12-р бүлэг

​Ширээн дээр нь шинэ ажилтны бэлгийн жижиг багц байв. Үнэтэй хөнгөн зууш болон компанийн логотой оффисын хэрэгслүүд байлаа.

Дутуу хаагдсан шүүгээн дотор тэмдэглэлийн дэвтэр хүртэл нуугдсан байв.

Хавтас дээрх компанийн логог нь харвал энэ бас л стандарт хангамжийн нэг байлаа.

​[Гэхдээ энэ өнгөрсөн жилийнх юм байна.]

Магадгүй энэ байранд өмнө нь амьдарч байсан хүн орхисон байх.

Би тэмдэглэлийн дэвтрийг нээв.

​Эхний хуудсанд нь том үсгээр:

​ЗУГТАА.

​[ёохх.]

Өмнөх хүнийхээ өгсөн цэцэн мэргэн зөвлөгөөг үнэлж байсан ч гэсэн, би аль хэдийн хэтэрхий хол явчихсан байлаа.

Одоо бодоход тийм аймаар ч биш байна.

[Корпорацын амьдралын аймшигт явдлын дараагийн бүлэг, тийм ээ?]

​Тэмдэглэлийг бичсэн хүнтэй сэтгэл санаа нэгдэж байгаагаа мэдэрлээ.

Би дэвтрээ хааж, шүүгээнд нь болгоомжтой буцааж хийв.

Бүх зүйлийг шалгаж дууссан болохоор одоо ажлаа эхлэх цаг боллоо.

​[Харанхуйг судлах тэмдэглэл — Жинхэнэ мерч хайрцаг]

– Шинэ бараа нээгдлээ! (!)

​Одоо ганцаараа үлдсэн болохоор эцэст нь шалгаж үзэх боломж олдлоо!

Бага зэрэг догдлон, сандарсан сэтгэлтэйгээр тухтай байрлалаар орон дээрээ суугаад, хөвж буй тэмдэглэлийн дэвтэр рүү гараа сунгалаа.

Өмнө нь поп-сокет гаргаж ирсэн шиг байдлаар тэмдэглэлийн дэвтэр нээгдэж, дотроос нь ямар нэгэн зүйл унав.

Энэ нь тунгалаг пластик уут байлаа.

Дотроос нь гоё чамин зүйлд ашигладаг төрлийн наалтуудын багцыг харж болохоор байв.

Би пластик уутыг авлаа.

Дотроо ердийн инээмсэглэсэн царайтай шар наалт буюу энгийн эможи байв.

​"Өөрөөр хэлбэл, хүмүүсийн арга эвийг олох зүйл байв."

​Харанхуйг судлах тэмдэглэл / Daydream Inc. / Эд зүйлс

Инээмсэглэсэн эможи наалт

​"Бусдын тааллыг олох шилдэг зэвсэг! :)"

Амьд биет дээр наасан тохиолдолд, хэрэглэсэн хүнийх нь талаар бага зэрэг найрсаг мэдрэмжийг төрүүлнэ.

Нээх нөхцөл: Daydream Inc.-д үндсэн ажилтан эсвэл түүнээс дээш албан тушаалтай байх ёстой.

(Жич: Энэ зүйлийг хувийн зорилгоор, жишээ нь өдөөн хатгах, зусардах зэрэгт буруу ашиглавал сахилгын шийтгэл хүлээнэ.)

​"Хөөх."

Сав баглаа боодол нь хямдхан, өнгөлгөө нь барзгар ч гэсэн, энэ наалт нь <Харанхуйг судлах тэмдэглэл>-ийн хэд хэдэн хэсэгт гардаг алдартай эд зүйл байлаа.

Найрсаг сэтгэл төрүүлнэ гэнэ ээ? Энэ бол ерөнхийдөө бусдад таалагдах байдлаа удирдаж байна гэсэн үг.

[Үүнийг бусад хэлтэстэй хамтран ажиллахын тулд итгэлцэл үүсгэхэд ашигладаг байсан бил үү?]

​Би яагаад одоо энэ нээгдсэнийг нь шууд ойлголоо.

– Нээх нөхцөл: Daydream Inc.-д үндсэн ажилтан эсвэл түүнээс дээш албан тушаалтай байх ёстой.

"Тэгэхээр би үндсэн ажилтан болсон болохоор л үүнийг нээсэн байх нь ээ?"

​<Харанхуйг судлах тэмдэглэл>-д байгууллага эсвэл тодорхой бүлгүүдийн бүтээсэн ихэнх эд зүйлс нь албан тушаал эсвэл харьяаллаас хамаарсан ашиглалтын хязгаарлалттай байдаг. Ертөнц бүтээх үүднээс харвал, энэ нь замбараагүй буруу ашиглалтаас сэргийлэх арга байв.

[Харин аймшгийн түүх зохиогчдын үүднээс бол, энэ нь шинэхэн ажилтнуудыг хаа сайгүй хутгалдан орж, бүх төрлийн хэрэгслийг ямар нэгэн асуудал үүсгэгч шиг болгоомжгүйгээр ашиглахыг зогсоох гэсэн арга юм.]

Ямартай ч, би одоо эдгээр нөхцөлийг хангаж байгаа гэдэг нь...

[Би тушаал дэвших эсвэл хэлтэс солих бүрт шинэ бараа нээгдэнэ гэсэн үг үү?]

​Энэ нь амьд үлдэхэд тустай байж болох юм.

Гэхдээ үнэнийг хэлэхэд, тэд намайг энэ ертөнц рүү чирч оруулаагүй байсан бол илүү дээр байхсан. Бодоод байх нь ээ, энэ өөрөө л аймшгийн түүх шиг санагдаж байна.

Би хөвж буй тэмдэглэлийн дэвтэр рүү дахин хэд хэдэн удаа харж, таагүй мэдрэмж төрөвч, сүүлд нь бодлоо өөрчиллөө.

"За яахав, ядаж хэрэгтэй юм авлаа."

​Инээмсэглэсэн эможи наалт. Үүнийг шууд хэн нэгэн дээр наах хэрэгтэй болохоор бага зэрэг төвөгтэй байж болох ч, яаралтай үед бусдын тааллыг олох чадвартай байна гэдэг нь яалт ч үгүй хэрэгтэй зүйл.

Гэхдээ нэг асуудал бий.

[…Энэ эд зүйл нэг маргааны дараа хэрэглээнээс хасагдсан юм даа.]

Бодвол зохиогчид нь наалтны хүч чадлын талаар үхэх сэхэхээ үзэн маргалдсан бололтой. Энэ эд зүйл түүхээс бүр мөсөн хасагдсан.

Би хэзээ алга болсныг нь сайн мэдэхгүй ч, миний гарт байгаа энэ багц нь энэ ертөнцөд үлдсэн хамгийн сүүлийнх нь байж болох юм.

Би савлагаатай инээмсэглэсэн наалт руу ширтлээ.

​Үүнийг өөр хэн нэгэн олж мэдэхгүй байх талаар баталгаажуулсан нь дээр.

Болгоомжлохын үүднээс би таван наалт авч, хослолынхоо халаасанд хийв. Ингэвэл ажлын эхний өдөр бэлэн байх болно.

[…Ажлын эхний өдөр, тийм ээ.]

​Би бага зэрэг тавгүйтэж эхэлсэн ч, амрах хэрэгтэй гэдгээ мэдэж байлаа.

Болсон явдлуудын дараа миний бие болон оюун санаа бүрэн ядарч гүйцсэн байв.

Би унтлагын хувцасаа өмсөж, хаалгаа түгжээд орондоо орлоо. Энэ аймшгийн түүхэнд хөл тавьснаас хойшхи миний анхны жинхэнэ амралт байлаа.

Үнэнийг хэлэхэд, би сайн унтаж чадсангүй.

Хүмүүс тасарч буй дүр зураг, метроны буудлын аймшигт зургууд миний толгойд эргэлдэн, яг л миний тархи хүрээлэн буй орчны дууны системтэй гэрийн театр болчихсон мэт санагдав.

​Гэсэн ч хоёр хоногийн дараа гэхэд би хар дарсан зүүднээсээ салахгүй ч ядаж унтаж чаддаг боллоо. Энэ нь бага ч гэсэн тайтгарал өгч байв.

Хэдэн өдөр ингэж өнгөрөв.

Би дансны үлдэгдлээ шалгаж, аль болох хэмнэлттэй байж, хувцас болон өдөр тутмын хэрэгцээт зүйлсээ худалдан авлаа.

Мэдээжийн хэрэг, хамгийн чухал зүйлийг мартсангүй.

​[Би бүх зүйлийг цээжлэх ёстой.]

Дурсамжийн поп-сокет-оор дамжуулан би нэгэнтээ гүйлгэн харж байсан бүх вики хуудсуудыг уншиж, ярьж өгөхөд бэлэн болтол нь цээжиллээ.

Энэ л одоо миний амьдралын ганц баталгаа байлаа.

​Удалгүй Даваа гараг ч ирлээ.

Энэ бол миний Daydream Inc.-д ажиллах эхний өдөр байв.

Би тийм ч таатай биш царайтайгаар Daydream Inc.-ийн төв байр луу явлаа.

Офистелийн гадаа тааралдсан Го Ёнгын их гайхсан харагдав.

"Өө, Солеум, та зүгээр үү? Та... сайн унтаж чадаагүй юм уу?"

"…Тиймэрхүү л байна. Зүгээр дээ."

​Бид хоёр, шинэ ажилтнууд төв байр руу арван таван минут алхахдаа цөөн хэдэн үг сольсон төдий.

Замдаа бид Талбайн судалгааны багийн бусад шинэ гишүүдтэй таарсан бөгөөд тэд ч бас яг л над шиг түгшүүртэй харагдаж байсан ч зөвхөн толгой дохин мэндэллээ.

Бид ажилтны үнэмлэхээ уншуулаад цахилгаан шатанд суув.

​"Талбайн судалгааны баг 10-аас 15-р давхрыг ашигладаг гэж сонссон... Аан, би энд бууна. Солеум оо, хамтдаа хичээцгээе, за юу?"

"Тийм ээ, хамтдаа хичээцгээе."

​Го Ёнгын 10-р давхарт буухад би гар даллаад, өөрийнхөө давхрын товчлуурыг харлаа.

[Давхрын дугаар маань хүртэл муу ёрлосон мэт санагдах юм даа…]

Энэ зөвхөн миний төсөөлөл байгаасай гэж л хүсэхээс өөр аргагүй.

​Би хоёр хоногийн өмнө авсан томилолтын мэдэгдлээ дахин шалгав.

[Шинэ ажилтан(Талбайн судалгаа)_Томилолт.pdf]

– Ким Солеум / D баг

​Цахилгаан шатны хаалга 13-р давхарт нээгдэж, үсгүүдээр тэмдэглэгдсэн хэсгүүдэд хуваагдсан хонгил гарч ирэв.

Би 'D' гэж бичсэн автомат хаалга руу явж, товчлуурыг нь дарлаа.

Үүний зэрэгцээ, дотор байсан хүмүүстэй мэндэллээ.

"Өө!"

"Ирлээ шүү!"

Уужим оффист сууж байсан хэдэн насанд хүрэгчид толгойгоо өргөн намайг угтав.

Тэдний дундаас нэг эрэгтэй босч ирээд гараа сунгалаа.

"15-р хэсгийн D-багт тавтай морил."

​Нүүрний хувиралгүй, дөрвөлжин тайралттай үстэй эмэгтэй толгой дохин нэмж хэлэв, "Дашрамд хэлэхэд, шинэхэн хүмүүс бүгд үхдэг болохоор биднийг 'Үхлийн баг' гэж дууддаг юм."

"..."

"Онигоо л доо."

[Би яг одоо эндээс гараад явчих уу?]