87-р бүлэг : Зугтах төлөвлөгөө

Нефис арал дээрх баруун захад хэвээрээ, ухарч буй хар ус руу ширтэн зогсож байлаа. Санни сүүлчийн удаа түүнийг харснаас хойш бараг хөдөлсөн ч үгүй мэт.

Одоо [Автагдсан]-ны хамгийн аймшигтай нөлөөнөөс ангижирсан, тунгалаг нүдээр түүн рүү харахад Санни өмнө нь анзаараагүй олон зүйлийг олж харжээ.

Нефисийн үс үнэхээр урт болсон байв. Академид байхдаа богино, ихэвчлэн хажуу тийшээ хуваасан байдагсан. Харин одоо мөнгөлөг судлууд нь чихийг нь дарж халхлахуйц урт болж, хуучин гялбаагаа алдсан чигтээ замбараагүй унжжээ.

Өөрчлөгдөж буй Одын царай туранхай болж, нүднийх нь доор хар хүрээ татаж, илэрхий ядарсан, гунигтай төрхтэй болсон байв. Урьдын өөртөө итгэх итгэл, эрч хүч нь алга болж, түүний оронд туйлдсан, хөдөлгөөнгүй байдал үлджээ.

Тэр яг л үл мэдэгдэх өвчин дотроос нь мэрж, нэгэн цагт гэрэлтэж байсан охиныг аажмаар цонхигор сүүдэр болгон хувиргаж байгаа мэт харагдана.

Санни тэр өвчин юу болохыг мэдэж байгаа гэж сэжиглэв.

Нефис нууцлаг зорилготой гэдгийг, түүндээ хүрэх гэсэн шийдэмгий зан нь айдас төрүүлэм гэдгийг тэр аль эртнээс мэдэж байсан. Түүний тэр шатаж буй хүслэн нь, бололтой, Сүнс Залгигчийн нөлөөг хүртэл эсэргүүцэх хүчтэй байжээ.

Гэвч мэдрэмж үлдсэн ч, бодит дурсамжууд нь арчигдсан байв. Иймээс Нефис өөрөө юуны төлөө тэмүүлж байгаагаа мэдэхгүй хэрнээ, ямар нэг зүйлийг цөхрөнгөө барж хүссэн хэвээр үлджээ. Сэтгэл хөдлөлийнхөө мөн чанарыг ойлгох, эсвэл түүнийг хангах ямар ч аргагүй болсон энэ дотоод зөрчил нь түүний аймшигт байдлын жинхэнэ шалтгаан байв.

Дөхөж очоод, Санни сууж, Нефисийг ширтэв. Түүний цохилж асан саарал нүд дахин эвдрэшгүй шийдэмгий байдлаар гэрэлтэхийг тэр хүсэж байлаа.

“Сайн уу, Неф.”

Тэр толгойгоо түүн рүү эргүүлсэн ч, юу ч хэлсэнгүй. Санни шүдээ зуун, зүрхэндээ харанхуй уур хилэн дэлбэрч байгааг мэдэрлээ.

'Тэр жигшүүрт мод!'

“Чамд хэлэх зүйл байна.”

Сэтгэл хөдлөлөө алдахгүй, аль болох тайван байхыг хичээн, Санни олж мэдсэн бүхнээ Нефист ярьж өглөө. Сүнсний Модны дээд хэсэг рүү хийсэн аялал, олсон аварга үүр, Бузар Хулгайч Шувууны зулзага болон түүнийг хэрхэн алсан тухай, зэрэглэл, төрөлгүй хачин Дурсамж, авсан шинэ Шинж чанар, мөн санамсаргүйгээр илрүүлсэн нууцлаг нэгийг.

Эцэст нь тэр уг Шинж чанарын жинхэнэ мөн чанар, Сүнс Залгигчийн үнэн төрх, тэд арал дээр хэр удаан байсныг, мөн юу бүхнийг мартсаныг нь хүртэл хэлэв.

Яриагаа дуусгахад Өөрчлөгдөж буй Одын царай огтхон ч өөрчлөгдсөнгүй. Харцаа өөр тийш хандуулаад, тэр зүгээр л хэлэв:

“Ойлголоо.”

Санни анивчив.

“Ойлголоо гэнэ ээ? Зүгээр л ‘ойлголоо’ гэж үү?!”

Тэр түүн рүү хяламхийн харж, бараан инээмсэглэл тодруулав.

“Чи надаар юу хэлүүлэхийг хүссэн юм?”

Санни ам нээж, гараа зангидлаа.

“Ямар аймшигтай юм бэ! Сайн байна, Санни! гэх мэт. Ядаж нэг юм хэл л дээ! Хүн шиг аашлах тийм хэцүү юу?!”

Нефис хариулсангүй, нүүрээ буруулав. Санни түүнийг хэдэн хором ширтсэний эцэст, ядрангуй, ялагдсан хоолойгоор хэлэв:

“Би яахаа мэдэхгүй байна. Яах ёстойг минь хэлээч, Неф. Бид яаж эндээс гарах вэ?”

Тэр хэсэг чимээгүй болов. Санни Өөрчлөгдөж буй Од түүний ярьсныг аль хэдийн мартчихлаа гэж бараг бодсон ч, гэнэт нүднийх нь гүнд цагаан гэрлийн оч үсчиж байгааг анзаарлаа.

Нефис ухаан саруул хэвээр үлдэхийн тулд өвдөлтийг ашиглан, Аспектын чадвараа идэвхжүүлсэн байв.

Эцэст нь тэр ухарч буй хар тэнгис рүү хараад, хэлэв:

“Бид завь барих хэрэгтэй.”

Санни нүүрээ арчив.

“Юу?”

Өөрчлөгдөж буй Од санаа алдаж, түүн рүү харлаа.

“Бид энэ арал дээр олон долоо хоног байлаа. Сүнсний Мод бидний оюун санааг аажмаар арчиж, биднийг мөнхийн боол болгох гэж байна. Гэхдээ энэ үйл явц хараахан дуусаагүй.”

Санни толгой дохин, анхааралтай сонсов.

“Сүнсний Мод бидний толгойд ямар бодол суулгасан бэ? Өөрийгөө өгөөмөр, агуу гэж. Жимс нь хүсэмжит гэж. Бас бид энэ арлыг орхих ёсгүй, аль болох түүнд ойр байх ёстой гэж. Эхний хоёр тушаал нь үнэн бололтой. Харин гурав дахь нь тийм ч энгийн биш.”

Нефис хар усны уудам мандал руу заан дохив.

“Тэр гурав дахь тушаалаас бид нэг зүйлийг дүгнэж болно. Сүнсний Модны боолчлох нөлөө зайнаас хамаараад сулардаг. Өөрөөр хэлбэл, бид модноос хангалттай холдож чадвал, тэр нөлөө тасарна.”

Нефисийн ярьсан зүйлийг ойлгомогц Саннигийн царай гэрэлтэв. Тэгэхээр гарц байжээ! Тэд Үнсэн булшнаас гарч, зугтаад, Сүнс Залгигчийн тамга сэтгэлээс нь бүрмөсөн арилтал эргэж харахгүй явах л хэрэгтэй. Гэвч…

“Тэгвэл яагаад заавал завь гэж? Явганаар зугтаж болдоггүй юм уу?”

Өөрчлөгдөж буй Од толгойгоо гудайлган, намуухан хэлэв:

“Бид явганаар цайзад хэзээ ч хүрэхгүй. Зүгээр л үхнэ. Би өмнө нь хэтэрхий их онгирч бодсон юм… за, одоо хамаагүй. Шүрэн ойг тойрч, тогоог дайран гарахад хэдэн сар шаардагдана. Ялангуяа одоо бидэнд Сүүдрийн хувилбар байхгүй. Тэнд өнгөрөөх өдөр бүр биднийг хөлс ч гаргалгүй алчих зүйлтэй таарах эрсдэл нэмэгдэнэ гэсэн үг.”

Тэр санаа алдав.

“Бид ийм удаан амьд үлдсэн нь өөрөө аз. Гэхдээ эцэст нь, хичнээн тэмцэж, тэсвэрлэсэн ч бид Сүнсний Модтой тулгарсан. Энэ л бидний төгсгөл байх ёстой байсан. Бид одоо энд ингэж ярилцаж сууж байгаа нь хичнээн боломжгүй тохиолдол гэдгийг чи мэдэх үү?”

Санни эргэлзэн толгой сэгсрэв.

“Нэгдүгээрт, манай багт ирээдүйг харж чаддаг зөнч байх ёстой байсан. Дараа нь Кассиа ой санамж нь бүрэн устахаас өмнөх богинохон хугацаанд суут төлөвлөгөө боловсруулж, хэрэгжүүлэх ёстой болсон. Тэр төлөвлөгөө нь манай багт тавдугаар шатны, оюун ухааны хамгаалалтын маш ховор шинжтэй, Сэрсэн хуягтай хүн байгаад тулгуурласан…”

Сэрэгч, илчлэлтэй холбоотой хүмүүс маш цөөн. Хүүхэлдэйчний Нөмрөгтэй эн тэнцэх Дурсамжтай Нойрсогч бол бүр ч ховор.

“…Тэгээд тэр хүн Агуу Ад зэтгэрийг олж алж чадсан байх ёстой. Бүр илүү гайхалтай нь, түүнээс жинхэнэ угсааны Дурсамж авах ёстой. Ийм олон үйл явдал нэг дор давхацна гэдэг ямар боломжгүйг тайлбарлах хэрэг байна уу?”

Санни аажмаар толгой сэгсрэв.

Нефис нүдээ анив.

“Миний хэлэх гэсэн зүйл бол… хэрвээ бид Шүрэн ой руу орвол дараагийн Сүнсний Модтой зайлшгүй тулгарна. Хэрвээ тэр уулзалтаас гайхамшгаар амьд гарлаа ч, дараагийнх нь, дараагийнх нь гарцаагүй гарч ирнэ. Эцэст нь бид үхнэ.”

Тэр баруун зүг тэнгэрийн хаяанд алслан замхарч буй хар тэнгис рүү харав.

“Харин хэрвээ бид завь бариад, Кассиагийн таягаар далбааг нь салхиар дүүргэж чадвал… магадгүй гүний оршин суугчид биднийг идэж ч мэднэ, эсвэл огт тоохгүй ч байж магад. Аль аль нь мөрийтэй тоглоом. Үхвэл энэ нь Шүрэн ой руу буцсантай адил. Харин амьд гарвал, бид нэг шөнийн дотор зуун, магадгүй хоёр зуун километр зам туулах боломжтой. Одоог хүртэл туулснаасаа ч их.”

Тэр тоог сонсоод Санни хөшив.

Хуягт Чөтгөртэй тулалдахаас өмнөх хэдэн долоо хоногийн турш тэд аварга баатрын хөшөөнөөс ердөө зуун, магадгүй зуун тавин километр л холдсон байв. Тэр нь өөрөө асар их зай, ялангуяа улаан Шүрэн ойгоор алхам бүр там байсан гэдгийг бодвол.

Нэг өдрийн дотор тийм их, бүр түүнээс ч их зам туулах… энэ итгэмээргүй санагдана. Гэвч…

Хар тэнгис дээр… Далбаат завиар?

Гэнэт Санни аймшигтай даарч, өөрийгөө өчүүхэн жижигхэн мэт мэдэрлээ.