Аймшгийн түүх дотор орчихсон ч гэсэн ажилдаа явах л хэрэгтэй

50-р бүлэг

Ямартай ч, A-багийн дарга өөрийн тусгай төхөөрөмжөө ашиглан эрвээхэй багтай дэд менежерийг эмчиллээ. Түүний эрүү, толгойн орчмын арьс яг л цаг хугацааг ухрааж байгаа мэт нөхөн төлжиж байгааг харах үнэхээр гайхалтай байв.

"Ийм төхөөрөмжтэй ажилчид бараг л байдаггүй юм. Үнэхээр атаархмаар."

Би ч бас тэгж бодож байлаа. Иймэрхүү зүйлийг яаж олж авдаг байна аа гэж дотроо гайхна. Ийм төхөөрөмжтэй байхад амьд үлдэх магадлал эрс өсөх нь лавтай.

Би A-багийн даргын тусгай төхөөрөмж болох тэрхүү эмчилгээний бөгжийг нүд салгалгүй ширтэв.

Эрвээхэй багтныг бүрэн эдгэрснийг баталгаажуулсны дараа, A-багийн дарга мөрөндөө бэртэлтэй Y-багийн шинэковыг зэрвэсхэн ч харалгүйгээр шууд л хажуугаар нь зөрөн явах гэв.

"Та энэ хүнийг бас эмчилчихэж болохгүй юм уу? Бид хамтдаа явах хэрэгтэй, бас түүний хөдөлгөөн удаашрах нь асуудал тарьж магадгүй."

Гайхмаар нь, A-багийн дэд менежер намайг болон Y-багийн шинэковыг хоёуланг нь эмчлэхийг багийн даргадаа сэмхэн сануулж түлхэц өгсөн юм.

Дэд менежер үл ялиг толгой дохив.

[Тэр үнэхээр л үр ашгийг л нэгдүгээрт тавьдаг юм байх даа?]

Энэхүү аймшгийн түүхийн зүй тогтлыг ойлгож, зугтах төлөвлөгөөгөө баттай болгомогцоо тэрээр шууд л эрсдлийг хамгийн бага түвшинд байлгах шийдвэрүүд гаргаж эхлэв.

Цэвэр логик хандлага... Энэ л түүнийг энд элит болгодог байх.

Би A-багийн тоноглол болон онцлогуудыг ой тойондоо сайтар тогтоож авлаа. ...Бас тэр цагираг руу чихсэн цогцсуудын талаар мартахыг хичээх хэрэгтэй байх.

"За, үлдсэн хоёр тоглоомдоо суугаад эндээс хурдхан гаръя."

Эмчилгээ дуусмагц бидний хэдэн улаан багийнхан бугуйвч дээрх хоосон зайгаа дүүргэхээр тоглоомууд руу зүглэлээ. Бусад нь шууд л гарчихалгүй биднийг дагав.

"Ердөө 30-аадхан минут л болно доо, санаа зоволтгүй ээ," хэмээн тэд биднийг тайвшруулсан нь, нөхцөл байдлыг ажиглахын сацуу бидэн шиг шинэковуудад туслах гэсэндээ л ойр байсан хэрэг биз.

Хэдийгээр талархаж байсан ч, цогцсоор дүүрсэн цагираг биднийг дагаж явааг бодоход, тэд зүгээр л явчихсан бол арай бага аймшигтай байх байсан юм гэж дотроо бодогдож байлаа...

"Өмнө нь хэлсэнчлэн, эндхийн маскотууд мангас гэхэд гайхмаар ёс суртахуунтай амьтад байгаа юм."

Түрүүний ярианаас би үүнийг аль хэдийнэ гадарласан байв.

[Тэд гурван тоглоомыг ийм хурдан дуусгасны цаана ямар нэгэн шалтгаан байж таарна.]

Энэ багийнхан маскотуудынх нь шаардлага харьцангуй ухаалаг, өршөөнгүй бүстэй таарсан азтай хүмүүс бололтой. Тэд үнэхээр л галзуу гэмээр магадлалыг ялж гарчээ.

"Тэд бүр тоглоом тус бүрд юу байгаа тухай асуултад хүртэл хариулж байсан. Бас бид хамгийн түрүүнд гурван тоглоом дуусгасан болохоор тэд бидэнд бэлэг өгсөн шүү."

Аргагүй л тайван явцгаасан хэрэг, яасан ч сайхан юм бэ дээ.

Гэтэл бид тэр галзуу Шидэт туулайн бүсэд амьд үлдэх гэж ямар их тэмцлээ дээ...

Гайхалтай нь, улаан багийн амьд гарах магадлал хамаагүй бага байсан ч бид өдийг хүртэл бүгд эсэн мэнд үлдэж чадсан байлаа.

Удалгүй бид хэтрүүлэгтэйгээр эгдүүтэй зурсан хөх лууны толгойгоор чимэглэгдсэн, биедээ аврах хантааз өмссөн тоглоомын орцонд хүрч ирэв.

Тэнд зогсож байсан маскот мэндчилгээний самбар даллалаа.

Би хариуд нь үл ялиг бөхийхөд, маскот ч бас хариу бөхийв.

Бид 'Хөх Уул' хэмээх усан гулсуурт суув. Энэ бол завинд суугаад урсгал даган хөгжилддөг энгийн л нэг усан тоглоом байлаа. Талбайн судалгааны багийн нөгөө хоёр гишүүн ямар ч асуудалгүйгээр сууцгаав.

Зөвхөн хамгийн сүүлийн хүнд л асуудал гарлаа.

Судлаач маскот руу хараан зэвүүрхэв. Шидэт туулайтай учирчихаад, араас нь арай бага аймшигтай маскоттой таарсандаа тэр өөрийнхөө жигшил зэвүүцэл, айдсаа тэвчиж чадалгүй гаргаж байгаа бололтой.

"Энэ заваан новшнууд..."

"Хурдан суугаач ээ."

Тэрээр тоглоомд суухаасаа өмнө маскот руу хяламхийн харав. Хөх луу маскотын товчин нүд түүнийг чимээгүйхэн ажиглана.

Бүгд сууж дууссаны дараа бид үлдсэн тоглоомуудаа саадгүйхэн дуусгалаа.

[(Хөгжилтэй) Фантазиландын нэвтрэх тасалбар ■■■]

Эцэст нь бид бугуйвч дээрх бүх хоосон зайг дүүргэв.

"Гарц хойд талд байгаа. Хөдөлцгөөе."

Усанд шалба норсон ч түүнийг огтхон ч тоолгүйгээр, бид эцэст нь энэ хараагдсан тоглоомын паркаас гарахаар явж байв.

[Би лав нэлээд удаан хугацаанд тоглоомын парк хавиар зүглэхгүй дээ...]

[Сайн Яваад Ирээрэй]

Хойд гарцын дээрх үдэлтийн самбарт ийнхүү гялалзан бичсэн байлаа. Хажууд нь албан ёсны хувцас өмссөн хөх маскот зогсоно.

"Гарахын тулд гүйцээсэн бугуйвчаа энд уншуулахад л болох юм шиг байна."

Хөх маскот хаалганы уншигч руу эелдэгээр дохилоо.

"За за, Багийн дарга нар аа, та бүхэн түрүүлээд. Гараад өгөөрэй."

D-багийн дэд менежер нөхцөл байдлыг зохицуулж, дээд тушаалтнуудаа хамгийн түрүүнд гаргах ухаалаг алхам хийв.

Хүмүүс нэг нэгээрээ гарч эхлэн, дэд менежерүүд болон бусад ажилтнуудын гарах цаг болоход...

"За тэгвэл, Жин дэд менежер ээ, таны дараа—"

Судлаач бүх хүнийг түлхэн дайрч, хаалга руу гүйх нь тэр.

Хэдийгээр Даамал Пэк болон Ин дэд менежер нар хэсэгхэн зуур цочирдсон ч, удалгүй 'Энгийн иргэн юм чинь дээ' гэж бодсон аятай зүгээр л өнгөрөөв. Хэдхэн секунд хүлээх нь тийм ч сүртэй асуудал биш байлаа.

Тэдний царайны хувирлыг анзаарах сөхөөгүй судлаач нэвтрэх бугуйвчаа уншуулахаар хаалга руу яаран очив.

[Яг л зуршил нь болчихсон юм шиг л байна даа.]

Үнэнийг хэлэхэд, би өөрийн эрхгүй хөмсөг зангидлаа.

Судлаач толгойгоо эргүүлэв.

Хөх луу маскот нэг савраараа түүний бугуйвчийг барьж, үрчийлгэн базаж байлаа.

м у у х ү ү х э д б а й н а

Тэр газар унасан бугуйвчны тасархайнууд руу гөлрөн харж, юу болоод байгааг ойлгохгүй байгаа бололтой байв.

"АААААААА! АААААААА!"

Хөх лууны ам томоор ангайлаа.

Тэгээд түүнийг дотогш сорж эхлэв.

Миний хажууд, Үхэр баг дэмийрэн бувтнав.

"Өө далайн бурхны уур хилэн дэгдлээ. Нүгэлтнүүд түрлэгт залгигдаж байна..."

Шинэков бид хоёр харцаа доошлууллаа.

"АААААААААААААААААААА!"

Тэгэхээр ингээд л дуусдаг байх нь...

Өөр бүс рүү шилжих үед, өмнөх бүсийн уурласан маскот чамайг хөөхөө больдог.

Гэхдээ хийсэн үйлдлийнх нь үр дагавар дагаж ирдэг байх нь.

========================

Хөгжилтэй тоглоомын паркийн хэрэглэгчийн гарын авлага (#64-р судалгааны тэмдэглэл хүртэл хүчинтэй)

6- Тоглоомын парк бол нийтийн эзэмшлийн орон зай гэдгийг санаарай!

Нийтийн байгууламжаар үйлчлүүлэхдээ зөв зохистой ёс зүйг баримтална уу. Тоо томшгүй олон нүд таныг ажиглаж байгаа бөгөөд хэн ч, юуг ч мартдаггүй юм шүү.

Хөөе, яг ард чинь нэг маскот байна.

========================

Хөгжилтэй тоглоомын паркийн бүх маскотууд чиний юу хийснийг мэддэг.

Үүнд судлаачийн хийсэн бүх зүйл ч хамаарна.

– Тэнэг минь, хөдлөөч дээ!

Түрүүхэн улаан маскотоос зугтахын тулд A-багийн дэд менежерийг дайралтын өөдөөс түлхэж орхисон нь...

[Хэт хүнд нөхцөл байдлыг нь бодолцож үзээд үүнийг нь зүгээр өнгөрөөх гэж байсан ч байж магадгүй юм...]

Гэхдээ гол асуудал нь, тэр ижилхэн зүйлээ хоёр дахь удаагаа давтаж хийсэнд байлаа.

Судлаачийн хашхираан гаслан бархираан болж хувирав.

"Энэ новш ч бас намайг алах гэж оролдсон шүү дээ! Яагаад заавал би гэж, яагаад би гэж! Муу новш минь, чи—"

Гэхдээ A-багийн дэд менежер үүнийг гүйцэлдүүлээгүй. Тэр ухаалгаар хандсан.

Хулчгаруудын Клубын гишүүн шахуу миний хувьд хүртэл тэр хүртэх ёстойгоо л хүртэж байна гэж бодлоо.

Судлаачийн хоолой сунасан чихэр шиг сунжран сонсогдож, цаанаа л нэг яс хавталзуулам айдас үлдээнэ.

Хулчгар зүрх минь зөнгөөрөө хариу үйлдэл үзүүлж, намайг цочоосон ч—

A-багийн ажилтан гарыг минь барьж аваад, дарж зогсоов.

"Чи түүнийг аварч чадахгүй."

Аврах гээд үзье ч гэж бодоогүй байсан юмсан.

Тиймээс би чимээгүй л байлаа. Удалгүй хашхираан замхарч, эргэн тойрон дахь эвгүй уур амьсгал сарнив.

Намайг дээш харахад, хөх луу маскот яг л өмнөх шигээ эелдэг, тайван зогсож байлаа. Саяхан л хүн алсан гэдэгт нь хэн ч итгэхээргүй.

Энэ нь л бүр ч илүү эвгүй мэдрэмж төрүүлж байв.

[Шалгуур нь миний бодсоноос ч хатуу юм байна.]

Аймшгийн түүхийн орчноос хүлээж байсанчлан, энэ маскот багийн гишүүдээ гэмтээхээс татгалзах төдийхнөөр хязгаарлагдахгүй, өөрийн гэсэн хатуу дүрэмтэй бололтой.

[Үүнээс хойш л илүү болгоомжтой явах минь.]

"...Дахиад гараад үзье."

Үлдсэн хүмүүс нэг нэгээрээ цувран гарцгаав.

"Гадаа гарч харъя."

Би бууж өгөөд, дээд тушаалтнуудаа эхлээд гаргалаа. Өөртэйгөө ижилхэн хулчгар залууг хаалгаар гарсныг харчихаад, хөх луу маскотын хажууд гарцны дэргэд зогсов.

Бөөрөнхий нүдтэй, эгдүүтэй хэв маягаар зурагдсан луу над руу эгцлэн ширтэнэ.

Чи, ммм, ингээд ширтээд байхгүй байж болох уу? Энэ чинь хангалттай аймшигтай байна. Хамгийн сүүлд үлдэнэ гэдэг өөрөө мэдрэл барсан ажил байтал, би аль байдгаараа л тайван байхыг хичээж байна шүү дээ.

Энэ намайг тайвшруулах гэсэн юм болов уу?

Өмнөхтэйгөө харьцуулахад маскотын хоолой эвгүй сонсогдсонгүй. [Магадгүй тэд эвдэрсэн эд хөрөнгийг маань тоохгүй өнгөрөөхөөр шийдсэн байх...]

Би толгой дохиод хажуугаар нь гарахыг оролдов. Гэтэл маскот замаа хөндлөн хааж зогслоо.

С а й н х ү ү х д ү ү д

Хөх луу гараа сунган, миний бугуйвчинд зөөлөн хүрлээ.

[(Хөгжилтэй) Фантазиландын нэвтрэх тасалбар ■■■]

Бугуйвч бага зэрэг халаад, маскотыг тавихад...

[◎ (Хөгжилтэй) Фантазиландын Гишүүнчлэл ◎]

Бичиг нь өөрчлөгдсөн байлаа.

Тохиргоо
Загвар
Үсгийн хэмжээ
18px
Мөрийн зай
1.8