53-р бүлэг : Үхэшгүй Дөл
Санни гайхсандаа арай ядан нүдээ нээхийг оролдлоо. Хараа нь аажмаар тодрох үед түүний дээр Нефисийн цонхийсон царай харагдав. Түүний богино мөнгөлөг үс норж, арьсандаа наалдсан байлаа.
Тэр Саннигийн эвдэрч сүйрсэн биеийн дэргэд өвдөглөн сууж, хоёр гараараа нүүрийг нь зөөлөн илж байв. Нүдэнд нь нэг л сонин илэрхийлэл тодорчээ.
Айж байгаа мэт атлаа, ямар нэгэн зүйлтэй эвлэрсэн мэт.
Хүүхэн хараа нь хэтэрхий томорч, харанхуйлсан байв.
'Ю… юу вэ?'
Шүдээ зуун, Нефис гараа Саннигийн гэмтсэн цээжин дээр тавиад зөөлөн дарлаа. Тэр агшинд л түүний бүх биед өвдөлтийн долгион тархав.
Тэгтэл гэнэт түүний алганы арьсан доороос зөөлөн, гэгээ цацруулсан туяа асч, Нефисийн саарал нүдэнд цагаан оч асан туслаа.
Бараг тэр дороо л Өөрчлөгдөж буй Одын царай аймшигтай өвдөлтөд татганаж, тэр багтарж, айдас хүрэм орилолт гаргав.
Арьс нь цаас шиг цайж, доод уруулаа зуумагц цус дуслан эргэж, эрүүг нь даган урслаа.
Туяа улам хүчтэй болох тусам Нефис нүдээ чанга аниад, цусгүй, зовлон шаналал дүүрэн царайгаар нь нулимс урсаж эхлэв.
Харин Саннид эсрэгээрээ, яг л тэнгэрт очсон мэт санагдав. Биеийнх нь бүх өвдөлт ор мөргүй алга болж, оронд нь зөөлөн, бүхнийг хамарсан дулаан тархлаа. Түүнийг ариун, цэвэр зүйлээр угааж байгаа мэт мэдрэмж төрөв.
Цагаан, өө сэвгүй, ариусгах галын дөлөөр.
Тэр дөлний нөлөөгөөр үхлийн ирмэгт хүрсэн түүний бие өөрийгөө засаж эхлэв. Бутарсан яснууд нь хэлтэрхийнээсээ нийлж, урагдсан мах нь нөхөн төлжиж, дахин бүхэл болов. Цоорсон уушги, гэмтсэн зүрх нь амь орж, агшин зуур эрүүл, хүчтэй болов.
Гэнэт тэр дахин амьсгалж чадлаа.
Цээж нь хөдөлж, шинэ агаараар дүүрэх мөчид Нефис айсандаа холдож, зүрх шимшрэм дуу гаргав. Алганы доорх цагаан туяа бүдгэрч, эцэст нь бүрмөсөн унтарч, харанхуй эргэн ноёрхлоо.
Хэдэн алхам мөлхөн холдсоныхоо дараа Өөрчлөгдөж буй Од өвдөг, гараараа тулан зогсоод хүчтэй бөөлжив. Бие нь татганан чичирч, яг л таталт өгөх гэж байгаа мэт байлаа.
Таталт нь намжихад тэр аажмаар газарт хэвтэж, хөдөлгөөнгүй болж, амаараа борооны дуслуудыг тосон хэвтэв.
Харин Санни гараа өргөж, биеэ болгоомжтой тэмтрэн шалгалаа.
Гайхмаар нь, бараг юу ч өвдөхгүй байв. Яг л тэр огт шархдаагүй, үхэх дөхөөгүй мэт.
Нефис болон түүний нууцлаг Аспект чадварын ачаар тэр бүрэн эдгэрчээ.
Энэ бол жинхэнэ гайхамшиг байв.
***
Шуурга намдах үед аль хэдийн гүн харанхуйд шөнө дунд болсон байлаа. Санни, Нефис, Касси гурав дулаацахын тулд бие биедээ шигдэн, яг л үхсэн мэт унтжээ. Хэн нэгнийг харуулд гаргах тэнхэл тэдэнд байсангүй.
Юм тохиолдвол сүүдэр урьдчилан анхааруулах л байв.
Хэрэв үгүй бол… яахав. Тэд хэтэрхий ядарсан тул огт тоох тэнхэлгүй байлаа.
Аз болж, шөнийн үлдсэн хэсэг тайван өнгөрөв.
Өглөө нь хэн ч явах, төлөвлөгөө гаргах гэж яарсангүй. Тэд зүгээр л үхсэн хуягт центурионоос болон сэгээр хооллогчдоос мах авч, хоёр сүнсний хэлтэрхий цуглуулаад, жижиг арлын нөгөө тал руу нүүв. Үлдэгдэл нь өөр ямар нэгэн амьтны анхаарлыг татахаас болгоомжилсон хэрэг.
Удалгүй тэдний зөв байсан нь батлагдав. Бүлэг тулалдааны газраас явснаас удалгүй тэнгэрт нэгэн хар толбо үзэгдэв. Удалгүй томорсоор хадны дэргэд ирж, салхины эргүүлэг дунд центурионы цогцосны ойролцоо газардлаа.
Санни ийм амьтан өмнө нь хэзээ ч харж байгаагүй. Тэр аварга биетэй, хуягт мангасаас дор хаяж хоёр дахин илүү жинтэй харагдана. Бие нь цогцос шиг цагаан, арслангийнх шиг булчинлаг. Ар талдаа хоёр аварга сарвуу, харин өргөн цээжнээс нь эмх замбараагүйгээр зургаан сарвуу цухуйжээ. Бүгд урт, хурц хумстай.
Нисдэг мангасын хүзүү, мөн аварга далавч нь урт хар өдөөр бүрхэгдсэн байв. Толгой нь хэрээтэй адилхан, том дугуй нүдтэй, аймшигтай хар хошуутай.
Тэд хадны цаана нуугдан байхад, уг амьтан үхсэн центурионыг амтархан зооглож, сарвуу, хошуугаараа хуягийг нь амархан хэмхлэв. Дараа нь ханасан бололтой, хэд хэдэн сэгээр хооллогчийн сэгийг сарвуугаараа шүүрэн авч, хар далавчаа дэвэх бүрдээ жижиг хар салхи үүсгэн тэнгэр өөд хөөрөв.
Тэр мангас хаднаас холдон, ирсэн зүг рүүгээ буцан нисэв.
Баруун зүгт.
Алсад алга болж буй хар цэгийг харсаар, Санни санаа алдав.
"Неф. Чи тэр зүйлийг юу гэж бодож байна?"
Нефис мөн тэнгэр ширтэж байснаа хэдэн хормын дараа харцаа доошлууллаа.
"Мэдэхгүй л юм."
Санни зүгээр л толгой дохин, өөрийн ажлаа хийж эхлэв. Тэр мянган цавчилтаа хийх ёстой хэвээр байлаа.
Тэд гал асааж, центурионы махыг шараад, үнэхээр амттай, цадтал өглөөний хоол идэв. Дараа нь гэдсээ дүүргэсэн гурав залхуутайяа хэвтэж, амрав.
Нэг дор хоёр сэгээр хооллогчтой тулалдаж, арайхийж зугтаж амьд үлдэж, гэнэт үер үүссэнээс мултарч, борооны дунд өндөр хаднаас авираад, Сэрсэн мангастай тулалдах, энэ бүгд нэг өдрийн дотор болсон. Тиймээс тэд амрах хугацаа авах эрхтэй байлаа.
Мөн Санни өөрийгөө цэгцлэх хэрэгтэй байв. Үнэндээ тэр өөрийгөө арай өөрөөр мэдэрч байлаа.
Үүний учир нь аймшигт үхэх шахсан туршлага биш байсан ч, энэ нь чухал нөлөөтэй байсан юм. Түүний хамгийн гол өөрчлөлт нь үхлийн манангийн эсрэг тэмцэж байхдаа гэнэт олж авсан гэгээрлээс үүдэлтэй байв. Санни өөрийгөө бүрэн өөрчлөгдсөн мэт мэдэрч байлаа.
Учир нь тэр олж авсан тодорхой байдал нь хэзээ ч алга болоогүй.
Одоо ч тэр өөрийн дотоод төвд байсаар байна. Тэр өөрийнхөө сэтгэх, ертөнцийг хүлээж авах арга нь бүрэн өөрчлөгдсөн мэт санагдаж байв. Тэр нь тун тодорхой, энгийн бөгөөд аймшиггүй болсон байлаа.
Санни өөрөө илүү тайван болсон гэдгээ мэдэрч байлаа. Одоо тэр хурдан сэтгэж, эргэлзэлгүй үйлдэх чадвартай болсон. Урьд нь ойлгомжгүй, аймшигтай санагддаг байсан олон зүйлс гэнэт урьдчилан таамаглахуйц, бас даван туулахуйц болж хувирсан байв.
Тэр ертөнцөд урьд өмнө нь байхгүй байсан ямар нэг дотоод зохион байгуулалтыг олсон мэт байсан. Тэр дотоод ойлголт нь үгээр илэрхийлэхийн аргагүй давуу тал өгч байлаа.
Өөрөөр хэлбэл, энэ өөрчлөлт нь Анхны Хар Дарсан Зүүдний төгсгөлд биед нь орсон хувиралтай харьцуулахад бүр ч гүн гүнзгий байв. Тэр өөрийн тулалдааны чадвар болон ерөнхий хүч чадалдаа том алхам хийсэн мэт мэдэрч байлаа, хэдий энэ нь идэгдсэн сүүдрийн хэлтэрхийний тоо, тайлагдсан Аспектийн Шинж Чанартай холбоогүй байсан ч.
Тэнгэр ширтэн Санни Нефис хэзээ ч ингэж мэдэрдэггүй байсан юм болов уу гэж бодов.
'Магадгүй. Биедээ эзэн болох, оюун ухаандаа эзэн болох. Тийм биз дээ?'
Тэр одоогоор мастер болохоосоо хол байлаа. Гэхдээ замдаа яваа мэт санагдсан.
***
Хэсэг хугацааны дараа Санни хадны баруун ирмэгт очлоо.
Нефис тэнд суугаад хөлөө хадны ирмэгээс дүүлж байв. Тэр баруун зүг рүү ширтэн бодолд автсан байлаа.
Тэр мөнгөн үст охины хажууд суулаа, түүний харааг даган бодлыг нь таамаглахыг хичээв.
Өмнөх шигээ, тэр ойлгож чадсангүй. Өөрчлөгдөж буй Од ойлгоход хэцүү хүн байв.
Санни өөрийгөө нэлээд ичсэн мэдрэмж төрж, суусан байрлалаа сольж байлаа. Эцэст нь зориг гарган хэлэв:
"Чи өчигдөр хоёр удаа миний амийг аварсан."
Нефис түүнийг харж, дахин холдоод харлаа.
"Тэгсэн."
Тэр эргэлзэн, зөв үг олохыг хичээвч амжилтгүй болж, зүгээр л хэлэв:
"Баярлалаа."
Энэ удаа Нефис түүнийг урт хугацаагаар харлаа. Түүний царай нам гүм, үл ойшоосон байв.
"Надад баярлах шаардлагагүй. Чи болон чиний сүүдрийн ачаар бид хаданд хүрэхээс өмнө живэхгүй, эсвэл шүрэн ойн дунд сэгээр хооллогчдын том бүлэгтэй тааралдсаны дараа бут ниргэгдэхгүй байх байсан."
Тэр урьд хожим хэлээгүй урт өгүүлбэрээ хэлснийхээ дараа чимээгүй болж, хэсэг хугацааны дараа нэмж хэлэв:
"Бид бол хамтрагчид."
Санни толгой дохив, Нефисийн зөв гэдгийг мэдсэн ч. Гэхдээ Нефис түүнийг амьд үлдэхийн тулд улам их хүчин чармайлт гаргасан байлаа. Хэдийгээр тэр өөрөө үүргээ биелүүлсэн ч, бүгд ийм их зүтгэл гаргаж туслахгүй байв.
Гэсэн ч тэр энэ тухай юу ч хэлсэнгүй. Ялангуяа Нефисийн хариуг аль хэдийн төсөөлж байсных.
Тэр нүүрэн дээр нь ширтэн чимээгүй байж, дараа нь "Зүгээр л тэгэхийг хүссэн" эсвэл "Болох ёстой зүйл болсон" гэж уйтгартай авиа гарган хэлэх байсан. Дараа нь эвгүй чимээ гарах байв.
Санни бага зэрэг инээмсэглэн харц буурууллаа.
Нэг, хоёр минутын дараа хэлэв:
"Чиний Дутагдал? Чи өөрийн Чадвараа ашиглах бүрт мэдэрдэг тэр өвдөлт үү?"
Нефис хэсэг чимээгүй байсны дараа энгийнээр:
"Тийм."
Санни түүнийг харлаа. Өөрчлөгдөж буй Одын нүүр нам гүм, алс холыг ширтэж байсан. Салхи түүний богино мөнгөн үсийг хөнгөн үлээж байв.
"Ямар мэдрэмж төрдөг вэ?"
Тэр алс руу ширтэж байв.
"Амьдаараа шатаж байгаа мэт."
Тэр дотроо амь шатаж буй хүний зовлонг төсөөлж хүндээр амьсгаа авав. Хараал үргэлж харгис, хэрцгий байх юм даа.
"Уучлаарай," гэж хэсэг хугацааны дараа нам гүм хэлэв.
Нефисийн толгой дохисон ч, эргүүлсэнгүй.
"Энэ чинь зүгээр л өвдөлт шдээ."
Санни харц бууруулж, нүүрнийхээ хувиралыг нуухыг оролдлоо.
'Зүгээр л өвдөлт.'
Эдгээр үгс магадгүй түүний амьдралдаа сонсож байсан хамгийн гунигтай үгс байж болох юм.