уу?

“Ээ... Хаа... Хаа, Силфиеттийнхээ хөөрхөн царайг харахгүй бол харамсалтай санагдаад л...”

“Ү-үгүй ээ, би тэр тухай яриагүй байна. Чиний хөлс...”

“Хаа... Хаа... Аан, хөлс үү? Юу...”

Би амьсгаадан түүн рүү дөхтөл, тэр айсан янзтай нүүр царай гарган хойшиллоо. Өмнөх шигээ л, намайг ойртуулахгүй гэсэндээ ухарч байна.

Би чамд ингэтлээ дурлачихаад байхад, чи болохоор ингэж холдох юм.

Тоглосон юм аа.

“...”

Би духныхаа хөлсийг арчлаа. Амьсгаа ч жигдэрч эхлэв. Сайн байна.

Би туйлын их гунигтай царай гарган, гараа модон дээр тавиад, өөрийгөө буруутгасан дүр эсгэлээ. Мөрөө унжуулан, гүнзгий санаа алдав.

“Хаа... Сүүлийн үед Силфиетт ч хүйтэн хөндий болоод байх юм даа...”

Хэсэг хугацаанд чимээгүй байдал ноёрхлоо.

Болж байна уу? Ингэхэд болох болов уу, Паул? Арай сул дорой харагдах ёстой байсан юм болов уу, эсвэл хэтэрхий хуурамч харагдсан уу?

“!!”

Гэнэт ардаас минь хэн нэгэн гараас чанга атгалаа. Зөөлөн бөгөөд дулаахан мэдрэмж төрөв. Эргээд харвал Силфиетт яг ард минь зогсож байв.

Өө бурхан минь!

Дэндүү ойрхон байна. Силфиетт бид хоёр ингэж ойрхон байгаагүй нь хэдэн зуун жил өнгөрсөн юм шиг санагдана. Паул гуай! Би чадлаа!!

“Яагаад гэвэл, сүүлийн үед Рүдеүс жаахан хачин болоод байгаа...”

Ммм. Би үүнийг мэдэж байгаа л даа.

Хэлэх ч юм биш, сүүлийн үед би түүнд өмнөх шигээ хандаагүй нь үнэн.

Силфиеттийн өнцгөөс харвал миний хандлага их өөрчлөгдсөн байх. Эсрэг талын хүн нь гэрлэх ханиа хайж буй чинээлэг эмэгтэй гэдгийг мэдэхтэй адил.

Тэр гарцаагүй эвгүйцэх нь ойлгомжтой. Гэхдээ би ямар хандлага гаргах ёстой юм бол оо?

Урьдынх шигээ байж чадахгүй нь. Ийм хөөрхөн охинтой хамт байхад яаж сандрахгүй байх билээ?

Нас чацуу, бас хөөрхөн охин. Түүнтэй яаж харьцахаа үнэндээ мэдэхгүй юм.

Хэрэв би насанд хүрсэн хүний байр сууринаас хандвал, Силфиетт арай том байсан бол Эротик тоглоомоос сурсан мэдлэгээ ашиглаад зохицуулж чадах байсан ч юм билүү. Хэрэв тэр хүү байсан бол дүүтэйгээ байсан туршлагаа ашиглах байсан биз.

Гэвч тэр бол миний багийн найз, бас охин хүн. Мэдээж, охидтой Эро тоглоомын аргаар харьцдаг тоглоом тоглодог байсан ч, тэр бол зүгээр л төсөөлөл. Бас би түүнтэй тиймэрхүү харилцаатай байхыг хүсэхгүй байна. Силфиетт дэндүү жаахан шүү дээ.

Тэр одоогоор миний "хамгаалалтын бүс"-д ороогүй байна.

Түр зууртаа л иймэрхүү байна. Гэхдээ би ирээдүйг тэсэн ядан хүлээж байна!!

Эхлээд бүгдийг нь орхиё. Тэр бол дээрэлхүүлж буй жаахан охин. Намайг дээрэлхүүлж байхад хэн ч хажууд минь зогсоогүй болохоор, би түүний хань болохыг хүсэж байна. Хүү эсвэл охин байхаас үл хамааран энэ л өөрчлөгдөхгүй зүйл. Гэвч түүнтэй урьдын адил харилцана гэдэг хэцүү юм. Би ч бас хүү шүү дээ, охидтой сайхан харилцаа тогтоохыг хүснэ.

Маргаашийн төлөө!!

Өө... толгой эргэчихлээ. Яах ёстой юм бол? Эдгээр асуудлыг Паулаас асуучихдаг байж.

"...Уучлаарай, гэхдээ би Рүдеүсийг үзэн ядаагүй юм шүү."

"С-Силфи..."

Би яахаа мэдэхгүй гайхсан царай гаргатал, Силфи толгойг минь илэв.

Тэгээд тэр тайвширсан байртай инээмсэглэлээ. Зөөлөн, дулаахан инээмсэглэл.

Зүрх минь нэг цохилт алгасав.

Уг нь миний буруу байтал тэр надаас уучлалт гуйж байна.

Би түүний гараас чанга атгалаа.

Силфи ичингүйрэн дээш харлаа.

"Тэгэхээр, бид урьдынх шигээ байж болох уу?"

Түүнийг дээш харж байгаад ийн асуух нь дэндүү хүчтэй нөлөөлөв.

Зүрх сэтгэлээ шийдэмгий болгоход хангалттай байлаа.

Би шийдлээ.

Тийм ээ, тэр урьдынх шигээ байхыг л хүсэж байна.

Урьдынх шигээ хэвээр үлдэхийн тулд би түүнтэй урьдын адил, яг л урьдынх шигээ хандах хэрэгтэй.

Түүнийг айлгаж, эвгүй байдалд оруулахгүйн тулд би түүнтэй дотносох гэж буй хүү гэдгээ нуух ёстой.

Зөвхөн ингэж л болно. Би зөвхөн тийм л байх ёстой.

Хийгээд үзье.

Мэдрэмжгүй гол дүрийн баатар гэж энэ байх даа.

Орчуулагчийн толь:

Мозайк - Ялангуяа японд дэлгэрсэн үг. Энэ нь эротик, насанд хүрэгчдийн бичлэгт бэлэг эрхтний далдлалт, censor-ийг хэлдэг. Ихэвчлэн blur-дах эсвэл хар зураас татдаг.