446-р бүлэг : Цуцашгүй Сүйтгэгч
Санни удаан унтлаа. Ядаргаа нь нүдэж сүйдсэн биеэс нь аажмаар алга болж байв. Гэвч хэсэг хугацааны дараа өвдөлт, цангаа хоёр түүний ухамсрыг нойрны хамгийн гүн давхаргаас буцаан дуудан сэрээжээ. Тэр санаа алдан хажуу тийшээ эргэж, дахин унтахыг оролдов. Дахиад хэдэн цаг хөрвөөж хэвтсэний эцэст ямар нэгэн зүйл чанга дуугарсаар шалан дээр унах чимээнээр Санни эцэст нь сэрэв.
'...Гэгээнтэн юу хийгээд байгаа юм?'
Тэр дургүйхэн нүдээ нээж, өндийлөө.
Саннигийн жин шилжих мөчид доорх ор нь тасхийсэн чанга дуу гарган хугарч, тэр цочсондоо хашхирсаар шал руу өнхөрөв.
"Юу вэ?!"
Босож зогссон Санни эвдэрсэн ор луугаа, дараа нь одоо харанхуйд живсэн Хар Цамхгийн танхимыг тойруулан харлаа. Нүүрэнд нь гайхсан өнгө тодров.
Түүний өмнө нь орж ирсэн өрөө унтаж байх хугацаанд нь асар их өөрчлөгджээ. Шидэт дэнлүүнүүд унтарсан бөгөөд доторх бүх зүйл элэгдэж муудан, бараг л үйрч нурахын даваан дээр ирсэн мэт харагдана.
Гайхамшигтай багаж хэрэгслүүд бүгд зэвэрч, хэлбэрээ алдсан байв. Ажлын ширээ өөрийнхөө жинд дарагдан нуржээ. Санниг сэрээсэн чимээ тэр байсан аж. Өчигдөр амтархан идсэн хоол нь хүртэл тоос болон хувирсан байлаа. Танхимын цэмцгэр төрх үгүй болж, одоо энд зөвхөн харанхуй, нуранги, шороо л ноёлно.
Түүнийг унтсанаас хойш хэдэн эрин өнгөрсөн мэт.
Цээжин дотор нь хүйт даав.
'...Би арай мянган жил унтчихсан юм биш биз?!'
Иймэрхүү зүйл байнга тохиолддог үлгэрүүдийг санасан Санни багахан айдас мэдэрсэн ч хэсэг бодоод тайвширлаа.
Үгүй ээ. Тэгээгүй... Сүүдрийн Мөн Чанар цөмүүдэд нь хэр хэмжээгээр хуримтлагдсаныг бодоход тэр ойролцоогоор бүтэн хорин дөрвөн цаг унтжээ. Энэ нь урт хугацаа мөн ч мянган жилтэй огтхон ч ойрхон биш. Ойролцоо манаанд байсан Гэгээнтэн ч хэдэн зуун жилийн турш түүнийг хамгаалсан хүн шиг харагдсангүй.
Харин хөгширсөн зүйл нь суварга өөрөө байв. Мянга мянган жилийн турш цаг хугацааны урсгалд үл идэгдэн хадгалж байсан үл үзэгдэх тамга нь одоо эвдэрч, цаг хугацаа эцэст нь түүнийг гүйцэж ирсэн мэт.
Эцсийн эцэст цаг хугацаа бол хамгийн цуцашгүй сүйтгэгч билээ.
Санни тайвширсан санаа алдаад дараа нь ярвайв.
'Хараал гэж! Би өчигдөр илүү их идэх ёстой байсан юм... Маш, маш их!'
Тэр бүх амтат хоол дэмий үрэгджээ!
Толгойгоо гундуухан сэгсэрсэн Санни эргэн тойрноо ажиглаад, дараа нь өөрийнхөө байдлыг шалгав.
Түүний шарх өчигдрийнхөөс хамаагүй дээрджээ. Түлэгдсэн хэсгүүд одоо ч нэлээд өвдөж байсан ч тулалдаанд хөдөлгөөнийг нь хэт удаашруулах хэмжээнд хүрэхгүйгээр тэсвэрлэж болохоор байв. Дахиад хэдхэн өдөр амарвал тэр бараг бүрэн хэвийн байдалдаа эргэн орох байсан.
Гэхдээ үнэхээр айхтар өлсөж байлаа.
Гэвч тэрийг дараа болъё.
Сарны Хэлтэрхийг дуудан гаргасан Санни Гэгээнтэнд араасаа дагах тушаал өгөөд Хар Цамхгийг судлахаар хөдөллөө.
---
Эртний суваргын эхний давхрыг бүрэн судлахад Саннид ойролцоогоор нэг цаг зарцуулагдав. Гаднах хонгилын зарим хаалга нурж тоос болсон байсан бол зарим нь хэвээрээ үлдсэн тул тэдгээрийг онгойлгохын тулд тэр өчүүхэн төдий Сүүдрийн Мөн Чанар ашиглах шаардлагатай болов.
Хаалганы цаана янз бүрийн өрөөнүүд байлаа. Ихэнх нь хоосон байсан нь цамхгийн эзэн эрт дээр үед бүх үнэ цэнтэй зүйлсээ аваад явсныг илтгэнэ. Заримд нь зөвхөн элэгдэж муудсан хог хаягдал, тоос шороо үлджээ. Эдгээр зүйлс урьд нь юу байсан болохыг ойлгохоор Санни нэлээд хугацаа зарцуулсан ч хурдассан цаг хугацааны учруулсан хохирол дэндүү их байсан тул бүр таах ч аргагүй байв.
'...Ямар харамсалтай юм бэ.'
Хачирхалтайгаар сэтгэл нь гонсойсон Санни цамхгийн бусад давхрыг судлах цаг болсон гэж шийдэв. Тэр өөрийг нь энэ газар луу татсан зүйлийг, мөн боломжтой бол Гинжлэгдсэн Арлууд эсвэл бодит ертөнц рүү буцах ямар нэгэн аргыг олох ёстой байлаа.
Энэ арал дээр үүрд гацах бодол түүнд огтхон ч таатай санагдсангүй.
Ялангуяа одоо хаана ч хоол байхгүй болсон хойно...
Эхний давхраас сонирхолтой зүйл олдоогүй тул Санни цааш үргэлжлүүлэн судлахаар шийдэв.
Гаднаас нь харахад Хар Цамхаг зургаан давхар юм шиг санагдсан нь Санниг ихэд гайхшруулсан байв. Тэр долоон давхар байх болов уу гэж бодож байлаа. Гэвч нэг нь дээш, нөгөө нь доош хөтлөх хоёр шат олсны дараа газар доорх нэг давхар бас байдгийг ойлгож, энэ жижиг зөрүү тайлагдав.
Хараал болон Зүүдний ертөнцтэй холбоотой бүх зүйл долоон гэсэн тоотой ямар нэгэн байдлаар холбогддог... харин бурхад л ганцхан үл хамаарах зүйл бөгөөд тэд ердөө зургаа байсан.
'Тийм болохоор л тэднийг бурхад гэдэг байх. Ямар ч хууль тэднийг хүлж чадахгүй. Бүх зүйл долоогоор бүрддэг гэх энэ хачин, санамсаргүй хууль хүртэл.'
Санни дээшээ нэг хараад дараа нь доошоо харж, эхлээд газар доорх давхрыг судлахаар шийдэв.
Гэгээнтнийг урдаа явуулан тэр мушгиран буух шатаар орж, харанхуй арлын гүн рүү уруудан явлаа.
Газрын дээрх давхраас ялгаатай нь Хар Цамхгийн зоорь нэгэн аварга том танхим байв.
Тэгээд тэнд...
Санни ухасхийн ухарчээ.
Хормын төдийд танхимын төвд хэдэн зуун мөчилсөн цогцос овоорон аймшигт толгод үүсгэсэн мэт санагдав. Гэвч Санни нэг алхам ухарч, зөнгөөрөө Сарны Хэлтэрхийг өргөсний дараа өөрийнхөө андуурсныг ойлгов.
Танхимын голд овоорсон зүйл хүмүүсийн цогцос биш байлаа. Харин... хүүхэлдэйнүүд.
Хүний дайтай хэмжээтэй хэдэн зуун хагархай шаазан хүүхэлдэй газар доорх танхимд хаягджээ. Эмзэгхэн бие нь бутран хэмхэрч, эзэндээ хаягдсан тоглоом шиг энд тэндгүй хөглөрнө. Зарим нь мөчгүй, заримынх нь их биед том том нүх гарсан байлаа. Зарим нь бүр өчүүхэн хэлтэрхийнүүдийн овоолго болон бутарч, нүүр царай нь хүртэл үлдээгүй байв.
Харин үлдсэн нүүрнүүд нь...
Санни толгойгоо хазайлгаад Гэгээнтэн рүү харлаа.
Хагарсан хүүхэлдэй бүр ижилхэн нүүртэй, эсвэл бүр тодруулбал бүгдийнх нь нүүр нэг эх загварын төгс бус хуулбар мэт харагдана.
Тэд Гэгээнтэнтэй адил өөгүй, хүний бус гоо үзэсгэлэнтэй төрхтэй байв. Гэвч хагарсан хүүхэлдэйн нүүрийг урласан ур чадвар хамаагүй болхи байлаа. Урлаач тэднийг бүтээх үедээ хараахан төгс чадвартаа хүрээгүй байсан мэт.
Тэд бүгд Гэгээнтний муухан хувилбар шиг харагдана.
...Хэрэв Саннид Хар Цамхаг урьд цагт Доод ертөнцийн нэгэн Хагас Бурханд харьяалагдаж байсан гэдэгт өчүүхэн ч эргэлзээ үлдсэн байсан бол одоо тэр нь бүрэн арилжээ. Үл мэдэгдэхийн сүүлчийн хүүхэд энд тодорхой хугацаанд байсан нь илэрхий байв. Магадгүй ямар нэгэн учир битүүлэг зорилгын төлөө энэ хар суваргыг анхнаасаа өөрөө босгосон ч байж мэднэ. Санни тэр зорилгын талаар бүр төсөөлж ч чадахгүй байлаа.
Гэвч удалгүй түүний анхаарлыг өөр зүйл татав.
Асар том танхимын шалыг хэдэн мянган жилийн турш хэн ч хөндөөгүй баймаар зузаан тоос бүрхжээ.
...Гэхдээ хэн нэгэн хөндсөн байв.
Хөнгөн хөлтэй нэгэн хүний мөр шатны ёроолоос, Саннигийн зогсож байсан газраас эхлээд хагархай хүүхэлдэйн овоолго хүртэл үргэлжилж, түүнийг тойроод дараа нь учир битүүлгээр алга болжээ.
Санни хэсэг хугацаанд тэр мөрийг гайхан ширтэв.
'Хэн нэгэн... хэн нэгэн надаас өмнө Хар Цамхагт орж байсан юм байна.'