29-р бүлэг : Гавал хагалагч эмч Бяцхан Вань
'Шөнө дундын аллага' үзвэрийн хаалга "тас" хийх чимээгээр хаагдсан бөгөөд энэхүү тод чимээ нь анагаахын оюутнуудын зүрхийг цохих мэт л сонсогдлоо.
"Хө Сань, өмнө нь энд орж байсан туршлагаасаа бодоход чи одоо яах нь зөв гэж бодож байна?"
"Гарцыг аль болох хурдан олох хэрэгтэй!"
…
Хаалгыг түгжсэнийхээ дараа Чэнь Гө тэр даруй Сяо Вань руу залгаж, эд хэрэглэлийн өрөөнд уулзахыг хэлэв.
"Дарга аа, юунд ингэтлээ яараа вэ? Үйлчлүүлэгчид аль хэдийн барилга дотор орчихсон биз дээ?" Цогцосны нүүр будалттай, 'Сүнсний хурим' үзвэрийн сүнсэн сүйт бүсгүйн өмсгөлтэй Шюй Вань барилга дотор гүйх нь үнэхээр аймшигтай харагдаж байлаа.
"Би гуравдугаар давхарт 'Шөнө дундын аллага' гэдэг шинэ үзвэр нээсэн. Анагаахын оюутнуудын энэ бүлэг шинэ үзвэрийг шалгах төгс туршилтын туулайнууд болох болно." Чэнь Гө урдах хаалгыг түлхэж онгойлгоод хар гар утсаа ашиглан хэрэгтэй зүйлсээ хайж эхэллээ.
"Гэхдээ шинэ үзвэрийг ашиглаж эхлэхээсээ өмнө цэцэрлэгт хүрээлэнгийн удирдлагуудаар шалгуулах ёстой биш бил үү?" Шюй Вань бүдэрч унахаас сэргийлэн уламжлалт даашинзны хормойгоо шагайнаасаа дээш өргөн түүний араас дагалаа. "Дарга аа, та ер нь юу хайгаад байгаа юм бэ?"
"Миний өөрийн гараар чамд зориулж хийсэн дүрэмт хувцсыг."
"Дүрэмт хувцас аа?"
Өрөөний хамгийн мухарт Чэнь Гө нэгэн танил модон хайрцгийг олж харав. Хүүхэлдэй болон хар гар утсыг агуулж байсан энэ хайрцаг гэнэтхэн л өрөөнд бий болчихно гэж тэр огтхон ч төсөөлөөгүй байлаа. Чэнь Гө хайрцаг руу алхан очиж, дотогш шагайв. Хайрцагны ёроолд хачирхалтай хэлбэртэй алх, цусанд нэвчсэн нөмрөг, шаргалтсан алга болсон хүний зар байлаа.
"Олчихлоо." Чэнь Гө нөмрөгийг татаж гаргаж ирэв. Гайхалтай нь, энгийн эмчийн хувцас шиг харагдах энэ нөмрөг маш хүнд байлаа. Энэ нь магадгүй даавуун дотор нь оёсон төмөр гинжнүүдээс болсон байх. Гинжин дээр янз бүрийн байдлаар тарчилж буй хүний царайнуудыг сийлсэн байв.
"Дарга аа, энэ таны надад зориулж хийсэн хувцас гэж үү?" Шюй Вань өмсгөлөөс ханхлах цусны үнэрийг мэдэрсэн тул өөрийн эрхгүй хэдэн алхам ухарлаа. "Би үүнийг өмсөхгүй байж болох уу?"
"Аймшгийн байшингийн ажилчид бол жүжигчид шүү дээ, Сяо Вань. Жүжгийн сургуулийн багш нарынхаа зааж байсан хичээлүүдийг сана даа. Жүжигчин хүн ямар ч дүрд хувирч чаддаг байх ёстой."
Чэнь Гө нөмрөгийг дэлгэх үед, нугалаасан завсраас нь хиймэл хүний арьсан баг унаад ирлээ. Хувцастай хамт ийм зүйл ирнэ гэж Чэнь Гө ч бас мэдээгүй байв. Тэр түүнийг авахаар бөхийж, ганцхан хальт хараад л жихүүдэс хүрч чичирлээ.
Уг багийг эрэгтэй хүний царайны хэсгүүдийг хооронд нь оёж хийсэн байв. Бараан бөгөөд барзгар харагдах нь түүний аймшигтай байдлыг нь улам л нэмэгдүүлж байлаа.
"Дарга аа, намайг үүнийг бас өмсөх ёстой гэж битгий хэлээрэй." Шюй Вань аль хэдийн хаалга хүртэл ухарсан байв.
"Зүгээр л өмсөөд үзчих тэгэх үү. Би бүтнээрээ ямар харагдахыг нь үзмээр байна. Дараагийн удаа би сүнс болно, за юу? Гуйж байна шүү дээ..." Чэнь Гө царайчлан гуйсан боловч түүний дууны өнгө яг л үлгэрт гардаг чөтгөр жирийн хүнийг нүгэлд уруу татаж байгаа мэт сонсогдоно.
"Ойлголоо... Би өмсөөд үзье." Шюй Вань эцэст нь бууж өгөв. Арьсан баг болон өмсгөлийг авсны дараа тэрээр Чэнь Гөгийн нүдэн дээр сүнсэн сүйт бүсгүйн хувцсаа тайлж, шинэ дүрэмт хувцсаа өмслөө. Чэнь Гө яг тэнд зогсож байгаад тэр нэг их санаа зовсон шинжгүй байв. "Дарга аа, үнэнийг хэлэхэд дүрэмт хувцас гэх таны тодорхойлолтыг шинэчлэх хэрэгтэй байх аа."
Шюй Вань гинжнүүдийг биеэ ороож, цусанд нэвчсэн өмсгөл болон арьсан багийг өмсөх тэр мөчид түүний зан чанар, байдал тэр чигтээ бага зэрэг өөрчлөгдөх шиг болов. Түүнээс хэрцгий, галзуу, бас муу ёрын мэдрэмж төрж эхэллээ.
"Муугүй шүү." Чэнь Гө Шюй Ванийг өөрөөсөө айчих вий гэсэндээ толины ойролцоо очихыг зөвшөөрсөнгүй. "Нааш ир, үүнийг өөртөө авч яв."
Чэнь Гө хайрцагнаас хачирхалтай хэлбэртэй алхыг шүүрч авав. Алх 40 орчим сантиметр урттай байлаа. Иш нь яг л хүний сээр нуруу шиг харагдана. Төгсгөлд нь нөмрөг доторх гинжтэй холбож болох дэгээ байх бөгөөд алхны толгойн хоёр талд цус ханахад ашигладаг зүү байлаа.
"Энэ хөндий болохоор хүнд биш ээ, гэхдээ үүнийг бариад гүйхэд хэтэрхий төвөгтэй санагдвал шалаар чирч явж болно."
Шюй Вань Чэнь Гөгийн энэ гаж санаануудад аль хэдийн бууж өгсөн байлаа. Тэр зүгээр л толгой дохиод алхыг авлаа.
"Утсаа гаднах халаасандаа хийгээд, чихэвчээ ажиллаж байгаа эсэхийг шалгаарай. Надтай байнга холбоотой бай, өөр асуух зүйл байхгүй бол одоо эхлэх цаг боллоо."
"Бид ээ? Дарга аа, та ч бас үзвэр рүү орох юм уу?" Шюй Вань эргэж Чэнь Гө рүү харлаа. Арьсан багны цаанаас гарах түүний уянгалаг хоолой онцгой жихүүцмээр сонсогдож байв.
"Мэдээж шүү дээ. Алив, хөдөлцгөөе. Үйлчлүүлэгчид биднийг хүлээгээд уйдсан байх."
Чэнь Гө Шюй Ванийг 'Шөнө дундын аллага' үзвэр рүү оруулаад өөрөө гол хяналтын өрөө рүү буцлаа. Хэдхэн минутын дотор тэр дэлгэцэн дээр долоон оюутны дүрсийг олж харлаа. Тэр долоо Гао Рүшюэгээс ч илүү хулчгар хүмүүс байлаа. Тэдний царайны хувирлаас харахад л сандарч, айсан байгаа нь илт.
[Ийм удаан хугацаа өнгөрөөд байхад тэд үүдэнд эргэлдсээр л байгаа юм уу? Би тэднийг жаахан түлхэж өгөх хэрэгтэй бололтой.]
Чэнь Гө эхлээд аяыг 'Хар баасан гараг' руу шилжүүлээд Шюй Вань руу залгалаа.
"Сяо Вань, энэ шинэ үзвэр маш том; зөвхөн гуравдугаар давхар төдийгүй нэг, хоёрдугаар давхрын зарим хэсгийг хүртэл хамарч байгаа. Үзвэрийн зүүн, баруун төгсгөлд шат байгаа болохоор зорилгогүй бүү тэнүүчил, тэгвэл чи төөрчихнө шүү. Одоо миний зааврыг анхааралтай сонс."
"Ойлголоо."
Шюй Ваньтай ярьж дууссаныхаа дараа Чэнь Гө өөртөө бага зэрэг нүүр будалт хийгээд ажилчдын гарцаар дамжин 'Шөнө дундын аллага' үзвэр рүү орлоо. Хар гар утасны тусламжтайгаар тэрээр үзвэр доторх арав гаруй эд хэрэглэл, урхи зангануудыг чөлөөтэй удирдах боломжтой байв. Зөвхөн энэ давуу талынхаа ачаар л 'Шөнө дундын аллага' үзвэрийн тоглолтын явц нь 'Сүнсний хурим' болон 'Амьд үхдэлүүдийн шөнө'-өөс хамаагүй илүү амьд, өргөн цар хүрээтэй байлаа.
"Тас харанхуй давхрын нэгэн өрөөнд байх усанд ордог ванн гэнэт хойш түлхэгдэж, доорох нууц гарцаас нь Чэнь Гө мөлхөн гарч ирлээ. Тэгээд тэрээр ванныг буцаж байранд нь тавиад, бүх зүйлийг яг л юу ч болоогүй мэт хуучин хэвэнд нь оруулав."
"Сяо Вань, тэд одоо 207-р өрөөний хавьцаа явж байгаа байх. Чи зүүн талын шатан дээр очоод миний дараагийн зааврыг хүлээж бай." Үүний дараа Чэнь Гө харанхуйд нүдээ дасгаж аваад, баруун талын шатаар гуравдугаар давхар руу гарлаа.
Анагаахын оюутнуудын бүлэг 'аюул' ойртож байгааг огтхон ч гадарлаагүй л байв. Тэд ямар нэгэн хэрэгтэй сэжүүр олохоор найдаж хаа хамаагүй эд хэрэглэлүүдийг анхааралтай шалгаж байлаа.
"Бүдэг гэрэл, хүйтэн агаарыг нь эс тооцвол, энэ Аймшгийн байшин тийм ч аймшигтай биш бололтой, бид хэтэрхий болгоомжлоод байгаа юм биш үү?" Сармагчин бол бүлэг дундаа хамгийн жижиг биетэй бас хамгийн их яриатай нь байв.
"Фөн ах аа, бид хоёр баг болж хуваагдах хэрэгтэй юм шиг байна. Тэгвэл хайгуул хамаагүй хурдан явагдана. Ингээд бөөгнөрөөд яваад байвал бидний хурд дэндүү удаан байх болно."
Тэр өндөр залууг Сармагчин Фөн ах гэж дууддаг байжээ. 'Шөнө дундын аллага' үзвэрт орсны дараа тэдний бүх бэлтгэл талаар болсныг ухаараад тэр үнэндээ бага зэрэг тавгүйцэж байсан юм. Гэсэн хэдий ч цаг өнгөрөх тусам, энэ газар төсөөлж байсан шиг нь аймшигтай биш байгааг аажмаар анзаарчээ. "Тийм ч муу санаа биш байна. Тэгвэл Сармагчин, Лао Сун та хоёр хоёр охиноо дагуулаад зүүн талын өрөөнүүдийг шалга; бид гурав баруун талын өрөөнүүдийг хайя."
"Бид аль эрт л ингээд салчих байсан юм. Та нар юундаа ингэтлээ айж сүрдээд байгааг би ерөөсөө ойлгохгүй байна! Энэ газар манай сургуулийн цогцос хадгалах газартай харьцуулахад цэцэрлэгт хүрээлэн л гэсэн үг."
Ингэж хэлсэн хүн нь бүлэг дундах үсээ будсан цөөхөн хэдэн хүний нэг болох нэгэн охин байв. Гао Рүшюэгээс ялгаатай нь, тэр бага зэрэг нүүрээ будсан байсан бөгөөд оюутан гэхээсээ илүү насанд хүрсэн эмэгтэй шиг харагдаж байлаа.
"Хуй эгч ээ, Фөн ах аа, бид сонор сэрэмжээ сулруулж болохгүй шүү; бид хамтдаа л байх хэрэгтэй гэж бодож байна." Хө Сань уруулаа унжуулан хүмүүсийн дунд нуугдах шахам зогсоно. "Энэ Аймшгийн байшингийн даргыг эрүүл ухаанаар ойлгохын аргагүй. Та нарын хэн нь ч түүний шууд дамжуулалтыг үзээгүй, гэхдээ тэр бол амь насаа огтхон ч хайрладаггүй жинхэнэ галзуу амьтан!"