20-р бүлэг

Гүйлгээ амжилттай хийгдлээ.

Харь гарагийн дэлгүүр миний сагсанд хийсэн бараануудыг эмх цэгцтэйгээр харууллаа.

Миний худалдаж авахаар шийдсэн зүйлс бол…

Алисын зугаалгын иж бүрдэл – ₩11,999,999

※ Хөнгөлөлт!※ Мөнгөн могой – ₩4,999,999

Би үйлчлэлийг нь хоёр дахин нэмэгдүүлэгч бэлдмэл болон хямдралтай барааг худалдаж авлаа.

‘Бусдыг нь ашиглаж чадахгүй байх байсан…’

Цус сорогч зэвсэг үү? Мэдээж дажгүй сонсогдож байгаа ч нэг сул талтай.

Хутга бариад л сүнс рүү дайрах хэрэгтэй болно шүү дээ…

‘Над шиг аймхай хүн тийм тэнэг зүйл туршиж үзвэл шууд үхнэ…’

Гараа чичрүүлж, сандралдаж байгаад аймшгийн киноны статист шиг үхнэ гэдэг чинь учиргүй хоосон клише биш юм.

Дээрээс нь уг зэвсэг нь зөвхөн цустай байж байж л үйлчилдэг болохоор тийм ч олон талын ашиглалт сайтай биш байв.

‘Хэрэв хуяг дуулга байсан бол яахав, гэхдээ энэ нөхцөл байдалд зэвсэг бол яригдах ч үгүй.’

Өөрийгөө хэтрүүлэн үнэлэх нь амьдрах хугацаагаа богиносгох хамгийн дөт зам юм. Үүгээр л зогсооё.

Дараа нь, өргөн далайцтай раци.

‘Хэн даргаа ятгаж байгаад тоглоомон раци авч явах юм бэ?’

Чадах хүн байвал... ер нь хэн нэгний дор ажиллах шаардлагагүй л болов уу.

Энэ бол зүгээр нэг тоглоом биш гэдгийг тайлбарласан ч гэсэн асуудал үүсгэх нь дамжиггүй. ‘Үүнийг хаанаас олсон бэ?’ гэсэн зайлшгүй асуултад өгөх сайн хариулт байхгүй шүү дээ.

Энэ бол итгэл хүлээлцсэн хамтрагчтай байж л хэрэг болдог зүйл байлаа.

Эцэст нь хамгийн ухаалаг сонголт бол миний төсөвт багтах ‘Алисын зугаалгын иж бүрдэл’ болон ‘Мөнгөн могой’ хоёр байв.

Нэгдүгээрт, ‘Алисын зугаалгын иж бүрдэл’ нь барааны хүчийг хоёр дахин нэмэгдүүлэх эсвэл хагасаар бууруулах олон талын үйлчлэлтэй бөгөөд янз бүрийн нөхцөл байдалд хэрэг болох боломжтой байв.

‘Хэрэв шаардлагатай бол би үүнийг хамгаалалтын зорилгоор ч ашиглаж болох юм.’

Дээрээс нь хамтран ажиллагсдынхаа анхаарлыг татахгүйгээр авч явахад хялбар байлаа. Тиймээс би үүнийг худалдаж авсан юм.

Эцэст нь, хямдралтай бараа болох ‘Мөнгөн могой’.

‘Анхны үнэ нь 20 сая вон гэж үү?’

Энэ нь надад сайхан сэтгэгдэл төрүүлэв.

Энэ бол хөрөнгө оруулалт байлаа.

‘Нэрэнд нь орсон ‘мөнгөн’ гэдэг үгнээс нь харвал энэ нь ямар нэгэн валют байх.’

Сансар огторгуйд янз бүрийн аймшгийн түүхэн дэх өөр өөр хэлбэрийн валютууд байдаг бөгөөд заримыг нь тусгай байгууллагаар дамжуулан жинхэнэ бэлэн мөнгөөр солих боломжтой байдаг.

‘20 сая воны үнэтэй зүйлийг ердөө 5 саяар авна гэдэг яах аргагүй хожил мөн.’

Мэдээж хэрэг харь гарагийн дэлгүүр ийм их хэмжээний хямдрал зарлаж байгаа л бол ямар нэгэн шалтгаан байдаг нь гарцаагүй ч эрсдэл үүрэхүйц үнэ цэнтэй байлаа.

…Үгүй ээ, энэ чинь криптовалютад хөрөнгө оруулалт хийж байгаа юм биш шүү дээ! Энэ бол ухаалаг шийдвэр!

Ингээд би 17 сая воныг шилжүүлэхэд бэлтгэв.

Цорын ганц боломжтой төлбөрийн хэрэгсэл нь шууд банкны шилжүүлэг байв.

Дансны мэдээлэл дээр дансны эзэмшигч нь ‘Харь гараг’ гэж гарч ирэв.

‘Үүн дээр би ямар нэгэн татварын хөнгөлөлт хүлээхгүй нь тодорхой…’

Энэ хэмжээний мөнгийг нэг дор шилжүүлэх нь яг л байрны урьдчилгаа төлж байсан үе шиг бодит бус санагдаж байлаа.

Өндөр дүнтэй гүйлгээ хийхээр аль хэдийн тохируулчихсан банкны аппликейшнээ ашиглан чичирсэн гараар яг ₩16,999,998-ыг шилжүүлэв.

Илгээх товчийг дарсны дараахнаа:

Таны бараа пуужингаар яваа!

Цоглог дуу хангиналаа.

Миний өмнөх агаар яг л ‘онгойх’ шиг болж, утаа маналзан бараанууд өнхрөн гарч ирэв.

Энэ бол ‘пуужингаар’ хүргэгдсэн шуудангийн хайрцаг байлаа.

Үнэхээр л пуужингаар хүргэлт хийдэг аж.

‘Энэ галзуу ертөнц — зүгээр нэг аймшигтай байхаас гадна бас сонирхол татам байж болдгийг хэн мэдэх билээ!’

Түр зуур гайхширсныхаа дараа би ухаан орж, илгээмжээ нээв.

Эхлээд ‘Алисын зугаалгын иж бүрдэл’ нь үлгэрийн зургаар чимэглэсэн зэвэрсэн төмөр хайрцаг байв.

Үүнийг нээтэл ‘Намайг уу’ болон ‘Намайг ид’ гэсэн шошготой, хавтгай лаазтай сод болон цаасаар ороосон жигнэмэг байлаа.

Би эдгээрээс яг л ‘Инээмсэглэсэн наалт’ шиг ганц эсвэл хоёрыг нь л авч явж болох юм. Би сэтгэл хангалуун гэгч нь толгой дохив.

Дараа нь төмөр хайрцгийг хайрцагнаас татаж гаргахдаа би ёроолд нь буй дугуй, мөнгөлөг зүйлийг анзаарав.

‘Энэ үнэхээр л валют мөн байна.’

Дотор минь халуун оргиод ирэв.

Зоосны дээр өөрийнхөө сүүлийг хазаж буй могой сийлсэн байсан бөгөөд хэмжээний хувьд 500 воны зоостой ижилхэн байлаа. Би түүнийг хуруугаараа тогшиж үзээд металь жинг нь мэдэрвэл.

Энэ валютыг хаана ашиглаж болох тухай бодлууд толгойд минь зурсхийгээд өнгөрөв.

‘Хаана ч ашигласан байсан үнэ цэнтэй байлгах болно.’

Нарны илчэнд хайлах цас шиг 17 сая вон алга болсон ч гэсэн…

Эцэст нь энэ бол анхны ертөнцдөө буцаж очиход алга болох мөнгө тул материаллаг хүсэлд автах шаардлагагүй байв. Би тайвширлаа.

‘За тэгэхээр... би одоо нэлээд сайн бэлтгэгдсэн байх аа.’

Би одоо байгаа бараануудаа нэг бүрчлэн шалгаж үзэв.

Одооноос эхлэн би өндөр зэрэглэлийн “Харранхуй”-г аль болох хурдан хугацаанд давахын тулд эдгээр зүйлсийг ашиглах хэрэгтэй байлаа.

‘Бүх зүйлийг л ашиглацгаая.’

Айсандаа болоод юм бүхнээс зайлсхийх нь бүр ч аймшигтай зүйлд хүргэж болзошгүй. Үүнийг мартав даа, аймхай минь.

Өөрт байгаа бүх зүйлээ ашиглахаар шийд шулуудан, би унтахаар хэвтэв.

Хонь тоолохын оронд дэлгүүрийн сүнс толгой дотор минь эргэлдэж, миний нойрны чанарыг бүр мөсөн үгүй хийв.

Тэгээд дараагийн өдөр нь.

“Бидэнд тогтмол удирддаг хэд хэдэн аймшгийн түүх бий, тийм болохоор өнөөдөр бид тэрүүгээр орох болно.”

Би бараг л гурван цаг л унтсан байлаа. Ийм янзаараа явбал би үхэж магадгүй юм.

Гэвч миний царайг санаа зовсондоо тэгж байна гэж андуурсан бололтой, Ин дарга миний мөрөн дээр тоглов.

“Хэтэрхий их санаа зоволтгүй дээ. Энэ бол D-зэрэглэл.”

“Тийм ээ! Хүндрэлийн түвшин нь чиний чиг баримжаа олгох сургалтаар туулсан түүхтэй бараг ижилхэн шүү дээ, тийм биз?”

Нээрээ л үхлийн амьд үлдэх сорилтын сэтгэл зүйн гэмтэл (PTSD) тээж яваа шинэ ажилтанд хэлэх үг мөн гэж үү?

Гэвч энгийн хүний мэдрэмж нь аль хэдийн мохож үгүй болсон Талбайн судалгааны багийн ажилтнууд зүгээр л хөхрөөд л, үүнийг дэмжлэгийн үг шиг л хэлж байлаа.

“Чи харанхуйгаар ороод л давчихсан юм чинь одоо заавартай юм чинь чадахгүй байх ямар ч шалтгаан байхгүй.”

“Ямар нэгэн галзуу юм хийхгүй л бол зүгээр дээ. Ойлголоо уу?”

За... ойлголоо. Ойлголоо доо.

Юу ч байсан ганцаараа дэлгүүрт сүнстэй нуугдаж тоглох шиг хэцүү байхгүй нь лавтай.

‘Гуйж байна, өнөө шөнө жаахан унтахыг минь зөвшөөрөөч.’

Уур амьсгал болон мэдээлэл дутмаг гэдгээрээ аймшигтай атлаа тийм ч айдас төрүүлэм биш уран сайхны төрлийн аймшгийн түүх байхыг би залбирав.

“Энд материал байна.”

Пак дарга надад таблет сарвайв.

Миний өнөөдөр орох аймшгийн түүх бол…

[Мягмар гарагийн асуулт хариултын шоу / Бүрий (D) зэрэглэл]

“Харж байна уу, Гөрөөс өө? Чи асуулт хариултын шоуны оролцогч болон орох юм.”

“Хэрэв асуултад буруу хариулбал торгууль хүлээх ба торгууль нь нэлээд аймшигтай байж болно... яг тийм л аймшгийн түүх дээ.”

“Гэхдээ санаа зоволтгүй! Бидэнд аль хэдийн бүх хариултууд байгаа болохоор бид бэлэн! Хэт их сандрах хэрэггүй!”

Пак дарга надад ёжтой инээмсэглэн эрхий хуруугаа гозойлгож харуулав.

‘Энэ нь яг л нүдээрээ сүнс харснаас хамаагүй бага аймшигтай байх бололтой…’

‘Би үүнийг мэдэхгүй юм байна.’

ном дотор тэр D-зэрэглэлийн аймшгийн түүх байхгүй байв.

Дарга нараас болж дурсгалын попсокэтоо шалгаж чадаагүй ч урьд нь уншиж байсан аймшгийн түүхүүдийн минь дунд байгаагүй гэдэгт итгэлтэй байлаа.

Гэхдээ бодоод байхад, хэрэв би номон доторх бүх аймшгийн түүхийг уншсан байсан ч энэ ертөнцөд өөр бусад түүхүүд байж болох юм.

Эцсийн эцэст энэ бол аймшгийн түүхүүд бодит цаг хугацаанд тасралтгүй нэмэгдэж байдаг интернэт тоглоомын талбай байсан юм чинь.

Би бусдаас илүү ихийг мэддэг гэж бодож байтал өнөөдөр урьд өмнө нь хэзээ ч сонсож байгаагүй түүх рүүгээ орох гэж байлаа.