74-р бүлэг

[Эндээс гарах]

Энэ бол хамгийн жихүүдэс хүргэм, тавгүйтүүлэм түүхүүдийн нэг байлаа.

========================

Энэ нь Солонгосын интернетийн “Жансанбём” хэмээх хотын домогтой төстэй боловч, үүнээс ч илүү бөө мөргөлийн өнгө аястай, айдас төрүүлэм түүх байв.

Сангуним хэмээх барын гарт үхсэн гэх нэгэн сүнс байнга дүр төрхөө өөрчилдөг хий үзэгдэлтэй зурагт оршин сууж, хохирогчдыг мөрдөн хөөж, тэднийг өөртөө татан авч явахыг оролддог.

20XX оны эхний хагаст цахим орчинд тархсан …-ийн түүхүүдийн нэг болохын хувьд, үүнийг уншаад л бие нь муудах, тавгүйрхэх мэдрэмж төрсөн гэх уншигчдын тоо тоолж барамгүй байжээ.

========================

Яг л тайлбарласантай нь адил байлаа.

Би ерөнхийдөө аймшгийн түүх уншихдаа гайгүй хүн боловч энэ түүх надад ч гэсэн нэг л хачин тавгүй, сэтгэлд үлдэм мэдрэмж төрүүлж, уншиж байхдаа хэд хэдэн удаа зогсоход хүргэв.

Үүнийг хүн бүр дор хаяж нэг удаа сонсож байсан гэдэгт итгэлтэй байна.

‘Барын идэш болсон хүн сүнс болон хувирч, хайртай хүмүүс дээрээ эргэн ирдэг…’

Үүнийг мөн Чангуй хэмээн нэрлэдэг.

Энэ сүнс хойд насандаа одож, сүнс нь амар амгалан болохын өмнө өөрийн үүргийг залгамжлуулахын тулд заавал өөр нэг хохирогч олох ёстой—үнэхээр жихүүдэс хүргэм түүх.

‘Зүгээр бодохоороо хүртэл дотор арзайж байна.’

Гэхдээ логикоор бодож үзвэл амьд үлдэх арга бий.

‘C зэрэглэлд байгаа учраас стандарт зугтах үзүүлэлттэй ангилал.’

Мэдээж хэцүү. Гэхдээ энэ Darkness-ээс зугтах боломжгүй зүйл биш.

Асуудал нь… зугтах арга нь үнэхээр хачин бөгөөд хохирогчийг шударга бус сонголт хийхэд хүргэдэг. Үүнээс болж сэтгэл санааны асар их дарамтад орж, яг л амьсгалыг нь боож байгаа мэт хүнд шаналал мэдэрдэг.

Аймшгийн түүх сонирхогчид өөрсдийгөө тэр орчинд бүрэн автуулж, төрөх жихүүдсийг нь таашаан уншдаг төрлийн түүх байлаа.

========================

Судалгааны тэмдэглэл №03

Тавь гаруй насны нэгэн эр ажил үйлсэд нь аз авчирна хэмээн ярьдаг байгалийн зургийг интернетээс татаж авчээ.

Тэр зургийг Чусоны сүүл үеийн бэхэн зураг хэмээн тодорхойлсон бөгөөд уулс, манан дүрслэгдсэн уг зураг нягтрал багатай байсан ч хачирхалтайгаар маш тод харагддаг байв.

Зургийг татаж авсныхаа дараа тэр хааяа зураг дээрх уулын орчимд тэнэж яваа зүүд зүүдлэх болжээ. Харин зүүд бүрийн дараа тэр хачин тайвширч, анхаарал төвлөрөл нь сайжирч байгааг мэдэрдэг байв.

Гэвч ажил дээрээ гэнэт дэвшсэний дараа зүүд нь өөрчлөгджээ.

Уулыг бүрхсэн манан дундаас өөрийг нь дуудах дуу сонсогдож эхлэв.

Тэр дуу:

“Жинхэнэ эрдэмтэн хүн авсан тусламжийнхаа хариуг заавал барих учиртай.”

гэж шивнэнэ.

Үүнтэй хамт тэр гунигтай уйлах чимээ, уулын жимээр хүнд алхах хөлийн чимээ, холоос сонсогдох амьтдын дууг сонсдог болжээ.

Хачин жигтэй айдас төрсөн тэрээр эргэж хараад зугтахыг оролдов.

Тэгтэл:

“Чамайг олчихлоо. Чамайг олчихлоо.”

гэсэн жихүүдэс хүргэм үгс дахин дахин давтагдаж, араас нь шоолсон инээд сонсогдон, тэр зугтаж буй хүнийг хөөж эхлэв.

Тэр эр шөнө бүр цөхрөнгөө барж, зугтах гэж оролдож буй зүүд зүүдэлдэг болов.

Мөн шөнө бүр өөрийг нь нэрээр нь дуудах тэр дуу уулнаас улам холдох тусам улам ойртсоор байлаа.

Нэгэн шөнө тэр аймшигтай зүйл ойлгов.

Тэр уулын дундуур гүйхээ больчихсон байв.

Тэр одоо өөрийнхөө гэрийн үүдний өмнө зогсож байлаа.

Айж сандарсан тэрээр сэрээд шууд гэрээсээ гарч, зочид буудалд нүүж очжээ.

Тэр үүнийг өөрийг нь мөшгөж буй дуунаас зугтахын зэрэгцээ гэр бүлийнхнээ ч үүнд татагдан орохоос хамгаалах гэж хийсэн хэмээн тайлбарласан байна.

Гэвч тэр шөнө дуу зүүдэнд нь дагаж ирсэнгүй.

Харин тэр нэгэн хүнийг харжээ.

Цонхийж, үнс мэт цайсан царайтай нэгэн дүрс онгорхой хаалгаар могой шиг шурган орж ирээд, инээд алдан гэрт нь орж байлаа.

Тэр мөчид л тэр ойлгожээ.

Дуунууд түүнийг огт дагаагүй байв.

Тэд гэрт нь нэвтрэх замаа олж байсан аж.

Үр дүн: Түүнээс бусад гэр бүлийн бүх гишүүн сураггүй алга болсон.
(Зургаан сарын дараа ойролцоох далангаас таних боломжгүй гурван хүний цогцос олджээ.)

Үүний дараа тэр эр PTSD-ийн улмаас эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлж, улмаар амиа хорлон нас барсан байна.

========================

Энэ түүхийн хамгийн аймшигтай зүйл нь үүнд өртсөн хүмүүсийн сэтгэл санааны шаналлыг өөрийн эрхгүй төсөөлөхөд хүргэдэг явдал байлаа.

Гэхдээ үүнээс ч илүү түгшүүртэй зүйл бий.

‘…Аль хэдийн оройтчихсон.’

Чангуйд аль хэдийн хууртагдаж, энд чирэгдэн ирсэн.

Хэд хэдэн удаа түүний дуудлагад хариулсан.

Хамгаалалтын сахиуснууд бараг дууссан.

Энэ бол хүн бүр аль хэдийн үхлийн ирмэг дээр ирчихсэн, урт удаан үргэлжилсэн Судалгааны тэмдэглэлийн хамгийн сүүлчийн, цөхрөнгөө барсан мөчүүдэд л гарч болох дүр зураг байлаа.

Өөрөөр хэлбэл, бид яг захад нь тулчихсан байна.

‘Энэ чинь намайг галзууруулах нь.’

Би гараараа үсээ самарлаа.

– Найз аа, хэцүү байдалд орчихсон юм уу?

Зүгээр хэцүү биш ээ. Хүйтэн хөлсөнд живж байгаа юм шиг санагдаж байна.

– Өө хөөрхий. Түрүүн ирсэн тэр тааламжгүй зочиноос болсон юм биш биз?

Уригдаагүй зочид үргэлж тааламжгүй байдаг. Ялангуяа тэднийг хүсээгүй газар нь ирчихсэн байхад бүр ч дургүй хүрнэ.

– Тиймээс би чамд нэг зөвлөгөө өгмөөр байна. Зүгээр үү?

Би халаас руугаа харлаа.

– Би чамд гэрлийг бүдгэрүүлж өгье, Буга гуай!

– Тэгвэл чи хэний ч анхаарлыг таталгүйгээр энэ газраас чимээгүйхэн гарч чадна.

Тэр чихмэл тоглоом паркийн сэдэвчилсэн хэсэгт үзүүлсэн гайхалтай чадварыг би саналаа.

Миний оршин байгааг арилгаж, цэнхэр сахиус намайг барьж чадахгүй байхад нь чөлөөтэй хөдөлгөсөн тэр хачин хүч.

– Тэр хаалгаар чимээгүйхэн гараад гэр рүүгээ явчихвал энэ ядаргаатай нөхцөл байдлаас зайлсхийж чадна… үүнээс илүү сайхан зүйл гэж юу байх вэ?

Би …-д үндэслэн зөв зугтах замыг олох магадлал өндөр байсан.

Тиймээс Чангуйд мэдэгдэлгүйгээр хөдөлж чадвал энэ creepypasta-аас үнэхээр амархан гарч болох байлаа!

Энэ чинь ганц хүнд л үйлчлэх шийдэл биш гэж үү?