5-р бүлэг : 25 минут 14 секунд!
"Ур чадвар, авьяас гэнэ ээ? Хар дарсан зүүдний даалгаврын шагнал нь надад шууд ашиг тусаа өгөх хэмжээний өөр байдаг бололтой шүү!"
Энэхүү чухал зүйлийг тархиндаа сайтар тогтоож авах зуур Чэнь Гөгийн зүрх хүлээлтээр дүүрэн шатаж байлаа. Тэрээр айдас түгшүүр, харанхуй, аюул заналаар дүүрэн нөгөө ертөнц оршин байдгийг өөрийн нүдээр харсан билээ.
Магадгүй тэр ертөнц рүү эцэг эх нь явсан байж болох ч, одоогийн түүний хүч чадлаар тэднийг хайх нь байтугай, өөрийгөө амьд авч үлдэх мөнгө олох нь л хамгийн том асуудал байв. Азаар, түүний хажууд энэ хар утас байгаа цагт боломж байсаар байх болно.
"Юутай ч, тэр болтол хаа ч байсан юм. Одоогийн байдлаар миний хамгийн түрүүнд анхаарах ёстой зүйл бол Аймшгийн байшингийнхаа үйл ажиллагааг тогтворжуулж, энэ тулгараад буй санхүүгийн хямралыг давж гарах явдал."
Тэрээр утсаа гаргаж ирэв. "Сая арай л буруудах шахлаа; ямар ч аюултай зүйл тохиолдож болох байсан шүү. Энэ нь Хар дарсан зүүдний даалгаврууд тийм ч амар биелдэггүйг харуулж байна. Гэхдээ нөгөөтэйгүүр, би үүнийг заавал ганцаараа хийх шаардлагагүй шүү дээ; бидэн шиг мэдээллийн эрин зуунд амьдарч байгаа хүмүүст тусламж хурууны үзүүрт л байдаг биз дээ."
Тэрээр улсынхаа хэд хэдэн алдартай ер бусын үзэгдлийн форум руу нэвтэрч, өөрийнхөө эх бичлэгийг байршууллаа.
Хэдхэн секундын дараа түүний бичлэг 'Толин доторх тэр хэн бэ?' гэсэн гарчигтайгаар нийтлэгдэв.
Бичлэгийг хүмүүс маш хурдан үзэж, цааш түгээж байлаа. Хүмүүс үргэлж гарч байдаг хов жив, мэдээнээс уйдсан тул арай өөр зүйл сонирхохыг хүссэн ч байж мэднэ. Бичлэгийн хандалт сум шиг л суга өсөж; Чэнь Гөг хуудсаа шинэчлэх бүрд багадаа л арван шинэ сэтгэгдэл нэмэгдэж байв.
"25:14. Та нар дараа нь надад талархаж болно шүү."
"Энэ бичлэгийг оруулсан хүн солиорчихоо юу? Хэн шөнө дунд ийм зүйл хийж суудаг байна аа?"
"Толь яагаад өөрөө хагарчихав аа? Бас тэр төгсгөл рүү нь толийг мөргөөд байгаа зүйл чинь яг юу юм бэ‽"
"Толины хагарал бол ердөө л өрөөний температурын өөрчлөлтөөс үүдэлтэй байх."
"Үгүй ээ, та нар бүгд буруу бодож байна, Даогийн шашинд толь бол цэвэр билгийн эрчим хүчтэй эд зүйл юм. Бичлэгийн нэрийг 'Толин доторх тэр хэн бэ?' гэхээсээ илүү 'Толин доторх сүнс!' гэж өөрчилсөн нь дээр дээ."
"Бурхан минь, шөнө дөлөөр хэн ийм галзуу зүйл хийж зүрхэлдэг байна аа‽ Нийтэлсэн хүний зоригийг нь үнэхээр биширлээ."
"Энэ бичлэгийг гарцаагүй өөрчилж янзалсан байна; хэрвээ үгүй байвал миний хаягийг сайн хараад аваарай, би гар дээрээ зогсож байгаад баас идэхэд ч бэлэн байна!"
"Үүнийг анзаарсан хүн надаас өөр байна уу? Энэ бичлэгийг оруулсан хүний хаяг нь Баруун Жюжян хотын Аймшгийн байшингийн эзнийх байна шүү дээ. Үүнд битгий хэт автцгаа; энэ бол ердөө л зохион байгуулалттай сурталчилгаа байна."
Чэнь Гөгийн inbox хэсэг тэр даруй хувийн мессежүүдээр дүүрлээ. Зарим нь асуулт асуусан, зарим нь сэжиглэсэн байсан ч Чэнь Гө тэднийг огт тоосонгүй. Тэрээр бичлэгээ бодит гэдгийг мэдэж байсан; тэдгээр хүмүүст ямар нэгэн тайлбар тавих өртэй гэж тэр бодсонгүй.
Мэддэг хүмүүс нь үүнийг жинхэнэ гэдгийг ойлгох болно, харин зүгээр л түүнийг доош нь хийхийг хүссэн хүмүүст цагаа гарздахын хэрэг юу байх билээ?
Бичлэгийнх нь хандалт ингэж эрчимтэй өсөж байгааг хараад, Чэнь Гө энэ нь угтаа тийм ч муу боломж биш болохыг гэнэт ухаарав. Тэрээр эх бичлэгээсээ зөвхөн сүүлийн 14 секундийг таслан авч, улсынхаа хамгийн том видео хуваалцдаг аппликэйшнд байршууллаа.
Хоол унд, бүжиг, дуу хуур харуулсан олон бичлэгүүд дунд, түүний энэхүү аймшгийн бичлэг нь гарцаагүй нүдэнд тусахуйц өвөрмөц байлаа!
Ердөө арван секунд хүрэхгүй хугацаанд хүмүүс түүний занганд орж эхлэв. Яг иймэрхүү зүйлсийг хайж орж ирдэг ер бусын үзэгдлийн форумын хэрэглэгчдээс ялгаатай нь, эдгээр энгийн хэрэглэгчид гэнэтхэн айсандаа болоод бичлэгийн дор ууртай сэтгэгдлүүд үлдээж гарлаа.
Даанч интернэт ертөнцөд магтаалаас илүү маргаан, мэтгэлцээн нь олон үзэгчийг татдаг тул цахим ертөнц дэх шүүмжлэлийн давалгаа илүү олон үзэгчдийг л авчирч байв. Сэтгэгдлүүдийг гүйлгэн харах зуур Чэнь Гөд өөрт нь чиглэсэн хүмүүсийн үзэн ядалт, уур хилэн шууд л мэдрэгдэж байлаа. Гэвч тэрээр үүнийг инээмсэглээд л өнгөрөөв.
Үнэнийг хэлэхэд, эдгээр хүмүүс яагаад ингэж хариу үйлдэл үзүүлээд байгааг тэр маш сайн ойлгож байлаа. Тэдний ихэнх нь унтахаар хөнжилдөө шургаж, тайван амрахаар бэлдэх зуураа зүгээр л ямар нэгэн хөнгөн, хөгжилтэй бичлэгүүд үзэж байсан биз. Гэтэл лааны гэрэлд сүүмэлзэх нэгэн эрийн энэхүү аймшигтай бичлэг нь тэдний хүлээж байснаас тэс өөр, бүр эсрэгээрээ нөлөөлсөн хэрэг байв.
Энэхүү бичлэгийн "хамгийн шилдэг" тал нь ердөө л 14-хөн секунд үргэлжилдэгт байсан бөгөөд хүмүүс юу болоод байгааг ойлгож амжаагүй байхад хэдийнээ айлгаад амжсан байв. Толь хагарч, тэрхүү зүйл яг л толин дотроос гарч ирээд, гар утасных нь дэлгэц рүү дайрах гэж байгаа мэт харагдсан билээ!
Энэ бол үнэхээр гаргууд төлөвлөгөө байлаа!
[Сэтгэгдлийн хэсэг ямар бужигнаантай байгаагаас нь харахад, энэ бичлэгийн хандалт ойрын хугацаанд буурахгүй бололтой... Тэгэхээр бүх хүмүүст миний бичлэг таалагдаж байна гэсэн үг үү, тийм биз дээ?]
Чэнь Гө ийнхүү улаан цагаандаа гарсан өөдгүй асуултыг өөрөөсөө асуулаа.
[Дагагчдын тоо аль хэдийн зуугаар нэмэгдчихэж. Хэрэв би энэ боломжийг ашиглан Аймшгийн байшингаа сурталчлахгүй бол, шинэхэн шүтэн бишрэгчид болон дагагчдынхаа урмыг хугалсан хэрэг болно шүү дээ!]
Чэнь Гө бичлэгийнхээ гарчгийг өөрчилж, хэрэглэгчийн мэдээлэл хэсэгтээ Аймшгийн байшингийнхаа хаягийг хавсаргав. Тэр ч байтугай хаалтан дотор "Огтхон ч аймшигтай биш Аймшгийн байшин" гэж нэмж бичлээ.
Чэнь Гө шинэчилсэн хуудастаа ихээхэн сэтгэл хангалуун байлаа. Тэрээр цонхны дор суусаар, урсан орж ирэх мессэжүүдийг харсаар байгаад эцэст нь унтаад өгөв.
…
Чэнь Гө нүүрэн дээр нь тусах нарны гэрлээр сэрлээ. Тэрээр ядарсан биеэ сунгаад угаалгын өрөөний булангаас босов.
"Аль хэдийн өглөөний 8:30 болчихож уу‽" Тэр хувцсаа гөвж, нөгөө хүүхэлдэй болон утсаа хоёуланг нь халаасандаа хийгээд угаалгын өрөөнөөс гарлаа.
Угаалгын өрөөний модон хаалганы ирмэгүүдэд яг л мэрэгч амьтан мэрсэн мэт тод маажсан мөрүүд үлдсэнийг тэр анзаарав.
"Өнгөрсөн шөнө хаалганы цаана байсан тэр зүйл яг юу байсан юм бол оо?" Үүнийг хараад, Чэнь Гө өнгөрсөн шөнө толины өмнөөс хөдөлж, гадагшаа гарч хараагүйдээ гэнэт талархах сэтгэл төрлөө.
[Хар дарсан зүүдний даалгаврууд гэнэтийн нөхцөл байдал үүсгэж магадгүй юм байна. Би цаашдаа илүү болгоомжтой байх хэрэгтэй юм байна даа.]
Аймшгийн байшинд нүдэнд харагдахуйц өөрчлөлт гараагүй байсан тул, Чэнь Гө үүнийг тоолгүй орхиод шинэ өдрийг угтахаар бэлтгэлээ.
"Шинэ зуун" цэцэрлэгт хүрээлэн өглөөний 9 цагт нээгддэг байв. 8:45 минутад, цээжний хэмжээ нь биетэйгээ үл тохирох туранхай, гуалиг биетэй нэгэн охин үүргэвч үүрсээр түүн рүү гүйж ирлээ.
"Дарга аа!" Охиноос залуу насны эрч хүч гэрэлтэх ажээ. Түүний үзэсгэлэнтэй төрх нарны гэрэлд улам бүр туяарна. Арьс нь яг л шинэхэн чангаанз шиг толигор бөгөөд булбарай байсан тул хэн ч харсан өөрийн эрхгүй хазаад авмаар санагдахаар байлаа.
"бяцхан Вань, чи яг цагтаа ирлээ. Би саяхан манай дууны санд нэгэн шинэ арын хөгжим нэмсэн юм. Үүнийг сонсоод ямар санагдаж байгаагаа хэлээдхээрэй." Чэнь Гө өгүүлбэрээ дуусгаж амжаагүй байтал, Шюй Вань түүний гараас чанга атган авав. Тэрээр цочсондоо, "Чи чинь юу хийж байна аа‽" хэмээн асуулаа.
"Би сая цэцэрлэгт хүрээлэнгийн үүдэнд бөөн хүн цугларчихсан байхыг харлаа! Тэд Аймшгийн байшингийн талаар ярилцаж байна! Хүмүүс зөвхөн Аймшгийн байшинд орох гэж л энд ирж байна шүү дээ!" гэж Шюй Вань сэтгэл догдлон хашхирав. "Дарга аа, биднийг маш олон үйлчлүүлэгч хүлээж байх шиг байна шүү!"
"Энэ чинь байх л ёстой зүйл биз дээ? Чи энэ паркад анх удаа ирж байгаа юм уу?" Чэнь Гө огтхон ч гайхсан шинжгүй дүр эсгэлээ. Тэрээр утасныхаа видео хуваалцдаг аппликэйшн рүү орж харав.
Түүний одоогийн дагагчдын тоо таван зуу даваад зогсохгүй, бичлэгийнх нь хандалт аппликэйшний шилдэг аравт багтсан байлаа. Сэтгэгдлүүдийг гүйлгэж харахад, бусад хүмүүсийнх шиг хайр зарласан эсвэл зүрх дарсан сэтгэгдлүүд биш, харин түүнийх тэр чигтээ зэмлэл, хараал, заналхийллээр дүүрэн байв. Зарим нь бүр Чэнь Гөг алахаар хутгаа бэлдээд хаягийнх нь дагуу замдаа гарсан гэж бичсэн байлаа.
"Ээ дээ, энэ ч арай л хяналтаас гарчихав уу даа." Чэнь Гө эвгүйхэн ханиалгаад Шюй Ванийг дагуулан Аймшгийн байшин руугаа орлоо. "Паркийн албан ёсны нээлтийн цаг хүртэл бидэнд дахиад арван таван минут байна. Энэ Аймшгийн байшинг хамгаалж үлдсэн нь зөвхөн бид хоёр учраас, удахгүй болох дайнд бэлтгэлтэй байгаарай!"