505-р бүлэг : Нядлагын газар
Санни PTV-ээс буун, харах гэж буй зүйлээсээ бага зэрэг түгшин зогсов. Хэргийн газарт байсан цагдаа нар Мастер Жет болон түүнийг ирэхийг хараад илт тайвширсан шинжтэй байлаа. Тэдний түгшсэн царай сэргэж, нүдэнд нь нуугдсан бараан өнгө ч бага зэрэг сарнив.
Ийм нөхцөл байдлыг олон нийтийн хэвлэл мэдээллийн хэрэгслүүдэд ердөө ингэж дүрсэлдэггүй байв. Гэмт хэргийн нууцлаг кинонуудад зоригтой жирийн мөрдөгч хүйтэн хөндий, дүрэм журмыг ягштал баримталдаг Сэрэгч агенттай таарах бүрд тэдний харилцаа үргэлж ширүүн зөрчилдөөнөөр эхэлж, хэргийг хэн хариуцах ёстой талаар маргалдан, бие биеэ үл тоомсорлодог... эцэстээ мэдээж хөгжилтэй хамтрагчид болдог.
Дахин л бодит байдал үлгэр зохиогчдын дүрсэлдэгээс тэс өөр болох нь харагдав. Эрх мэдлийн хүрээний талаар ямар ч маргаан, цагдаа нарын зүгээс ямар ч сөрөг хандлага байсангүй. Харин ч тэд Сэрэгч мэргэжилтнүүд ирсэнд үнэхээр баярлаж байлаа.
...Мэдээж тэгэлгүй яах вэ. Яг л Санниг Эхний Хар дарсан зүүдтэй нүүр тулахаас өмнө хөгшин цагдаагийн хэлсэнчлэн хэрэв тэр тэнд үхээд ойр хавьд Сэрэгч байхгүй бол тэд түүний цогцосноос төрсөн Хар дарсан зүүдний мангастай өөрсдөө тулалдах ёстой болно. Харин жирийн хүмүүс хэзээ ч тийм зүйл хийхийг хүсдэггүй.
Мастер Жет нэгэн цагдаа дээр очоод товчхон толгой дохин мэндчилэв. Тэр цагдаа Жетээс төдийгүй Саннигаас ч хавьгүй ахмад байсан ч тэдэнд туйлын хүндэтгэлтэй хандлаа.
"Дахин уулзаж байгаадаа баяртай байна, хатагтай. Сайн байна уу, ноёнтоон. Би зам зааж өгье."
Тэр тэднийг гудамжны гүн рүү дагуулан, өтгөн сүүдэрт нуугдсан хүнд төмөр хаалга руу аваачив. Хаалга цэлийтэл нээлттэй байсан бөгөөд дотроос нь хурц цагаан гэрэл үе үе анивчин гарч, цагдаагийн дуут дохионы улаан туяатай холилдож байлаа. Бүх нөхцөл байдал Саннид бодит бус мэт санагдаж, яг л хачин жигтэй зүүдний дунд явж байгаа юм шиг байв.
'Бодоод үзэхэд... өөр хаана цагдаа намайг "ноёнтоон" гэж дуудах билээ? Амьдрал хааяа үнэхээр хөгжилтэй шүү...'
Энэ бодолд үл ялиг хөгжсөн тэрээр Мастер Жет рүү эргэн:
"Энэ ямар газар юм бэ?"
Тэр хэсэг эргэлзээд санаанд оромгүй бараан өнгөөр:
"Энэ бол... нэг төрлийн клуб. Нэр нь Нядлагын газар. Хотод байдаг ийм төрлийн цөөхөн газрын нэг."
Санни хаалга руу ширтэв. Тэнд нөгөө талд нь клуб байдгийг илтгэх ямар ч хаяг, тэмдэг байсангүй. Энэ нь нууцлаг, онцгой мэдрэмж төрүүлэх гэсэн сурталчилгааны арга байсан юм болов уу, эсвэл дотор нь нууцлах ёстой зүйл болдог байсан юм болов уу?
"...Шөнийн клуб гэхэд арай л этгээд нэр юм."
Мастер Жет амныхаа булангаар үл ялиг инээмсэглэв.
"Энэ газар маш тодорхой хүрээний үйлчлүүлэгчдэд зориулагдсан. Газрын дээрх давхар нь жирийн бүжгийн клуб, харин доороо газар доорх тулааны талбайтай VIP хэсэгтэй. Тэнд хууль бус зүйл болдоггүй, зүгээр л... ёс суртахуунгүй зүйлс болдог."
Тэр түр азнаснаа гунигтайгаар нэмж хэлэв.
"Тэнд ихэвчлэн Идэвхгүй Араатны Сүүдрийн хувилбаруудыг жирийн тулаанчидтай тулалдуулдаг. Мэдээж тулаанчдад маш өндөр хөлс төлдөг, харин клуб нь ийм үзвэр үзэх дуртай баян новшнуудаас ашиг олж, хэрэв Сүүдрийн хувилбаруудын нэг нь санамсаргүй устчихвал алдагдлаа нөхдөг. Бүгд л хождог... байх."
Санни хөмсгөө зангидлаа.
Тэр чинээлэг хүмүүс үрэлгэн зугаа цэнгэлд дуртайг мэддэг байсан бөгөөд үнэтэй Сүүдрийн хувилбаруудыг зөвхөн үзвэрийн төлөө хооронд нь тулалдуулдаг талбайнууд байдгийг ч мэддэг байв. Гэхдээ жирийн хүмүүсийг тэдэнтэй тулалдуулахаар хөлслөнө гэдэг... арай хэтэрхий биш гэж үү?
'Би Сэрснийхээ дараа гэнэт хүүхэд болчихсон юм болов уу?'
Мэдээж ямар ч зүйл хэтэрхий гэж байдаггүй. Санни завхрал хэрхэн ажилладгийг захын дүүрэгт өнгөрүүлсэн хүүхэд насаасаа сайн мэддэг байсан. Одоо гайхаж байгаа нь ердөө нийгмийн чинээлэг давхаргад тэр нь ямар хэлбэрээр илэрдгийг мэддэггүй байсных.
"Тэгээд энэ Нядлагын газарт юу болсон юм?"
Мастер Жет мөрөө хавчив.
"Үүнийг л бид олж мэдэх ёстой. Миний мэдэж байгаа ганц зүйл бол дотор байсан бүх хүн үхсэн. Ёстой хөгийн байгаа биз?"
Тэднийг дагуулж явсан цагдаа түүн рүү нэг хараад сөөнгө хоолойгоор:
"Дотор үнэхээр... аймшигтай байна, хатагтай. Зүрх муутай хүмүүст тохирохгүй. Бас жирийн хүн ийм юм хийж ч чадахгүй."
'Яасан сайхан мэдээ вэ...'
Дотор нь агаар бүхэлдээ цусны үнэрээр дүүрчээ. Санни анивчих гэрлээр дүүрсэн уудам танхимд орж ирэв. Нүд гялбам цагаан гэрэл агшин зуурын бүрэн харанхуйтай ээлжилж, хачин бөгөөд дарамттай уур амьсгал бүрдүүлж байлаа. Энэ анивчих гэрлийн тамд юу ч тодорхой харахад бэрх байв.
Мастер Жет хөмсгөө зангидан:
"Энд юун гэрлийн шоу болоод байна аа?"
Цагдаа ичингүйрэн доош харав.
"Уучлаарай, хатагтай. Хөгжмийг нь унтрааж чадсан ч гэрлийг нь унтраах гээд жаахан асуудалтай байна."
Тэр дургүйцсэн харцаар ширтэв.
"Тэгвэл хурдал."
Цагдаа эргэн хамт ажиллагсад руугаа хашхирсаар холдов. Хэдхэн мөчийн дараа танхимыг харанхуй бүрхэн авч, дараа нь энгийн гэрэлтүүлэг асав.
Тасралтгүй анивчих гэрэлгүй болмогц клуб Саннигийн төсөөлснөөс жижигхэн, бас илүү хуучирсан харагдав. Тэр дотоод засал, өндөрлөсөн тайз, арын тавиур дээр эгнүүлсэн хэдэн зуун үнэтэй харагдах шилтэй бааранд төдийлөн анхаарсангүй.
Нүүрэнд нь бараан өнгө тодрон тэр цогцсуудыг ширтэж байлаа.
Арав гаруй цогцос байв. Бүгд эвдэрч, аймшигтайгаар зэрэмдэглэгдсэн нь яг л хар салхинд зажлуулаад дараа нь нулимуулсан мэт. Гэвч мэдээж энэ бохир клубт болсон явдалд байгалийн гамшиг огт хамаагүй. Зөвхөн үр дүн нь л тийм харагдаж байлаа.
Энэ бол Сэрэгчийн хийсэн хэрэг байв.
Гэнэт тэр Мастер Жетийн өмнө нь асуусан асуултыг өөр өнцгөөс эргэн саналаа.
Сэрэгч хяналтаа алдвал... юу болдог гэж чи бодож байна?
Хариулт яг нүднийх нь өмнө байлаа.
Аймшигтайгаар нядлагдсан хүмүүсийн цогцсууд шалан дээр хэвтэж, цусан нуурт живжээ. Үнэхээр л энэ дүр зураг зүрх муутай хүмүүст зориулагдаагүй... гэхдээ сайн ч бай, муу ч бай Санни ийм дүр зурагт цочирдохооргүй олон аймшгийг үзсэн байв.
Гэсэн ч энэ дүр зураг түүнд хүртэл гүн сэтгэгдэл үлдээжээ.
Юу болсныг ойлгохын тулд Саннид нарийн ажиглах ч хэрэг гарсангүй. Цогцсуудын байрлал, шархны шинж чанар... алуурчин ямар нэгэн хүчирхэг Дурсамж ашиглаагүй, бас Сүүдрийн хувилбар ч тавиагүй. Үгүй, бүх зүйл үүнээс хамаагүй энгийн байжээ.
Тэр зүгээр л өөрийн гараар хийсэн.
Хаалганы тулалдааны үеэр Санни довтлон ирж байсан Хар дарсан зүүдний мангасуудын сүрэг рүү хүнд машин шидэж, тэдний эгнээгээр цусан зам гаргаж байсан. Энэ бол Сэрэгчийн хүч. Нэг сүүдрээр хүчээ нэмэгдүүлсэн байсан ч түүний өөрийн хүч л жирийн хүнийхээс үлэмж давуу байсан.
Галзуурсан Сэрэгч хэдхэн хормын дотор арваад хүнийг урж тасдаж чадна. Тэдний хэн нь ч түүнийг зогсоохын тулд юу ч хийж чадахгүй. Хар дарсан зүүдний Хараалыг тээсэн хүний өмнө жирийн хүмүүс цаасан хүүхэлдэйтэй адил. Тэднийг устгахад өчүүхэн төдий хүчин чармайлт л хангалттай.
'Тэр новш...'
Хэргийн газар руу явж байхдаа цаазлагчийн дүрд тоглохыг үнэхээр хүсэж байгаа эсэхдээ эргэлзэж байснаа Санни саналаа.
...Рэйн эдгээр хохирогчдын нэг байж болох байсан. Өөрөө ч Сэрэгч болоогүй байсан бол тэдний нэг байх байлаа.
Эвдэрч сүйдсэн цогцсуудыг ширтэж зогсохдоо түүний бүх эргэлзээ ор мөргүй арилжээ.