27-р бүлэг
Эцэст нь сайтар шүршүүрт орж, шавар болсон дүрэмт хувцсаа угаалгын өрөөнд өгсний дараа Карл товлосон уулзах газар руу буухад тэнд зөвхөн Дана хүлээж байлаа.
"Нөгөө хоёр маань ирэхээ больчихсон бололтой. Доошоо бууж явахад нь тулааны багш нь таараад, [Хамгаалалт] чадвараа ийм сайн ашигладаг болсныг нь сонсоод нэмэлт бэлтгэлд аваад явчихсан," гэж тэр тайлбарлав.
"Тэгвэл бидэнд хичээллэх зай илүү гарна. Өнөөдөр чи юу хийх ёстой вэ?" гэж Карл асуув.
"Мананы онол. Энэ бол Шидтний төрлийн ангиудын хамгийн чухал хичээлүүдийн нэг. Өөрсдийн мананы нөөцийг нэмэгдүүлэхээс гадна мэддэг шившлэгүүдийнхээ мананы зарцуулалтыг багасгахад хэрэгтэй. Эхэндээ бид үнэхээр үр ашиггүй байдаг ч байнга сайжирдаг. Сайжрах тусам ихэнх Шидтэн шинэ шившлэг эсвэл чадварын талаар ямар нэг ойлголт олж авдаг гэсэн санаа. Энэ нь Шидтний ангиллын нэг хэсэг юм.
Тэгээд тэр ойлголтоо ашиглан шившлэгийн номоо ангид тусгайлан сурахгүйгээр өргөжүүлж чадна. Энэ нь хамаагүй хурдан, бас өөрөө ухаарч олсон шившлэгүүд илүү хурдан өсөж, илүү хүчтэй болох хандлагатай байдаг тул зэрэглэл ахихад тусална," гэж тэр тайлбарлав.
"Үнэндээ их ажил юм байна. Харин би ихэнхдээ өсөлтөө гүйцэхийн тулд тулааны чадвар, биеийн чадвараа л давтаж бэлтгэх хэрэгтэй. Ядаж одоохондоо тийм. Миний авсан ангиллын тэмдэг юу болохыг тэд огт мэдэхгүй байгаа болохоор Шидтэнгүүд шиг өөрөө шинэ зүйл ухаарч олдоггүй л бол надад ганцхан чадвар байх нь. Гэхдээ Харцага хүчирхэгжих тусам тэр чадвар маань ч хүчтэй болдог.
Миний бие ч адилхан. Тэр хүчирхэг болох тусам би ч хүчирхэг болно," гэж Карл инээмсэглэн хариулав.
"Тэгвэл нэг талаасаа хэцүү, нөгөө талаасаа асар том давуу тал юм байна. Зүгээр л амьдарч, тэжээвэр амьтнаа бэлтгэснээрээ хүчирхэгждэг. Хүнд хэцүү онолын хичээл ч хэрэггүй. Гэхдээ эцэстээ ганцхан чадвартай байх нь жаахан хязгаарлагдмал болох байх."
Тэд хэдэн секунд чимээгүй алхсаны дараа Дана цэцэрлэг рүү ордог замыг заав.
"Бид тийшээ явна. Тэнд ширээтэй олон саравч бий, хичээлээ хийж болно. Дахиад хэдэн кредит авмагцаа Академийн зөөврийн компьютер эсвэл таблетын аль нэгийг заавал авна. Ингэвэл энэ бүх тэмдэглэлийг гараар бичиж суухаас хамаагүй амар болно.
Бага сургуульд байснаасаа хойш ийм их үзэг хэрэглэж байснаа санахгүй байна. Гэтэл багш нарын дундах Шидтэнгүүд бүгд хэдэн зууны настай шахуу хүмүүс болохоор судар л хамгийн зөв арга гэж боддог. Номын араас ном, бүгд гараар бичсэн мэдлэг."
Карл инээлээ. Цахим төхөөрөмжүүдийн ихэнх нь сүүлийн хорь, гучхан жилд л бий болсон тул жараас дээш насныхан үзэг цаасанд илүү дуртай хэвээр, харин Тэнгэрлэг тарианаас өмнөх хуучны уламжлалын зарим Шидтэн хэдэн зуун настай байлаа.
Хэвлэмэл хуудас судрыг хамаагүй уншигдахуйц болгож, зураг схемийг хүн бүр тодорхой харж чаддаг байсан ч тэд ойрын үед зуршлаа өөрчлөхгүй нь ойлгомжтой. Нууцын нэг хэсэг нь зохиогчийн муу гарын үсэг, нууц код, товчилсон тэмдэглэгээг тайлж ойлгоход оршдог бөгөөд энэ нь шидийг буруугаар ашиглуулахгүйн тулд олон зууны турш нийтэд хүршгүй хэвээр байлгахад тусалжээ.
Одоо жил бүр арваас ч олон шинэ Шидтэн төрөн гарч, элитүүд асар олноор нэмэгдсэнээр тэр нууцлаг байдал бага багаар алдагдаж байсан ч хуучны Шидтэнгүүдийн хувьд энэ нь алтан үе нь болж байв. Урьд нь хэзээ ч өвлөгдөхгүй байж магадгүй гэж бодож явсан шившлэг, чадваруудаа одоо шидийн улсуудын урвагч эсвэл эд баялаг хураагч гэж харагдах хүмүүсийн оронд баатар гэж хүлээн зөвшөөрөгдөх хүмүүст зааж өгч байлаа.
Улсад хэрэгтэй хүч чадал эзэмшсэн бусад хүмүүсийн адил олон Шидтэн зөвхөн өөртөө үнэнч байж, асар өндөр төлбөр нэхэн тансаг амьдарч ирсэн. Тэднийг жигшдэггүй ч технологийн хувьсгалын олигархуудтай төстэйгээр хардаг байлаа. Эд хөрөнгө, хүч чадлаараа бусдаас тасарсан, хэрэв чи тэдний нийгмийн түвшинд хүрээгүй бол бүрэн итгэхэд хэцүү хүмүүс шиг.
"Үнэндээ зөөврийн компьютертой байх сайхан санагдаж байна. Гэхдээ би шивж чаддаггүй. Уурхайн тосгонд өссөн болохоор манай гэр бүл компьютер авч дийлдэггүй байсан, тэгээд би өмнө нь огт хэрэглэж үзээгүй. Хотын хүүхдүүдийн ихэнх нь байнга ашигладаг гэдгийг мэднэ, гэхдээ бид тийм биш байсан."
Дана инээмсэглэн толгой дохив. "Чамайг тэнд өссөнийг мартчихаж. Манай гэр бүл хотод хувцасны дэлгүүр ажиллуулдаг байсан болохоор бүх зүйлд компьютер хэрэгтэй байлаа. Захиалга авах, бараа материал хянах гээд л."
Энэ бол хөдөөний уурхайн хотод амьдрахын олон сул талын ердөө нэг нь байв. Нүүрс, металлыг хот руу зөөх төмөр замын сайжруулалтыг эс тооцвол дэд бүтцийн хөрөнгө оруулалт тэдэнд бараг хүрдэггүй байлаа. Хос уурхай нь улсын гол хөрөнгийн нэг байв. Нэг нь цахилгаан станцуудыг тэжээдэг асар том нүүрсний давхарга, нөгөө нь хагарлын шугамын цаад тал руу эсрэг чиглэлд үргэлжилж, их хэмжээний үнэт металл агуулдаг байлаа.
Өсөн хөгжиж буй улсад хэрэгтэй бараг бүх зүйл тэнд байсан ч уурхайнууд төрийн өмч бөгөөд тэр баялгаас жинхэнэ олборлолт хийж буй хүмүүст бараг юу ч буцаж очдоггүй байв.
Дана түүнийг хашлагын төөрдөг цэцэрлэгийн нэг буланд шигдэн байрласан жижиг саравч руу дагуулж очлоо. Тэд суухад шидээр ургуулсан бут сөөг жижиг байгууламжийг тойрон өтгөрч, хажуугаар өнгөрөх сурагчдын нүднээс халхлан, хичээллэхэд нь хувийн орон зай үүсгэв.
"Энд үнэхээр сайхан юм. Бас ямар гоё үнэртэй гэж санана," гэж Карл гэрийнхээ нүүрсний тоос, мөн намаг дахь бохир завааныг санан санаа алдав.
"Тийм ээ, голт бор анхнаасаа миний хамгийн дуртай цэцэг. Тэгэхээр энэ газрыг гүйцэх газар олоход хэцүү," гэж Дана инээмсэглэн зөвшөөрөөд, сурах бичгүүдээ түүний өөдөөс дэлгэн тавилаа.
Карл Академийн эргэн тойронд элбэг тохиолддог мангасуудын тухай одоо үзэж буй гарын авлагаа гаргаж тавив. Экспедицэд гарах эрх авсан бүх сурагчдын бүлэг энэ номыг цээжлэх ёстой бөгөөд түрүүч Рита Карлыг ойрын хугацаанд Академийн талбайгаас гаргах ямар ч бодолгүй байсан ч үүнийг мөн сурахыг түүнээс шаардсан байлаа.
Түүний хүссэн зүйл нь Карл мангасуудын бүх чадварыг сурч, өөрийн өсөлтийн төлөвлөгөөг боловсруулах явдал байв. Тэр төлөвлөгөөгөө гаргасны дараа Рита цуглуулгандаа нэмэхээр өөр нэг мангасын зулзага олж өгнө гэсэн амлалтаа биелүүлнэ гэж Карл бодож байлаа. Харцагыг бодвол илүү тэсвэртэй нэгнийг.