424-р бүлэг : Азгүйдлийн шуурга

Санни тэнгэрээр халин нисэх зуур сүүдрийнхээ нүдээр Сүйрсэн Хөлгийн арлын доод хэсгийг түгшин ажиглаж байлаа. Өмнөх гинж нь Нүгэлт Чөтгөрүүдийн сүргээр дүүрэн байв. Харин ард нь... харанхуйд нуугдсан тэр зүйл юу болохыг тэр мэдэхийг ч хүссэнгүй.

Гэхдээ нэг зүйл тодорхой болов. Эвдэрсэн тэнгэрийн гинжний сүйрэл дунд савлаж буй төмөр аваргыг Гинжний хорхойнууд яагаад залгихыг оролдоогүй, эсвэл оролдсон ч амжилт олоогүй нь ойлгомжтой болов. Үхсэн аварга биет нь хулганы хавханд тавьсан бяслаг шиг эдгээр бузар амьтдыг мөнхийн харанхуйд оршин суугчийн агнах хүрээнд татдаг байжээ.

Санни олон Гинжний хорхой төмөр аваргаар хооллохыг оролдсон ч эцэст нь өөрсдөө хоол болсон гэдэгт итгэлтэй байлаа.

Одоо тэр өөрөө яг ийм хувь тавилангаас зайлсхийхийг хичээж байв.

Аз болоход Хар Жигүүр түүнд Сүйрсэн Хөлгийн арал руу эгц доош шумбахын оронд ташуу чиглэлээр халин нисэх боломж олгож, тэр аймшигт оршихуйн довтлох хүрээнээс зайлсхийжээ. Тэр доор оршин суугчийн анхаарлыг таталгүйгээр гинжинд хүрч, тэр даруй сүүдэр болон хувирч, гинжний доод талд нуугдав.

Хэдэн хором хүлээсний дараа Санни өмнөх тэнгэрийн гинжийг анхааралтай ажиглав.

'...Тийм ч муу биш.'

Ер бусын урт гинжний нэлээд хэсэг Доод Тэнгэрт хүрч унжсан байлаа. Тэр Гинжний хорхойнуудын анхааралд өртөлгүй ихэнх замыг туулах боломжтой байв. Харин сүүлийн хэсэгт нь... Нүгэлт Чөтгөрүүдийн сүрэгтэй тулалдахаас зайлсхийхийг хүсвэл Сүүдрийн алхалтыг ашиглан нэг сүүдрээс нөгөөд үсрэхээс өөр аргагүй.

Асуудал нь түүний Сүүдрийн Мөн Чанарын нөөц аль хэдийн аюултай хэмжээнд хүрч багассан байлаа. Эртний хөлгийн тавцан дээгүүр богинохон алхсан үеэс бусад үед тэр түүнийг нөхөх боломж огт гараагүй. Харин энэ хугацаанд сүйрсэн хөлөгт хүрэх, хараал идсэн мангас авдартай тулалдах, түүнийг хөөхөд асар ихийг зарцуулжээ. Мушгирсан Чулууд хүрэх үедээ түүнд илүүчлэх мөн чанар бараг үлдэхгүй нь тодорхой байлаа.

Тэгээд тэр яаж тэр бузар авдрыг алах юм бэ? Нэг гар нь хугарсан байхад шүү дээ.

Тэр хэсэг эргэлзсэний дараа урагш ухасхийн, Доод Тэнгэрт живсэн гинжний хэсэгт хурдан хүрч, тэндээсээ харанхуй дундуур ниссээр байлаа. Хувь тавиланг сорихгүй гэсэндээ Санни аварга гинжний доод талаар явсан бөгөөд тэнд мөлхөх Гинжний хорхойнууд харьцангуй цөөн байв.

Гэсэн ч тэр хэд хэдтэй нь таарч, тэднийг чимээгүйхэн өнгөрөхдөө гинжний зэвэрсэн төмрийг хэрхэн тасчин мэрж байгааг ойроос харав. Энэ дүр зураг нэгэн зэрэг жигшүүртэй, сэтгэл татам... бас хачин гунигтай байлаа.

'Бүх зүйл эцэстээ төгсдөг юм байна...'

Тэр байтугай мөнх мэт санагдах гайхамшигт тэнгэрийн гинж хүртэл.

...Удалгүй тэр авдрыг гүйцэн, сүүдрээс нь дагаж эхлэв. Хачирхалтай жигшүүрт амьтан урьдын адил хамаг хурдаараа гүйж, нэг холбоосоос нөгөөд үсэрч, урт туранхай мөчнүүдээрээ тэнцвэрээ хадгалж байлаа. Үе үе Гинжний хорхойтой богинохон хэрцгий тулаан хийж, эсвэл тэднийг хүнд шархдуулан орхидог, эсвэл өөрөө нэг хоёр аймшигтай шархтайгаар арайхийн мултардаг байв. Одоо түүний арзайсан инээд нь улам өрөвдөлтэй болж, бас улам хорсолтой сонсогдох болжээ.

Санни түүний тулалдах хэв маягийг ажиглан, түүнийг хэрхэн хамгийн үр дүнтэй устгах талаар бодож байлаа.

Үүний зэрэгцээ тэр Мушгирсан Чулуу хүрэх замын сүүлийн хэсгийг туулахад яг хэчнээн Сүүдрийн Мөн Чанар зарцуулах шаардлагатайг нямбай тооцоолж, аль болох их нөөц үлдээх аргыг хайж байв.

...Гэвч түүний бүх тооцоо ямар ч хэрэггүй болжээ.

Санни болон авдар амьтан жижиг аралд хүрэх замын дунд хавьцаа ирэхэд аймшигтай чимээ чихэнд нь хүрэв.

Тэр нь гинжний тачигнах чимээ байлаа.

Санни хэсэгхэн хөшөөд, аяллынхаа зорилго болсон арал руу харлаа.

'Өө, үгүй ээ...'

Мушгирсан Чулуу дээшлэх мөчлөгтөө орж, одоо тэнгэр өөд хурдацтай өгсөж эхэлжээ.

---

'Бүгдийг нь хараал идэг!'

Өнөөдөр өөрийгөө азтай байна гэж бодож байснаа Санни санан, өөрийн эрхгүй архирлаа. Мэдээж одоо түүнд дууны хөвч байгаагүй тул зөвхөн бодолдоо л.

Ямар аз гэж?!

Мушгирсан Чулуу дээшилж эхэлсэн нь түүнд хоёр утгатай байв.

Нэгдүгээрт, тэр хурдан хөдөлж, Няцлалт дэндүү хүчтэй болохоос өмнө авдрыг алах, эсвэл хүндийн хүчний тэр аймшигт дарамтыг үүрсэн чигээр нь ямар нэгэн байдлаар устгах хэрэгтэй болсон.

Хоёрдугаарт, тэнгэрийн гинжний байрлал хурдан өөрчлөгдөж, Доод Тэнгэрт живсэн хэсэг нь улам богино болсоор байлаа.

Энэ нь түүнд Гинжний хорхойнуудын сүргийн анхаарлыг таталгүйгээр аралд хүрэхийн тулд хамаагүй их Сүүдрийн Мөн Чанар зарцуулах шаардлагатай гэсэн үг. Уг нь түүнд илүүчлэх мөн чанар анхнаасаа ч хангалтгүй байсан.

'Хараал ид!'

Гинж улам огцом налж, хачирхалтай жигшүүрт амьтан ганхан, дараа нь дөрвөн мөч дээрээ буун урьдынхаасаа ч хурдан давхихад Санни зүрхэнд нь төрсөн бухимдлыг дарж, араас нь дагав.

'...Миний зөн совин буруу байсан юм болов уу?'

Одоогийн байдлаар бүх зүйл түүнд тун таагүй өрнөж байлаа.

Удалгүй тэд Доод Тэнгэрийн харанхуйгаас гарч, дахин нарны гэрэлд хүрэв. Авдар амьтан үүнд огт тоосон шинжгүй байсан ч Саннигийн хувьд энэ нь муу ёр байлаа.

Энд, Дээд Тэнгэрийн нарлаг уудамд тэнгэрийн гинжийг тасралтгүй бүрхэх сүүдэр байхгүй болсон байв. Энэ нь тэр саадгүйгээр сүүдэр дундуур явах боломжгүй гэсэн үг. Харин одоо ойрхон байвал нэг сүүдрээс нөгөөд алхах, эсвэл өөрийн сүүдрийг урагш илгээж, гэрэлд бүрхэгдсэн урт хэсгүүдийг алгасан үсрэхэд ашиглахаас өөр аргагүй болжээ.

'Хараал ид...'

Өөр сонголт байхгүйгээ ойлгосон Санни хурдалж буй жигшүүрт амьтнаас хоцрохгүйн тулд Сүүдрийн Мөн Чанараа хайр найргүй шатаалаа.

Удалгүй түүний нөөц аюултай хэмжээнд хүрч багасав. Мушгирсан Чулууд хүрэхэд арай хүрэлцэх байх... магадгүй... гэвч тэнд очоод хоёр цөм нь бараг хоосорсон байдалтай тулалдах хэрэгтэй болно.

Энэ нь аль хэдийн дасчихсан байсан хурд, хүч, тэсвэрийн огцом өсөлтүүдийг ашиглаж чадахгүй гэсэн үг.

[Харанхуй Толь] зэрэг идэвхтэй шидийн сайжруулалтыг ашиглах боломжгүй болно.

Ядаж хэсэг хугацаанд аюултай нөхцөлөөс зугтахын тулд Сүүдрийн алхалтыг ч ашиглаж чадахгүй.

...Дээрээс нь нэг гар нь хугарч, бүрэн хэрэгцээгүй болсон.

Өө, тэгээд Няцлалт бас бий.

Хэрэв Санни сүүдэр хэлбэрт орсон үедээ шүдтэй, эсвэл ядаж амтай байсан бол яг одоо шүдээ тас зуух байсан биз. Харанхуй бодолд автсан тэрээр ингэж бодлоо.

'...Хамаагүй. Үхэх байсан ч хамаагүй энэ зоосыг авахдаа л нэг авна!'