89-р бүлэг : Чөтгөрийн Яс

Нар жаргахаас өмнө Саннид хийх ажил их байлаа.

Төлөвлөгөөний хэсгүүд тархинд нь эргэлдэн, толгойг нь өвтгөж байв. Юуг ч мартахгүйн тулд тэр тасралтгүй анхаарлаа төвлөрүүлж, хүсэл зоригоо хязгаарт нь тултал шахах хэрэгтэй. Заримдаа энэ нь хангалтгүй болж, төвлөрлөө хадгалахын тулд өвдөлтийг ашиглахаас өөр аргагүйд хүрнэ.

Гар, шуу нь аймшигтай хазуулсан мөрөөр дүүрчээ. [Цусан Нэхээс] байгаагүй бол Санни аль хэдийн цус алдалтаас болж ухаан алдах байсан биз. Гэсэн ч ядарч туйлдсанаас царай нь улам цонхийж, нүдэнд нь халуурсан мэт гэрэл ассан байдалтай, яг л амьд үхдэл шиг харагдаж байв.

Аз болоход, Кассиа энэ бүхнийг харж чадахгүй.

Түүнийг энэ хачирхалтай ажилд татан оролцуулахад их зүйл шаардагдсангүй. Хараагүй охины байдал Санни, Нефис хоёрынхоос ч илүү дор байлаа. Тэр бараг л тогтож ядан, бодол санаа нь удаан, сул дорой болжээ. Үүнийг хараад Саннигийн зүрх түгшүүрээр атгагдав.

'Яагаад түүнд ийм хүчтэй нөлөөлөөд байна вэ? Бидэнд Жинхэнэ Нэр бий, харин түүнд байхгүйтэй холбоотой юм болов уу?'

Эцсийн эцэст, нэр гэдэг нь хүний “би” гэдгийн тулгуур шүү дээ. Тэгвэл Жинхэнэ Нэр нь Хараалтай холбоотой асуудалд яг тийм үүрэг гүйцэтгэдэг байж болох уу?

Тэр хариуг нь мэдсэнгүй.

Санни Кассиаг Хуягт Чөтгөрийн сэг рүү дагуулан ирэв. Нефис аль хэдийн түүний нуруунаас хуягт хавтангуудыг салгаж, ажилдаа орсон байлаа. Түүний мөнгөлөг сэлэм муудсан металлыг төвөггүй зүсэж, Саннигийн айж байсан шиг хэцүү ажил болсонгүй.

Хараагүй охиныг Нефис харж чадахаар газар болгоомжтой суулгаад, Санни үхсэн чөтгөрийн дээр гарч, Өөрчлөгдөж буй Одын ажлын явцыг ажиглав.

Нефис хөмсгөө зангидав.

“Чи туслахгүй юм уу? Эцсийн эцэст энэ чинь чиний санаа шүү дээ.”

Санни мөрөө хавчив.

“Дараа байж магад. Чи чинь өөрөө их таашааж байгаа юм шиг харагдаж байна. Зарим хүн уйтгар тайлах жижигхэн сонирхолтой төсөл гэж хэлэх байх даа, тийм үү?”

Тэр хэд анивчсанаа:

“Тийм ч байж магад.”

Санни толгой дохин, хуягийг нь салгасан хэсгүүд рүү доош харлаа. Хуяггүй үлдсэн мах нь ил гарч, цэнхэр цус нь бүлэгнэн, бараан өнгөтэй, чулуу шиг хатуу болсон байв. Гэхдээ энд тэндээ цагаан өөх тос нь огт гэмтээгүй, цэвэрхэн хэвээр үлджээ.

“Үнэндээ, надад өөр нэг жижиг төсөл байна.”

Нефис хөмсгөө өргөв.

“Тийм үү?”

Санни сэлмээ дуудан гаргаж, чөтгөрийн хуягны завсар луу ойртлоо.

“Тийм ээ. Би лаа хийх гэж байна.”

Ингэж хэлээд, тэр өөх тосыг хатуурсан булчингийн эдээс салган зүсэж эхлэв.

Нефис хэд анивчсанаа Кассиа руу харлаа.

“Хөөе, Кас. Санни солиорчихсон юм биш биз?”

Нэрийг нь дуудахыг сонсоод, хараагүй охин сэргэв.

“Аан? Өө… би сайн мэдэхгүй юм. Зүгээр л уйдсан байх.”

Санни тэдэнд анхаарал хандуулалгүй, ажилдаа төвлөрөв. Агшин зуур тэр Шөнө Дундын Хэлтэрхийн хурц ирээр өөрийгөө зүсэх тухай бодсон ч, шууд л болиод хаяв. Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийг зүснэ гэдэг амаргүй, дээр нь охидын өмнө хуягаа тайлж болохгүй.

Яг үнэндээ… тайлахыг хүсээгүй.

Чөтгөрийн өөхнөөс нэлээд том хэсгийг гартаа барьсаар, Санни сэгнээс үсрэн бууж, унасан навчис дээр газардлаа.

Амьтны өөхөөр лаа хийх тийм ч хэцүү биш. Гал, ус, цаг гурав л хэрэгтэй. Гол утсыг нь далайн замгийн ширхгээр хийж болно. Сайхан харагдахгүй нь ойлгомжтой, гэвч гоо зүй түүнд огт хамаагүй байв.

Нефис, Кассиа хоёрыг орхиод, Санни бааз руугаа яаран буцав.

Нар аль хэдийн тэнгэрт нэлээд өндөрт гарчээ.

Өдрийн үлдсэн хугацаанд тэр хоёрхон зүйл хийв: лаа хийх явцыг хянах, мөн арал даяар гүйж, аль болох их унасан навчис цуглуулах.

Заримдаа тэр Нефисийг завин дээр ажиллаж байхыг, хааяа Кассиад энгийн ажлуудыг зааж өгч байгааг олж харна. Харахад завь нэлээд ахицтай урагшилж байлаа.

Өөрчлөгдөж буй Од юу хийж байгаагаа яг таг мэдэж байлаа.

Мэдээж, энэ бүхэн зөвхөн Санни түүнийг 'энэ бол зүгээр л зугаа' гэж итгүүлж чадсаны ачаар л боломжтой байсан. Хэрвээ охид Санни завийг Үнсэн Булшнаас зугтахын тулд ашиглах гэж байгааг мэдсэн бол, [Автагдсан] Шинж Чанарын нөлөө тэдний ой санамжаас энэ ажлыг дахин дахин арчиж, дуусгах боломжийг нь бүрмөсөн үгүй хийх байв.

Одоогийн байдлаар завины жинхэнэ зорилгыг мэдэж байсан цорын ганц хүн нь Санни өөрөө байлаа. Тиймээс Сүнсний Модны оюун ухаан мохоох ялзралын бүх ачааг ганцаараа үүрэхээс өөр аргагүй.

Тэр ядарч туйлдсанаасаа болж яг одоо унаж үхэх гэж байгаа мэт санагдана. Толгой нь хайлсан төмрөөр дүүрсэн юм шиг хүнд, халуун байв. Харц нь аажмаар бүдгэрч эхэлжээ.

Гэсэн ч Санни гөжүүдлэн бууж өгсөнгүй. Хэчнээн ядарч, энэ зовлондоо бууж өгч, юу ч мэдэхгүй байх жаргал руу буцмаар санагдсан ч, тэр бодлоо ганцхан зүйл дээр л тогтоон барив.

Сүнс Залгигчийн сарвуунаас мултрах.

Эцэст нь, орой дөхөх үед завь бэлэн болов.

Амьд үхдэл шиг харагдаж байсан Санни аажуухан алхсаар, одоо зад татагдаж, хэрчигдэн бутарсан чөтгөрийн сэг рүү ойртлоо. Яг л галзуу задлан шинжээч арал дээр ирж, аварга биетэд задлан хийчихээд, эргүүлж оёхоо мартсан мэт.

Нефис түүнийг санаа зовсон харцаар харлаа.

“Санни… чи зүгээр үү?”

Тэр мурий инээмсэглэл гаргаад мөрөө хавчив.

“Зүгээр ээ. Харьцангуй.”

Яг юутай харьцуулж байгаагаа тэр тодруулсангүй.

Толгойгоо эргүүлэн, Санни завийг хараад харанхуй сэтгэл ханамж мэдрэв.

Энэ нь… түүний төсөөлж байсан шиг байгаагүй.

Их бие нь өнгөлсөн металлаар хийсэн муруй хавтангуудаас бүрдэж, бүх чиглэлд хурц шовх өргөс цухуйж байв. Хавтангуудыг алтан олсоор чанга уяж холбосон бөгөөд Өөрчлөгдөж буй Од завины хэсгүүдийн хоорондох завсрыг ус нэвчихээргүй болтол нарийн тааруулж чаджээ.

Шураг нь чөтгөрийн нуруу, хавирганаас хийгдэж, Кассиагийн шидэт нөмрөг тэдэнд өлгөгдөн, дарвуулын үүрэг гүйцэтгэж байлаа. Бүр аварга хадуурын үзүүрээр хийсэн завины сэлүүр ч байсан юм.

Тэр бол зүгээр л эвлүүлсэн сал завь харна гэж бодож байжээ. Гэтэл түүний өмнө жинхэнэ хөлөг онгоц байв. Тийм ээ, болхи харагдана… гэхдээ бас бат бөх, жихүүдэс хүрэм, этгээд аймшигтай атлаа хачин сүрлэг.

'Хараагдсан тэнгисээр чөтгөрийн ясаар хийсэн завиар аялах… домгийн эхлэл шиг л сонсогдож байна' гэж тэр бодоод, хуягт хөлгийн аймшигт төрхөнд хэсэгтээ автав.

Нефис түүн рүү сэтгэл ханасан өнгө аяс бүхий харцаар харлаа.

“Сэтгэл хангалуун байна уу? Тэгээд одоо яах вэ?”

Санни бодлоо цэгцлэхийг оролдов.

'Одоо…'

Гэтэл дараагийн алхмыг бодох агшинд, оюун санаанд нь үл үзэгдэх хаалт гэнэт бий болж, цааш үргэлжлүүлэх аливаа оролдлогыг таслав.

'Одоо бид… бид…'

Хэчнээн хичээсэн ч, Санни яг юу хийх гэж байснаа санаж чадсангүй.

Тэр царайгаа ярвайлган, гартаа хүргэж, аль хэдийн урагдсан алгаа зууж, цус ам руу нь дуслахыг мэдрэв.

Гэвч тэр өвдөлт хүртэл хаалтыг нурааж чадсангүй.

Санни харанхуйгаар инээмсэглээд өвдөг сөхрөн, гараа газар тавив. Шөнө Дундын Хэлтэрхийг дуудаж гаргаад, нөгөө гараа өргөн, сэлмийн ишийг ямар ч эргэлзээгүйгээр доош буулгалаа.

Ядам хурууны хэврэг яс хүчтэй цохилтоор бутран хагарах мөчид, тэсвэрлэшгүй өвдөлтийн давалгаа тархийг нь нөмрөн, алмааз мэт хатуу хаалтыг бүрмөсөн устгав.

'Одоо энэ тамаас зайлцгаая!'