470-р бүлэг : Өвөл Ирэхэд
Касси тэд сүүлд уулзсанаас хойш нэлээд өөрчлөгджээ.
Түүний үс урт болсон байсан бөгөөд нүдийг нь сохроор бүрхсэн, гадаргуу нь нарийн хээ сийлбэртэй хачирхалтай мөнгөлөг хагас баг зүүжээ. Энэ нь шөнө дундын хөх өнгийн хүрэмнийхээ дээр өмссөн, богино цээж хуяг, шууны хуяг, шилбэний хуяг, мөн хэсэгчлэн давхарласан мөрний хуягаас бүрдэх өнгөлсөн ган хуягтай нь төгс зохицож байлаа.
Аниргүй Бүжигчин бүсэнд нь зүүгдсэн хэвээр байсан ч нөгөө талд нь хамгаалалт нь дээш мушгирсан урт чинжаал бас байв.
Гэхдээ хамгийн их өөрчлөгдсөн зүйл нь түүний биеэ авч явах байдал байлаа. Сохор охин ямар нэгэн байдлаар... хавьгүй насанд хүрсэн мэт харагдана. Илүү шийдэмгий, төвшин, бас ядарсан. Олон жилийн ачаанд даруулсан мэт.
'Юу вэ? Ямар олон жил? Тэр чинь надаас дүү шүү дээ!'
Санни бага зэрэг түүртсэний эцэст, хоёр хуучин найзын халуун дотно уулзалтыг харна гэж найдаж байсан нь гарцаагүй залуу Гал Сахигчийн төлөө өөрийгөө хүчлэн инээмсэглэв.
Эцсийн эцэст тэдний хооронд юу болсныг хэн ч мэдэхгүй.
"Тийм ээ. Би чиний зурвасыг авсан... хэчнээн учир битүүлэг байсан ч гэсэн. Тэгээд л би энд байна. Амьд мэнд."
Түүнийг Кассид дагуулж ирсэн охин тэдэн рүү харснаа шалтаг хэлээд хуаран руугаа буцав. Тэр хоёр хуучны найзын сэтгэл хөдөлгөм уулзалтад саад болохгүй байх нь зөв гэж бодсон бололтой.
...Хуучны найзууд байсан юм.
Санни хэсэг эргэлзсэний дараа асуулаа.
"Тэгээд... чи ямар байв?"
Касси санаа алдаад, түлэгдсэн модны ухсан үндэс рүү дахин эргэн харав.
Хэсэг хугацааны дараа тэр ярив.
"Үнэндээ тийм ч сайн биш."
Түүний хоолой алсад сонсогдох мэт байлаа.
"Бид... бид Хөндий уулс руу нэвтрэхийг оролдсон, чи мэдэж байгаа байх. Гэхдээ найдвар үгүй байсан. Тэр газар манан дотор хөл тавьж зүрхэлсэн хэний ч хувьд цэвэр үхэл юм. Бид Мартагдсан Эрэг рүү буцах зам олохыг хүссэн. Гэвч эцэст нь бид зүгээр л амьд мултарсандаа азтай байсан."
Касси хэсэг чимээгүй байснаа асуулаа.
"Харин чи?"
Санни инээмсэглэв.
"Би юу? Өө, би хэзээ ч ингэж сайхан байгаагүй..."
Ингэж хэлээд тэр Шунахай авдрыг дуудан, дотроос нь шинэхэн анхилуун жимс гаргаж ирээд ойролцоох нэгэн хожуул дээр суув. Шүүслэг тоорноос том хазаж, дуртайяа зажилсныхаа дараа сохор охин руу харав.
"Өө, уучлаарай. Би ганц хүнд хүрэлцэхээр л авчирсан."
...Тийм ээ, Санни өөрийгөө дэндүү өчүүхэн зан гаргаж байгаагаа мэдэж байлаа. Гэхдээ тэгээд яахав дээ? Өчүүхэн зан бол түүний ургийн овог байсан юм. Мэдээж ёгт утгаар.
"Тэгэхээр, та нар Мартагдсан Эрэг рүү буцаж чадсангүй, одоо... яг юу хийгээд байгаа юм бэ? Энэ заваан ойд яах гэж мод ухаж байгаа юм?"
Касси үл ялиг инээмсэглээд тайван хариулав.
"...Би ямар нэгэн зүйл хайж байгаа."
Дараа нь тэр нүхнээс холдон түүн рүү эргэв.
"Тийм ээ, би Цагаан Өд овогт чамайг амьд буцаж ирнэ гэж хэлсэн. Үгүй дээ, чи хаана байсан, өнгөрсөн нэг сарын хугацаанд юу хийснийг би зөнгөөр хараагүй."
Санни барайсан царайтай түүн рүү ширтэв.
'Энэ чинь юу вэ?! Одоо бүр бодол уншдаг болсон юм уу?!'
"...Үгүй ээ, би бодол уншдаггүй. Хэрэв үнэхээр мэдэхийг хүсэж байгаа бол миний Хоёр дахь Чадвар дараагийн хэдхэн секундэд юу болохыг мэдрэх боломж олгодог. Тиймээс л би таяггүй алхаж чаддаг, мөн чи юу хэлэх гэж байгааг мэдэж байсан юм."
Тэр ярвайв.
'Энэ чинь... их төвөгтэй болох нь дээ.'
Санни Кассигийн хуяг, зэвсгийг дахин үнэлэн ажиглав. Ийм Чадвартай хүн үнэхээр сүрдмээр тулаанч болсон байж мэднэ. Эсвэл үгүй ч байж болно. Үнэнийг хэлэхэд тэр энэ нь яг хэрхэн ажилладгийг сайн ойлгохгүй байлаа.
Тиймээс сониучирхан асуулаа.
"Тэгэхээр чи одоо хардаг болсон гэсэн үг үү?"
Касси толгой сэгсрэв.
"Үгүй... яг тийм биш. Гэхдээ би нэг алхам урагшлахыг хүсээд, ангал руу унахыг мэдэрвэл түүнийг тойроод алхаж чадна. Хэрэв сэлэмд сүлбүүлэхээ мэдэрвэл түүнийг зайлуулахыг оролдож чадна. Бас надаас асуулт асуухыг мэдэрвэл хариулж чадна."
Тэр хэсэг бодсоноо хэлэв.
"Тэгвэл миний дараагийн асуулт юу вэ?"
Сохор охин зүгээр л толгой сэгсэрлээ.
"Үүнийг таахын тулд би сүнсний мөн чанараа үрэх шаардлагагүй. Би яагаад чамайг Ариун Дагшин Газар руу эсэн мэнд буцаж ирнэ гэдгийг мэдсэнийг чи мэдэхийг хүсэж байна."
Санни жимсээ идэж дуусаад, ясыг нь нүх рүү шидэн, инээмсэглэв.
"Яг зөв. Хэрэв чи миний сүүлийн адал явдлыг тагнаагүй л юм бол намайг үхэхгүй гэдгийг яаж мэдсэн юм бэ?"
Касси хэсэг саатсаны дараа түүнээс эргэн харав. Хэсэг хугацааны дараа тэр хэлэв.
"Одоо ч гэсэн хавар болсоор байна."
Тэр хөмсгөө зангидав.
"Тэр ямар хамаатай юм? Хавар болохоор л намайг зүгээр байна гэдгийг мэдсэн гэж үү?"
Касси инээмсэглэв.
"Тийм. Би чамайг үхэхгүй гэдгийг мэдэж байсан. Учир нь..."
Тэр хэсэг завсарласнаа тайвнаар хэлэв.
"...Би чамайг өвөл үхэхийг аль хэдийн харсан. Үнэндээ бид хоёулаа."
---
Касси тэр бөмбөг дэлбэлсэн үгийг хэлсний дараа Санни бүтэн нэг минутын турш нүдээ бүлтийлгэн түүн рүү ширтэж, амнаас нь үг ер гарсангүй. Эцэст нь тэр шүдээ зуун исгэрэв.
"Ямар новш нь бэ?! Чи биднийг үхэхийг харсан гэж үү?!"
Касси санаа алдаад, энгийнээр толгой дохив.
"Тийм."
Санни архирлаа.
"Дэлгэрүүлээд хэл!"
Сохор охин хэсэг эргэлзсэний дараа тайван асуулаа.
"Чи үнэхээр мэдэхийг хүсэж байна уу? Би өмнө нь хэн нэгэнтэй зөнгөө хуваалцаж, хувь тавиланг эсэргүүцэхийг оролдоход юу болсныг чи харсан."
Саннигийн нүүрэнд бараан, хорсолтой төрх тодорлоо. Уур хилэнгээр дүүрсэн хоолойгоор тэр шүд зуун хэлэв.
"Хэнд хамаатай юм?! Яг одоо юу харснаа хэл!"
Касси санаа алдаад түүн рүү эргэв.
"За. Гэхдээ сайн санаарай... өмнө нь бид гуравт юу тохиолдсоныг санаарай. Бид хувь тавиланг мэхлэхийг оролдсон ч эцэст нь хувь тавиланд өөрсдөө мэхлэгдсэн."
Тэр хэсэг чимээгүй болоод дараа нь хэлэв.
"Би ингэж харсан. Нуран унаж буй арал Доод Тэнгэр лүү унаж байсан бөгөөд бид хоёр цусанд будагдсан, бяцарч няцарсан, туйлдсан байдалтай түүнтэй хамт доош унаж байлаа. Цас орж байсан. Бидний дээр аянгын үүлээр хүрээлэгдсэн аварга шувуу нисэж байв. Тэр аймшигт хар вивернтэй тулалдаж байсан бөгөөд тэдний цус бороо мэт доош асгарч байлаа. Дараа нь харанхуй биднийг залгисан... тэгээд бид алга болсон."
Касси доош хараад, хүндхэн дуугаар нэмж хэлэв.
"Бид ингэж л үхсэн."