519-р бүлэг : Урхинд орсон нь

Санни мөрөөрөө өнхрөн босож ирээд, Хэрцгий Харцын ир агаарт нисэн ирж өөрийг нь ороохоор тэмүүлсэн нэгэн ороонгыг тас цавчив. Цус нуруугаар нь урсаж, уушгинд нь хор нэвтэрч байлаа.

Үүнээс ч дор нь, хар өргөсүүд өтгөрүүлсэн их хэмжээний хорыг шууд цусанд нь шахсан бололтой. Санни гэнэт халуурч, бие нь суларч, хамгийн их шархадсан зүүн биеэр нь хүйтэн саажилт аажмаар тархаж эхлэв.

Тэр одоохондоо хөдөлж чадаж байсан бөгөөд Цусан сүлжээ аль хэдийн хорыг хязгаарлан залгихаар ажиллаж эхэлжээ. Гэвч түүнийг бүрэн дийлэхээс өмнө Санни тун аюултай байдалд орсон байлаа.

Шүдээ зуун, тэр нарны гэрлээс гарч Сүүдрийн алхалтыг ашиглан ачааны тасалгааны голд орших жигшүүрт амьтанд хүрэх найдлага тээн хажуу тийш ухасхийв. Гэвч түүнийг аврах сүүдрийн харанхуйд шумбан орохоос өмнө аварга том нэгэн ороонго шал руу нисэн унаж, банзыг бут цохин замыг нь хаалаа.

Санни хоромхон зуур хөшиж, зугтах газар үлдээгүйг ойлгов. Арван хэдэн ороонго аль хэдийн түүний зүг хөдөлж, гадаргуугийнх нь нүх сүвээс булингарт манан суунаглах зуур нарны гэрэлд гялалзан байлаа. Ороонгын үндэс хэсэг төдийлөн хөдөлгөөнгүй ч тоо хэмжээ нь асар их тул энэ дайралтыг даван гарах бараг боломжгүй байв.

Үүнээс ч дор нь, ороонгууд агшиж, улам бүр их биеэ ачааны тасалгаа руу татсаар байлаа.

Тэр хараал урсгав.

...Ядаж Гал Сахигчдад ирэх дарамт багассан байлгүй.

Харин Санни... Санни үхлээс ганцхан мөчийн зайтай байлаа.

Тэр сүүдрийн тусламжгүйгээр мангаст хүрч чадахгүй, харин өршөөлгүй нарны гэрэлд автан зогсож буй цагт сүүдрийн тэврэлт рүү шумбах ч боломжгүй байв.

Түүний хийж чадах ганц зүйл нь өөрийнхөө сүүдрийг ашиглах байлаа.

Нэгэн сүүдрээ биеэсээ тайлагдахыг тушаасан Санни түүнийг аймшигт цогцос руу илгээж, түүнээс ирдэг хүч чадал болон тэсвэр алга болмогц ганхав. Хоёр дахь сүүдэр Хэрцгий Харцаас гулган бууж хөлд нь наалдсан нь түүний алхан нэвтрэх босго болох ёстой байлаа.

Одоо түүнд хийх ёстой зүйл нь эхний сүүдэр зорьсон газраа хүрэхэд шаардагдах тэр богинохон нэгхэн агшныг тэсэж үлдэх явдал байв.

...Гэвч хэлэхэд амархан болохоос хийхэд хэцүү.

Биеийнхээ уян хатан байдлыг туйлд нь тулгасан Санни үе мөч нь ёолон, шөрмөс нь тасрахын даваан дээр чичирч байгааг мэдрэв. Бараг боломжгүй өнцгөөр биеэ мушгин нэгэн ороонгоос бултаж, хүрэн хөвдийн зөөлөн хучлагад гараа тулан хачирхалтайгаар эргэлдэж, дахин хоёр ороонгын завсраар арай ядан гулган өнгөрөв.

Хэрэв Сүүдрийн Бүжгийн хүн төрөлхтөнд үл нийцэх шаардлагад биеэ дасгахын тулд өөрийгөө тамлан сургасан байгаагүй бол энэ боломжгүй зүйл байх байлаа.

Алгаа ходоодны хүчилд дүрсэн мэт хорсож байгааг мэдэрсэн Санни хүрэн хөвдөөс гараа татан авч, могой мэт мушгиран ирэх ороонгуудад баригдахгүйн тулд тэр даруй арагш ухасхийв. Тэр баригдахгүй байх хангалттай хурдан байсан ч ямар ч шархгүй мултрахад хүрэлцэхүйц хурдан биш байлаа. Хар өргөсүүд баруун талаар нь урж, дахин цус урсан, дахин хор цусанд нь нэвтэрлээ.

"Аарх!"

Санни тонгойж, цөхрөн хажуу тийш ухасхийн, дараа нь өнхрөөд бараг боломжгүй байрлалаас дээш үсэрч, шөрмөс нь тасрахыг мэдрэв. Тэрхүү ороонгын сүргээс бултах нь агшиж буй аалзны торны дунд хавчуулагдсан ялаа мэт санагдаж байлаа.

Аз болоход, тэр энэ үхлийн хөдөлгөөнт төөрдөг байшин дотор ердөө нэгхэн агшин тэсэхэд л хангалттай байв.

Ороонгууд түүнийг бүхэлд нь нэвтэршгүй ханаар хүрээлэхээс өмнө Санни өөрийн сүүдэр лүү шумбан орж, хүрэн хөвдийн жигшүүрт бөөгнөрлийн яг өмнө болон түүний дотор шигдсэн хүний үлдэгдлийн өмнө гарч ирэв.

Хэрцгий Харц цэвэр гэрлээр гялалзан, нэгэн тасралтгүй хөдөлгөөнөөр гялалзсан ирээ мангасын цээжинд шигтгэлээ.

'Барилаа!'

Тэгээд...

Юу ч болсонгүй.

Үхлийн шарх авсан ч цогцос огтхон ч хариу үзүүлсэнгүй. Түүний аймшигт царай огт хөдөлсөнгүй, нүд нь айдас төрүүлэм хоосролоор дүүрэн хэвээр, бие нь урагдсан мах болон мөлхөх хүрэн ороонгын аймшигт бөөгнөрөл хэвээр байлаа.

Хөвдийн бөөгнөрөл урьдын адил агшиж тэлсээр, ороонгууд ч довтлогчийг үргэлжлүүлэн мөрдөв. Тэр бүү хэл Тэнгэрлэгийн дөл хүртэл Бузар Мангас дээр ямар ч нөлөө үзүүлсэнгүй.

Саннигийн царай цонхийв.

'Хараал ид...'

---

Тэр Хэрцгий Харцыг мушгин ямар нэгэн үр дүн гарна гэж найдсан ч бүх зүйл талаар өнгөрөв. Ямар нэгэн шалтгаанаар Бузар Мангас үхэхээс татгалзаж байсан бөгөөд түүний эх сурвалж болсон эртний шарил дөлөнд дархлаатай бололтой, хэдийгээр ороонгууд өөрсдөө түүнд өртөмтгий байсан ч гэсэн.

Кассигийн түүнд дамжуулсан мэдээлэл нэгэн цагт эдгээр ороонготой тулалдаж байсан Мастер Роанаас ирсэн байв. Гэвч тэр хэзээ ч сүйрсэн хөлөг онгоцны дотор орж байгаагүй учраас мэдээж тэр сүрлэг хангарьд унаач амьтан өөрөө гадна талдаа ургасан өргөст мөчрүүдийнхээ сул талыг хуваалцдаггүйг мэдэх боломжгүй байсан.

'Новш! Одоо яах вэ?!'

Ороонгууд аль хэдийн түүн дээр ирчихсэн байлаа...

Гэвч тэд Санниг ороохоос өмнө түүний сүүдэр дотор хоёр бадмаараг нүд дүрэлзэн асаж, чөтгөр хүлэгт баатрын дэгжин дүрс түүнээс ухасхийн гарч ирэв. Түүний чулуу мэт сэлмийн ир агаарыг зүсэн хэд хэдэн ороонгыг төвөггүй тасалж, дараа нь бамбай нь мушгиран хөдлөх нялцгай хананд мөргөн түүнийг арагш түлхэж, ачааны тасалгааг бүхэлд нь доргиолоо.

Одоо Гантиг Гэгээнтэн Дэвшсэн болсон бөгөөд Саннигийн нэгэн сүүдрээр хүч нь нэмэгдсэн тул түүний хүч үнэхээр аймшигтай байлаа. Дуугүй чөтгөр ороонгын бөөгнөрлийн дунд эргэлдэн, солиорсон цэцэрлэгч мэт тэднийг нэг нэгээр нь огтолж байв. Хэсэгхэн хугацаанд тэдний нэг нь ч түүнд хүрч чадсангүй.

Санни хоёр дахь сүүдрээ өөрийгөө тойруулан ороож, Хэрцгий Харцаа буцаан татаж аваад халуурсан мэт эрчимтэй бодож эхлэв.

'Энэ новшийг би яаж алах юм бэ?!'

Тэр Эвдэрсэн Тангарагийг дэргэд нь тавиад ухарч үзэж болох байсан... гэхдээ үгүй, болохгүй. Няцлалтад өртөн саажсан Ховдогч Элэглэгчээс ялгаатай нь эртний хөлөг онгоцны ачааны тасалгаанд хоригдсон энэ оршихуй нэгэн ороонгоороо сахиусыг холдуулж, эсвэл бүр няцалчихаж чадна.

Хэрэв Санни түүнийг тэгэхээс сэргийлэхийг оролдвол эхлээд өөрөө сүнсний гэмтэлд сөхөрнө. Доод ертөнцийн өмсгөлийн тусламжтай байсан ч тэр ердөө л нэгэн Сэрэгч хэвээр, харин Бузар Мангасын сүнс түүнээс хавьгүй агуу, хавьгүй тэсвэртэй байлаа.

Мөн Гантиг Гэгээнтнийг ганцааранг нь үлдээх ч боломжгүй байсан, учир нь шинээр олж авсан хүчтэй болсон ч тэр энэ хүчирхэг амьтантай ганцаараа тулалдаад амьд гарах ямар ч боломжгүй. Бүх Бузар Мангас ижил байдаггүй бөгөөд тэд хоёр хамгийн аймшигтай нэгэнтэй нь таарах азгүй хувьтай байжээ.

Тэгэхээр... өөр ямар арга үлдсэн байв?!

Санни тэр жигшүүрт гаж амьтныг өөрийг нь гэмтээж чадахгүй... гэхдээ ороонгуудыг нь гэмтээж чадна. Ядаж л шийдэл олох хүртлээ хугацаа хожих боломжтой...

Арагш үсрэн, тэр эртний хүний шуунаас ургасан бүдүүн нэгэн ороонгын угийг цавчин таслав. Энэ дайралтын гаж нөлөө нь цогцос гартаа бага зэрэг хяналтаа эргүүлэн авсан мэт болж, гар нь аажмаар дээш өргөгдөн Санни руу суналаа.

'Хараал ид!'

Зүрхэнд нь өвтгөм хүйтэн мэдрэмж төрөхөд Санни цогцосноос аль болох холдохоор яарав.

Гэвч тэр гаж амьтан довтлох гэж байгаа бололтой харагдсангүй. Гар нь түүнээс ургасан ороонгын бөөгнөрөлд даруулан арай ядан дээш өргөгдөж байлаа. Тэр аймшигт ачаатай тэмцэн бага зэрэг хөдөлж, чичирснээ дараа нь хөшив. Нэг хуруу нь үл ялиг салганав.

Тэр амьтан... ямар нэгэн зүйл зааж байх шиг.

Анх удаа түүний хоосон нүдний илэрхийлэл өөрчлөгдөж, энэ тасчин сүйдсэн биед өчүүхэн төдий ухамсар одоо ч хоригдсоор байгааг илчлэв.

Тэр аймшигт нүдэнд цусанд шунах, өлсгөлөн, эсвэл хилэн байсангүй. Харин тэдгээр нь тэсэхийн аргагүй шаналал болон... гуйлтаар дүүрэн байлаа.