59-р бүлэг

"Бор гөрөөс өө, чи азаа үзлээ дээ."

"Чи... 20,000 оноо авчихсан байна."

Би дээшээ харан өглөөний онооны нийт дүнг шалгалаа.

[Ажилтан Ким Солеум / Авсан оноо : 20000P]

[Өчигдөр надад ердөө 10,000 оноо л авна гэж хэлсэн шүү дээ...?]

"А-багийн Жин дэд менежер чамайг илүү оноо авах бүрэн эрхтэй гэж тайлагнасан байна!"

Жин дэд менежер...!

Алганд минь нүх гаргах дөхөн байж биднийг бүгдийг нь гаргах гэж шаналж явсан хичээл зүтгэлийг минь үнэлсэнд баярлалаа, Жин дэд менежер ээ.

Сэтгэл дотроо би эрвээхэй масктай дэд менежерийг "хүйтэн цэвдэг, ажлын донтой солиотой амьтан" гэсэн үнэлгээнээс "сэргэлэн, шударга дээд тушаалтан" болгон ахиуллаа.

"Уг нь манай багийн дарга ч гэсэн даалгаврын онцгой хувь нэмэртнээр нэрлэгдэх ёстой байсан юм, гэтэл А-багийн дарга уурсаад..."

За даа... үнэнийг хэлэхэд, түүний байр сууринаас харвал яагаад тэгж хариу үйлдэл үзүүлснийг нь ойлгож л байна...

[Тэдний хэрүүлээс би санаандгүй хожоод авчихсан юм болов уу?]

Баярлах ёстой эсэхээ сайн мэдэхгүй байгаа ч, баяртайгаар хүлээж авахаас даа.

"Ямартай ч Бор гөрөөс өө, энэ бол чиний хувьд том ялалт. Ажилд орсноосоо хойш хамгийн хурдан оноо цуглуулсан рекордыг хэдийнэ эвдчихлээ! Галзуурмаар юм."

Энэ компанид хэний ч нүдэнд өртөлгүй чимээгүй амьдрах бодол маань удахгүй талаар болох нь тодорхой болсон ч...

[Гэхдээ оноо гэдэг чинь амттай шүү.]

Тэгээд энэ нь дуусаагүй байлаа.

Үдээс өмнө амжиж надад дуудлага ирэв.

"...Жин дэд менежер үү?"

Өчигдөр B-зэрэглэлийн аймшгийн түүхийн судалгааг дуусгаад, бага сага бичиг баримтын ажил хийнгээ жаахан тайван амрах гэж байтал.

Дотоод сүлжээгээр А-багийн дэд менежерээс дуудлага ирлээ.

Би мэдээж талархлын үгээр яриагаа эхлүүлэв.

"Баярлалаа. Тоглоомын паркийн Харанхуйг арилгахад намайг онцгой хувь нэмэртнээр санал болгосон гэж сонслоо..."

"– Сайн хийсэн хүн нь илүү оноо авах нь зүй ёсны хэрэг. Үүнд талархах хэрэггүй."

"– Ямартай ч дээшээ гараад ир."

"– Манай баг өнөөдөр Харанхуйн даалгаварт орох гэж байгаа ч хүн хүч дутагдалтай байна. Тиймээс чи туслахаар ир."

Байз, би тэгмээргүй байна! Би өчигдөрхөн амиа алдах дөхсөн ядарсан шинэков шүү дээ—өнөөдөртөө намайг амраачихвал яав л гэж?!

"Түр хүлээгээрэй... Ин дэд менежер ээ, танд дуудлага ирсэн байна."

Авраач дээ, ачит дээд тушаалтан минь!

Би бултах найдвараар дуудлагыг дээд тушаалтнууд руугаа шилжүүлэхийг оролдсон ч бүтсэнгүй.

"А-баг хүн хүчээр дутагдаж байгаа гэнэ үү? Энэ чинь А-багийн нөөцийн дуудлага уу?"

Ширээн дээрээ сулбайн хэвтэж байсан Даамал Пак хүртэл сандалтайгаа хамт босон ирж, сонирхсон шинжтэй шивнэж эхлэв.

"Байз оо, А-баг үнэхээр Бор гөрөөсийг нөөцөөр авахыг хүссэн юм уу?"

Би мэдэхгүй ээ, даамал аа. Мөр минь өвдөөд байна. Намайг сэгсрэхээ болиоч дээ.

Энэ хооронд Ин дэд менежер дуудлагыг дуусгаад, харцанд нь гэрэл цацран над руу нударгаа зангидав.

"Яг тийм! А-баг одоо байгаа шигээ байгаа дээр энэ бол алтан боломж! Хамаагүй аюулгүй, бас илүү их мөнгө—энэ боломжийг алдаж болохгүй шүү!"

"Бүх тэр оноонууд шүү дээ, Бор гөрөөс өө. Оноонууд."

[Элит А-баг даалгавар болгоноос нэмэлт оноо авдаг.]

Энэ чинь үнэхээр ашигтай санал шүү.

Бас Y-баг эсвэл бусад төгсгөлийн багуудыг дурдаагүйг бодоход, энэ нь ямар нэгэн золиос шаардсан Харанхуй биш бололтой.

Дээрээс нь тэд над шиг шинэковыг нөөцөөр дуудаж байгааг бодвол тийм ч хэцүү даалгавар биш байж таарна.

Товчхондоо бол сайхан цалинтай, амархан хожих илүү цагийн ажил!

"Орон тоо гарсан болохоор хэн нэгнийг авч явах хэрэгтэй болсон байж. Өчигдөр чиний хийснийг хараад таалагдсан болохоор чамд боломж олгохоор шийдсэн байх. Хичээгээрэй!"

Надад шалтаг хэлэх ямар ч боломж үлдсэнгүй...

"Би айсандаа болоод унтаж ч чадаагүй, одоо зүгээр л амрмаар байна" гэх мэт зүйл хэлбэл бүрэн утгагүй сонсогдох байв.

[Талбайн судалгааны багийн ажилтан хангалттай оноотой, харьцангуй аюулгүй нөхцөл байдал байхад айж байна гэж ярьвал... сэжигтэй харагдана шүү дээ...!]

Хулчгараар дуудуулж, Төгсгөлийн баг руу цөлөгдөхийг хүсэхгүй л байвал би амаа хамхих хэрэгтэй байлаа.

Ингээд би дуртай дургүй алхсаар 15 давхар руу чирэгдэн явав...

"Яг тийм, шинэковын эрч хүч!"

Үнэндээ энэ чинь эрч хүч гэхээсээ илүү ялагдал шиг санагдаж байна.

Би хэт өрөвдөлтэй харагдахгүйг хичээн лифт рүү зүглэв. Талбайн судалгааны багийн хамгийн дээд давхар болох 15 давхарт хүрч, хаалга нээгдэхэд би гайхан цочирдов.

Тэнд оффисын энгийн давчуу ширээ, тусгаарлах самбар гэж байсангүй.

Түүний оронд зочид буудлын тансаг зэрэглэлийн амралтын өрөө шиг харагдах бөгөөд цаана нь ажилтан бүрийн нэр бүхий тусдаа, шилэн ханатай хувийн орон зайнууд байв.

Хүн бүрд зориулсан хувийн оффис.

Энэ бол зөвхөн удирдах албан тушаалтнуудад олгогддог хангамж байлаа.

[Энэ ямар нэгэн урамшуулал юм уу даа?]

Талбайн судалгааны багийн элит гишүүн болсноор хувийн орон зайтай болох эрх авдаг бололтой.

[Энэ чинь оффисын ажилтан бүрийн мөрөөдөл шүү дээ...]

Яг тэр үед хажуугийн шилэн хаалганаас нэгэн танил царай гарч ирэв.

Аль хэдийнэ эрвээхэй маскаа зүүчихсэн дээд тушаалтан маань байлаа.

"Сайн байна уу, Жин дэд менежер ээ."

А-багийн Жин дэд менежер аймшгийн түүхэн дотор байснаа бодвол хамаагүй хүн шиг харагдаж байв.

"Багийн дарга чамтай дахин уулзмаар байна гэсэн."

Тэгтэл эсрэг талын арай том оффисоос А-багийн дарга кофены аяга барьсаар гарч ирэв.

"Өглөөний цоглог мэнд, Со тасгийн дарга аа."

Дунд эргэм насны А-багийн дарга тоглоомын паркад И Жэхон багийн дарга руу алах нь холгүй муухай харж байснаа таг мартаж, над руу дулаахнаар инээмсэглэн мөрөн дээр минь алгадав.

"Жин дэд менежер бусдыг магтаад байдаг хүн биш, гэхдээ тэр чамайг маш өндрөөр үнэлж байх шиг байна, Бор гөрөөс өө. Би чиний талаар сайн зүйлс их сонссон шүү."

Үнэхээр тийм их гэж үү...?

"Тийм болохоор л би өнөөдөр чамайг дуудъя гэж бодсон юм. Жин дэд менежер хэн нэгнийг ингэж магтахыг би анх удаагаа л харж байна."

Би зөнгөөрөө А-багийн дэд менежер рүү хяламхийв.

Эрвээхэй маскаа зүүсэн тэрээр үл ялиг тохуурхсан мэт инээвхийллээ.

"Би ердөө л бодит баримтыг мэдээлсэн."

"Өө, дахиад л эхэллээ."

Эрвээхэй масктай дээд тушаалтан надтай харц мөргөлдөхдөө хөмсөг зангидсан ч хоолойн өнгө нь зөөлрөв.

"Яагаа вэ? Чи сайн ажилласан шүү дээ, тийм биз?"

"Тийм ээ. Өнөөдөр ч бас сайн ажиллаарай."

"Аан, залуус аа, хоорондоо учраа олоод сурчих хэрэгтэй шүү."

Ногоовтор цэнхэр нугас маск зүүсэн А-багийн дарга инээд алдан энэ бүхнийг ажиглаж байлаа.

"А-багт тавтай морил, Ким Солеум."

"За тэгвэл, ажилдаа орцгооё."

Үнэнийг хэлэхэд би бага зэрэг сонирхож байлаа.

[Элит багууд арай өөр арга барилтай байдаг юм болов уу?]

Даалгавар болох өдөр ердөө товчхон зааварчилгаа аваад, гарын авлагаа уншингаа Харанхуй руу шидэгддэг энгийн багийнхантай харьцуулахад А-багийн үйл явц арай өөр байх болов уу гэсэн хүлээлт байв.

Тэд үнэхээр л өөр байлаа.

"Цуглуулагч баталгаажсан, мэдээлэл бичигч баталгаажсан, маск баталгаажсан, тоноглол баталгаажсан, үндсэн хангамж баталгаажсан. 1100 цагт 'Адилтгах код Qterw-C-402'-т нэвтрэх цаг хүртэл 31 минут үлдсэн бөгөөд бэлтгэл ажил дууссан."

Эмм... энэ чинь үнэхээр чанга байна шүү.

Буйдан тойрч суучихаад, хоорондоо тоглоом ярингаа Харанхуй руу явдаг D-багийн уур амьсгалаас тэс өөр байв. D-багт байхад багийн дарга нь ихэнх хошигнолыг нь ч ойлгодоггүй байсан шүү дээ.

Нэг гишүүн нь дутуу, ердөө хоёрхон хүн үлдсэн байсан ч А-баг чанд нарийн эрэмбэ болон дүрмийг баримталж байв.

Намайг ирэнгүүт л тэд шууд тоноглолын шалгалтын зааварчилгааг гүйцэтгүүлж эхлэв.

"Сайн байна. Орцгооё."

Түр зуурынх уу, үгүй юу гэдгээс үл хамааран, хамгийн бага тушаалын ажилтан энд хар ажлыг нь хийнэ гэдэг нь тодорхой байлаа.

[Бодоод байх нь ээ, Жин дэд менежер тийм ч амархан учраа олчихдог хүн биш мөртлөө багийн даргадаа маш албан ёсоор хүндэтгэлтэй хандаж байсан шүү...]

За яахав, хэзээ нэгэн цагт би ийм багийн туршлагыг туулах л байсан.

Иймэрхүү туршлагыг ядаж нэг удаа үзэхэд муудах зүйлгүй биз.

[Намайг хулчгар амьтан гэдгийг л мэдэхгүй бол шүү дээ...]

Өнөөдөр ямар төрлийн аймшгийн түүх рүү орох гэж байгаагаа мэддэгсэн бол дотроо сэтгэл зүйн бэлтгэлтэй байхсан.

Яг тэр үед А-багийн дарга гарын авлага барьсаар надад хандлаа.

"Өө, Солеум-ши, чи гарын авлагыг уншаагүй байгаа биз дээ?"

Би өөдрөг байхыг хичээн багийн даргаас түүнийг авахаар эелдэгээр гараа сунгав.

Гэвч энэ удаагийн Харанхуйн судалгааны гарын авлагыг надад өгөх гэж байснаа тэрээр азналаа.

"Үнэндээ, Солеум-ши, чи энэ удаад гарын авлагагүйгээр ороод үзвэл ямар вэ?"

"Чиний мэргэшсэн зүйл чинь гарын авлагагүйгээр зүй тогтлыг нь олох явдал гэж би сонссон юм байна."

Би цочролд орон дээшээ харав.

Ногоовтор цэнхэр нугас маскны цаанаас А-багийн дарга инээмсэглэж байх нь харагдлаа.

"Аюултай юм шиг санагдвал би чамд шууд өгнө өө. Ойлгосон уу?"

Тэгэхээр, түүний хэлж байгаа зүйл бол... аюултай эсэхийг би биш, тэр өөрөө шийднэ гэсэн үг байх нь.

Өөрөөр хэлбэл, тэр нагарах хүртэл надад үүнийг хэзээ ч өгөхгүй байж магадгүй.

Тэд хоёулаа гарын авлагад юу байгааг мэдэж байхад, би юу ч мэдэхгүй сохроор орох ёстой гэж үү?

"За, явцгаах уу? Аах, ажил ийм сонирхолтой санагдаагүй удсан байна шүү~"

[Ажлын байран дээрх дээрэлхэлт үү?]

Тийм ч хэвшмэл дүрэмтэй болохоор яриа шиг л санагдаж байна. Толгой эргэх шиг болов.

Гэхдээ өчигдөрхөн уулзсан өөр багийн дарга яагаад заавал ингэж аашлаад байгаа юм бол... өө.

Манай D-багийн Гүрвэл дарга үнэхээр л түүний дургүйг хүргэчихээд, одоо тэр нь шинэков болох надаас өшөөгөө авч байгаа юм биш биз дээ?

Яагаад би заавал энэ хэрэгт чирэгдэх ёстой гэж?!