39-р бүлэг : Гуравдугаар давхраас гарах чимээ
Шөнө дунд болохтой зэрэгцэн, Аймшгийн байшинд нам гүм байдал яг л хөнжил шиг нөмрөн ирлээ.
Гэнэт хэн нэгэн ямар нэгэн зүйл хөрөөдөж байгаа юм шиг хачирхалтай чимээ тайван байдлыг эвдэн гарлаа. Ажилчдын амралтын өрөөнд Чэнь Гөгийн нүд аажмаар нээгдэв. Тэр утас руугаа хяламхийвэл—шөнийн 1:10 цаг болж байлаа.
Тэр эргэж хараад толгойгоо дэрэн доороо шургуулсан ч, өнөөх хачирхалтай чимээ чих рүү нь өрөмдөх мэт дуугарсаар л байв.
[Би зүүдлээд байна уу? Хэн ийм чимээ гаргаад байгаа юм бол?]
Аймшгийн байшин доторх эд хэрэглэл бүрийг Чэнь Гө өөрийн гараар хийсэн эсвэл сайжруулсан байсан тул уг барилгад хөрөөдөх чимээ гаргах ямар ч эд хэрэглэл байхгүй гэдгийг тэр сайн мэдэж байлаа. Ердөө зургаахан цаг унтсан тул Чэнь Гөгийн нойр хараахан сэргээгүй байв. Тэр сэргэхийн тулд гуяныхаа дотор талыг чанга чимхээд, хувцсаа өмсөж, ойролцоох багажны хайрцгаас төмөр алх шүүрч авлаа.
Тэр гар чийдэнгээ асаагаад амралтын өрөөний хаалгыг түлхэж онгойлгов. Шөнө дундын Аймшгийн байшин нь өдрийн цагаас хэд дахин илүү аймшигтай байлаа. Чэнь Гө хаалга налан зогсож, гарах гэж төдийлөн яарсангүй.
[Хулгайч байх боломжгүй, эрүүл ухаантай хүн шөнө дунд Аймшгийн байшинг ухах гэж ирэх үү? Хулгана ч байх боломжгүй, тэдний мэрэх чимээ ийм чанга, тод байдаггүй юм.]
Эдгээр хоёр энгийн байж болох шалтгааныг үгүйсгэснийхээ дараа Чэнь Гөгийн бодол тийм ч энгийн бус шалтгаан руу шилжлээ.
[Толин доторх мангас оргочихсон юм болов уу?]
Даавуу хүрэлцээгүйгээс болж гуравдугаар давхрын 'Шөнө дундын аллага' үзвэрийн бүх толийг бүтээж амжаагүй байсан билээ. Тэр харанхуй хонгил руу ширтэж байгаад амралтын өрөө рүүгээ буцаж оров. Эцэг эхийнх нь түүнд үлдээсэн хүүхэлдэйг авсныхаа дараа л тэр гадагш гарах зоригтой боллоо. Чимээ дээрээс гарч байсан тул Чэнь Гө дууг даган шатаар өгссөөр 'Шөнө дундын аллага' үзвэрийн хаалган дээр ирж зогсов.
[Миний таамаглаж байснаар чимээ эндээс гарч байна, гэхдээ одоо үүний эх үүсвэр нь Пин Ан апартментийн хоргодсон сүнснүүд үү, эсвэл толин доторх мангас уу гэдэг нь тодорхойгүй байна.]
Чэнь Гө хаалган дээр тээнэгэлзэв. Үнэнийг хэлэхэд, тэр ч бас шөнө дөлөөр ийм аймшигтай үзвэр рүү орохыг нэг их хүсэхгүй байлаа.
Гэвч энэ хөрөөдөх чимээнд тамлуулаад байгаад байх нь зөв шийдэл биш байв. Чэнь Гө гартаа алхаа чанга атгаад, дотроо [Надад 'Сүнснүүдийн ивээл' гэдэг цол байгаа, бас Пин Ан апартментийн хоргодсон сүнснүүдийн таатай хандлагыг хүлээн авсан. Тийм болохоор толин доторх зүйл байлаа ч надад тийм ч их хохирол учруулж чадахгүй байх] хэмээн бодлоо.
Тэр Сань дүүд юу тохиолдсоныг эргэн саналаа. Бяцхан Ванийг гэнэт гарч ирсэн нь өнөөх зүйлийн төлөвлөгөөг нураасан шүү дээ, тэгэхээр нэг бодлын тэр мангас түүний бодож байгаа шиг тийм ч хүчирхэг биш байж магадгүй байв.
[Би орох ёстой. Эцсийн эцэст би үүнтэй хэзээ нэгэн цагт нүүр тулах л болно. Үүний талаар илүү ихийг мэдэх тусам, түүнтэй тэмцэх итгэл маань төдий чинээ нэмэгдэх болно.]
Чэнь Гө өөрийгөө тайвшрууллаа. Тэр мангасаас нь биш, харин түүний хийж буй үл мэдэгдэх зүйлээс нь айж байсан гэдгээ өөртөө хэлэв.
Хаалгыг түлхэж онгойлгосны дараа бүгчим, хөгцтэй үнэр Чэнь Гөгийн хамарт үнэртэв; энэ газар цаг өнгөрөх тусам Пин Ан апартментийн жинхэнэ орчинтой улам л ижилхэн болж байлаа. Хонгилын хоёр талын өрөөний хаалганууд хагас онгорхой байв. Чэнь Гө нэг гартаа утсаа, нөгөө гартаа алхаа атгалаа.
Хөрөөдөх чимээ улам чангарсан нь Чэнь Гө үнэнд ойртож байгаагийн шинж байлаа. Тэр гуравдугаар давхрыг бүхэлд нь туулж, хөрөөдөх чимээ гарч байгаа гэдэгт итгэлтэй байсан хаалган дээр ирж зогсов. Өрөөний хаалга хаалттай байсан бөгөөд Чэнь Гө хаалганы бариул дээр гараа тавих үед төмрийн хүйтэн мэдрэмж түүнийг сэргээж орхилоо. Тэр хамаг булчингаа чангалан хаалгыг хүчтэй түлхэн онгойлгов.
"Хэн байна аа‽" Чэнь Гө төмөр алхаа өндөрт далайсаар өрөө рүү дайран орохдоо хашхирлаа. Тэрээр угаалгын өрөөнд хагас явган суух бадируун биетэй бараан сүүдрийг олж харав. Тэр сүүдэр Фөн ахтай сэжигтэйгээр ижилхэн харагдаж байлаа!
Хар сүүдэр хэн нэгэн ингэж саад болно чинээ санасангүй; гартаа барьж байсан зүйлээ унагачихаад толь руу үсрэн орж алга болов.
"Наанаа зогс!" Чэнь Гө хашхирсаар алхаа савчуулав. Гэвч тэр зөвхөн агаар л хий цохив. Угаалгын өрөө одоо хов хоосон болсон бөгөөд саяны харсан бүхэн нь хий үзэгдэл байсан мэт л санагдлаа.
[Тэр сүүдэр Фөн ах байх боломжгүй! Яагаад тэр Фөн ахтай ижилхэн бие хаатай байдаг билээ?]
Толины өмнө зогсонгоо Чэнь Гө өөрийнхөө тусгалыг хараад, маш эвгүйцэх шиг болов.
[Энэ мангас Фөн ахыг дуурайж байгаа хэрэг үү‽ Гэхдээ яагаад тэгдэг билээ?]
Хар сүүдэр гарч ирсэн нь олон асуулт дагуулсан боловч, Чэнь Гөд хоёр асуултын хариултыг өгсөн юм. Нэгт, толин доторх мангас одоо толиноос гарах чадвартай болсон; хоёрт, тэр толинд харсан хүнийхээ дүрд хувирч чаддаг болсон.
[Энэ зүйл миний бодож байснаас ч илүү аюултай юм байна.]
Барилгад цуурайтаж байсан хөрөөдөх чимээ эцэст нь нэг зогслоо. Чэнь Гө хар сүүдрийн түрүүн унагасан зүйлийг шалгахаар доош явган суув. Засаж янзлаагүй барзгар цементэн шалан дээр дөрвөн даавуун хүүхэлдэй болон хэд хэдэн хурц толины хэлтэрхий тарсан байлаа.
Чэнь Гө хүүхэлдэйнүүдийг алган дээрээ тавьлаа. Ээж болон хоёр эгчийг нь төлөөлөх хүүхэлдэйнүүд нь ердийн тоос, шороонд дарагдсаныг эс тооцвол зүгээр байв. Гэтэл аавыг нь төлөөлөх хүүхэлдэйн хүзүү нь бараг л хөрөөдөгдөж тасрах дөхсөн байх бөгөөд биеэр нь дүүрэн зүсэгдсэн мөр байлаа.
[Яагаад зөвхөн аав хүүхэлдэй л гэмтсэн байдаг билээ?]
Гэвч Чэнь Гө удалгүй учрыг нь ойлгов. Аав хүүхэлдэй нь Фөн ахыг мангасын савраас зугтахад нь тусалсан учраас энэ нь өшөө авалт байжээ.
[Тэр дөрвөн хоргодсон сүнс толин доторх мангасыг зогсоох хэмжээний хүчирхэг биш болохоор түүнд дээрэлхүүлээд байхаас өөр аргагүй байгаа бололтой.]
Чэнь Гөд нөгөө ертөнцийн нөхцөл байдлын талаар ямар ч ойлголт байхгүй байсан тул тэр зөвхөн өмнөх ажиглалт дээрээ үндэслэн тайлбар бодож олохыг хичээлээ.
[Хохирогчдод хүмүүсийг айлгахаас өөр довтлох арга байхгүй. Толин доторх мангас нь хохирогчдын хоргодсон сүнснүүдээс ядаж л нэг түвшнээр дээгүүр боловч, хүнтэй таарах бүрдээ зугтчихдаг. Энэ нь мангасын бие махбодийн тулалдах чадвар бас нэлээд сул гэсэн үг; түүний гол довтлох арга нь сэтгэл зүйгээр тоглох, хүмүүсийн дотоод сул талыг ашиглан хий үзэгдэл бий болгож, улмаар тэднийг хяналтдаа оруулах юм байна.]
Сань дүү, Фөн ах хоёрын туршлагыг болон түрүүн болсон явдалтай нэгтгээд, Чэнь Гө ийм таамаг дэвшүүллээ. Толин доторх мангас төвөгтэй хэдий ч, хэрэв Чэнь Гө түүнтэй нүүр тулж чадвал хүч чадлынх нь ихэнх хэсэг үр дүнгүй болох байв. Тиймээс хэрвээ Чэнь Гө мангасыг толины хамгаалалтаас гаргаж урхидаж чадвал бүх зүйл хялбар байх болно.
[Би ямар нэг төлөвлөгөө бодож олох хэрэгтэй. Хэрэв боломжтой бол би үүнийг өнөө шөнөдөө зохицуулчихмаар байна, тэгвэл маргааш энэ үзвэрийг ашиглах боломжтой болно.]
Чэнь Гө тайван бөгөөд төвлөрсөн байлаа. Толин доторх мангас улам бүр дур зоргоороо авирлаж эхэлсэн тул, хэрэв тэр үүнийг яаралтай шийдвэрлэхгүй бол Аймшгийн байшингаа тайван ажиллуулж чадахгүй байв.
Чэнь Гө дөрвөн хүүхэлдэйг энгэртээ тэвэрсээр 'Шөнө дундын аллага' үзвэрээс гарлаа. Тэрээр эд хэрэглэлийн өрөө рүү орохынхоо өмнө хаалгаа түгжив. Зүсэгдсэн хэсгүүдийг нь эргүүлж оёх зуураа тэр ямар нэгэн төлөвлөгөө бодож олохыг хичээлээ.
[Энэ амьтан маш түрэмгий бөгөөд амьд хүмүүсийг ихэд сонирхдог бололтой. Тэгэхээр үүнийг толиноос урхидан гаргах хамгийн энгийн арга бол амьд хүнийг өгөөш болгон ашиглах явдал юм.]
Чэнь Гө оёдлын гарамгай мастер байсан бөгөөд хэдхэн минутын дотор гэмтлийн ихэнхийг нь нөхөөд оёчихлоо.
[Гэхдээ хамгийн гол асуулт бол, урхидаж гаргаж ирснийхээ дараа яаж үүнийг устгах вэ? Цуу ярианд сүнснүүд давс, сармиснаас айдаг гэдэг ч, би иймэрхүү дам ярианд итгэж амь насаараа дэнчин тавих ёстой гэж үү?]
Чэнь Гө энэ талаар хэсэг бодсоныхоо дараа мэргэжилтнүүдээс асуухаар ер бусын зүйлсийн форум руу орохоор шийдлээ.