Аймшгийн түүх дотор орчихсон ч гэсэн ажилдаа явах л хэрэгтэй

66-р бүлэг

Үүнийг уншсан хэн бүхний хувьд энэ бүхэн зүгээр л утга учиргүй жижиг сажиг эд зүйлс, ямар ч хэрэггүй хэрэглэл, эсвэл бүр илт худал мэдээлэл мэт санагдах байлаа.

Товчхондоо, мэргэжлийн найдвартай байдал нь бараг үгүй, дамын оккульт зах шиг л санагдав.

Би духаа илэв.

"Энэ газрыг ер нь мэргэжлийн бус хүмүүс голчлон ажиллуулдаг юм уу?"

"Аа, олон нийтэд нээлттэй платформууд цаг хугацаа өнгөрөх тусам найдвартай байдлаа алдах нь гарцаагүй! Үүнээс сэргийлэхийн тулд багагүй хүчин чармайлт хэрэгтэй. Гэхдээ… энэ газар зориудаар орхигдсон мэт санагдаж байна."

"Сонирхогчид өчүүхэн зүйлсийн төлөө их мөнгө төлөх нь элбэг. Яг л дуртай алдартан нь тоглолт хийсэн тайзны шалнаас өчүүхэн хэсгийг хуулж аваад дурсгал болгон хадгалдаг шүтэн бишрэгчид шиг!"

За, тэр бол ядаж жинхэнэ дурсгал.

Харин эндхийн бүх зүйл хуурамч.

Гэсэн ч нэлээд олон үнэтэй гүйлгээ үнэхээр хийгдсэн байв.

Нийгмийн эмх замбараагүй байдлаас болгоомжилдог засгийн газрууд, худалдааны нууцаа хамгаалахыг хүсдэг корпорациуд ер бусын үзэгдлүүдийг нууцаар судалдаг. Гэхдээ энгийн иргэд ч эдгээр хэрэг явдалд байнга өртдөг.

Хотын домог, хувь хүний ер бусын учрал нийгэм дунд тархдаг нь гарцаагүй. Тиймээс ийм сайт байдаг нь ч ойлгомжтой.

Зарим зүйлсийн тэнгэрт тулсан үнээс харахад үнэхээр галзуу газар байлаа.

‘Нэг зүйл нь сая воны үнэтэй…’

Тэд яг л байрны барьцаа төлж байгаа мэт мөнгө нааш цааш урсгаж байв. Амьд үлдэх гэсэн айдас нь нөлөөлдөг юм уу, эсвэл Вебленийн эффект[1] оккультын эд зүйлд ч үйлчилдэг юм болов уу…

‘Би энд үнэхээр ямар нэг зүйл зарж болох болов уу?’

Хэрэв тэр ажилтан үнэхээр элит C-сквад ажилладаг туслах менежер байсан бол Daydream Inc.-ийн ажилтнууд энэ сайтыг ашиглан хачин жигтэй эд зүйлс болон мэдээлэл зардаг байх магадлалтай.

Гэхдээ энэ нь надад нэг л таагүй санагдав.

‘Хэрэв би хэтрүүлчихвэл аудитад заавал өртөнө…’

Найдвартай зохион байгуулалт хэрэгтэй байлаа.

Тиймээс би одоо ашиглаж байсан аккаунтаасаа гарч, шинээр нэг бүртгэл үүсгэв.

"‘Найз’ уу? Өө! Намайг бодсон юм байна шүү дээ? Ямар сэтгэл хөдөлгөм юм бэ!"

За, тийм ч байж мэднэ—зүгээр л санаанд орсноо хольж хийсэн хэрэг.

Харин урилгын ID-д өмнө нь үүсгэсэн аккаунтаа ашиглав.

"Хөөх, тэгэхээр мөрдүүлэхээс зайлсхийхийн тулд шинэ дүр бүтээж байгаа юм байна!"

Энэ аккаунтыг Daydream Inc.-ийн ажилтан байж болохгүй зүйлс, эсвэл аудитын үеэр сэжигтэйд тооцогдож болзошгүй зүйлсэд ашиглана.

‘Ингэснээр хийсэн худалдан авалтуудыг надтай холбох боломжгүй.’

"Мэдээж, эхний аккаунт дээрээ ч гэсэн зарим гүйлгээний түүх үлдээнэ."

"Сэжиг төрүүлэхгүйн тулд. Ухаалаг бодож байна."

Тэр аккаунтаар Daydream Inc.-ийн ажилтны хувьд боломжийн хүрээнд багтах мэт харагдах зүйлсийг арилжина.

Ингээд бүх зүйл шийдэгдсэн тул одоо яг юу зарж болохоо бодох хэрэгтэй байлаа.

‘Alien Shop-оос авсан зүйлсээ дамлан зарах нь бүтэшгүй.’

Энэ сайтын сонирхогчдын түвшинг харахад тийм зүйл хийвэл бүр замбараагаа алдана. Түүнээс гадна би өөрт хэрэгтэй зүйлсээ тэндээс худалдаж авахад ч хангалттай завгүй байхад ашиг олохын тулд дамлан зарах талаар санаа зовох хэрэггүй.

Би Salmon Market-ийн хамгийн сүүлийн нийтлэлүүдийг гүйлгэн харж, нэг их анхаарал татахгүй хэрнээ ашигтайгаар зарж болох зүйл хайлаа…

[Худалдан авна: Ер бусын үзэгдлээс гаралтай хүнс]

[Худалдан авна: Ер бусын үзэгдлээс гаралтай хүнс]

Судалгааны зорилгоор.

Супернатурал гамшгийн удирдлагын товчооны ангиллаар Fracture-санкцтай үзэгдлээс гаралтай хүнсийг онцгойлон сонирхоно.

"дахиад л энэ нөхөр байна."

“Судалгааны зорилгоор хүнс хайж байна. Зөвхөн Fracture-санкцтай үзэгдлээс гаралтай. (Дүр эсгэсэн нүдний шилээ түлхэнэ)” л гэнэ ээ хахахах

"Энэ нөхөр бот юм уу? Өдөр болгон пост оруулах юм."

"Хөөе оккультын мангар аа, өөрийнхөө ертөнцөөс гараач. “Супернатурал гамшгийн удирдлагын товчооны ангилал” гэж яг юу яриад байгаа юм бэ?"

Сэтгэгдлүүдийн ихэнх нь шоолж, тоглоом тохуу хийсэн байлаа.

Daydream Inc.-ийн нэгэн адил, тэд бол ер бусын үзэгдлүүдтэй тэмцдэг гурван том хүчний нэг бөгөөд төрийн байгууллага юм.

Надад байгаа утасны дагалдах хэрэгсэл болох “Memorial Popsocket” хүртэл энэ байгууллагаас албан хаагчдадаа олгодог зүйл.

‘Тус товчоо creepypasta-гийн эрсдэлийг “санкц”-аар ангилдаг.’

Энэ нийтлэлд дурдсан ангилал болох Fracture-санкцтай гэдэг нь үнэхээр бодит зэрэглэл байв. Daydream Inc.-ийн системээр авч үзвэл ойролцоогоор C зэрэглэлийн creepypasta-аас арай дээгүүр түвшин.

Энэ хүн үнэхээр учрыг нь мэддэг бололтой.

Би дэлгэц рүү ширтэв.

‘Хэрэв энэ үнэхээр жинхэнэ холбоо барих хүн бол хууртагдахгүй байх.’

Зөвхөн дотоод хүмүүсийн ойлгох нэр томьёог тайлбаргүйгээр ашиглаж байгаа нь луйвар байх магадлалыг бууруулна. Ингэснээр нийтлэлийн итгэл даах байдал нэмэгдэж байв.

Тэгээд үнэ нь…

‘Дөчин сая вон.’

Ийм үнээр нарийн ширийн зүйлийг мэдэхгүй хүн ч зүгээр л сониучирхаад холбоо барьж болохоор.

Үнэхээр ч өмнөх нийтлэлүүдийг нь ухаж үзэхэд сэтгэгдэл хэсэгт энэ тухай ярилцсан байлаа.

"Хөөх, гэхдээ 40 сая вон шүү дээ… Үнэхээр хэн нэгэн холбоо барьж үзсэн юм болов уу?"

"Би жинхэнэ гэж бодоод холбогдсон. Гэхдээ хэдэн юм асуусны дараа шууд сураггүй болсон хаха"

"Бүгдийг нь уншаад л хариу өгөхгүй байгаа. Зүгээр л дүр эсгэгч. үгүй ээ, надад хэрэггүй ээ."

‘Тэдний ярианаас харахад зарсан хүнсний зүйл нь шаардлагатай “Fracture-санкцтай” түвшинд хүрээгүй бололтой. Тиймээс нөгөө хүн нь зүгээр л холбоо тасалсан байх.’

Аз болоход, надад түүний шаардлагад нийцэх магадлалтай зүйл яг бэлэн байлаа.

Гарал үүсэл нь тодорхойгүй, ямар нөлөө үзүүлэх нь мэдэгдэхгүй тул би өөрөө идэж зүрхлээгүй хүнс.

Тэр ч байтугай хоёр боодол байсан.

Тэр цэнхэр лууны маскотын theme park дээр надад өгсөн зууш.

"Аа, тэр ёстой муухай хоол!"

Тийм ч муухай биш байсан шүү…

‘Сайн хүүхэд ч гэсэн хааяа санхүүжилт хэрэгтэй болдог.’

Маскот ойлгоно оо. Тийм ээ.

[BlueFriend: Сайн байна уу, ноён/хатагтай ^^ Таны хайж байгаа ер бусын гаралтай хүнсний зүйл надад байна!]

‘Амралтын өдөр таарсан нь ч сайхан боллоо.’

Би Gwanghwamun Station-ийн ойролцоо, маскотоос авсан “Blue Soda Churros”-ны нэг боодлыг хийсэн хайрцаг барин зогсож байлаа.

‘Би үүнийг дажгүй зохицуулсан гэж бодож байна.’

Өчигдөр худалдан авагчтай солилцсон мессежүүдээ эргэн санав.

Тэр бараг тэр даруй хариулсан.

[T: Яг ямар төрлийн хүнс вэ?]

Энэ бол чухал мөч байлаа.

Би Супернатурал гамшгийн удирдлагын товчоо болон “Fracture-санкцтай” түвшнийг мэддэг гэдгээ цухас харуулж, дотоод мэдээлэлтэй хүн шиг харагдвал итгэл төрүүлж чадна.

[BlueFriend: Чурростой төстэй юм шиг байна? Үнэнийг хэлэхэд би өөрөө ч сайн мэдэхгүй… Нэг хачин нөхцөл байдлын үеэр олж авсан юм. Үнэнийг хэлэхэд үүнийг хадгалаад байх нь надад жаахан эвгүй санагдаад байгаа. Бас надад үнэхээр мөнгө хэрэгтэй байна. Уулзаад та өөрөө шалгаад үзэж болох уу? Танд хэрэгтэй зүйл мөн бол цааш нь өөрөө шийдэж болно.]

Би юу ч мэдэхгүй хүн шиг дүр эсгээд, шийдвэрийг худалдан авагчид үлдээж болно.

Аз болоход, хоёр дахь арга нь бүтэв.

‘Үнэнийг хэлэхэд тэр мессеж бараг бүхэлдээ үнэн байсан.’

Би Daydream Inc.-д ажилладаг гэдгээ мэдэгдэхийг ч хүссэнгүй.

Ингээд уулзах цагаас долоон минутын өмнө Gwanghwamun Station-ийн 5-р гарцын ойролцоо хүлээж байлаа.

‘Ямар нэгэн зүйл сэжигтэй санагдвал шууд явна.’

Би сонор сэрэмжтэй байв.

Удалгүй Cheonggye Plaza-ийн зүгээс нэг хүн ирж, 5-р гарцын эргэн тойрныг ажиглан ийш тийш харлаа.

Орчин тойрноо ингэж шалгаж байгаагаас харахад гүйлгээ хийхээр ирсэн нь тодорхой.

Өндөр нуруутай, толгойноосоо хөл хүртлээ хар хувцасласан, маск зүүсэн тэр хүн бидний харц тулгармагц над руу алхаж ирэв.

"Та “Salmon”-оос холбогдсон хүн мөн үү…"

Би толгой дохин, хайрцгийг нээж доторх зүйлийг шалгах боломж олгов.

Тэр хүн бээлийтэй гараа сунгав.

Дуу хоолой нь залуухан сонсогдож байсан ч өөрийнхөө хэн болохыг ингэтлээ нуух гэж болгоомжилно гэж бодоогүй.

‘Намайг ч гэсэн ярих хүн биш л дээ.’

Би ч бас малгай, нарны шил гэх мэт нүүрээ аль болох далдлах бүхнийг хийсэн байлаа.

Бүрх малгайгаа доош дарж, түүний хөдөлгөөнийг ажиглав.

Хэрэв тэр зүйлийг аваад зугтах гэж оролдвол би түрүүлж хөдөлнө.

Худалдан авагч бээлийтэй гараараа хайрцгийг тэмтэрч үзээд толгой дохин, барьж авлаа.

"Энэ яг миний хайж байсан зүйл байна."

Дараа нь тэр надад аяганы тагтай хүүхдийн ундааны аяга шиг харагдах жижиг хайрцаг өглөө.

Тэр бага зэрэг онгойлгоход дотор нь 50,000 воны дэвсгэртүүд байхыг би олж харсан ч хайрцаг тэр дороо хаагдав.

Тэр хүн яагаад би авахгүй байгааг асууж байгаа мэт над руу харав.

Braun-аас зөвлөгөө авч чадахгүй байсан нь харамсалтай ч…

‘Юуны түрүүнд.’

Би хайрцгийг газар тавив.

Эелдгээр толгой дохисныхоо дараа халааснаасаа тэмдэглэлийн дэвтэр гаргалаа.

Нээлттэй хуудсаа худалдан авагчид харуулав.

[Би энэ зүйлийн нөлөөг мэдэхгүй.]

[Хадгалж байхад аюултай байгаагүй ч болгоомжтой байж, идэж хэрэглэхгүй байхыг зөвлөж байна.]

[Та судалгааны зорилгоор авч байгааг мэдэж байгаа ч үүнийг хэлэх нь зүйтэй гэж бодлоо.]

Би түүний царайг харж чадахгүй байсан ч бага зэрэг цочирдсон мэт санагдав.

‘За, гаднаас нь харахад энэ бүхэн зүгээр л нэг хачин жүжиг шиг л харагдаж байгаа байх…’

Уучлаарай, гэхдээ хоолойгоор минь хэн болохыг таних эрсдэл гаргамааргүй байна.

Би бага зэрэг бөхийснийхөө дараа эцсийн хуудсаа харуулж, хүндэтгэлтэйгээр толгой дохин мөнгөтэй аягыг аваад шууд зугтав.

Гэртээ очсон даруйдаа мөнгөө дансандаа хийв.

Амралтын өдөр байсан болохоор Baek Saheon энд байсангүй бололтой.

Түүний ирж очдог байдлыг харахад гэрийнхэн дээрээ очсон байх.

"Alien Shop руу орох цаг боллоо."

Би холбоосыг нээлээ.

Тохиргоо
Загвар
Үсгийн хэмжээ
18px
Мөрийн зай
1.8