28-р бүлэг

Daydream Inc.-д ажилд ороод 3 дахь өдрөө өнгөрүүлж буй шинэ ажилтан.

Го Ён Ин үдийн цайны цаг дөнгөж дуусмагц ширээндээ болгоомжтойгоор суулаа.

Улсын шалгалт ч өгч үзээгүй, бие даан суралцсан энэхүү эмнэлгийн мэргэжилтэн өөрийгөө нөхцөл байдалд сайн дасан зохицож байна гэж бодож байлаа…

R-багийн дээд албан тушаалтнууд тийм ч найрсаг биш боловч хэт гадуурхаад байдаггүй, мөн түүнийг амь насанд аюултай нөхцөл байдал руу ч түлхдэггүй байв.

Хамгийн чухал нь тэрээр одоогийн байдлаар F-зэрэглэлийн хоёр ч аймшгийн түүхийг амжилттай давж гараад байлаа…!

[Шинэ ажилтнуудын дундаж нь долоо хоногт нэг эсвэл хоёр байдаг гэдэггүй билээ?]

Хэдийгээр доогуур түвшний Darkness байсан ч гурав хоногийн дотор хоёрыг даван туулна гэдэг шинэков хүнд муугүй үзүүлэлт байв!

Тэрээр энэ галзуу компанид дасан зохицохын тулд хамаг чадлаараа хичээж байлаа…

[Хоёрыг давчихаад ердөө 66 оноо л авсан. Тэгэхээр 500,000 оноонд хэзээ хүрнэ ээ…?]

Гэвч бууж өгөх нь сонголт биш байлаа.

[Би чадах болно.]

Го Ён Ин шийдвэрээ улам бататгалаа.

[…Бусад шинэковууд ч гэсэн адилхан бодолтой байгаа болов уу?]

Тэрээр гар утас руугаа гөлрөн харав.

Kakaotalk мессенжерийнх нь дээд талд хатгасан нэгэн групп чат байлаа.

[Daydream Inc. Шинэ ажилтнуудын групп чат]

Энэ бол бүх шинэковуудад зориулагдсан чат байв.

Гэвч нэг хүнийг хараахан уриагүй байлаа.

Энэ нь түүнийг гадуурхсандаа биш—түүний холбоо барих мэдээлэл хэнд ч байхгүй байсантай холбоотой юм.

Тэр хүн бол өөр хэн ч биш, шилдэг шинэ ажилтан Ким Солеум байлаа.

[Бид түүнийг ч гэсэн урих хэрэгтэй дээ.]

Бүгдийн танил болсон Пэк Сэхён хүртэл хэдийнэ чатад орсон байсан ч, хачирхалтай нь тэдний хэн нь ч компани дотор Ким Солеумтай тааралдаагүй тул түүнд мэдэгдэх боломж гараагүй байв.

Түүний эхний хоёр өдөр ямархуу ширүүн өнгөрсөн бол гэж сонирхох нь аргагүй биз ээ!

[Компанийн дотоод мессенжерээр холбогдоод үзэх үү?]

Тэрээр интранетэд холбогдож, Ким Солеумд зурвас илгээхээр хайж эхлэв…

Яг тэр үед энэ зүйл болов.

Ка-ток, Ка-ток, Ка-ка-ка-ток!

Гэнэт групп чат мэдэгдлээр дүүрч дэлбэрэх шахав.

– Саяны зарыг харсан уу? – Ким Солеумийг хувьдаа таньдаг хүн байна уу…? – Тэр шилдэг шинэ ажилтан биз дээ? – Тэрээр гол хувь нэмэр оруулагчийн хувиар A-зэрэглэлийн аймшгийн түүхийг даван туулсан гэдэг нь үнэн үү…? – Нөгөө хачин эвэртэй баг өмссөн хүн Ким Солеум байсан юм уу…?

"Хөөх, Бор гөрөөс өө, дээд удирдлагаас хэн нэгэн нь чамайг шууд Хянагч болгон тушаал дэвшүүлэх хэрэгтэй гэж байна."

Би эмэндээ хахах шахлаа.

"Гэхдээ бусад хэлтсийн зарим хүмүүс 'Ийм жишиг байхгүй' гэж хөөсрөн эсэргүүцсэний улмаас энэ санал шууд хаагдсан гэнэ."

Би урам хугарсан гэж хэлэх ёстой байсан юм болов уу? Гэхдээ надад огтхон ч урам хугарах зүйл байгаагүй тул миний хариу үйлдэл үүгээр л хязгаарлагдсан юм.

Би хоосон эмийн савыг доош тавиад цээжээ үрлээ.

Бид A-зэрэглэлийн аймшгийн түүх болон хувирсан 'Мягмар гарагийн ток шоу'-наас арайхийн зугтан гарч чадсан бөгөөд одоо эмнэлгийн өрөөнд эмчилгээ хийлгэж, яаралтай тусламжийн эм ууж байв.

Юутай ч бидний нүүрний нүх сүв бүрээс цус гоожсон шүү дээ.

Энэ эм үр дүнтэй байгаа бололтой.

Хэдийгээр Daydream Inc.-ийн эмнүүд үргэлж сэжигтэй санагддаг ч энгийн анхны тусламжийн эмнүүд үнэхээр сайн үйлчилгээтэй байв.

– Darkness… хотын домогт гардаг хачин амьтад шүү дээ. Тэднээс ер бусын гэмтэл авсан үед ийм нөхөн сэргээх эм уудаг юм.

Өөрөөр хэлбэл, энэ нь аймшгийн түүхүүд дэх амины эм (health potion) шиг л зүйл байлаа.

[Pop-up дэлгүүрийн ойролцоох хамтарсан кафед энэ эмийг интоорын амттай ундаа гэж зардаг байсан байх даа…]

Гэхдээ бодит амт нь ханиадны сироп шиг л байв.

[Ямартай ч амьд үлдээд шидэт эм уугаад сууж байгаа нь үнэхээр бодит бус санагдаж байна.]

Зугтаж чадсаны дараа бүх зүйл гайхалтай мэт санагдав.

Тод гэрэлт өдөр амьд байна гэдэг… үнэхээр сайхан зүйл юм аа…

Гэвч бидний тайвширсан байдлаас илүүтэйгээр өөр зүйлд миний дээд албан тушаалтнууд санаа зовж байх шиг санагдлаа.

Дээд шатны удирдлагууд энэхүү нөхцөл байдлыг хэрхэн тайлагнаж, хэрхэн зохицуулсан бол?

Тэд үүнийг олж мэдэхийн тулд өөрсдөдөө байгаа бүх сүлжээг ашиглан шаргуу ажиллаж байв.

"Үнэндээ энэ бол урьд өмнө хэзээ ч байгаагүй онцгой нөхцөл байдал байсан. Багийн ахлах маань энэ асуудлыг илүү тууштай шаардсан ч болоосой. Гэхдээ тэр тийм хүн биш шүү дээ..."

"Дэд менежер ээ, та дараа нь тушаал дэвшихээрээ тэгээрэй."

"Би тэрнээс өмнө ажлаасаа гарна."

Би ч гэсэн тэгж хэлмээр байна.

Хачирхалтай нөхөрлөлийн мэдрэмж дунд бид бүгд эмнэлгийн орнууд дээр унацгаалаа.

Хянагч Пак Минсон суниагаад нэг санаа алдав.

Энэ нь тайвшралын урт санаа алдалт байлаа.

"…Би үнэхээр үхэх нь л гэж бодсон шүү. Гэхдээ амьд байх нь хамаагүй дээр юм байна! Хөөе Бор гөрөөс өө, баярлалаа."

"Үгүй ээ, би зүгээр л чадах бүхнээ л хийсэн."

Үнэнийг хэлэхэд вики миний өмнөөс бүх ажлыг амжуулчихсан юм.

Хэрэв би үүнээс цааш тайлбарлахыг оролдвол 'Бид бүгд үхэх дөхсөн ч чи ухаантай байж сайн ажиллалаа' гэх мэт эвгүй зүйл рүү яриа хазайх байсан тул би зүгээр л чимээгүй байлаа.

"Бид ахмад ажилтны хувьд тийм ч арчаагүй хүмүүс биш л дээ, D-зэрэглэлд багтсан гэхээр нь л тайвширчихсан юм."

"Дэд менежер ээ, наадах чинь жаахан өрөвдмөөр шалтаг сонсогдож байна шүү."

"За за, тэгвэл бид дараагийн Darkness дээр өөрсдийгөө батлах болно оо."

[Дараагийн Darkness гэж байхгүй л байсай…]

Тайван бөгөөд цалинтай амралтын хугацаа тийм ч удаан үргэлжилсэнгүй.

"Тасгийн дарга хурлын дараа ирнэ гэсэн."

"Тэр эмнэлгийн өрөө рүү ирж байна."

Ухаалаг гар утсаа барьсан Ын Дэд менежер гэнэт босч ирэв. Пак Хянагч ч мөн адил хурдхан боссон тул би зөнгөөрөө тэднийг дагаж бослоо.

[Эцэст нь би түүнтэй биечлэн уулзах нь уу?]

Тасгийн дарга И Жэхон.

Ажилтан Д, хоч нь Гүрвэл!

<Dark Exploration Records>-д дурдагддаг Daydream Inc.-ийн хамгийн алдартай ажилтнуудын нэг. Түүний нэр хүндээс болоод компани түүнд зориулсан дүрийн загвар дээр хүртэл ажиллаж байгаа гэх цуу яриа хүртэл гарсан.

Үнэндээ би бага зэрэг сониучирхаж байлаа.

Тэр ямархуу хүн бол?

[Дуудлагын товчлуурыг дарахад бидний хийсэн ярианаас харахад тэр жирийн нэгэн биш шиг санагдсан…]

Гэвч түүний AAA хуруу зайны гайхалтай шидэлт хийснийг бодвол түүний тухай бүх зүйл бараг л хэтрүүлэгтэй мэт санагдана.

"Хаалга онгорхой байна. Ороод ир, Багийн ахлах аа!"

Эмнэлгийн өрөөний хаалга нээгдэв.

Тэнд нэгэн өндөр хүн зогсож байлаа.

Яг таарсан хар өнгийн хослол өмсөж, бүр ажлын үнэмлэхээ зүүсэн тэрээр сонгодог, цэвэрхэн оффисын ажилтан шиг харагдаж байв.

Эцэст нь, <Dark Exploration Records>-оос танил болсон 'нэрт' Ажилтан Д буюу Тасгийн дарга И Жэхон гарч ирлээ...

Үгүй ээ, баг биш, харин шууд л…

[Тэр яг жинхэнэ гүрвэлийн толгойтой байна.]

Үгүй ээ… байж боломжгүй юм.

Би хэт их стрессээс болоод ямар нэгэн сэтгэцийн хямралд орчихоод, зурагтан толгойтой хөтлөгчийн дүр төрх нүдэнд минь хий үзэгдээд байгаа байх.

Тийм биз дээ? Миний тархи баг өмссөн хүнийг жинхэнэ гүрвэлийн толгой гэж андуурч хараад байна…

[Одоо сайн ажиглаад харсан чинь, түүний бэлхүүсэнд баг зүүлттэй байна.]

Өө, би галзуурах нь.

"Тантай уулзахад үнэхээр сайхан байгаа болохоор бүр уйлах нь ээ."

"Ороод ир ээ, Багийн ахлах аа!"

Яагаад бүгд ийм тайван байгаа юм бэ?

Костюм өмссөн гүрвэл гарч ирэх юм бол шинэ ажилтнуудад 'Битгий цочоорой' гэж ядаж нэг сануулах ёстой биш үү?

Яагаад хүн бүр энийг байдаг л нэг танилцах уулзалт шиг аашлаад байгаа юм бэ!

"Аа, энэ манай Бор гөрөөс, дарга аа. Харин Бор гөрөөс өө, энэ бол Тасгийн дарга И Жэхон. Өөрийгөө танилцуул даа."

"Хөөх, Бор гөрөөс Тасгийн даргыг ямар царайлаг болохыг хараад шоконд орчихож ээ дээ! Хаха! Яг л бидэнтэй ижил төрөл зүйл биш юм шиг л харагдаж байна шүү дээ!"

Энэ нь зүгээр л оффисын хошигнол уу, эсвэл нийгэмд амьд үлдэх тухай сануулга уу гэдгийг тодруулж өгч болох уу…?

Цагаан гүрвэлийн толгой над руу ямар ч хувиралгүйгээр эргэн харав.

Хэвлээр явагчийнх шиг босоо улаан хүүхэн хараа нь гялалзаж байлаа.