462-р бүлэг : Агуу эрэл

Эффи Кай руу залгаж Санни амьд бөгөөд бодит ертөнцөд эргэн ирснийг хэлсний дараа тэд хэсэг эвгүйхэн чимээгүй сууцгаав.

Санни эргэн тойрноо харж, нэгэн цагт цэвэр цэмцгэр, эмх цэгцтэй байсан зочны өрөөгөө ажиглав. Одоо хаа сайгүй бохир аяга таваг хөглөрч, хүргэлтийн хоолны хоосон сав баглаа боодол энд тэндгүй хэвтэнэ. Ядаж л тэр тийм зүйл гэж бодож байлаа, учир нь өөрөө өмнө нь хэзээ ч ийм хоол авч үзээгүй.

Эффи үнэхээр заваан юм!

Бүр хэд хэдэн хувцсаа хүртэл нэг буланд шидчихсэн байлаа!

Хувцас гэснээс...

'Новш!'

"Дашрамд хэлэхэд, Санни... чи энэ сүрхий шивээсээ хэзээ хийлгэчихсэн юм? Бүр урт том могой шүү! Ямар ч охины сониуч занг хөдөлгөхөөр юм..."

Тэр хүндээр санаа алдан, хонгилд Хүүхэлдэйчний Нөмрөгөө дуудсаны дараа тохируулаагүйдээ өөрийгөө зүхэв. Ямартаа ч одоо арьсан дээр нь түлэгдсэн шарх байгаагүй.

"...Энэ чинь үнэндээ шивээс биш. Сүнсний мөн чанараа илүү хурдан удирдаж, нөхөн сэргээхэд тусалдаг ид шидийн могой. Яагаад шивээс шиг харагддагийг битгий асуу, би өөрөө ч мэдэхгүй."

Тэр хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст асуулаа.

"Тэгэхээр чи өнгөрсөн хэдэн долоо хоногийн турш энд амьдарсан хэрэг үү?"

Эффи мөрөө хавчив.

"Тийм ээ. Хэн нэгэн чиний амин үзүүлэлтийг хянах хэрэгтэй байсан. Бас манай гэр бүлийнхэн... за яахав, дөрвөн жилийн турш миний ухаангүй биед санаа тавьсан, түүнээс өмнөх бүхнийг ч нэмбэл тэд бага зэрэг амрах эрхтэй байсан. Тэгээд би тэдэнд зориулж их гоё байр аваад... ер нь бол нүүчихсэн."

Дараа нь түүний царайд сэргэлэн инээмсэглэл тодров.

"Гэхдээ санаа зоволтгүй! Чиний унтлагын өрөөнд хадгалдаг зүйлс нууц хэвээрээ байгаа. Би шатаар өгсөж чаддаггүйг санаж байгаа биз дээ?"

Санни ууртайгаар ширтэв.

"Ямар зүйлс гэж?! Тэнд ямар ч зүйл байхгүй! Би тэр унтлагын өрөөгөө ч ашигладаггүй! Би угаасаа унтаж чадахгүй биз дээ?!"

Эффи инээд алдав.

"...Тийм ээ. Логиктой л юм... чи орон дээр хийдэг төрлийн залуу биш юм байна. Аан тийм! Чиний хөргөгчинд юу болсон юм?"

Санни түүн рүү хяламхийснээ ичингүйрэн харцаа буруулав.

"Аан, тэр үү... би санамсаргүй эвдчихсэн."

Тэгтэл гэнэт нүүрэнд нь инээмсэглэл тодров.

"...Шинэ хөргөгч авах уу?"

---

Кай уулзахыг хүссэн тул Санни, Эффи хоёр хотын төв дэх дээд зэрэглэлийн худалдааны төвөөр орж, дараа нь ойролцоох тансаг ресторанд түүнийг хүлээхээр шийджээ. Хуучин анчин бүсгүй мөн Саннигийн гэнэтийн адал явдлын талаар асуухаа гуравуулаа цуглах хүртэл хойшлуулна гэж хэлсэн тул тэр бүхнийг хоёр дахин давтах шаардлагагүй болов.

Энэ нь Саннид яг таарч байлаа. Учир нь найзууддаа юуг ярьж, юуг өөртөө хадгалж үлдэхээ шийдэх хугацаа түүнд хэрэгтэй байсан.

Түүнд бодож, хийх зүйл үнэхээр их байлаа... Доод Тэнгэр лүү хийсэн аялал нь зөвхөн бодит ертөнц дэх төлөвлөгөөг нь нураагаад зогсохгүй хийх ажлын жагсаалтад нь олон шинэ зүйл нэмсэн байв. Жад барих ур чадвараа сайжруулах бэлтгэлээс эхлээд Шунахай авдрын ачаар авчирсан сүнсний хэлтэрхийнүүдээ зарах дэлгүүр нээх хүртэл түүний өмнө дэндүү олон боломж хүлээж байлаа.

Мөн Рэйнтэй холбоотой асуудлаа шийдэх хэрэгтэй. Бас Зүүдний Оронд Сүүдрийн Бүжгээ үргэлжлүүлэн бэлдэх ёстой... одоо бол Монгрелийг бүгд мартчихсан байгаа нь лавтай. Үүнд эргэлзэх зүйлгүй.

'Насанд хүрэгчдийн амьдрал хэцүү юм...'

Тэд зорчигч тээврийн PTV ашиглан худалдааны төвд хүрэв. Энэ нь Саннид арай хэтэрхий тансаг санагдсан ч Эффиг нийтийн тээврээр явахад бэрх байсан тул зайлшгүй шаардлагатай зүйл байлаа.

Зөвхөн хөгжлийн бэрхшээлээс нь болоод биш, бас тэр тодорхой хэмжээнд алдартай хүн болсон байв.

PTV хотын төв рүү явж байх зуур Санни дор хаяж гурван суртал ухуулгын самбар дээр түүний Зүүдний ертөнцөд байдаг төрхөөр дүрсэлсэн Эффиг харлаа. Тэр өөрөө ч Эффиг үнэхээр... сүрдэм харагдаж байгааг хүлээн зөвшөөрөхөөс аргагүй болов. Юунаас ч айдаггүй, Мартагдсан Эргийн найдваргүй харанхуйд ч хэзээ ч бууж өгдөггүй дайны үзэсгэлэнт бурхан мэт.

Ялалт, тэсвэр хатуужил... заримдаа бодит ертөнцийн амьдрал хэчнээн хүнд, найдваргүй санагддагийг бодолцвол хүмүүст яг ийм дүр төрх хэрэгтэй байлаа. Хэдийгээр тэр нь сайхан, өгөөмөр худал байсан ч гэсэн.

Ядаж тэдэнд итгэл найдвар өгдөг.

Харин итгэл найдвар тэдэнд хүч өгдөг.

...Түүний харцыг анзаарсан Эффи инээмсэглэв.

"Гоё харагдаж байна, тийм үү?"

Санни үнэнийг хэлэхээс өөр аргагүй болов.

"...Тийм."

Эффи инээд алдав.

"Скар, Парк хоёр Ганлаугийн хүмүүс намайг хайж байх үед Гадаад сууринд намайг ардын баатар шиг харагдуулахын тулд ямар түүх зохиож байсныг санаж байна уу? За тэгээд удирдлагууд тэрийг нь бүр хэтрүүлчихсэн байгаа биз. Бас бүслэлтийн үеэр би эхний шугамыг удирдаж байсан болохоор намайг залуу Сэрэгсдийн нүүр царай болгочихсон. Мэдээж Нефисийн дараа л даа."

Гэнэт түүний царай барайж, ноцтой болов. Удаан дуугүй байсны эцэст Эффи аяархан хэлэв.

"...Тэдний аль аль нь өөрсдийнх нь тэнэг зохиосон түүх дэлхий даяар алдартай болохыг харахаар хангалттай урт наслаагүй нь харамсалтай. Хэрэв Парк амьд байсан бол одоо өөрөөрөө ямар их бахархах байсан бол доо. Бараг л сайрхаж байгааг нь сонсож байх шиг байна."

Хүмүүсийн хэзээ ч хардаггүй гашуун үнэн энэ байлаа. Тэдний тэмдэглэн өнгөрүүлдэг ялалтын аймшигт үнэ цэнийг зөвхөн тэр бүхнийг туулж, ямар нэгэн байдлаар амьд үлдэж чадсан хүмүүс л мэддэг байв.

Тэр хоёр худалдааны төвд хэсэг тайван цагийг өнгөрөөв. Эффи тэргэнцэр дээрээ сууж, Санни араас нь түрж явлаа. Хааяа нэг хүн түүнийг Чоноор Өсгүүлэгч гэдгээр нь танин хүндэтгэл, бахархлаа эелдгээр илэрхийлнэ. Харин Санни бараг л үл үзэгдэгч мэт байв.

Санни үүнд огт дургүйцсэнгүй. Ингэсэн нь дээр байлаа.

Үл үзэгдэх нь сүүдэрт үнэхээр зохидог.

Хамгийн чухал нь хөргөгч худалдаж авах үйл явц түүнд цэвэр баяр баясал авчирч байв. Эцсийн эцэст тэр Доод Тэнгэрт байхдаа үүнийг хэчнээн удаан мөрөөдсөн билээ. Нэг талаараа энэ бүхэн ердөө л хөргөгч авах гэсэн түүний агуу эрлийн өмнөх аварга том саад байсан юм. Харин одоо тоо томшгүй олон аюул, бэрхшээлийг даван туулсны эцэст тэр үхлийн эрэл дуусжээ!

Санни хүргэлтийн нарийн ширийнийг тохируулж дуусаад удалгүй Кайтай уулзах цаг болов.

Тэр өмнө нь хэзээ ч тансаг ресторанд орж үзээгүй ч гадаад төрх нь тэнд огт зохимжгүй харагдахааргүй байсан бололтой. Эцсийн эцэст өмссөн энгийн хувцсыг нь тэрхүү сэтгэл татам загварын бэлгэ тэмдэг өөрөө сонгож өгсөн шүү дээ. Эсвэл Эффи хамт явж байсан болохоор тэндхийн бүх хүн онцгой эелдэг, бүр бага зэрэг хүндэтгэлтэй хандаж байсан ч юм билүү.

Тэд чамин хэрнээ даруухан чимэглэсэн танхимд орж ирээд, ойролцоо нь хар малгай өмсөж, энгийн амны хаалт зүүсэн өндөр хүнийг олж харав. Тэр этгээд дотор танхимд байж нарны шил хүртэл зүүжээ.

Санни юу болоод байгааг ойлгож амжаагүй байтал масктай өнөөх хүн хурдхан дөхөж ирээд түүнийг чанга тэврэв.

'Өө... тэр үнэхээр энэ багийг нь хэн ч танихгүй гэж бодоод байгаа юм уу? Бас яагаад дандаа намайг тэврэх гээд байдаг юм бэ?!'

Мэдээж тэр нь Кай байлаа.

Ямар ч маск, нарны шил байсан Найтингэйлийн сэтгэл татам сүр жавхланг нууж чадсангүй.

Харин ч улам их анхаарал татаж байв.

Санни санаа алдав.

'Үнэхээр гялалзсан новш юм даа...'