40-р бүлэг

"Энэ чинь юу вэ? Тэд хаашаа алга болчихов оо?" гэж Дана хоёр дахь удаагаа бүтэн зуун килограмм жинтэй гахай нүднийх нь өмнө алга болоход уулга алдав.

"Миний хүчнээс бий болсон оюун санааны нэг орон зай байдаг. Харцага гадаа тоглоогүй үедээ тэнд байдаг юм. Мах гэх мэт зүйлсийг тэнд хадгалж болдог, бас мууддаггүй. Харин миний олж мэдсэн нэг жижиг асуудал бий. Зөвхөн хоол хүнс л тийшээ ордог. Сурах бичгүүдээ хийх гэж оролдсон ч болсонгүй. Харин мах бол ямар ч асуудалгүй орж, гардаг," гэж Карл тайлбарлав.

"Ямар сонин хязгаарлалт вэ. Гэхдээ тэр орон зай чинь чиний тэжээдэг араатанд зориулагдсан биз дээ? Тэгэхээр магадгүй зөвхөн түүнд хэрэгтэй зүйлс л орж, гарч болдог байх. Дараа нь Харцага ашиглаж чаддаггүй гэдгийг нь мэддэг ямар нэг нөөцөөр туршаад үзвэл яасан юм?" гэж Дана санал болгов.

"Яг зөв санаа байна. Магадгүй Араатны орон зайн ид шид өөрөө Харцагад юу хамгийн тохирохыг ойлгоход тусалж болох юм. Одоогоор үндсэн бэлтгэлээс гадна Харцагыг яаж илүү хурдан ахиулах вэ гэдэг л миний судалж байгаа гол зүйл," гэж Карл тайлбарлав.

"Тус болж чадсандаа баяртай байна. Гэхдээ өдийд хэн нэгэн ирчихсэн байх ёстой биш үү? Үдийн хоол болох дөхөж байна, ийм практик даалгаврууд ер нь нэг цаг орчим л үргэлжилдэг шүү дээ."

Карл мөрөө хавчив. "Техникийн хувьд бол тэд биднийг бүтэн өдрийн турш авч явж болно. Тэгэхээр ойрхон байгаа байшинд орж үдийн хоолоо идчихэд нэг их асуудалгүй байх. Үгүй ээ, больё. Харцага дотор нь юу байгааг хэлсэн. Зүгээр эндээ гадаа идье."

Карл сэлмээрээ гахайн махыг хэрчин гал дээр шарахад тохирох нимгэн хэсгүүд бэлдээд, мөчрүүдийг шор болгон ашиглав. Харин Дана гал түлэхээр зэхлээ.

"Надад хэдхэн хором өг. Жижиг дөл үүсгэдэг шившлэгийг би мэднэ, зүгээр л бүрэн эзэмшээгүй байгаа юм. Гал гаргахын тулд хэцүү аргаар оролдох ч хэрэггүй, асаагуур хайж байшингуудыг нэгжих ч шаардлагагүй," гэж тэр тайлбарлав.

Тосгоныг Гоблинууд тоносон байсан тул байшин дотроос юу ч олсон таатай зүйл байхгүй нь тодорхой. Дана Гоблинуудын үйлддэг харгис хэрцгий явдлын талаар олонтоо сонсож байсан ч түүнийг нүдээрээ ойроос үзэх бодол огт байсангүй.

Гурван удаа оролдсоны эцэст л тэр оч үсэргэж, хуурай мөчрүүдийг асааж чадлаа. Харин түүнээс хойш гал дажгүй асаж, хоёул махаа шарахын өмнө галын илч нэмэгдэхийг хүлээв.

"Энэ ямар нэг гэнэтийн амьд үлдэх сорил байж болох уу? Маргааш амралтын өдөр, хичээл дахиад бүтэн нэг өдөр хагасын дараа эхэлнэ. Тэгэхээр биднийг энд хонуулаад ан хийлгэсэн ч хичээлд хоцрохгүй шүү дээ," гэж Карл санал болгов.

"Тийм биш байгаасай. Чамайг мэдэхгүй юм, гэхдээ би ямар ч майхан, хоноглох хэрэгсэл авчраагүй," гэж Дана тоглоом хийв.

Ар талд нь бүтэн тосгон байсан ч амьд үлдсэн хүний ямар ч шинжгүй, бас ил харагдах тулааны талбар ч байсангүй. Тиймээс тосгоноос хэрэгцээтэй зүйл хайж ашиглах нь зөв үү, үгүй юу гэдэг эргэлзээтэй. Тэнд юу хэр үлдсэн, оргон явсан хүмүүс юу авч гарсныг мэдэх аргагүй байв.

"Хэрэв оройн хоолны үе хүртэл хэн ч биднийг авахаар ирэхгүй бол шөнийг давах хэрэгсэл хайхаас өөр аргагүй болно. Харин тосгонд үлдэх нь зөв эсэхийг мэдэхгүй байна. Эвдэрч сүйдсэн тосгон хоол хайсан өөр мангасуудыг татаж магадгүй."

"Сайн санаа байна. Даалгаврын дараа ердийн тээвэр ирж авахыг хүлээж байгаа мэт байрлаж, бэлдэх хэрэгтэй юм байна. Энэ хичээл чинь биднийг төгсөөд аврах ажиллагаа, бодит даалгаварт гарахад бэлдэх зорилготой болохоор энэ нь хамгийн зөв сонголт шиг санагдаж байна," гэж Дана санал болгов.

Гурвуулаа галын дэргэд тухлан, мах болохыг хүлээх зуураа яг ард нь сүйдэж, эзгүйрсэн тосгон байгааг зориуд үл тоов. Саяхан энд олон хүн амиа алдсан байх магадлалтай гэдэг үнэнтэй тэд нэг л өдөр нүүр тулах хэрэгтэй. Харин одоохондоо үдийн хоол, мөн ойр хавьд устгалгүй үлдсэн мангас байгаа эсэхэд анхаарлаа төвлөрүүлэв.

Гэвч хоёр цагийн дараа хоолоо идэж дууссан байхад Харцага тосгоныг хоёр удаа бүтнээр нь шалгаж, онгорхой байшин бүр рүү орон амьд үлдсэн хүн эсвэл нуугдсан мангас байгаа эсэхийг хайсан ч юу ч олдсонгүй. Үнэндээ цогцос ч тун цөөн байлаа. Харин Харцагын хэлснээр зарим байшинд их хэмжээний цус байв.

"Бид эхэлсэн газартаа, тосгоны төв рүү буцах уу? Магадгүй тэнд бид яг юу хийх ёстойг хэлэх ямар нэг тэмдэг, зурвас байгаа байх. Өдийд ямар нэг мэдээ авах ёстой байсан мэт санагдаад байна. Бас биднийг хоосон тосгонд явуулах ёсгүй байсан ч юм шиг.

Бод доо. Бид хоёул техникийн хувьд одоо ч Энгийн зэрэглэлтэй, хэдийгээр миний оргил хүч аль хэдийн Сэргэсэн зэрэглэлийн түвшинд хүрсэн ч гэсэн. Биднийг хараа хяналтгүйгээр үл мэдэгдэх газар удаан хугацаагаар явуулах учиргүй. Харин Төмөр Соёот Гахайнуудыг устгуулахаар энд илгээсэн гэвэл арай утгатай.

Магадгүй биднийг энд ирэхэд тосож авах хүн байх ёстой байсан ч Гоблинуудын дайралтаас болоод бид ирэхээс өмнө алга болсон юм биш үү?"

"Тэгэхээр чи хэн нэгэн бидний ажил дууссаныг тэдэнд мэдэгдэх ёстой байсан гэж бодож байна уу? Академиас зөвшөөрсөн ажиллагаа гэдгийг бодвол боломжтой л юм. Магадгүй тэдэнтэй холбогдох ямар нэг зүйл олж болох байх? Гар утас байхад л хангалттай. Бас зарим барилгад ажилладаг суурин утас байх ёстой," гэж Дана санал болгов.

Карл босож, тэд тосгоны талбай руу буцан алхах зуур ямар нэг зүйл ойртож байгаа эсэхийг шалгуулахаар Харцагыг дахин тэнгэрт гаргав. Одоо эргэн тойронд юу ч хөдөлж байхгүй болохоор орчин нэг л зэврүүн санагдана. Шувуу ч үгүй, мэрэгч ч үгүй, ерөөсөө юу ч алга. Тосгон тэр чигтээ нам гүм байв.

Гэхдээ гэрлүүд асаж байсан тул тосгон бүрэн сүйрээгүй, зүгээр л хүнгүй орхигджээ.

Тэднийг анх ирэхэд байсан шиг тосгоны төв хоосон хэвээр. Харин энэ удаа Карл мангас хайгаагүй, харин тэднийг ирэхийг хэн нэгэн мэдэж байсан, бас тэдэнд ямар нэг зурвас үлдээсэн байж болох шинж тэмдэг хайж байлаа.