402-р бүлэг : Гинжний хорхой

Мастер Роан яг одоо Ариун Дагшин Газар дээр байгаа эсэхийг Санни мэдэхгүй байлаа. Гэхдээ харуул түүнийг тэр дор нь хөөгөөгүйг бодоход байгаа бололтой.

Залуу Сэрэгч Санниг анхааралтай ажигласнаа аяархан исгэрээд өөрийн хонхор луу буцав. Хэдэн минутын турш юу ч болсонгүй. Тэгтэл удалгүй ойртон ирэх хөлийн чимээ сонсогдов.

Энгийн цагаан хувцас өмссөн залуу эмэгтэй хонгилын тахир хэсгийн цаанаас гарч ирэн Санни руу нэг харснаа араасаа дагахыг дохив.

Санни бага зэрэг тээнэгэлзсэн ч урагш алхаж, бүсгүйн араас дагалаа.

'Юу гэж санана. Би өөрийн хүслээр Өв залгамжлагч овгийн үүрэнд алхаж орж байна. Хэзээ ч биш гэж битгий хэл хэмээн ярьдаг нь үнэн юм даа...'

Тэр ойрын хугацаанд өөрийгөө ийм зүйл хийнэ гэж үнэхээр төсөөлж байсангүй.

Тэд эзэмшлийн гүн рүү яваагүй. Харин нарийхан шатаар өгсөн Ариун Дагшин Газрын хамгийн орой хүртэл гарлаа. Тэнд аварга чулуун хөшөөнүүд орой дээр хавтгайлан байрлаж, бараг тасралтгүй үргэлжилсэн гадаргуу үүсгэжээ.

Ингээд харахад Цайзын дээр тусдаа нэгэн ертөнц оршдог аж. Асар том чулуун тойргийг өвс, хөвд бүрхэж, алсад хүртэл үргэлжилнэ. Гадна захад нь хөрш арлуудыг ажиглан зогсох харуулууд харагдаж байлаа. Энд тэнд тэнгэр өөд чиглүүлсэн бүслэлтийн зэвсгүүд жигд бус зайтай байрлажээ.

Цагаан Өд овгийн ордны яг дээр чулуунуудын цагираг дээр сүрлэг атлаа дэгжин барилга сүндэрлэнэ. Өндөр цонхтой, ханан дээгүүр нь гоёмсог мөлхөө ургамал авирсан энэ барилга том чулуун шилтгээн шиг харагдав. Борооны дараах чийг хананд нь үлдэж, мандаж буй нарны гэрэлд намуухан гялалзаж байлаа.

Хаалганаас нь чулууны захад байх задгай асар луу хүрэх зам үргэлжилнэ. Асрын голд дугуй ширээ байрлажээ.

Асрын дэргэд аварга хангарьд толгойгоо бүргэдийн далавчныхаа доор шургуулан хэвтэж байв. Харин Мастер Роан өөрөө асрын дотор өглөөний цайгаа тухлан идэж байлаа.

Залуу эмэгтэй Саннид урагшлахыг дохичхоод шилтгээн рүү алхаж, удалгүй хаалганы цаагуур алга болов.

'...Тэгэхээр Гэгээнтнүүд ингэж амьдардаг юм байна.'

Хэсэгхэн зуур Санни атаархал төрөхийг мэдрэв. Ариун Дагшин Газрын орой дээрх энэ шилтгээн үнэхээр үзэсгэлэнтэй, энгийн, амар тайван харагдана. Хүн төрөлхтний ирсэн тэр шуугиантай, хэт шигүү, хараагдсан ертөнцийн яг эсрэг дүр зураг шиг.

Мэдээж тэр амар тайван бол худал хуурмаг. Зүүдний ертөнц заримдаа диваажин мэт санагддаг ч тэр диваажин аймшигтай, гажуудсан газар. Хэзээ ч чам руу дайрахад бэлэн элдэв аймшгийг дотроо нуудаг.

'Ямар ч байсан миний гэр хавьгүй дээр. Эр хүнд хэрэгтэй бүх зүйл бий. Түүнээс ч илүү. Энд лав үнэтэй дизайнерын гэрэл байхгүй биз...'

...Үнэхээр өрөвдөлтэй.

Асар луу орсон Санни Мастер Роантай чадах бүх хүндлэлээ үзүүлэн мэндлэв. Настай эр инээмсэглээд тайван хөдөлгөөнөөр суухыг урив.

"Өглөөний мэнд, Санлесс. Үнэнийг хэлэхэд чамайг ийм хурдан над дээр ирнэ гэж бодсонгүй. Ямар нэгэн зүйл болсон уу?"

Санни суун эелдгээр инээмсэглээд толгой сэгсрэв.

"Танд төвөг учруулах зүйл болоогүй. Үнэндээ... би болсон явдлын талаар биш, харин болж магадгүй зүйлийн талаар ярилцахаар ирсэн юм."

Мастер Роан хөмсгөө өргөн инээв.

"Чи арай... түр хүлээ... бизнесийн саналтай ирсэн юм биш биз? Би одоо 'Саннигийн Гайхамшигт Дэлгүүр'-ийн үйлчлүүлэгч болох гэж байна уу?"

Санни бараг хахах шахав.

"Өө... үгүй дээ. Юу гэж? Та энэ тухай хаанаас сонссон юм?"

Царайлаг Мастер инээмсэглэв.

"Би янз янзын юм сонсдог."

'Тэр новшнууд миний араар яг юу ярьцгаагаад байна?!'

Санни хүчлэн инээмсэглээд толгой сэгсэрлээ.

"Үгүй, үгүй. Би өнөөдөр ихэд хүндлэгдсэн, баян, алдартай бизнес эрхлэгчийн хувиар ирээгүй. Бас Сэрэгсдийн Академийн Зэрлэг Байгальд Амьд Үлдэхүй тэнхимийн нэр хүндтэй багшийн хувиар ч биш. Би өнөөдөр Ноктисын Ариун Дагшин Газрын мэргэжлийн тагнуулын хувиар ирсэн."

Мастер Роан тэр дороо төв царай гаргав.

"Өө. Үргэлжлүүл."

Санни толгой дохин хэсэг эргэлзээд эцэст нь хэлэв.

"Хоёр хоногийн өмнө бид салсны дараа би Ариун Дагшин Газар луу буцсан. Замдаа Төмөр Гарт арал дээр түр амарсан юм. Тэнд... би нэг хачирхалтай Хар дарсан зүүдний мангасын үлдэгдлийг олсон."

Настай эр үл ялиг хөмсгөө зангидлаа.

"Тийм зүйл ер бусын биш. Төмөр Гарт арал ихэвчлэн аюулгүй байдаг ч Гинжлэгдсэн Арлууд ямар байдгийг чи мэднэ. Хар дарсан зүүдний мангасууд заримдаа байгалиараа, заримдаа Няцлалтаас зайлсхийхийн тулд нүүдэллэдэг."

Санни шилээ маажив.

"Тийм ээ. Гэхдээ тэр амьтан Нүгэлт Чөтгөр байсан. Ариун Дагшин Газартай нэлээд ойрхон ийм амьтан байна гэдэг хачирхалтай. Бас би өмнө нь ийм төрлийн амьтан харж ч, сонсож ч байгаагүй. Нэлээд аймшигтай байсан."

Роаны хөмсөг улам атирлаа.

"Төмөр Гарт арал дээр Нүгэлт Чөтгөр байсан гэж үү? Үнэхээр хачирхалтай юм. Энэ мэдээллийг авчирсан чинь сайн хэрэг болжээ, Санлесс. Чи түүнийг сайн ажиглаж амжсан уу?"

Санни санаа алдав.

"Тэр үед шөнө дунд болж байсан юм."

Дараа нь тэр инээмсэглэв.

"...Аз болоход би харанхуйд төгс хардаг! Тийм болохоор сайн ажигласан. Түүнийг дүрсэлж өгье..."

Тэр чөтгөрийг санаж чадах бүх нарийн ширийнээр нь дүрслэн ярив. Тэр байтугай биед нь байсан бүх шарх, гэмтлийг ч нэгийг нь ч алгасалгүй хэлэв. Магадгүй тэдгээр нь тэр новшийг яг юу алсныг илтгэж болох юм.

Санни ярих тусам Мастер Роаны царай улам баргар болов. Яриагаа дуусгасны дараа Санни түүн рүү хараад асуулаа.

"Тэгэхээр... яг ямар төрлийн чөтгөр байсан юм бэ? Бас би яагаад өмнө нь ийм амьтантай огт таарч байгаагүй юм бол?"

Мастер Роан толгой сэгсрэв.

"Чи ийм адгийн амьтантай өмнө нь таараагүй нь азтай хэрэг, хүү минь. Тэд бол маш ховор бөгөөд маш догшин төрлийн Хар дарсан зүүдний мангас. Тэднийг Гинжний хорхой гэдэг юм. Аз болж тэр аль хэдийн үхсэн байсан. Үгүй бол бид хоёр одоо ингэж ярилцаж суухгүй байх байсан. Би хүртэл ийм чөтгөртэй ганцаараа тулалдахаас болгоомжилдог. Гомдох хэрэггүй дээ, Санлесс. Гэхдээ тэр амьд байсан бол чи оройн хоол нь болох байлаа."

Санни хэсэг эргэлзээд болгоомжтой асуув.

"Гинжний хорхой гэж үү? Яагаад тэгж нэрлэдэг юм бэ?"

Настай эр санаа алдаад өмнө нь цэлийх Гинжлэгдсэн Арлуудын сүрлэг үзэмж рүү харлаа.

Хэсэг хугацааны дараа тэр хэлэв.

"Учир нь эдгээр амьтад төмрөөр хооллодог. Тэнгэрийн гинжнүүдийн нэг нь сулрах үед тэд Харанхуй талаас гарч ирээд түүнийг идэж эхэлдэг. Ган зэвсэг ийм гаж амьтдын эсрэг ямар ч нэмэргүй. Нэгтэй нь тулалдах маш хэцүү. Харин олонтой нь бол бүр ч боломжгүй."

Мастер Роан алсыг бараан харцаар ширтсээр намуухан дуугаар нэмж хэлэв.

"Тэдний өлсгөлөнгөөс болж бүхэл бүтэн нэг арал Доод Тэнгэр лүү нурж унахыг би өөрийн нүдээр харж байсан юм..."