29-р бүлэг
Тэр шөнө Карл догдолсондоо бараг унтаж чадсангүй. Өглөө нар мандмагц хамгийн түрүүнд өглөөний цайндаа ирж, одоо өрөөнөөсөө гарахад нэг их болохгүй байх гэж шийджээ. Гэвч Академид ирснээс хойших анхны амралтын өдөртөө догдолж байсан хүн ганц Карл биш байв. Нийтийн хэсгүүд аль хэдийн өнөөдөр юу хийхээ ярилцаж буй сурагчдаар дүүрчээ.
Ихэнх нь дараагийн удаа чөлөө гарвал хамгийн сайхан газруудаа мэддэг байхын тулд өнөөдөр Академийн талбайн булан бүрийг үзэж танилцах хэрэгтэй гэж санал нэгдсэн байлаа. Гэхдээ энэ нь Данатай тайван өдөр сууж хичээллэх Карлын төлөвлөгөөнд нэлээд саад болох нь.
Карл хоолоо идэж байхад Дана ирж суулаа. Нойргүй хоносон бололтой, Карлтай адилхан ядарсан харагдана.
"Өглөөний мэнд. Өнөөдөр хичээллэх хамгийн тохиромжтой газрыг буруу тооцоолчихсон бололтой," гэж Дана мэндлээд, овьёосны зутантай аяга болон Карлын бодлоор лав хор баймаар хэт тод ногоон өнгөтэй ундаа барин суулаа.
Түүний санаа зовсон царайг хараад Дана аяархан инээгээд ундаанаасаа балгав.
"Эрч хүчний ундаа. Шөнөжингөө хичээллээд унтахгүй явдаг сурагчдад зориулж тэндхийн хөргөгчинд байлгадаг юм. Харагдаж байгаа шигээ аймаар биш ээ," гэж тэр тайлбарлав.
Карл дурамжхан толгой дохив. Тэдний нутгийн булангийн дэлгүүрт ийм ундаа зардаг байсан ч ийм өнгөтэйг нь тэр урьд өмнө хэзээ ч харж байгаагүй. Уурхайчид ээлжийнхээ аль хэсэгт явж байгаагаас шалтгаалаад кофетой эсвэл жүүстэй хольсныг илүүд үздэг байв.
Карл аягаа тогшив. "Би кофетойгоо үлдье, баярлалаа. Харин цэцэрлэг хэт шуугиантай байвал миний өрөөний тагтан дээр очвол яасан юм? Хангалттай том, бас бусад Академийн талбайгаас тусгаарладаг шившлэгтэй. Огт чимээгүй, тэнд сайн ширээ ч бий."
"Үнэндээ их таатай сонсогдож байна. Миний өрөө аймшигтай шуугиантай. Гурван талаас дасгал хийж байгаа сурагчдын дэлбэрэлт сонсогдоно, бүр арай дор байсан бол амьсгалж байгааг нь хүртэл сонсох байх."
Хоёул хоолны газраас гарахдаа өөрсөд рүү нь атаархсан олон харц чиглэж байгааг ч, Академид ирэхээсээ өмнө танил байсан уу, эсвэл ирэх замдаа анх уулзсан уу гэж эргэн тойронд нь яриа өрнөснийг ч анзаарсангүй.
Энд ирсний дараах эхний хэдэн долоо хоногт хийх хичээл нь дэндүү их байсан болохоор анхаарлаа өөр зүйлд сарниулах цорын ганц арга нь хов жив байлаа. Сурагчдыг сургуулиас нь шууд Академид авчирсан тул хичээл дээр биедээ авч явсан зүйлсээс өөр хуучин эд зүйл бараг хэнд ч байсангүй.
Том хотуудаас ирсэн зарим сурагч дурсамжаар дүүрэн сургуулийн цүнхтэй ирсэн бөгөөд галт тэрэгнээс буухдаа бүхнээ Академиас өгсөн үүргэвчиндээ чихэх хэрэгтэй болсон. Харин Карлд хадгалж үлдэхээр үнэтэй гэх зүйл ер байгаагүй.
Элитүүд урьдчилан анхааруулсан цорын ганц бодит хориг нь хувцас авчрахгүй байх тухай байв. Сонгогдсон сурагчид Академид дүрэмт хувцастай байх ёстой бөгөөд онцгой арга хэмжээнд зориулсан хувцсыг тусад нь өгнө.
Карл өрөөндөө нүүж ороход хананд ганц зураг, шинэчилсэн тавилгууд байсан тул бусдынхаас тийм ч хоосон харагдахгүй байлаа. Гэхдээ Данад хамгийн их сэтгэгдэл төрүүлнэ гэж найдаж байсан зүйл нь тагтан дээрх хүлэмж байв.
Дана өрөөнөөсөө номнуудаа авахаар түр орж гараад Карлын өрөө рүү даган орлоо. Хар өнгийн дотоод засал болон зөөлөвчтэй арьсан орны хүрээг хараад гайхсан янзтай зогсов.
"За энэ чинь, аан... өвөрмөц юм. Тагтан дээр хичээллэх зай бий биз дээ?" гэж тэр асуув.
"Хангалттай. Та түрүүл," гэж Карл инээмсэглээд хөшгийг нээлээ.
Гадаах ургамлуудыг хараад Данагийн нүд гэрэлтэж, тагтан руу яаран гарч ойроос үзэв.
"Хөөе, энэ чинь Сарны жимсний мод байна, нэг жимс нь бүр боловсорчихжээ," гэж тэр ногооноос аажмаар цайрч буй жижиг жимстэй модны доор зогсоод уулга алдав.
"Өө тийм, би бас хайж үзээд боловсрохоор нь авах санаатай байсан юм. Чи энэ жимсийг мэдэх үү?" гэж Карл асуулаа.
"Сарны жимс маш эрүүл, тархинд сайн гэдэг. Хотын төвийн нэг тансаг ресторанд авчирч байгааг нь нэг удаа харж байсан," гэж Дана хариулав.
"Тэгвэл аваад идье. Зууш болгоод хувааж идэж болно," гэж Карл зөвшөөрөв.
Дана жимсийг бараг хүндэтгэлтэйгээр зөөлөн таслан авч, мод бутны дундуурх жимээр Карлыг даган ширээтэй сүүдрэвч рүү очив.
"Энд сүүдрэвч их алдартай юм аа? Загвар нь төөрдөг цэцэрлэгийнхтэй яг адилхан байна," гэж Дана ажиглав.
"Сандлууд нь тухтай болохоор яагаад үүнийг сонгосныг ойлгож байна. Эндхийн цэцэрлэгийг хүлэмж гэж нэрлэдэг, бас энэ тагттай өрөөнүүдийн оршин суугчдаас дараагийн хүндээ дамжин ирсэн юм билээ. Би энэ бүгдийг авчраагүй. Зүгээр л усалж, навчсыг нь түүж хатаадаг. Ихэнх шидэт ургамлын навч ямар нэг хэрэгтэй зүйлд ордог болохоор."
Дана сургуулийн талбайг харж инээмсэглэв. "Үнэхээр огт чимээгүй юм. Доогуур сурагчид явж байгааг харж байна, гэхдээ юу ч сонсогдохгүй. Хичээллэхэд гайхалтай газар байна."
Карл инээмсэглээд Түрүүч Рита хичээлээс гадуурх цагаараа үз гэж үлдээсэн дараагийн ном болох тактикийн сурах бичгээ нээлээ. Энэ номыг өчигдрийн өмнө уншчихсан байсан бол их хэрэг болох байж. Ингэж бодоод тэр хичээлдээ арай хэт хойрго хандаад байгаа юм биш биз гэж өөртөө эргэлзэв.
Рита ямар ч даалгаварт хугацаа тогтоогоогүй, шалгалт ч аваагүй тул Карл энэ тухай бодож байгаагүй. Гэхдээ магадгүй шалгалт нь байсаар байсан ч байж мэднэ, харин бэлтгэлийн хичээлүүд нь өөрсдөө шалгалт байсан юм болов уу. Өгсөн бүх номныхоо ядаж нэрийг нь ч хараагүйдээ Карл өөрийгөө жаахан тэнэг санав. Хэрэв ямар номнууд байгааг мэдэж байсан бол маргааш хэрэг болох магадлал хамгийн өндөртэйг нь урьдчилан сонгож унших боломжтой байжээ.