536-р бүлэг : Эр зоригийн бэлгэ тэмдэг
'Ямар төвөгтэй ажил вэ...'
Санни Зүүдний Орны капсулаас арай ядан гарч ирээд санаа алдав.
Хэдийгээр амьд үлдэх тулаан зөвхөн хуурмаг ертөнцөд болсон тул түүний жинхэнэ бие ядарч, хөхөрч няцарсан зүйлгүй байсан ч сэтгэлийн ядаргаа бол бодит байлаа. Урьдчилсан шат Саннигийн төсөөлснөөс хавьгүй хүнд болсон аж.
Мэдээж тэр гурван сүүдрээ өөрийгөө хүчирхэгжүүлэхэд ашиглан бүх талбайг сүйрүүлж болох байсан. Гэхдээ тэгсэн бол бүхний утга учир алдагдах байв. Санни зөвхөн өөрийнхөө хүчээр хангалттай сайн тулалдсан. Ингэснээр тэр мөн техникээ өнгөлж, Сүүдрийн Бүжгийн талаарх ойлголтоо гүнзгийрүүлсэн нь багагүй ашиг байлаа.
Хувцсаа өмсөөд тэр дээд давхар руу гарч, буйдан дээр хэвтээд Холбооны хэрэгслээ гарган харлаа.
Одоогоор хэдэн зуун ижил төстэй хуурмаг тулааныг хүмүүс үзэхээр шууд дамжуулж байв. Зарим нь аль хэдийн төгсгөлдөө дөхсөн, зарим нь цусан тулааны ид дунд өрнөж байсан бол зарим нь дөнгөж эхэлж байлаа.
Гэхдээ бүх дамжуулалт ижил хэмжээний анхаарал татсангүй. Нэр хүндтэй халз тулаанчид эсвэл онцгой хүчирхэг шинэ оролцогчид тулалдаж буй талбайнууд хамгийн их үзэгчтэй байлаа. Харамсалтай нь Монгрелийн нэрд гарсан байдлаас болж Саннигийн дөнгөж дуусгасан тулаан хамгийн их үзэлттэй дамжуулалтын нэг болжээ. Бас хамгийн түрүүнд дууссан тулаануудын нэг байсан тул хамгийн сонирхолтой мөчүүдийн бичлэг аль хэдийн Интернетээр тархаж эхэлсэн байв.
Санни ёолов.
'Төгс... үнэхээр төгс... бас нэг хараал идсэн вирус мэт тархсан бичлэг...'
Түүний Галшил, Сайто хоёртой хийсэн эцсийн тулаан олон үзэлт авсан ч арван хоёр отогчийг харгисаар бут ниргэсэн бичлэгтэй нь харьцуулахад хавьгүй бага байлаа.
Сэтгэгдлүүд дэлбэрч байв.
"Тийм шүү! Манай Эзэнтэн тэр золбинуудыг сайхан сургамжиллаа!"
"Ердөө арван хоёр гэж үү? Тэд тэнэг юм аа. Дор хаяж зуугаараа цуглах ёстой байсан!"
"'Өширхөхгүй биз дээ?' 'Өчүүхэн ч үгүй'... Бурхад минь, хүн яаж ингэж догь байж чаддаг байна аа?!"
"Түүний одачи дүрсээ өөрчилснийг та нар харсан уу? Би хий юм хараагүй биз дээ?"
"...Эсвэл өнөөдөр Монгрелийн үс бүр ч гоё харагдаад байна уу?"
Тэр ярвайгаад дараагийн бичлэгийн сэтгэгдлийг уншлаа.
"Тэр Сайто гэдэг залуу... Яагаад тийм санал тавьсан юм бол? Монгрел бол эр зоригийн бэлгэ тэмдэг гэдгийг мэддэггүй юм байх даа?"
"Мэдээж тийм зүйл Эзэн Монгрелийн зиндаанд хүрэхгүй! Тэр үнэхээр эрхэмсэг!"
"Та нар юу яриад байгаа юм бэ? Монгрел эрхэмсэг биш! Тэр бол зэрлэг араатан! Тэр хамтрах нь өөрийнх нь зиндаанд хүрэхгүй гэж хэлсэн нь ердөө л өөр шигээ араатанд бүгдийг алахад хэний ч тусламж хэрэггүй болохоор тэр!"
"Өнөөдөр сэтгэгдэл дотор хэтэрхий олон жүжигигчид байна аа. Ээ дээ, зөвхөн жинхэнэ мэргэжилтнүүд л Монгрелийг мэддэг байсан эхний үеэ санаж байна. Тэр үед техник нь ч илүү сайн байсан..."
Санни хэсэг дэлгэц ширтэж байснаа толгой сэгсрэв.
'Эд нар яачихсан хүмүүс вэ? Би хэзээнээсээ эр зоригийн бэлгэ тэмдэг болчихсон юм? Байз, эр зориг гэж ер нь юу гэсэн үг билээ?'
Тэр дахин толгой сэгсрээд албан ёсны мэдээллийн сувгийг нээн өөрийн тулааны үр дүнг шалгав.
Мэдээж Санни амьд үлдэх тулаанд ялсан даруйдаа тэмцээнд оролцох эрхээ авсан. Гэхдээ бусад оролцогчдод ч дараагийн шатанд шалгарах боломж байсан. Энэ нь тэдний үзүүлбэр болон хувийн онооноос хамаарах тул дараагийн шатанд хэдэн хүн үлдэх тогтсон тоо байгаагүй.
Мянган Сэрэгч оролцсон түүний тулаанаас өөр хоёр хүн мөн шалгарсан нь тодорхой болов. Нэг нь эцэст нь түүнтэй тулалдсан залуу бүсгүй Галшил, нөгөө нь аварга сумнуудаараа Санниг бараг нэвт сүлбэх шахсан Махарана овгийн Дар байлаа.
'Хөөх. Тэр новш эцсийн мөчид багтаж чаджээ.'
Сонирхол нь буурсан Санни Холбооны хэрэгслээ унтраагаад эвшээлээ.
Маргааш жинхэнэ тэмцээн эхэлнэ. Урьдчилсан шатанд чадвараа баталсан мянга орчим тулаанч жинхэнэ халз тулаанд хүч үзэж, хэд хоногийн ширүүн өрсөлдөөний дараа ганцхан ялагч хамгийн том шагналыг хүртэх байв.
'Сайн амрах хэрэгтэй.'
Тэр дахин газар доорх дожо руу орж, унтлагын капсулдаа хэвтээд нүдээ анив. Удалгүй түүний өмнө Ариун Дагшин Газрын танил дүр зураг гарч ирэв.
Санни цаг алдалгүй Тахилын ширээний Арлаас гарч, өрөөндөө очоод нарийхан орон дээрээ хэвтэн бараг тэр даруй унтжээ.
...Хэн муу хүмүүст амралт байдаггүй гэж хэлсэн юм?
---
Маргааш өглөө нь Рэйн урьдын адил яг цагтаа бэлтгэлдээ ирэв. Аз болж тэмцээн үд хүртэл эхлэхгүй байсан тул Санни хичээлийг цуцлах шалтаг хайх шаардлага гарсангүй.
Яг үнэндээ тэр хэзээ ч цуцлахгүй байсан. Энэ нь ямар нэгэн тэнэг тэмцээнээс хамаагүй чухал байв. Хүчирхэг Дурсамжийг тэр өөр газраас ч олж чадна. Харин өнгөрөх өдөр бүр дүүгийнхээ амьд үлдэх боломжийг нэмэгдүүлэх нэг өдрийг хасаж байлаа. Тиймээс Рэйнд хичээл заах нь үргэлж нэгдүгээрт тавигдана.
Охин өмнөх удаа түүнд заасан хөдөлгөөнүүд болон катануудыг давтав. Байрлал нь Саннигийн хүлээж байсан шиг л аймшигтай байсан ч Рэйн хичээнгүй нэгэн байлаа. Давталт бүрээрээ сайжирч, Саннигийн заасан алдаануудыг аажмаар засаж, техникийг ясандаа шингээж байв. Цоо шинэ суралцагчийн хувьд тэр үнэхээр сайн байсан.
'Манай цусанд юм бий.'
Рэйн өөрийг нь харахгүй байгааг нягталсны дараа Санни эргэн харан инээмсэглэв. Яг тэр мөчид Холбооны хэрэгсэл нь мессеж хүлээн авлаа. Түүнийг уншмагцаа сэтгэл санаа нь бүр ч сайжрав.
Мессеж Айкогоос ирсэн бөгөөд Хорхой Ороонгоос олж авсан сүнсний хэлтэрхийнүүд нь эцэстээ бүгд зарагдсан тухай байв. Дэвшсэн зэрэглэлийн сүнсний хэлтэрхий доод Зэрэглэлийнхээс хэмжээлшгүй ховор, үнэ цэнтэй. Учир нь тэд илүү их мөн чанар хадгалдгаас гадна зарим Аспектийн Чадвар болон Хараалын технологийн хэрэглээ нь ашигласан түүхий эдийн чанараас шууд хамаардаг байлаа.
Ингэснээр Санни нэлээд баян болжээ.
Харин Солвейний сүнсний хэлтэрхийг тэр зарж зүрхлээгүй. Хэлтэрхийн уг гарал, мөн чанарыг тодорхойлж чаддаг Сэрэгсэд гарцаагүй байдаг. Хэрэв хэн нэгэн түүнийг Гэгээнтний сүнсний хэлтэрхий эзэмшдэгийг мэдвэл Санни хэтэрхий олон эвгүй асуултад хариулах хэрэг гарна. Тиймээс тэр үүнийг шууд Кайд өгсөн.
Нөхдийнхөө хүчийг нэмэгдүүлнэ гэдэг тодорхой утгаараа өөрийнхөө хүчийг нэмэгдүүлж буйтай адил тул алдагдсан ашгийн төлөө Санни нэг их харамсаагүй.
...Гэхдээ үнэхээр гунигтай хэвээр байсан!
Бэлтгэл дууссаны дараа тэр өөртөө болон Рэйнд амттай өглөөний цай хийв. Охин өлссөн чоно шиг байсан тул тавагтай хоолоо дээд амжилтын хурдаар дуусгалаа.
Бараг идэж дуусах үед нь Санни итгээгүй янзтай харж, энгийн өнгөөр асуув.
"Нөгөө тэмцээн чинь эхэлчихсэн үү?"
Рэйн сүүлчийн хазалтаа залгиад инээмсэглэв.
"Зүүдний Тэмцээн үү? Тийм ээ. Урьдчилсан шат нь өчигдөр болсон."
Санни цайнаасаа балгангаа хайхрамжгүй дүр үзүүлэв.
"Тийм үү? Интернетээр хэдэн бичлэг харсан санагдана. Мм... чи үзсэн үү?"
Тэр толгой дохив.
"Тийм..."
Санни хэсэг чимээгүй сууснаа санамсаргүй санаанд орсон мэт хэлэв.
"Би... аан... тэр Монгрел гэдэг хүн нэлээд сайн гэж сонссон."
Рэйн хамраа үрчийлгэв.
"...Тийм байх. Гэхдээ би түүнд дургүй."
Санни бараг цайндаа хахах шахлаа.
"Юу? Яагаад?"
Тэр хоолойгоо тайван, энгийн байлгахын тулд ихээхэн хүч гаргах хэрэгтэй болов.
'Яагаад Монгрелд дургүй байдаг юм?! Монгрел үнэхээр мундаг шүү дээ! Тэр арван хоёр Сэрэгчийг ганцаараа ялсан гэдгийг мэдэх үү!'
Охин мөрөө хавчив.
"Мэдэхгүй ээ. Зүгээр л их биеэ тоосон юм шиг санагддаг. Тэгээд тэр өөрийгөө хэн гэж бодоод хүмүүсийн яаж амьдрахыг заагаад явдаг юм? Бас тэр баг юу юм бэ? Сайн хүн байсан бол багны цаана нуугдах шаардлагагүй гэж би боддог."
Санни түүн рүү үл ялиг гомдолтой харснаа хүчээр инээмсэглэв.
"За... мэдэхгүй юм. Тэр баг бол маш хүчтэй Дурсамж гэдэг нь лавтай. Бас тэр хүмүүст юу ч заах гээгүй байх... ядаж надад тийм л санагддаг..."
Рэйн хөмсгөө зангидав.
"Тэгээд бас тэр Найтингэйлд маш их асуудал тарьсан! Өчүүхэн төдий ч хүний мөстэй байсан бол гараад тэр тэнэг цуу яриаг няцаах байсан юм. Гэхдээ тэгэхгүй гэдэгт мөрийцсөн ч болно!"
Саннигийн нүд татганав.
'Аанха! Тэгэхээр бүхний үндэс энэ байжээ! Хүлээж байгаарай, Кай... Нэг өдөр би энэ өрийг чинь заавал төлнө!'
Тэр уур хилэнгээ нуун аажмаар дахин нэг балга цай уугаад асуулаа.
"Чи тэр тэмцээний талаар их юм мэддэг юм байна. Ийм зүйлд сонирхолгүй гэж бодож байсан."
Рэйн санаа алдав.
"Сонирхдоггүй. Зүгээр л намайг аварсан тэр Сэрэгчийг дахин харчих болов уу гэж бодсон юм. Гэхдээ тэр оролцоогүй."
Санни юм хэлэх гэсэн ч охин түрүүлэн үргэлжлүүлэв.
"...Мэдээж л дээ. Түүн шиг жинхэнэ Сэрэгч ийм дэмий зүйлд цагаа үрэхгүй. Тэр одоо хүн төрөлхтөнд туслахын тулд Зүүдний ертөнцийг судалж, Хар дарсан зүүдний мангасуудаас хүмүүсийг хамгаалах гэх мэт чухал ажил хийж байгаа байх."
Санни инээмсэглэв.
"Тийм байх бүрэн боломжтой... байз, юу гэсэн үг вэ? Жинхэнэ Сэрэгч ийм зүйлд цагаа үрэхгүй гэв үү... чи чинь намайг тэр тэмцээнд оролц гэж санал болгосон биз дээ?"
Рэйн түүн рүү тэнэг хүн харж байгаа мэт харав.
"Чи бол чи! Харин тэр бол тэр... ямар сонин асуулт вэ? Байз, хэдэн цаг болж байна... өө, бурхан минь! Би гүйх хэрэгтэй..."
Ингээд тэр Саннид яаран баяртай гэж даллаад хаалга руу гүйн одож, Санниг бүрэн балмагдуулан орхив.
'...Тэр чинь ер нь юу гэсэн үг вэ? Чи бол би, харин тэр бол тэр гэж?'
Тэр хэсэг хөдөлгөөнгүй зогссоноо амаа удаанаар хаан цаг руу харлаа.
Түүнд ч гэсэн яарах хэрэгтэй болжээ. Тэмцээний халз тулаанууд эхлэх гэж байлаа.
...Цахилгаан шат руу алхах зуур Санни уур хилэндээ буцалж байлаа.
'Би бол би... мэдээж би бол би! Би түүнд үзүүлнэ... үгүй ээ, бүгдэд нь үзүүлнэ! Өөрөөр хэлбэл Монгрел үзүүлнэ... аррх, хараал ид гэж!'