492-р бүлэг : Хаалганы Хамгаалагч

Санни Хаалга руу ширтэн, айдаст автан хэсэгхэн зуур хөдөлж чадсангүй. Дараа нь тэр ухаан орон, туйлдсан биеэ хүчлэн Хамгаалагчийг Хаалганаас гарч ирэхээс өмнө аль болох олон жигшүүрт амьтныг устгахаар дайрлаа.

Үүний дараа тэдэнд анхаарал хандуулах боломж гарахгүй гэсэн зөн совин түүнд төрж байв.

'Э... энэ Хамгаалагч мөн үү? Хэдэн минут өнгөрчихөв?'

Тэр мэдсэнгүй. Хэзээ нэгэн цагт Санни хугацаагаа тоолохоо больчихжээ. Түүний мэдэж байсан ганц зүйл бол хангалттай хугацаа өнгөрөөгүй байсан явдал.

Тэр хооронд аварга биетэй дүрс Хаалганы харанхуйгаас гарч ирэхэд эртний сүнснүүдийн хоосон нүдний хонхорт асаж байсан улаан дөл улам тод дүрэлзэж, үхмэл амнууд нь аймшигтай улилтын цувааг гаргаж эхлэв.

'Х... хараал ид...'

Хамгаалагч дөрвөн метрээс ч өндөр байлаа. Түүний хатаж хорчийсон бие Саннигийн тулалдаж байсан балар эртний анчид, чөтгөрүүдтэй төстэй ч хамаагүй илүү аймшигтай харагдана. Тэр нэгэн бүхэл обсидиан чулуунаас сийлсэн иртэй урт жад барьсан бөгөөд ир нь эртний хатсан цусны маш олон толбонд бүрхэгдсэнээс болж чулуу өөрөө тэдгээрийг шингээн авч бараан улаан өнгөтэй болсон мэт санагдана.

Аварга биет ээдрээтэй хийцтэй арьсан хуяг өмссөн нь жирийн сүнснүүдийнхээс хавьгүй бат бөх, сүрлэг бөгөөд түүн дээр үл таних цэнхэрдүү төмрийн туузуудыг сүлжин оруулжээ. Бугуйнууд дээр нь төмөр, ясаар хийсэн олон арван бугуйвч зүүсэн бөгөөд мөрөн дээрээ ямар нэгэн аймшигт мангасын арьсаар хийсэн нөмрөг нөмөрсөн байлаа.

Тэр амьтны гавлын яс дуулганы үүрэг гүйцэтгэж, нүүрийг нь оршуулгын айдас төрүүлэм баг халхалсан бөгөөд дүр төрх нь гажиг, араатан мэт байв.

Тэр баг ч, толгой дээрх гавлын яс ч тус бүр гурван нүдтэй бөгөөд нийт зургаан нүд нь хүчтэй, хорон санаат улаан туяа цацруулж байлаа.

Санни нуруугаараа хүйтэн жихүүцэл гүйхийг мэдрэв.

'Юу... энэ юу вэ...'

Эртний овгийн тэргүүн ямар төрлийн амьтан болохыг тэр мэдэхгүй ч Нүгэлт Тирант гэдэгт нь огт эргэлзсэнгүй. Тэгээд ч маш хүчирхэг нэгэн. Магадгүй энэ сүнснүүд гарч ирдэг Булшнууд анхнаасаа энэ эртний гай гамшгийг оршуулахын тулд баригдсан ч байж мэднэ.

Түүний баг гурван нүдтэй байлаа.

...Гурван нүдтэй бүхэн Санниг дагжин чичрүүлдэг байсан бөгөөд яагаад гэдгийг өөрөө ч бүрэн ойлгодоггүй. Мартагдсан Эргээс хойш энэ нь өөрийнх нь мэдэхэд дэндүү аймшигтай ямар нэгэн зүйлийн бэлгэдэл гэдгийг тэр мэддэг болсон.

Тэр Нүгэлт Тирантыг алж чадах болов уу?

Магадгүй хангалттай их хугацаа гарган бэлтгэж, дайснаа судлаад, сүүдрээс довтолсон бол.

Гэвч одоо Санни туйлдан ядарч, шархадсан, Сүүдрийн Мөн Чанар нь бараг шавхагдсан, мөн хэдэн зуун Хар дарсан зүүдний мангас эзнээ цусанд шунасан баяр хөөрөөр хүрээлсэн энэ нөхцөлд түүнд ямар ч боломж байсангүй.

Ямар ч боломж.

За... магадгүй өчүүхэн төдий л байх.

Тэгээд тулалдахаас өөр юу хийх юм? Сүүлээ хавчаад зугтах уу?

...Тийм ээ, мэдээж! Яагаад болохгүй гэж? Санни ямар нэгэн баатар биш, бас хэзээ ч баатар болохыг хүсэж байгаагүй.

...Гэхдээ тэр одоохондоо зугтахгүй.

Хар дарсан зүүдний мангасууд өмнөхөөсөө ч илүү галзуурсан уур хилэнгээр довтолгоогоо сэргээхэд тэр шүдээ зуун обсидиан жадаа өргөж, эртний сүнснүүдийн балар эртний тулааны арга барил ясанд нь хүртэл шингэж байгааг мэдрэв.

Саннигийн урсгах цус хараахан дуусаагүй...

Түүнд тэмцэх жаахан хүч үлдсэн хэвээр байлаа.

---

Биеийн тамирын зааланд нам гүм, айдас хоёрын оронд эмх замбараагүй байдал, үймээн самуун ноёрхов.

Сургуулийн хана сэтлэгдэж, Хар дарсан зүүдний мангасууд аймшигтай хоосон нүдэндээ галзуурлыг тээсэн хэвээр дотогш мөлхөн орж ирэв.

"Хойшоо! Бүгд хойшоо!"

Хүүхдүүдийг нэг хананд шахаж, багш нар чичирсэн гартаа жирийн зэвсэг барин тэд болон аймшигт мангасуудын хооронд зогслоо.

Сэрэгсэд ширүүн тулаанд орсон ч ердөө тавхан хүн бүх жигшүүрт амьтдыг зогсооход холын хол хүрэлцэхгүй байв. Эрт орой хэзээ нэгэн цагт тэдний зарим нь хамгаалалтыг нэвтлэх нь гарцаагүй байлаа.

Удалгүй тэгж ч болов.

Тамын чонотой төстэй аварга аймшигт араатан хар махыг нь нэвт ургасан шүдлэг улаан өргөстэй, амнаас нь шүлс дуслуулсан чигээрээ тулалдаанаас тасран гарч ирээд хүүхдүүд рүү дайрав.

Рэйн урьд өмнө хэзээ ч ийм зогсоохын аргагүй зүйлийг харж байгаагүй.

Хэн ийм юмтай тулалдаж чадах юм бэ? Ямар ч хүн чадахгүй...

Гэсэн ч багш нар оролдлоо.

Тэдний хэд нь нумаа татсан ч сумнууд нь тамын нохойн алагласан хар үсэн дээгүүр гулсаад өнгөрөв. Захирал хүнд жадаар амьтныг тогтоохыг оролдсон ч зүгээр л хол шидэгдэж, зэвсэг нь гараас нь сугарч нисэв.

Тэгээд мангас болон хамгаалалтгүй хүүхдүүдийн хооронд зогсох хүн үлдсэнгүй.

---

'Бурхан минь... хараал ид...'

Санни үнэхээр туйлдаа хүрчээ. Нэг талаар яг очихыг хүсэж байсан газартаа ирсэн гэсэн үг.

Тэр Хар дарсан зүүдний мангасуудын үерийг бүгдийг нь алж зогсоохыг оролдохоо больсон байлаа. Тэд дэндүү олон байсан бөгөөд Хаалганаас секунд тутамд улам олон гарч ирсээр байсан учраас энэ нь боломжгүй.

Харин одоо тэр аль болох их анхаарлыг өөр дээрээ татахыг хичээж байлаа.

Бүр бүх анхаарлыг.

Үүнийг хийхийн тулд тэр ганцхан зүйл хийх хэрэгтэй.

Тэр Тирант руу довтлох ёстой.

Тэр нь хэр хэцүү байх юм бол?

'Одоо л мэдье...'

Санни хараал идсэн Булшны Тэргүүнтэй эсвэл тэр юугаар ч нэрлэгддэг юм, түүнтэй удаан тулалдахаар төлөвлөөгүй. Тэр ердөө нэг, магадгүй хоёрхон цохилт солилцож, тэр аймшигтай новшид өчүүхэн шарх учруулаад Сүүдрийн алхалтаар аюулгүй газар очих бодолтой байв.

Хангалттай...

Тэр өөрийнхөө хязгаарыг мэддэг.

Жигшүүрт амьтдын бөөгнөрлийг цусан зам болгон сүлбэж, Санни аварга Тирант руу дайран, эцэст нь түүний өмнө гарч ирэв.

Гурван дүрэлзсэн улаан нүдтэй оршуулгын баг түүн рүү эргэх мөчид Санни өөрийгөө гэнэт өчүүхэн, сул дорой мэт мэдэрлээ. Нүдүүлсэн биеийнх нь өвдөлт хүчтэй оргилж, өөрийн эрхгүй амнаас нь ёолох дуу гарчээ.

Тэр зүгээр л зогсоод газар унахыг хүсэв.

Өвдөг сөхрөхийг...

'Аргх... сэтгэл санааны довтолгоо юу?! Яана гэнэ ээ, ердөө энэ үү?! Новш минь, чи Ганлаугтай уулзах ёстой байсан юм... хүмүүсийг үнэхээр яаж өвдөг сөхрүүлдгийг сурах байж...'

Түүнээс гадна өөрийнх нь баг тэр Тирантын нүүрийг халхалсан бүдүүлэг зүйлээс хавьгүй аймшигтай.

Дарангуйлах хараалыг тэсвэрлэн Санни урагш үсэрч, цусанд будагдсан жадаа өргөв.

Гэвч довтлох боломж түүнд олдсонгүй.

Булшны Тирант яарсан мэт харагдаагүй ч гар нь Санни руу тийм аймшигтай хурдтай харваж ирсэн тул тэр арай ядан хариу үйлдэл үзүүлэв. Аварга түүнтэй тооцоо хийхэд зэвсэг ч хэрэггүй гэж үзсэн бололтой, зүгээр л нударгаараа бяцлахыг хүсжээ.

Доод ертөнцийн өмсгөлийг аль болох хүнд болгосон Санни жадныхаа ишийг эргүүлэн хоёр гараараа атгаж, цохилтыг хаах биш хазайлгахыг оролдов.

Тэр чадна гэж бодсон...

Хатаж хорчийсон аваргын нударга эртний жадтай мөргөлдөв.

...Тэгээд Дэвшсэн Зэрэглэлийн Дурсамж биш жирийн модон саваа байсан мэт амархан бут ниргэв.

Санни тэр аймшигт мөргөлт ясанд нь доргихыг ч мэдэрч амжаагүй байтал таван аварга хуруу нь төмөр урхи мэт их биеийг нь атгалаа.

Тэгээд шахав.

'Х... хараал ид!'

[Таны Дурсамж устлаа.]

Ямар харамсалтай юм бэ... Ядаж нэрийг нь ч мэдэж амжаагүй байтал.

Доод ертөнцийн өмсгөлийн чулуун мэт металл ёолох мэт дуугарсан ч тэсэж үлдэв.

Ясан Сүлжээний бат бөх чанараар бэхжсэн яс нь ч мөн адил тэсжээ.

Гэхдээ Саннид огт сайхан байсангүй. Түүнийг аажмаар үхтэл нь бяцалж байгаа мэт санагдаж, ганц ч удаа амьсгаа авч чадахгүй байв. Там мэт өвдөж байсан... Үнэндээ түүнээс ч дор...

Гэхдээ хамгийн муу нь Тирант түүнийг атгасан хэвээр байх үед Сүүдрийн алхалтыг ашиглаж чадахгүй байлаа.

Тэр зугтаж чадахгүй.

'Би... би бодохдоо... би ёстой баларчихлаа...'

Санни Тирантын төмөр мэт атгалтаас мултрах гэж тэмцэж байх хооронд аварга толгойгоо үл ялиг хазайлгаад түүнийг амархан газраас өргөн, олзоо дүрэлзсэн гурван улаан нүдэндээ ойртуулав.