495-р бүлэг : Багтай баатар
Санни доголсоор гэртээ буцаж ирэхэд хотын нэр хүндтэй дүүрэгт Хаалга нээгдсэн тухай мэдээ аль хэдийн интернетээр дүүрчээ. Аз болж Рэйн явдаг сургууль тэдний амьдардаг газраас тун хол байрладаг байсан бөгөөд үймээн самуун хороололд огт хүрээгүй тул энд урьдын адил нам гүм, амар тайван хэвээр байлаа.
Ганцхан хэдэн арван минутын галт тэрэгний зайд тоо томшгүй олон Хар дарсан зүүдний мангасын цогцос газраар хөглөрч байхад энд юу ч өөрчлөгдөөгүй байхыг харахад бага зэрэг хачирхалтай байв. Амьдрал зүгээр л үргэлжилсээр.
Гэхдээ үнэндээ энэ нь тийм ч гайхмаар зүйл биш байлаа. Хүмүүс Хаалга нээгдэх тохиолдол бүрд хэт их сандардаг байсан бол ямар ч ажил бүтэхгүй, бүх хүн өдөр бүр айдас дунд амьдрах байв. Тиймээс гамшигт шууд өртөөгүй хүмүүс түүнийг сэтгэл санаа, өдөр тутмын хэвшлийг нь эвдэхийг зөвшөөрдөггүй байлаа.
Хүмүүс юунд ч дасаж чаддаг, тэр бүү хэл гудамжинд нь бодит байдлын тамын ангал гэнэт нээгдэж аймшигт мангасууд гарч ирэх магадлалд хүртэл. Хотын дэд бүтцийн чухал хэсгүүд сүйдээгүй л бол хэн ч үүнд нэг их ач холбогдол өгөхгүй. Харин сүйдсэн ч гэсэн иргэд хэрхэн дасан зохицохоо мэддэг байлаа. Нийтийн тээврийн чиглэл өөрчлөгдөж, цахилгаан тасарвал бие даасан үүсгүүр ашиглах эсвэл зүгээр л лаа асаах гэх мэт.
Хаалгыг тогтоон барьж чадсан бөгөөд нөлөөлөлд өртсөн бүсийг төрийн ажилтнууд аль хэдийн цэвэрлэж эхэлжээ. Маргааш болоход Саннигийн хааяа очдог кафе юу ч болоогүй мэт дахин үүдээ нээж, амьдрал хэвийн байдалдаа эргэн орох байлаа.
...Харин Хаалганы аймшгийг өөрийн биеэр мэдэрсэн хүмүүс зүрхэндээ үл үзэгдэх сорви тээсээр цааш амьдрах болно. Гэхдээ энэ ч бас зүгээр. Энэ ертөнцөд амьдардаг хүн бүр нас биед хүрэхийн хэрээр сорви цуглуулах тавилантай. Энэ бол Хар дарсан зүүдний Хараалын бодит үнэн.
'Яагаад би гэнэт ингэж философич шиг бодоод эхлэв?'
Санни толгой сэгсэрч, хамраараа жуумалзан гэрийнхээ хаалгыг онгойлгов.
Эффи зочны өрөөнд Саннигийн худалдан авч мөнгийг нь төлсөн хамгийн сүүлийн үеийн энтертайнмент системийг тухлан ашиглаж байлаа. Түүнийг харангуутаа царайд нь гайхсан өнгө тодров.
"Бурхан минь, чамд юу тохиолдчихов? Толгой дээр чинь төгөлдөр хуур уначихаа юу?"
'Яасан хачин асуулт вэ...'
Санни санаа алдаад түүн рүү барайсан харцаар харав.
"Үгүй. Толгой дээр минь Хаалга уначихсан юм... бараг л. Хараал идсэн юм хааяа очдог кафены яг хажууд нээгдсэн. Тэнд гайхалтай амттан зардаг болохоор... сайн мэдээ нь би амттанаа дуусгаж амжсан! Тэгээд л бушуухан зугтсан."
Эффи түүн рүү цочирдсон харцаар ширтэв.
"Тэнгэр минь! Чи тэр үймээний хажууд байсан юм уу? Энэ удаа засгийн газар хүмүүсийг бараг нүүлгэн шилжүүлэх ч завдалгүй байсан гэж сонссон."
Санни мөрөө хавчив.
"Хажууд нь байсан, тийм."
Залуу эмэгтэй хэсэг түүн рүү ширтэж байснаа инээмсэглэв.
"Тэгэхээр... хэчнээн хувь нэмрийн оноо авсан бэ? Энтертайнмент системээ ахиулахад хүрэлцэхээр үү? Өнөө үеийн мэдрэхүйн интерфейсүүд ямар гайхалтай болсныг чи төсөөлөх ч үгүй... Заавал авах албагүй л дээ. Зүгээр л бодоод үзэхэд илүүдэхгүй..."
Тэр шүдээ зуун бухимдсан санаа алдав.
"Юу ч аваагүй! Надад юу ч олдоогүй, ойлгов уу?!"
Эффи хэд хэд анивчаад түүн рүү үл ялиг урам хугарсан янзтай харав.
"За... тэгж их сэтгэл хөдлөх хэрэггүй дээ. Ийм тулаанаас зайлсхийхэд ичих зүйл байхгүй. Хүн бүр амьд үлдэхийг хүсдэг шүү дээ."
Санни гараа сулхан даллаад эргэн харав.
"Тийм ээ, мэднэ. За яахав, би усанд орлоо. Чи тухтай байгаарай."
Зочноо... үгүй ээ, урилгагүй хамтран амьдрагчаа... зочны өрөөнд ганцааранг нь үлдээгээд Санни явж өөртөө мөстэй ванн бэлдэв.
Өвдөж янгинасан биеэ хүйтэн усанд дүрж анхны цочролыг тэссэний дараа таатай мэдээгүй байдал түүнийг бүрхэн авлаа. Санни арьсыг нь бүрхсэн хөх няц болсон толбонуудыг хараад санаа алдав.
'Би одоо ч гэсэн цонхигор гэж тооцогдох уу, эсвэл ихэнхдээ хар хөх, нил ягаан өнгөтэй болчихсон юм болов уу? Хөөх, би угаасаа ийм цонхигор байхаа болихыг хүсдэг байсан. Гэхдээ ийм аргаар биш...'
Тэр нүдээ анин тайвширч мөстэй усанд хэвтэн тухлав. Шархнуудынх нь аль нь ч санаа зовоохоор ноцтой биш байсан тул бие нь өөрөө эдгэрэхийг л хүлээхэд хангалттай байлаа. Үүнд хэд хоног шаардагдах бөгөөд Санни тэр бүх хугацааг залхуурч, юу ч хийхгүй өнгөрөөхөөр бүрэн шийдсэн байв.
Энэ чинь мөрөөдөл биш гэж үү?
Хэсэг хугацааны дараа тэр бага зэрэг уйдаж, хэрэгтэй зүйл хийхээр шийдэв. Цуст тулаанаас хэр их ашиг олсноо шалгах эсвэл хэн нэгэн түүнийг Монгрелтэй холбож эхэлсэн эсэхийг харах хоёр сонголт байлаа.
Санни хэдэн хором бодоод холбооны хэрэгслээ авлаа.
'Эхлээд хохирлын хэмжээг нь харъя...'
Хэдхэн хормын дараа түүний уруулаас сулхан ёолох дуу гарлаа.
"Өө, Хараалын нэрийн өмнөөс..."
---
"Цочирдом мэдээ! Нууцлаг цахим од Монгрел ганцаараа II ангиллын Хаалгыг тогтоон барилаа!"
"Сүүдрийн эзэн Монгрелийн баатарлаг тэмцлийг камераар буулгажээ!"
"Бүгдийн амны уншлага болсон зоригт баатар Монгрел гэж хэн бэ? Хариулт нь таныг цочирдуулж магадгүй!"
"БИД ЭХНЭЭСЭЭ Л МЭДСЭН! Монгрел эмэгтэй болох нь батлагдлаа!"
"ЗОГСООД ТУЛАЛД! Амьдралын уриа болох үгс. Монгрел хэзээ ч бууж өгсөнгүй!"
Санни холбооны хэрэгслийн дэлгэцийг хорсолтой ширтээд түүнийг атгандаа базаад хэмхчих хүслээ арай ядан дарлаа.
'Хүмүүст ер нь юу болоод байна аа?!'
Түүний саяхны үзүүлбэрийн багахан хэсэг ямар нэгэн байдлаар бичигдэн үлджээ. Нээгдэж буй Хаалганы цохилтын долгион электроникийг ажиллагаагүй болгох ёстой байсан ч нэг камер гайхамшгаар амьд үлдсэн бололтой.
Дүрс нь маш бүдэг, хэдэн секунд тутамд тасалдаж байсан ч Хар дарсан зүүдний мангасуудын бөөгнөрөл дундуур хөдөлж буй бараан дүрс, Сүнсний Могой цусан манан дундуур гялалзан хар цацралын хүрээнд бүрхэгдсэн ирээ эргэлдүүлж буйг ялгаж болохоор байлаа. Булшны Сүнснүүдийн тулааны хэв маяг болон аль болох их цус урсгах шаардлага нь бичлэгийг улам харгис болгож, түүнийг гэрэлгүй тамаас оргож ирсэн чөтгөр мэт харагдуулж байв.
Санни өвдөж байгаа мэт ярвайгаад бичлэгийн доорх үзэлтийн тоолуур луу болгоомжтой харлаа.
Тэр тоог харсан даруйдаа холбооны хэрэгсэл нь гараас нь мултарч ус руу уналаа.
Аз болж усны хамгаалалттай байсан...
'Хараал... за ингээд чи ёстой өөрийгөө баллачихлаа, тэнэг минь! Баяр хүргэе! Чи одоо жинхэнэ олны танил болжээ...'