73-р бүлэг

"Түр хүлээж бай. Би очиж шалгаадахъя."

Мэдээж би зайнаас ажиллах төхөөрөмжийн гарыг идэвхжүүлэх шаардлага гарвал хэрэглэхээр 500 воны зоосоо аль хэдийнэ бэлдчихсэн байлаа.

Гар чийдэн маань ч бэлэн байв.

[Буухад залгаатай байсан нь аз боллоо.]

Нарийн гэрлийн тусгалд найдан би урагш алхлаа.

...Авраарай, авраач ээеее!

Ойртох тусам надад зарим нэг үг, өгүүлбэр тодорхой сонсогдож эхлэв.

Айсандаа нуруугаар минь хүйт оргиж байсан ч би өөрийгөө хүчлэн урагшилсаар л байлаа. Булан эргэтэл—

"Энэ галзуу новшийн дэлхий! Галзуу новшийн компани...!!"

Би тэр царайг танилаа.

"...Гарын авлага хянагч уу?"

Сахиус наасан модон самбарын өмнө дунд эргэм насны нэгэн оффисын ажилтан тарчлан тэмцэж байв. Намайг хармагцаа түүний нүд нь орой дээрээ гарах шиг болов.

Сураггүй болсон тасгийн дарга И Бёнжин байлаа.

Би Аюулгүй байдлын багийн дүрэмт хувцас өмсчихсөн байгаа.

"А-Ашгүй бурхан минь! Ахаа, та Аюулгүй байдлын багийнх уу?!"

Тэр эрийн царай цэлмэж, чичирсээр над руу ойртлоо.

"Та намайг хайхаар ирэв үү?!"

Үгүй ээ, би ч бас чирэгдээд хүрээд ирлээ.

[Гэхдээ тэр яагаад ингэж доогуур харьцаад байгаа юм бэ?]

Өө, тийм шүү дээ. Тэр намайг Аюулгүй байдлын багийн гишүүн гэж андуурч.

Би энд ирснээсээ хойш компанийн ажилтан ингэж дорой, хүлцэнгүй байхыг анх удаагаа л харж байна.

Би зээлж өмссөн аюулгүй байдлын дүрэмт хувцас руугаа хяламхийв.

[Захиргааны ажилтнууд Талбайн судалгааны багийнхныг дээрээс нь доош харах хандлагатай байдаг...]

Ялангуяа хамгийн доод шатны ажилтнуудыг. Тэд бидэнтэй харьцах ч үгүй, яг л хэзээ мөдгүй ажиллаж байгаад үхэх нэг удаагийн хэрэгсэл мэт үздэг.

Элит багт орох дөхсөнийг минь мэдээд хандлагаа өөрчилж байсан захиргааны ажилтнуудыг би саналаа.

Тэгээд одоо миний өмнө сандарч, хөлсөө гоожуулан инээмсэглэх гэж хичээж буй Тасгийн дарга И Бёнжин зогсож байв.

Энэ байдлыг ашигласан нь дээр биз.

Би гараа ардаа үүрч, Аюулгүй байдлын багийн ажилтан шиг ярьж эхэллээ.

"Компани дотроос сураггүй болсон тухай мэдээлэл ирсэн тул эрэн сурвалжлах ажиллагаа явуулж байна."

"Ү-Үнэн үү? Хаха! Ха, хаха...! Би мэдэж байсан юм аа!! Компани намайг хаяагүй байж...!!"

Үнэндээ хаячихсан шүү дээ.

"Тэгэхээр, эмм... т-т-та нар энэ Харанхуйг нураах гэж байгаа юм уу? Тийм биз?? Та нар Аюулгүй байдлын багийнхан юм чинь..."

Би санаатайгаар хүйтэн өнгөөр хариулав.

"Аюулгүй байдлын баг Харанхуйг нураах ажил хийдэггүй."

"Багийн үүрэг бол эмх замбараагүй байдлыг тогтоон барих."

"Т...Тэгэлгүй яахав. Мэдээж, хаха... Би ер нь талбайн судалгааны ажилтай маш бага харьцаж байсан болохоор, эмм."

За, ярианы өнгө аяс тогтчихлоо.

"Нөхцөл байдлаа тайлбарла."

"Сураггүй болсноос хойш юу болсныг цаг хугацааны дарааллаар нь ярь."

Би үүнийг хүүхдүүдийн хэлсэн зүйлтэй харьцуулж, яг ямар аймшгийн түүхтэй нүүр тулаад байгаагаа олж мэдэх хэрэгтэй байв!

Тэр эр хурдхан шиг босон суугаад, ам нээн ярьж эхлэв.

"Нөгөө, би... ЖИРИ уулын ойролцоох дурсгалын зүйлийн дэлгүүрээс маш ховор харагдах хуйлмал бичээс олсон юм..."

Захиргааны оффист сонссон зүйлтэй минь бараг яг таг таарч байлаа.

Дэлгүүрийн эзэн 'хүсэл биелүүлдэг' гэж ятгасны дараа тэр сэжигтэй хуйлмал бичээсийг худалдаж авсан бөгөөд үүний дараа түүний мөнгөний аз нь илэрхий дээшилжээ.

"Надад тэрийг уснаас ойр байлгаж, хуйлмал бичээсэнд өөрөө хүрэхгүй байхыг сануулсан... тэгээд итгэнэ үү байна уу өөрөө мэдээрэй, би сугалаанд асар том хожсон! Хоёрдугаар байр!!"

"Тэгээд би... хачин шивнээ сонсож эхэлсэн..."

И Бёнжины нүд нь анивчин, алгаа хуруугаараа шигтгэн, шүлсээ сацруулан ярив.

"Т-Тэр... миний хүсэл биелсэн болохоор, өрөө төлөх нь зүй ёсны хэрэг, энэ бол жинхэнэ эрдэмтэн хүний ёс гэж шивнэсэн... тэр шивнээ шөнө бүр... шөнө бүр усны чимээ, дараа нь... орилох чимээ... амьтдын орилох чимээ улам ойртсоор л байсан!!"

"Би... бүр тэсэхийн аргагүй болсон! Тийм болохоор..."

Би бие засах өрөөнд харсан, урагдаж цус шиг зүйлээр будагдсан хуйлмал бичээсийг эргэн саналаа.

"Чи тэрийг урж хаяхыг оролдсон уу?"

Тэгэхээр, өдрийн цагаар тэр гэрээсээ өөр, гэрч байхгүй ч урсны дараа шууд зугтаж болох газар руу очсон байж. Жишээ нь...

[Компани доторх ашиглагддаггүй бие засах өрөө.]

Тэр тийм газар олоод хуйлмал бичээсийг урчихжээ.

"Би тэгж төлөвлөсөн юм, гэтэл..."

"Тэгээд чи энд чирэгдэж иржээ."

И Бёнжин хүндээр амьсгаадав.

Би хүзүүнийхээ араар маажлаа.

[...Ийм юм ярьж байхад би юу гэх ёстой юм бэ?]

Тэр аймшгийн түүхэнд хүмүүсийн амиа алдахад хүргэдэг бүх сонгодог үйлдлүүдийг хийчихэж...

Тэгээд гэрчээс зайлсхийхийн тулд Daydream Inc.-ийн барилгын подвал дахь бие засах өрөөг сонгоно гэнэ үү? Үнэндээ, энд алга таших хэрэгтэй байх.

[Шулуухан хэлэхэд, энэ үед тэр үхвэл үнэхээр гомдоллох эрхгүй шүү.]

Би аахилахаа барин дээшээ харав.

И Бёнжины өнхөрч байсан газрын өмнө сахиус наасан хана байлаа.

Бусад газраас хамаагүй олон урагдсан сахиус энд байв.

[Тэр яагаад энэ газрын өмнө ингэж ухаанаа алдтал сандарч байсан юм бол?]

Би гар чийдэнгээ хана руу тусгав.

Тэгээд яагаад гэдгийг нь ойлголоо.

Урагдсан сахиусны цаанаас би хаалганы бариулыг олж харлаа.

Тэгээд бариулын цоожийг харахад...

[Гадагшаа гардаг хаалга уу?]

"Т-Тэр өдөр бүр энд ирдэг!"

"Сүнс! Тэр өдөр бүр энд ирдэг!"

Тасгийн дарга И Бёнжин цус хурсан нүдээр мөлхөж ирээд, миний өмдний шилбэнээс зууран, бувтнаж эхлэв.

"Тэр... тэр биднийг идэх гэж ирдэг. Биднийг идэх гэж ирдэг...! Тэгээд, тэр сахиуснууд! Өдөр бүр унаж байна!"

"Т-Тэр өнөөдөр ч гэсэн дахиад ирнэ..."

Тог тог тог тог.

Би И Бёнжины амыг гараараа таглалаа.

– Гадаа үнэхээр хүйтэн байна, надад хаалгаа нээгээд өгөөч?

– Ахаа, та намайг санахгүй байна уу? Би Соман апартментад хажуу өрөөнд чинь амьдардаг байсан долоон настай Наын байна...

Хаалганы цаанаас жаахан хүүхдийн нусаа татан, эхэр татан уйлах дуу хоолой сонсогдов.

– Надад туслаач. Үнэхээр хүйтэн байна, бас би маш их ядарч байна... Би хаана байгаагаа мэдэхгүй байна. Гуйж байна, зүгээр л хаалгаа нээгээд өгөөч...

Дуу хоолой нь айдас мартагнуулж, чин сэтгэлийн өрөвч сэтгэл төрүүлэм хачин, өрөвдөлтэй өнгө аястай байв...

Ухаан алдсан мэт байдалд, миний хажууд чичирсэн дуу хоолой гарлаа.

Хаалганы дээрх сахиус уугиж эхлэв.

Уйлах дуу хоолой бүдэгхэн инээдтэй холилдон гарч ирэв.

"Ү-Үгүй!! Ааа!! Үгүй, би тэгээгүй! Би хариулаагүй!! Зайл! Зайл!!"

Тасгийн дарга ухаан орж, айсандаа хашхирч эхлэв.

– Би тэгмээргүй байна гэвэл яах юм?

– Би-тэгмээргүй-байна-Би-тэгмээргүй-байна-Би-тэгмээргүй-байна-Би-тэгмээргүй-байна-Би-тэгмээргүй-байна-Би-тэгмээргүй-байна

Нижиг, нижиг, нижиг, нижиг, нижиг

Хаалга яг л эвдрэх гэж байгаа мэт ширүүнээр чичирч эхлэв.

Уугиж байсан сахиуснууд унаад өгөөв.

Нижиг, нижиг, нижиг, нижиг, нижиг, нижиг

Сахиуснууд овоороороо унаж байлаа.

Би арай гэж гараа хөдөлгөж чадлаа.

Би агаарт зоос шидэж, тусгай төхөөрөмжийн гарыг дуудав.

Тэгээд шалан дээр тархсан сахиуснуудын дундаас эвдрээгүй сайн байгааг нь аль болох олноор нь цуглуулж...

Би тэдгээр сахиуснуудыг хаалганы бариул дээр тавилаа.

Сахиуснууд шууд л дахин унаж эхлэв.

Цохисон чимээ зогсов.

Миний хаалганы бариул дээр наасан бүх сахиуснаас ердөө ганцхан нь л үлдсэн байв.

Нуруугаар минь хүйт оргов.

Хаалганы цаанаас хөлний алхааны чимээ аажмаар холдон замхарлаа...

Тасгийн дарга И Бёнжин шалан дээр сөхрөн унав.

Би хөлөрсөн нударгаа зангидаж, буцаан дэлгэлээ.

Хаалга тэгж нижигнэж байхад би айсандаа бараг л ухаан алдах дөхлөө.

Би чичирч буй гараа ардаа нуув.

Идэш тэжээлээ хавхдаж барьдаг аймшгийн түүх.

Бөө мөргөлийн уур амьсгал, сахиус, идэж уух, даллах, дуудах дуу хоолой, айдас...

========================

Харанхуйн судалгааны тэмдэглэл / Аймшгийн түүх

: <Харанхуйн судалгааны тэмдэглэл>-д гардаг аймшгийн түүх

: Daydream Inc. адилтгах код – Qterw-C-51

Чангви сүнснүүдийг дүрсэлсэн, уламжлалт бэхэн зураг бүхий ёртой Харанхуй.

Судалгааны тэмдэглэлээс харахад нийт 17 хүртэлх бичвэр бүртгэгдсэн байна.

========================

Энэ бол... Жансанбом төрлийн аймшгийн түүх байна.