423-р бүлэг : Эрсдэл ба Шагнал

'Муу шүү...'

Тэр мөлхөө мөчир Саннигийн эртний хөлөг дээр харсан заримтай харьцуулахад тийм ч том биш байсан ч хүний гарын чинээ бүдүүн бөгөөд гялалзсан гадаргуугаас нь тахир хар өргөснүүд цухуйж байлаа.

Тэр мөлхөө мөчир зэвүү хүрмээр чихэрлэг үнэрийг агуулж байлаа.

Санни Хэрцгий Харцаар түүнийг цавчсан ч арьсыг нь арайхийн л зүсэж чадлаа. Анхилуун үнэртэй шүүс нь нарийн манан болон агаарт цацагдах үед хараал идсэн зүйл хөдөллөө.

Түүний нүд томров.

Мөлхөө мөчир Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийн савхин гутлыг Идэвхгүй тавдугаар Түвшний хуягийг нимгэн цаасаар хийсэн мэт амархан урж хаялаа. Харин хурц өргөснүүд хөлийг нь хөрөөдөж таслахаас өмнө Санни хараал урсган, Хэрцгий Харцыг дахин буулгав. Энэ удаад тэр мөнгөн ирийг хоёр сүүдрээрээ зэрэг сайжруулса байлаа.

Богино сэлэм мөлхөө мөчрийг тас цавчин, Саннигийн хөлийг ороосон хэсгийг нь салгав. Үлдсэн хэсэг нь огтхон ч тайрагдахыг хүссэнгүй. Огцом дайран ирж, түүний цээжийг ониллоо. Мөн хөвдний доороос хэд хэдэн мөлхөө мөчир цухуйж, Санни руу зэрэг дайрав.

Гэвч одоо түүнийг барьж байсан зүйл байхгүй болсон тул тэр эцэст нь дахин Сүүдрийн алхалтыг ашиглаж чадлаа. Мөлхөө мөчрүүд биед нь хүрэхээс өмнө Санни сүүдэр болон хувирч, харанхуйн тайван тэврэлтэд түр ч гэсэн аюулгүйгээр хэдэн метрийн цаана гулган очоод тэмцэлдэж буй жигшүүрт амьтан руу ширтэв.

Тэр амьтан хэд хэдэн бүдүүн мөлхөө мөчирт орооцолдсон бөгөөд тэдгээр нь биеэр нь мөлхөхдөө цустай мөр үлдээж байлаа. Харин хар өргөснүүд модон авдрын адамант гадаргууг дэмий л хусахад оч үсэрч байв. Авдар нь амьтны бусад биеэс хавьгүй бат бөх бололтой.

Авдар мөчнүүдээ биенийхээ доор хураан, хамаг хүчээрээ түлхэн босохыг оролдов. Амнаас нь хилэнтэй чарлаан гарлаа.

Мөлхөө мөчрүүд түүнийг дарж тогтоохыг оролдож байсан ч энд, сүйрсэн хөлгөөс хол учир тэд хамаагүй сул байсан юм уу, эсвэл энэ жигшүүрт амьтан Саннигийн бодсоноос хавьгүй хүчтэй байв. Тэр өвдөг дээрээ өндийж, дараа нь хумсаараа саван хоёр мөлхөө мөчрийг тас урлаа.

Гэнэт чөлөөлөгдсөн жигшүүрт амьтан үлдсэн мөлхөө мөчрүүдийн доороос мөлхөн гарч, дөрвөн мөчөөрөө арал руу хурд аван давхилаа.

Санни шүдээ хавирав.

'Новш!'

Зүгээр л хэвтээд үхчихэж болдоггүй юм байх даа?!

Тэр сүүдрээс гарч ирэн учиргүй хурдан жигшүүрт амьтны араас гүйсэн ч аль хэдийн оройтжээ.

Хэдхэн мөчийн дараа тэр хачирхалтай амьтан аралны яг захад хүрч, хурдаа огтхон ч сааруулалгүй доош үсрэв. Унах зуур авдрын таг тасхийн хаагдлаа.

"Ямар новш нь бэ!"

Санни хэдхэн секундын дараа захад хүрч, доош хараад хөшив.

Нүүрэнд нь бараан төрх тодров.

---

Доор хэсэг зайд Саннигийн аралны нөгөө талд харсан чулуун байгууламжтай төстэй зүйлээс аварга тэнгэрийн гинж нэгэн ам мэт нүхнээс сунаж гарч байлаа. Гэхдээ энэ нь арай өөр харагдана. Гол нь аварга хоёр чулуун багана нь аль эрт хугарч нурсан байв.

...Гинж өөрөө ч бас өөр байлаа.

Санни Гинжлэгдсэн Арлуудад ийм гинж урьд нь хэзээ ч харж байсангүй. Энэ нь... ямар нэгэн байдлаар өвчилсөн мэт харагдана. Суларсан гэж болно. Гинж бүхэлдээ зэвэнд идэгдэж, төмөр холбоосууд нь бүдгэрэн, хэзээ ч эвдэршгүй мэт санагддаг тогтвортой байдлаа алдсан байв.

Энэ гинж нэлээд урт бөгөөд арав гаруй километр үргэлжилж байлаа. Сүйрсэн Хөлгийн арал үргэлжлэн доошилж байсан тул гинж үл ялиг өгсөж харагдана. Алсад гинжний нөгөө үзүүрт харьцангуй жижигхэн арал харагдав.

...Тэр хоёрын хоорондох бүх зайд жигшүүрт Гинжний хорхойнууд суларсан тэнгэрийн гинж дээгүүр мөлхөж байлаа.

Санни тэднийг амьд байхад нь хараагүй байсан ч эдгээр амьтдыг ямар их сэжгийн болохыг дутуу үнэлснээ ойлгов. Урт могой мэт сүүл, хүнийхтэй төстэй их бие, чинжаал шиг соёогоор дүүрсэн урт хоншоортой тэд үхэж буй гинжийг мэрж буй гаж хэлбэртэй авгалдай мэт харагдана.

...Эсвэл магадгүй тэр гинж аль хэдийн үхчихсэн бөгөөд тэд ердөө цогцсоор нь найрлаж байсан ч байж мэднэ.

Зарим нь Саннигийн өмнө харсантай адил туранхай, зарим нь зэвэрсэн төмрөөр хэт цадтал хооллож, хэмжээлшгүй бүдүүрэн, гэмтсэн гинжний дээр жижигхэн махан толгод мэт сүндэрлэж байлаа. Сүүлчийнх нь хайрс нь гангаар хийгдсэн мэт болж, нарны гэрэлд гялалзан харагдана. Харин өлсгөлөн нь хараахан дарагдаагүй байсан хорхойнууд хамаагүй туранхай бөгөөд аварга төмөр соно шиг нисэлдэж байлаа.

'...Новш.'

Хараал идсэн авдар амьтан яг тэр зэвэрсэн тэнгэрийн гинжин дээр бууж, урт мөчнүүдээ хумиад Сүйрсэн Хөлгийн арлаас холдон давхилаа. Гүйхдээ аюултайгаар ганхан савлаж, үе үе дөрвөн мөчөөрөө газардан, нэг холбоосоос нөгөө холбоос руу үсэрч байв.

Удалгүй тэр хачирхалтай жигшүүрт амьтан нэгэн Гинжний хорхойтой таарав. Далавчтай амьтан түүн рүү дайрсан ч хоншоортоо өшиглүүлж, нэг далавчаа хайр найргүй тасдууллаа.

Авдар шархадсан Гинжний хорхойг эргүүлэн арал руу шидэхэд түүний биеийг Харанхуй Талын харанхуйгаас залхуутайяа сунан гарч ирсэн урт үндэс гэнэт шүүрэн авч, дараа нь нүднээс далд болов.

Жигшүүрт амьтан тэр аймшигтай дүр зургийг хараад инээд алдаж, дараа нь эргэж харан, дахин зугтсаар байлаа.

Санни эргэлзэв.

Түүний шагнал холдон одож байлаа. Гэвч...

Алсад харагдах жижиг арал нь Цоорхойтой шууд хиллэдэг Мушгирсан Чулуу байх ёстой. Хэрэв тэр тийш очвол цааш зугтах газар үлдэхгүй.

Түүнээс гадна Мушгирсан Чулууг Гинжлэгдсэн Арлуудтай холбосон цорын ганц гинжийг яг одоо чөтгөр Гинжний хорхойнууд идэж байлаа. Гэхдээ одоохондоо нурж унахад ойрхон харагдахгүй байсан. Гэвч Санни яаж мэдэх билээ? Тэр урьд нь тэнгэрийн гинж тасрахыг хэзээ ч харж байгаагүй.

Магадгүй мөрдлөгөө зогсоож, буцах цаг нь болсон байх.

Тэр аралны яг зах дээр хэсэг зогсон, хүрэн мөлхөө мөчрүүд улам ойртож байгааг мэдэрлээ.

Бүхнийг эрсдэлд оруулах уу, эсвэл ухарч, гайхамшигт эрдэнэсийг үүрд алдах уу? Нефис хэдхэн хоногийн дараа Ад зэтгэр болох гэж байсан.

Ямар ч шийдвэр гаргах байсан тэр яг одоо гаргах ёстой байв.

Эцэст нь Санни шуналаа дарж, нөхцөл байдлыг хөндлөнгөөс бодитоор үнэлэв. Тэр хачирхалтай жигшүүрт амьтны араас хөөцөлдөх нь асар их эрсдэлтэй. Гэхдээ түүнтэй дүйцэхүйц асар их шагнал ч амлаж байлаа.

Эцэст нь түүний шийдвэрийг гаргуулсан зүйл нь шунал ч биш, сэтгэл хөдлөл ч биш, бүр эрүүл ухаан ч биш байлаа.

Тэр бол зөн совин нь.

Яагаад ч юм Санни буцах тухай бодлоос хүчтэй зэвүүцэл мэдэрч байв. Мушгирсан Чулуу үл үзэгдэх хүчээр өөрийг нь татаж байгаа мэт санагдана. Тэр өмнө нь ийм мэдрэмжийг, ялангуяа ийм хүчтэйгээр хэзээ ч мэдэрч байгаагүй.

Тэр зөн совин нь энгийн зүйл биш гэдгийг мэдэж байлаа. Энэ нь Хувь тавилантай гэх Шинж чанартай болон Нэхэгчээс өвлөж авсан нүднийх нь онцгой чадвартай холбоотой байв. Ямар нэгэн байдлаар Санни хааяа өөрийг нь хүрээлсэн хувь тавилангийн утаснуудын чичиргээг мэдэрч чаддаг байлаа.

Түүний зөн совин Мушгирсан Чулуу руу ингэтлээ хүчтэй хөтөлж байгааг бодоход тэнд байгаа ямар нэгэн зүйл хувь тавиланд нь туйлын чухал, эсвэл ядаж л түүнтэй холбоотой байх ёстой.

'...За шийдлээ. Тэр хараал идсэн зооснуудыг очиж авъя!'

Бараан төрхтэй Санни Хар Жигүүрийг дуудан, тэнгэрийн хоосон ангал руу шумбан орлоо.