13-р бүлэг

Тэд биеийн тамирын зааланд хүрэхэд ажилтан Карлд Академийн цагаан, алтлаг өнгөний хослолтой пүүз, шорт, цамцнаас бүрдсэн бэлтгэлийн хувцас өгөөд, шүршүүрт орж хувцсаа солихоор хувцас солих өрөө рүү явуулав.

Тэдний журам нь бэлтгэлийн төхөөрөмж ашиглахын өмнө ч, дараа нь ч шүршүүрт орох байлаа. Шинэ сурагчид өөрсдөө хангалттай усанд ордоггүй бололтой, тиймээс ирэнгүүтээ шүршүүрт орох шаардлагатай аж. Эсвэл өнөөдрийн Карл шиг тэднийг энд ирэхээсээ өмнө аль хэдийн хөлөрсөн байна гэж тооцдог ч байж мэднэ.

Бэлтгэхэд удаан хугацаа орсонгүй. Гэвч Түрүүч Рита аль хэдийн ирчихсэн, хар өнгийн ханцуйгүй майк өмсөж, өөр нэг цэвэрхэн ногоон өмд, цэвэр гуталтай болсон байв. Ногоон хувцас өмсөхгүй бол түүнийг сурагчтай андуурчихна гэж боддог юм болов уу? Эсвэл энэ нь цэргийн дүрэм ч байж мэднэ.

Карл элит цэргүүдийг албан ёсоор цэргийнх биш, харин засгийн газрын тусдаа салбар гэж сонсож байсан. Гэхдээ тэд уурхай руу ирдэггүй, тэнд байх ямар ч шалтгаан байгаагүй учраас Тэнгэрлэг тариа хийлгэсэн өдрөөсөө өмнө Карл тэдний нэгийг ч бодитоор харж байгаагүй.

Түрүүч Ритагийн авхаалж самбааны төрлийн дайчид гэж нэрлэсэн энэ ангийнхан бараг бүгд эмэгтэй байлаа. Энэ нь мана тариа хүмүүсийн дотор ямар чадвар сэрээхдээ ямар нэгэн хачирхалтай ялгавартай байдаг юм болов уу, эсвэл өөрийнх нь одоогийн бие бялдрын талаар юм хэлээд байна уу гэж Карлыг нухацтай бодоход хүргэв.

Тэр хамгийн эршүүд эр хүн биш байж болох ч одоогоор арван дөрвөн настай охины бие бялдартай гэж далдуур хэлүүлнэ гэдэг эр хүний бардамналд хүндхэн тусах зүйл байлаа.

Тэгээд тэр шилэн хананы цаана бэлтгэл хийж буй ахлах ангийн хүчний төрлийн дайчдыг харахад, тэр анги нь түүний их бие шиг нь бүдүүн гартай, булчин шөрмөс болсон аварга залуусаар дүүрэн байв.

Магадгүй тэр зөв газраа ирсэн ч юм билүү.

"За, эхлээд дээд биеийн хүч. Чиний тэр чадвар биед чинь асар их эсэргүүцэл өгдөг. Түүнийг хүчээр даван туулах хангалттай хүчтэй болох хэрэгтэй, гэхдээ булчингаа хэт томруулж, бултах чадвараа алдаж болохгүй." гэж Рита эхлэв.

Үүний дараах хоёр цаг жинхэнэ там байлаа. Карл арайхийн доголсоор шүршүүрийн өрөө рүү буцаж ирэх үедээ хөлсөндөө норж, туйлдан, байгаа газраа л унтаад өгөхөд бэлэн болсон байв. Тэр бараг унах гэж байтал Харцага яаралтай эрч хүч нөхөх хоол буюу Салхин Хурдат Харцагын маягийн амьд үлдэх хүнс болгон хүйтэн шарсан тахианы нэг хэсгийг орон зайнаасаа түлхэн гаргаж Карлд идүүлэв.

Харцага өөрөө шарсан тахианы дөрөвний нэг, дээр нь нэлээд их түүхий махтай үлдсэн атлаа тэр хэсгийг өгөхдөө тун их харамссан бололтой.

Хувцсаа сольж дуусмагц Карл үдээс хойш дотуур байр руугаа буцаж, хамгийн түрүүнд өөртөө хэрэгтэй байсан сахар, кафеинаа авахаар шууд цайны газар руу явлаа. Хэрэв энэ өдөр тутмын хуваарь болох юм бол тэр ердийнхөөсөө хавьгүй их хоол идэж эхлэх хэрэгтэй болох нь.

Үхэх гэж байгаа мэт санагдаж байсан ч ямар нэгэн байдлаар дараалан ирсэн хэдэн бүлгээс Карл арай дээр харагдаж байв. Тэд бие биеэ түшиж тогтоон, ихэнх нь хөхөрч, зүсэгдэж, түлэгдсэн эсвэл үл мэдэгдэх ямар нэгэн шингэнд норсон байлаа.

"Чамд юу тохиолдчихов?" гэж Карл хажуугийн ширээнд суусан шидтэнгээс асуухад нөгөөх нь цочсондоо сандлаасаа унах шахав.

"Чадварын бэлтгэл. Өдөржин. Ид шидийн ангийнхан өдөр бүр чадвар болон онолын бэлтгэл хийдэг. Надад ганцхан шившлэг бий, Аянгын Сум. Өнөөдөр тэд надад нэмэлт тэжээл дахин дахин уулгаад гучин удаа шившлэг хийлгэсэн.

Эцэст нь тэр нь намайг болон эргэн тойрныхныг цохихоо больсон." гэж тэр гомдоллов. Тэр илт өвдөж, ухаан алдаад уначихад бэлэн болтлоо ядарсан байлаа.

"Харин чи?" гэж дүрэмт хувцасных нь зарим хэсэг түлэгдэж харласан ширээний нөгөө шидтэн охин асуув.

"Багштайгаа тулааны хичээл хийсэн. Дараа нь авхаалж самбааны төрлийн дайчидтай хоёр цагийн биеийн бэлтгэл хийлээ. Хөл маань аль хэдийн царцмаг болж эхэлсэн байх." гэж Карл санаа алдав.

"Хоёр цагийн биеийн бэлтгэл үү? Чи багшдаа юу хийчихсэн юм бэ, тэгж шийтгүүлэхээр? Шинэ дайчид хүртэл зэвсгийн бэлтгэлийнхээ хажуугаар ердөө гучин минутын эрчимтэй хүчний бэлтгэл, гучин минутын кардио хийдэг шүү дээ." гэж охин асуув.

"Мэдэхгүй ээ. Гэхдээ тэр надад их найдлага тавьсан бололтой. Энэ сарын дотор намайг Сэргэсэн биеийн чадавхад хүргэнэ гэж аль хэдийн ярьж эхэлсэн."

Шидтэнгүүд ярвайв. "Бид улирлын төгсгөлийн шалгалтаас өмнө манагаа Сэргэсэн түвшинд хүргэх ёстой. Гэхдээ хэлэхээсээ хамаагүй хэцүү. Чөлөөтэй үедээ байнга бясалгах хэрэгтэй, гэтэл төвлөрч чадахгүй үед бясалгал хийж болохгүй. Өнөөдөр бид бүгдээрээ хэтэрхий өвдөлттэй байна."

"За, бараг бүгд л дээ. Тэр эмэгтэй харин зүгээр байгаа байх. Жинхэнэ чөтгөр." гэж Карлын эхэлж ярьсан хүү гомдоллон, хажуугийн ширээнд нялцгай зүйлээр бүрхэгдсэн нэг эмэгтэй рүү заав.

"Нялцгай охин уу?" гэж Карл асуулаа.

"Гаднаас нь хараад хууртав аа. Тэр усны шидтэн, анхны шившлэг нь [Сэргээгч Усны Нялцгай Биет]. Тэр нь тэсвэр болон манагаа нөхөхөд нь тусалдаг болохоор өдөржин биедээ ингэж наачихсан явсан."

Энэ бараг л алдаатай илт давуу чадвар байлаа. Энэ хоёрын хэлснээр шидтэнгүүд шившлэгээ тогтвортой барьж, удирдах замаар авьяас чадвараа хөгжүүлдэг. Харин түүний шившлэг биед нь байхад тэсвэр болон ид шидийн хүчийг нь нөхдөг учраас ядарч туйлдахгүйгээр байнга ашиглаж чадна. Тэр бараг гарцаагүй маш хурдан өсөх байв.

Жинхэнэ гол дүрд байх ёстой аз гэдэг ийм л байдаг байх гэж Карл бодлоо.

[Нялцгай биетүүд ёстой хэрэггүй. Идэж ч болохгүй, зүгээр л нялцайгаад байдаг.]

Харцагын хэлдэг ч зөв. Тэр гайхалтай тулааны туслагч байгаад зогсохгүй, бас идэж болдог.

Сурагчид аажмаар өрөөнүүд рүүгээ тарж, Карл Харцагыг хэт их идсэнээ унтаж шингээг гэж орхиод өөрөө орон дээрээ хэвтэв. Унтахад хэтэрхий ядарсан атлаа өөр юу ч хийхэд хэтэрхий өвдөж байлаа. Хэзээ тэр байдал нь амгалан нойр болон хувирсныг мэдсэнгүй. Харин маргааш өглөө сэрүүлэг дуугарч, Түрүүч Рита ирэхэд арван таван минут үлдсэнийг мэдэгдлээ.

Карл хурдхан шүршүүрт орж, дүрэмт хувцсаа өмсөв. Удалгүй Түрүүч хаалгыг нь тэвчээргүй тогшин зогсохдоо нөгөө гартаа өглөөний хоолтой тавиур барьчихсан байлаа.

"Чи хоцорч байна, тиймээс би хоол авчирлаа. Асарт очъё. Хичээлээ үзэх зуураа идэж болно." гэж тэр тушаав.

Тэд суусны дараа Түрүүч Рита жижигхэн чулуу гаргаж ирээд ширээн дээр тавилаа.

"Энэ талаар юу гэж бодож байна?" гэж тэр асуув.

Карл чулууг сайтар ажиглалаа. Өндөг биш, ердөө л ямар нэгэн чулуу байв. Тэр эхлээд халбаганыхаа ишээр, дараа нь хуруугаараа хүртэл хатгаж үзэв. Ямар ч хариу үйлдэл байсангүй.

"Яах аргагүй чулуу байна." гэж тэр хариулав.

"Сонирхолтой. Тэгэхээр сэтгэцийн чулуу чамд ямар ч хариу үзүүлэхгүй атлаа чи шувуутайгаа харилцаж чаддаг юм байна." гэж Рита тэмдэглэв.

Карл дахин гараа чулуун дээр тавьж, ямар нэг зүйл хийлгэхийг оролдсон ч тэр ердөө л чулуу хэвээр байлаа.

Дараа нь өөр нэгийг, бас нэгийг туршив. Гэвч Рита ширээн дээр жижигхэн алтан зоос тавихад Карл тэр даруй уг зүйлтэй ямар нэгэн холбоо мэдэрлээ. Энэ бол тэдний амьдардаг Алтан Луу улсын эртний мөнгөн тэмдэгт байв. Карл зоосон дээрх луунд хүрэхэд хүч чадлын мэдрэмж түүнийг дүүргэв.

"Тэгэхээр хариу нь энэ байж. Энэ зоосыг өнгөрсөн Лууны Баярын үеэр Луу Бурхны Сүмд адисалсан юм. Чиний хүч луугийн энергитэй нийцэн цуурайтдаг бололтой. Нэгэнт тийм юм бол өөр нэг зүйл туршиж үзмээр байна."

Рита гялалзсан улаан шингэнээр дүүргэсэн жижиг шил гаргаж ирэв.

[Өө, тэрийг авмаар байна. Тэр муу эмэгтэйгээс надад өг гэж гуй.] гэж Харцага шаардав.

[Тэр чамайг сонсож чаддаггүйд баярлаж яв.]