6-р бүлэг

​Миний ийм хатуу байр суурь баримталж байгааг хараад тэд эргэлзэж эхэлсэн бололтой. Би тэдний дотоод зөрчлийг харж байлаа.

​"Хаалга хаагдаж байна..."

​Тэр хооронд хаалга хаагдлаа.

Би хажуу тийш алхлаа. Хаалга хаагдсаныг үл итгэн ширтэж байсан хэдэн хүн хаалга руу зүтгэсэн хэвээр байв.

Гэхдээ хэн ч намайг хаалга хаалаа гэж хашхичихгүй байлаа.

Би үүнд бага зэрэг сэтгэл ханамжтай байх үед гэнэт сандарсан хашхираан сонсогдлоо.

Би тэр даруй галт тэрэгний цонх руу харлаа.

Бүгд биш ч, тав, зургаан хүн нэг дор буусан бололтой.

Үнэнийг хэлэхэд, дараа нь юу болохыг би хармааргүй байсан.

Гэвч хожим нь үндэслэлтэй тайлбар хийхийн тулд би үүнийг заавал харах шаардлагатай байлаа.

[Чөтгөр гэж...]

Хараал урсгахаа арайхийн барьж, нүдээ онийлгон цонхоор харахад хараа бага зэрэг бүрэлзэж байв.

​"Юу? Тэд гүйж байна!"

​Буусан хүмүүс хурдан шийдвэр гаргаж хөдөлсөн бололтой. Тав, зургаан хүн тавцангийн гарц руу, шатны зүг рүү гүйж байхыг би харлаа.

Гэхдээ тэд хэтэрхий оройтсон байв.

Тавцангийн шал шар өнгөөр буцалж эхэлсэн бөгөөд гүйж байсан хүмүүсийн хөл газарт хайлж буй мэт шигдэж эхлэв.

Тэдний доод бие нь алт болон хувирч, шалтай нийлж байгаа мэт хачирхалтай дүр зураг харагдана.

Тэд хашхирч, гүйхийг хичээсэн ч хөдөлгөөн нь улам бүр удааширсаар...

Эцэст нь тэдний бие нурж, шатны угаар урагш унасан цээжин бие нь л үлдэв.

Тэр хэсгүүд хүртэл гялалзсан алт болж хувирч байлаа.

[Баяр хөөрийг мэдрэх хамгийн хялбар арга.]

​"Галт тэрэг одоо Баяр хөөр буудлаас хөдөлж байна."

​Хөдөлж буй галт тэрэгний дотор зөвхөн цочирдсон хүмүүсийн амьсгаадах, мэгших чимээ л сонсогдоно.

Буух гэж байсан хүмүүсийн нэг нь намайг цөхрөнгөө барсан байдалтай шүүрч аваад,

"Ч-чи хариуцлага хүлээнэ гэж хэлсэн биз дээ. Биднийг аюулгүй газар олж чадна гэдэгт чи үнэхээр баталгаа өгч чадах уу? Тийм үү?" гэв.

​Яриа хэрхэн гэнэт надаас зөв хариултын баталгаа нэхэх хэмжээнд ирсэн нь инээдтэй байсан ч, үнэнийг хэлэхэд энэ л миний хэлж чадах цорын ганц хариулт байв.

[Энэ чинь үнэхээр галзуу юм.]

Миний хөл хэтэрхий их чичирч байсан тул унах вий гэж айж байлаа.

Тэдний доод бие задарч буй дүр зураг миний санаанд өндөр нягтралтайгаар дахин дахин тоглогдож, дотор муухайруулав.

Нэг зүйл л тодорхой байлаа.

[Хэрэв би үүнээс амьд үлдлээ ч, энэ шөнө лав унтаж чадахгүй нь.]

​Энэ бүхний дунд Пэк Сэхён надад биширсэн өнгөөр ийн хэллээ.

"Та үнэхээр гайхалтай юм, Багш аа."

"Өө, би хүмүүстэй анх уулзахдаа 'багш аа' гэж дуудах дуртай юмаа."

Тэр эвгүйхэн инээмсэглээд үргэлжлүүлж,

"Одоо үед тань шиг хүн цөөн болжээ. 'Тэгж бодож байна...' гэх мэт тодорхой бус зүйл ярихын оронд юу зөв, юу буруу болохыг баттай хэлж чаддаг хүн шүү дээ."

"Таны итгэлтэй байгаа шиг үр дүн гарна гэж найдаж байна."

​[Өө... дэмжсэнд баярлалаа, гэхдээ энэ бол тодорхой бус үгс эсвэл хөндий яриа тус болох нөхцөл биш юм.]

[Хэрэв бид эндээс сайн үр дүн гаргаж чадахгүй бол, чи ч бас үхнэ шүү дээ...]

Үгүй ээ, энэ буруу. Би хэр их айж байгаагаа гомдоллож байгаад чухал зүйлийг орхигдуулсан байж.

[Хэрэв Пэк Сэхёныг <Харанхуйг судлах тэмдэглэл>-д ажилтнаар ажилладаг гэсэн тэмдэглэл байдаг бол тэр энэ элсэлтийн шалгалтыг давсан гэсэн үг биз дээ?]

[Хэрэв тийм бол, Пэк Сэхёныг буудал дээр буухад нь дагаад буучихвал болох юм биш үү?]

[Хэрэв би Го Ёнгыныг ятгаж чадвал бид гурвуулаа болно. Үнэхээр ийм амархан гэж үү?]

​"Та нарт буухыг хүсэж байгаа тодорхой буудал байна уу? Хэрэв гарч ирвэл 'би энд буух ёстой' гэж бодогдуулдаг ямар нэг үг эсвэл нэр байна уу?"

"Бүгдийнх нь бодлыг сонсмоор байна."

​Пэк Сэхён хэсэг бодлогоширсноо мөрөө хавчлаа.

"Үнэндээ үгүй ээ. Би энэ тал дээр тийм ч сайн мэдэхгүй."

[Тэгэхээр, тэр одоогоор тодорхой санаа олоогүй байгаа юм байна.]

Би санамсаргүй байдлаар толгой дохилоо.

[Ямартай ч энэ нь дажгүй санаа шиг санагдсан тул би үүнд анхаарлаа хандуулах болно...]

​"Зорчигчдын анхааралд, энэ бол Abyss Transpo-оос таатай аялахыг хүссэн зарлал юм. Анхаарлаа хандуулна уу."

Зарлал дахин эхлэв.

Бүгд ярихаа больж, шууд дээшээ харцгаав.

"Галт тэрэг муруй хэсгээр дайран өнгөрөх гэж байгаа тул чимээ шуугиан, чичиргээ үүсэж болзошгүй."

"Осол гаргахаас сэргийлж суудлаа эзэлнэ үү."

​"Бүгдээрээ, суугаарай."

Хэн ч эсэргүүцэлгүйгээр хурдан суудлаа эзэлцгээв.

[Миний зарлалын талаар хэлсэн үг тэдэнд гүн гүнзгий нөлөөлсөн бололтой.]

Өмнө нь бууна гэж зүтгэж байсан хүн хүртэл чимээгүйхэн сууж, суудлаа хамгийн түрүүнд олсон хүмүүсийн нэг байв.

Гэхдээ бүгд ижил логикийг дагасангүй.

​"Өө үгүй! Урд талын вагоны хүмүүс!"

Урд талын вагоны зорчигчид хэт халуун маргаанд автсандаа одоо ч зогсоо хэвээр байв.

Тэдний юу ярьж байгааг тодорхой сонсоогүй ч, чанга дуу хоолой нь зарлалыг дарсан байх ёстой.

Харсан даруйд л тодорхой байлаа. Тэд өмнө нь буусан хүмүүсийн төсөөлшгүй үхлийг харсандаа бүрэн сандарсан байв.

​"Тэдэнд юм хэлэх ёстой юм биш үү?"

"Хөөе! Та нар сонсож байна уу?!"

Урд талын вагонтой хамгийн ойр байсан шинэ ажилтнууд хашхирсан ч тэндхийн хүмүүс тэднийг бараг тоосонгүй. Биднийг харсан нэг хүн бүр тийшээ алхан ирж байв.

"Үгүй ээ, наашаа битгий ирээрэй, зүгээр л суу..."

​"Муруй хэсэг рүү орлоо..."

Харанхуйд галт тэрэг чанга дуутайгаар хүчтэй чичирч эхлэв.

Тэр чимээний дунд хурц чимээ сонсогдлоо.

Нойтон юм хагарах чимээ.

Боловсорсон усан үзмийг хэт хүчтэй шахах мэт.

...Яг л хаалганы цаана болж байгаа юм шиг.

Энэ вагонд байсан хүмүүс амьсгаагаа түгжиж, бага зэрэг чичирч, чимээгүй байхыг хичээв.

​Дараа нь гэрэл дахин асрав.

Галт тэрэгний урд талын хаалганы жижиг цонхоор бид урд талын вагоныг харж чадав.

Тэр нь цус болон бохироор дүүрсэн байв.

Зөвхөн амьд организмуудыг холигч руу хийчихсэн мэт л харагдана. Хүмүүсээс үлдсэн ул мөр огт үгүй байв.

​"Та бүхэн одоо аюулгүйгээр босож болно. Хамтран ажилласанд баярлалаа."

Тайван хэлж буй зарлалыг бодвол эрс ялгаатайгаар галт тэрэг бүхэлдээ сандарсан хүмүүсийн чимээгээр дүүрлээ.

"Намайг гаргаач! Намайг гаргаач!"

"Ааа, ааа... энэ чинь юу вэ? Энэ чинь юу вэ... Ээж ээ..."

​Тийм нөхцөлд ч зарим шинэ ажилтнууд амаа таглаж, зарлалыг анхааралтай сонсохыг хичээн, чимээгүй байх гэж хичээн үхтлээ айж байлаа.

Эцэст нь, энэ л тэдний амь аврах утас гэдэг нь батлагдсан шүү дээ!

Нөхцөл байдал намайг амьд үлдэхэд тодорхой хэмжээгээр таатай байсан ч, бодит байдал дэндүү аймшигтай байсан тул духан дээр минь хүйтэн хөлс цутгав.

Би чичирч буй гараараа хөлсөө арчиж, шүдээ зуулаа.

[Би урд талын вагон руу дахин харж болохгүй. Зүгээр л тэднийг ятгахад анхаарлаа хандуул...]

Хэдэн буудлын дараа зөв буудал гарч ирэхэд хүмүүс хамтдаа бууна гэдэгт би итгэлтэй байна...

​"Зорчигчдын анхааралд, энэ бол Abyss Transpo-оос таатай аялахыг хүссэн зарлал юм. Анхаарлаа хандуулна уу."

Дахиад нэг зарлал.

Ядарч туйлдсан зорчигчдын мэгших дууг таслах мэт, тод, механик дуу хоолой хачин жигтэй зүйлийг үргэлжлүүлэн хэллээ.

"Гээгдсэн эд зүйл байна."

"Хэрэв та гээгдсэн эд зүйл олсон бол дараагийн буудал дээр бууж, буудлын ажилтнуудад хүлээлгэн өгнө үү."

[Би энэ хувилбарыг мэдэх юм байна. ...Ховор тохиолддог амжилттай зугтах хувилбар!]

​Харанхуйг судлах тэмдэглэл / Аймшгийн түүх / Abyss Transpo-д тавтай морилно уу.

3.4 Бусад тэмдэглэл (Зугтах)

Хувь хүн ямар нэг буудал дээр буух замаар амжилттай зугтсан стандарт бус амьд үлдэх тохиолдлуудыг бүртгэсэн баримт бичиг.

Хэд хэдэн арга дахин дахин ажиглагдсан.

(Хамгийн ойр ойрхон гардаг тохиолдлуудад 'галт тэрэгний интервалын түр зогсолт' болон 'гээгдсэн эд зүйлийн зарлал' орно.)

​[Зугтах баталгаатай тасалбар. Зарлагдсан гээгдсэн эд зүйлийг олсон л бол аюулгүй гарч чадна! Зөвхөн нэг л хүн зугтах боломжтой.]

Ганцаараа явж чадахгүй над шиг хүний хувьд энэ бол эхнээсээ л хэрэггүй болсон амьд үлдэх тасалбар юм.

Би гараа чанга атгалаа.

[Тэгвэл, би хэнийг гаргах ёстой вэ? Үгүй ээ, хэн нэгнийг гаргах нь өөрөө зөв хариулт мөн үү?]

"Гээгдсэн эд зүйл бол хорь гаруй насны 'А' бүлгийн цустай эрэгтэйн зүүн нүд юм."

Гээгдсэн эд зүйл нь миний төсөөлж ч чадаагүй зүйл байлаа.

​