565-р бүлэг : Суллагдсан нь

Толинууд хагарах чимээ чихийг нь дүүргэхэд Санни өөрийн эрхгүй цочив. Гэвч өөр хэн ч түүнд хариу үзүүлсэнгүй. Дараагийн агшинд Мастер Пирсийн гарт байсан цуурсан шилэн хэлтэрхий бутран үйрмэг болон дэлбэрэхэд тэр чимээ гэнэтхэн алга болов.

Аймшигт эрийн бие салганав.

"Үгүй ээ..."

'Юу болоод байна аа?!'

Санни нэг алхам ухарлаа. Бүх зүйл хэтэрхий хурдан өрнөж байсан бөгөөд тэр нөхцөл байдлыг одоохондоо ойлгож чадсангүй. Түүний мэдэж байсан ганц зүйл бол зүрх нь хүйтэн болж, оюун санааг нь ямар нэгэн бараан, аймшигтай, сүйрэл дагуулсан зүйл болох гэж буй гэсэн зөн совин бүрхэн авсан явдал байв.

Тэр мэхлүүлжээ... тэр алдаа гаргажээ!

Касси үл ялиг хөдөлж, түгшсэн, будилсан төрхөөр толгойгоо хазайлгав.

Дараагийн мөчид Пирс харуул руу огцом эргэн, царай нь урьдын адил цонхийж, айдаст автсан хэвээр байсан ч одоо бас хатуу шийдэмгий өнгөөр дүүрэн болжээ. Хэдхэн хормын өмнө өөртөө итгэлтэй сонсогдож байсан түүний хоолой одоо сандрал дүүрэн байв.

"Сүмийг битүүмжил! Гарцыг устга! Яв, одоо! Бид... бид тэр зүйлийг оргуулж болохгүй..."

Саннигийн нүд томров.

'Г... Гарцыг устгана гэж үү?! Тэр юу яриад байгаа юм бэ?!'

Тэгээд тэр "зүйл" гэж юуг хэлээд байгаа юм бэ?

Харин харуулд тийм асуулт байсангүй. Пирсийн айдас халдварт өвчин шиг түүнд халдсан мэт боловч тэр зүгээр л толгой дохин, айдастаа удаашралгүй өрөөнөөс гарч одлоо.

Касси түүнийг өнгөрүүлэхээр нэг алхам ухарч, түгшсэн өнгөөр асуулаа.

"Ноён Пирс? Юу болоод байгаа юм бэ?"

Тэднийг байгааг сая л санасан мэт Мастер эргэн хараад Санни руу бараан, сүрдүүлсэн харц шидэв.

"...Чи!"

Түүний хоолой арай ядан барьж буй хилэнгээр чичирч байлаа.

'Хараал ид...'

Санни Хэрцгий Харцыг дуудах тухай бодсон ч хөдөлж амжаагүй байхад өндөр эр аль хэдийнэ хажууд нь ирчихсэн мөрнөөс нь атгав. Ясан Сүлжээ байгаагүйсэн бол түүний эгэм яс тэр аймшигтай атгалтад хугарах байсан биз.

Нөгөө гараараа Пирс Кассиг шүүрэн авч, өвдсөндөө уулга алдахад хүргэлээ.

"Та хоёртой дараа тооцоо бодно... одоо цаг алга..."

Дараагийн мөчид Санни тэднийг өрөөнөөс чирэн гаргаж байгаагаа л мэдэв. Тэр ширээн дээр үлдсэн эд зүйлсийнхээ овоо руу харамсангуй харц шидэж, Шунахай авдрыг хэсэг ширтээд нүүрээ буруулав.

'Яах вэ, яах вэ...'

Нөхцөл байдал одоо илт түүний хяналтаас гарчээ. Мордрет ямар нэг зүйл хийсэн... түүнийг ямар нэг зүйл хийхэд ашигласан... одоо бүх Цайз хамгийн дээд түгшүүрийн байдалд орж, Саннид уурлан бухимдаж байлаа. Нууцлаг ханхүү Саннигаар юу хийлгэсэн нь хамаагүй, тэр нь Мастерыг хүртэл айлгаж, үнэтэй Гарцыг эргэлт буцалтгүй устгахыг зөвтгөхүйц ноцтой зүйл байжээ.

Тиймээс одоо хоёр асуулт байв.

'Би хүчээр зугтах гэж оролдох уу? Бас... Мордрет сулласан тэр зүйлээс би ч гэсэн айх ёстой юу?'

Гэнэт өөр нэг бодол Саннигийн толгойд орж ирэв.

'Эсвэл... тэр зүйл нь Мордрет өөрөө юм биш биз?'

Зүрх нь бүр ч хүйтэн болов.

Хоёр дахь асуултад хариулахад мэдээлэл хангалтгүй байсан ч эхнийх нь тун амархан байлаа. Санни хүчтэй ч хоёр Мастер, зуун үхлийн элит Сэрэгчтэй, тэр тусмаа тэдний өөрсдийн нутаг дээр тулалдах хэмжээний хүчтэй биш. Дээрээс нь Касси, тэр хоёр хоёулаа тодорхой байр суурьтай хүмүүс. Их овог хүртэл хангалттай шалтгаангүйгээр тэднийг зүгээр л алга болгож зүрхлэхгүй.

'Би... эхлээд илүү их мэдээлэл хэрэгтэй. Нөхцөл байдал хэрхэн өрнөхийг харъя. Шаардлагатай бол дараа нь хөдөлнө...'

Тиймээс тэр Мастер Пирс тэднийг хонгил руу чирэхэд эсэргүүцсэнгүй.

Жижиг өрөөнөөс гармагц өмнө нь нам гүм, бараан байсан Цайз одоо эмх замбараагүй байдалд автжээ. Хэд хэдэн Төөрөгч тэдний хажуугаар хурдлан өнгөрөхөд гоёл чимэглэлтэй тосон дэнлүүний улбар шар гэрэлд тэдний сүүдэр хар ханан дээр бүжиглэнэ.

Санни хаа сайгүй хөдөлгөөн, яарсан ч эмх цэгцтэй ажиллагааг харж, мэдэрч байлаа. Урьдынхаас ялгаатай нь сүмийн оршин суугч бүр хуяг өмсөж, үхлийн зэвсэг барьжээ. Тэд яг дайнд бэлтгэж буй мэргэжлийн цэргүүд шиг хурдан, сахилга баттай байлаа.

Тэгээд тэд бүхэл бүтэн арми байсан.

Гэсэн ч...

Төөрөгсдийн харуулж буй тайван байдлын цаана тэр түгшүүрийг мэдэрч байсан гэж үү?

Мастер Пирс нэг харуул руу хашхирч, зогсохыг тушаагаад Санни, Касси хоёрыг түүн рүү түлхэв.

"Энэ хоёрыг жижиг гянданд хорь!"

Санни эсэргүүцлээ илэрхийлэх гэсэн боловч ам нээж амжаагүй байхад бүхэл сүм гэнэт донслоо. Хэдхэн мөчийн дараа дүлийрэм хүчтэй доргилтын чимээ хонгилоор тархав.

'Хаалганууд... тэд хаачихлаа...'

Гэхдээ зөвхөн тийм байсангүй. Тэд Цайзын гаднах цагирагт байсан тул Саннигийн Сүүдрийн Мэдрэхүй гаднах хананы цаадах хоосон орон зайд бага зэрэг хүрч чаддаг байв. Харин хаалгууд хаагдахтай зэрэгцэн энэ нь өөрчлөгдөж, яг л сүм гаднах ертөнцөөс бүрэн таслагдсан мэт болов.

Одоо тэр битүүмжлэгдсэн... тэдэнтэй хамт...

Харуул юу ч хэлэлгүй тэднийг шүүрэн авч, цааш чирэв. Санни ганхан, унахгүйг хичээн арагшаа нэг харлаа.

Түүний хамгийн сүүлд харсан зүйл бол сүрдэм Мастерын өмнө үзэсгэлэнт улаан үстэй нэгэн эмэгтэй гарч ирсэн явдал байв. Тэр энгийн хар дээл, савхин шуувч өмсөж, шилбээ төмөр шилбэвчээр хамгаалжээ. Эмэгтэйн царай бараан, түгшүүрээр дүүрэн байв.

"...Пирс! Хараал минь гэж. Энд юу болсон юм бэ?!"

Дараагийн мөчид тэр хоёр хонгилын эргэлтийн цаана алга болов.

'Энэ Мастер Велте байх...'

Төөрөгч тэднийг хонгил, шатны төөрөгдүүлэм лабиринтаар хурдтай чирэн явлаа. Тэд улам бүр доош бууж байсан бөгөөд магадгүй сүмийн хонхны цамхгуудын нэгийг зорьж буй бололтой. Түүний царай бараан, хатуу байсан нь аргагүй юм. Учир нь тэдний өнгөрөх газар бүрт Шөнийн Сүмийн оршин суугчид тулаанд бэлтгэж байлаа. Яг л аймшигт бүслэлтийг хүлээж байгаа мэт.

Гэхдээ аюул гаднаас ирэхгүй бололтой. Харин ихэнх Төөрөгсөд сүмийн гүн рүү, дотоод ариун танхимыг чиглэн яарч байлаа.

...Удалгүй тэдний хашхирах дуу сонсогдов.

Тэр дуу сүмийн төөрөгдүүлэм дотоод бүтцээр хачин байдлаар цуурайтаж байсан тул яг хаанаас гарч байгааг хэлэхэд бэрх байв. Хол сонсогдож байсан ч Саннигийн цус хүйт оргихоос өөр аргагүй байлаа.

Тэр аймшигт чарлаан дүрслэхийн аргагүй өвдөлт, айдсаар дүүрэн байв. Тэр энэ төрлийн хашхирааныг хэтэрхий сайн мэддэг. Энэ бол хүмүүс зөвхөн аймшигтай шархдаад зогсохгүй тахир дутуу болж, амьдрал нь дууссан эсвэл хэзээ ч урьдынх шигээ болохгүй гэдгээ ухаарахдаа гаргадаг хашхираан байлаа.

Тэднийг хариуцсан харуул хэсэгхэн зуур зогсов. Царай нь үнсэн саарал болж, юу ч хэлэлгүй урт хонгилын төгсгөлд байсан хүнд төмөр хаалга руу тэднийг чирсээр явлаа.

Төөрөгч нарийн хийцтэй түлхүүрээр хаалгыг онгойлгоод тэднийг дотогш түлхэв.

Санни, Касси хоёр өндөр таазтай... эсвэл бүр өндөр шалтай дугуй танхимд орлоо. Учир нь энэ өрөө мөн л урвуугаар баригджээ. Бөмбөгөр тааз нь үнэндээ тэдний хөл доор байрлаж, гүн тогоо шиг доош налуу байв.

Гяндангийн голд нэгэн том төмөр тор байх бөгөөд торны төмөр бүр хүний гарын чинээ бүдүүн ажээ. Торыг бүхэлд нь тойруулан үл таних Бичээсүүд сийлэгдсэн байлаа.

'Юу...'

Дараагийн мөчид харуул ямар ч өршөөлгүйгээр хоёуланг нь араас нь түлхэж, Санни, Касси хоёр бөмбөгөр гадаргуугаар өнхөрөн торны хаалгаар орж ирэхэд тэр даруй хаалгыг нь хаав.

Түгжээ чангаар түгжигдэн, тэдний эрх чөлөөний замыг хаалаа.

'Арай ч дээ...'

Санни босож, эргэн хараад Төөрөгч өрөөнөөс гарч, араасаа хаалгыг хаахыг ажиглав.

Хэдэн хормын турш тэд туйлын нам гүмд үлдлээ. Өрөө харанхуй бөгөөд гарцын дэргэдэх хананд ганцхан тосон дэнлүү асаж байв. Түүний улбар шар дөл чичирч, бүжиглэн, сүүдрийг арай ядан хөөж байлаа.

Санни шүдээ зуун, бүх хүчээрээ төмөр торыг өшиглөөд уур, бухимдлаа барьж дийлэлгүй хашхирлаа.

"Хараал ид! Бүгдийг нь хараал ид!"

Ар талаас нь Касси аажуухан босоод үл ялиг ганхав.

"Санни..."

Тэр эргэн хараад архирав.

"Юу?!"

Сохор охин ярвайлаа.

"Ямар нэг... ямар нэг зүйл буруу байна. Би мэдэрч байна..."

Санни түүн рүү хэдэн хором ширтээд анивчин торны гадна тал руу харав.

...Түүнийг хүрээлсэн Бичээсүүд аажмаар жихүүдэс хүргэм, аюултай цэнхэр гэрэл цацруулж эхэлжээ.