112-р бүлэг : Мангасуудын Дуэл
Өмнө нь хоёр Нүгэлт араатантай тулалдах үедээ хийсэн шиг, Чулуун Гэгээнтэн энэ удаа ч эхэлж довтлов. Тэр бамбайныхаа ирмэгийг сэлэмнийхээ иртэй хоёр удаа цохиж, айдас тээнэгэлзэлгүй урагш дайрлаа.
Мэдээж хэрэг, Санни Сүүдрүүд айдас мэдэрч чаддаг эсэхийг ч сайн мэдэхгүй байв.
Хуягт центурион шуурхай, хэрцгий хариу үйлдэл үзүүлж, бадмаараг мэт хатуу хуяг, шүд мэт иртэй зэвсгүүдийнхээ галзуу довтолгоогоор түүнийг дайрч ирэв. Энэ аварга биетэй мангасын өмнө Сүүдэр Гэгээнтэн туранхай, жижигхэн харагдана.
Хоёр мангас гудамжны голд мөргөлдөж, цохилтын цэгээс жижигхэн цочролын давалгаа тархав. Тоос шороо, хайрганы хэлтэрхий агаарт хийсэн одно.
Санни тулааныг нүдээ салгалгүй ажиглаж байлаа.
Тэр эдгээр хоёр Хар дарсан зүүдний мангас хүчний хувьд ойролцоо гэж таамаглаж байв. Центурион илүү том, илүү хүнд бөгөөд нэвтэлшгүй хуяг нь түүнийг онцгой аюултай дайсан болгодог. Бүх хуягт төрлийн амьтад ер бусын хатуу, асар хүчтэй. Үүн дээр хүрэх зай, жингийн давуу тал ч нэмэгдэнэ.
Чулуун Гэгээнтэн ч мөн адил, хүнд хуяг болон чулуулаг мөн чанараасаа болж туйлын тэсвэртэй байлаа. Жижиг биетэй ч, энэ дэгжин хүлэгт баатар гайхалтай их хүчийг эзэмшиж байв. Түүнчлэн Санни өөртөө дахин дахин сануулах хэрэгтэй. Тэр үнэндээ хүн биш, чулуунаас бүтсэн оршихуй тул хүнийхээс илүү жинтэй.
Түүний биеийн хэмжээний сул талыг тулааны мэдрэмж, ур чадвар нөхөж байсан тул, тулааны үр дүн урьдчилан таахын аргагүй мэт санагдана.
Гэвч энэ нь зөвхөн нэг зүйлийг тооцоогүй тохиолдолд л үнэн байлаа. Өөрийнх нь сүүдрийн харанхуй тэврэлтийг.
Түүний бэхжилтэн дор, Чулуун Гэгээнтэн төсөөлшгүй их хүчтэй болсон байв.
Санни центурионд ямар ч боломж байхгүй гэдэгт бараг итгэлтэй байлаа.
Энэ хооронд, хоёр мангас догшин тулаанд хутгалдан оржээ. Сүүдрийн Гэгээнтэн яс сүхнүүдийн аадар довтолгоог бамбайгаараа нэгийг нь цохиж зайлуулан, нөгөөгөөс нь бултаж тэсвэрлэв. Хурд, хэмнэлээ алдалгүй, тэр бамбайгаа доош буулгаж, ирмэгийг нь центурионд хүчтэй цохив. Аварга амьтан ганхаж ухрав.
Цохилтын хүч нэвтэлшгүй мэт санагдах хуягийг ан цавдуулж орхилоо. Санни үүнийг хараад алмайрч, энэ хүчийг өөр дээрээ туршиж үзээгүйдээ дотроо өөрийгөө баяр хүргэв.
Нээсэн боломжоо ашиглан, Чулуун Гэгээнтэн биеэ мушгин, бамбайн товчоор арагш цохилт өгч, яг тэр цэгийг дахин онов. Аль хэдийн гэмтсэн хитин хавтан бутран хагарч, доорх зөөлөн мах ил гарлаа.
Дараагийн мөчид тэр аль хэдийн араатан мангасын догшин сөрөг довтолгооноос бултах хөдөлгөөнд орсон байв. Дэгжин хүлэгт баатар хөдөлгөөнөө туйлын хэмнэлттэй хийж, цохилт бүрээс нарийн тооцоотой зайлж байлаа.
Санни өөрийгөө тулааны урлагт дөнгөж суралцагч гэж үздэг ч, Чулуун Гэгээнтний тулалдаж буй арга барилд тодорхой нэгэн хэв маяг байгааг ялгаж харах хэмжээний мэдлэгтэй болжээ.
Түүний бүх техник энгийн байдал, хөдөлгөөний хэмнэлт дээр тулгуурласан байв. Үйлдэл бүр тооцоотой, үр ашигтай. Хатуу хаалт, булталт, чиг өөрчлөлтийг баттай хөл тавилт, цагийг нь олсон сөрөг цохилттой хослуулснаар, Сүүдэр хамгаалалт ба довтолгооны хооронд хурц ялгаа бий болгож байлаа — эхнийх нь хөдөлшгүй бат, нөгөөх нь гэнэт бөгөөд зайлшгүй.
Энэ нь Нефисийн хэрэглэдэг, мөн өөрт нь зааж өгсөн урсгалтай, тааварлашгүй хэв маягаас тэс өөр байв. Яг энэ мөчид л Санни өөрийн сурч дадсан үндсэн ката, хэлбэрүүд үнэндээ маш онцгой, ер бусын байсныг ойлголоо.
"Миний тулааны хэв маяг хаанаас гаралтай юм бол?"
Энд бодох зүйл их байлаа. Одоогийн техникийг хэрхэн сайжруулах, шинэ элементүүдийг яаж шингээх тухай гээд. Гэвч энэ бол ирээдүйн асуудал.
Одоохондоо, тэр тулааны үр дүн л сонирхож байв.
Чулуун Гэгээнтэн аль хэдийн мангас дайснаа дарж эхэлсэн байлаа. Центурионд хэд хэдэн хөл нь хугарч, эсвэл тасарч, аймшигт шархнуудаас нь цэнхэр цус олгойдон урсана. Гэсэн ч тэр галзууран эсэргүүцсээр байв.
Гэвч хэчнээн уур хилэн нь бадарсан ч, дэгжин сүүдрийн хүлэгт баатрын дуугүй, сүрдмээр тайван байдал нь аймшигтай.
Яг тэр мөчид, Сүүдэр Гэгээнтэн центурионд доош цавчих нэгэн сүхнээс хажуу тийш бултаж, дараа нь түүнийг өвдгөвчнийхөө доор дарж гишгэв. Жингээ ашиглан дайсны зэвсгийг хөдөлгөөнгүй болгож, бамбайныхаа ирмэгээр харгис цохилт өгснөөр ясан ирийг нь хэсэг хэсгээр нь бут цохив.
Хуягт мангас сүхээ алдсандаа чарлан орилж, үлдсэн ганц зэвсгээрээ өчүүхэн жигшүүртэй дайснаа зад цавчихыг оролдов. Гэвч тэр өчүүхэн төдий хоцорсон байлаа. Биеийнх нь нэг тал бүрэн хамгаалалтгүй үлдсэн тул, Чулуун Гэгээнтэнд довтлох орон зай илүү их нээгдэв.
Сүхийг бамбайгаараа чигийг нь өөрчилж, тэр урагш огцом дайран, дээш цавчсан цохилтоор үе орчимд нь таслав. Хөдөлгөөнөө үргэлжлүүлэн, цэнхэр цусны бороон дундуур алхсаар, тулааны эхэнд өөрийнх нь үүсгэсэн центурионы хуягны нүхээр сэлмээ өршөөлгүйгээр сүлбэн оруулав.
Чулуун сэлэм мангасын махыг нэвт сүлбэж, нурууг нь сүйтгэв. Цохилтын хүч асар их байсан тул, сэлэмний үзүүр центурионд нурууны хуягийг хүртэл цөмлөж гарч ирлээ.
Үхэж буй амьтны биеэс сэлмээ нэг огцом хөдөлгөөнөөр сугалж аван, Сүүдэр Гэгээнтэн ирнээс нь цус сэгсрэв. Дараа нь тэр хайхрамжгүй алхам ухарч, хөдөлгөөнгүй зогсон, яг л харанхуй чулуун баримал мэт хөшив. Зөвхөн бадран асах бадмаараг нүдэн дэх улаан дөл л түүнийг амьд гэдгийг илтгэнэ.
Санни амьсгалаа түгжин, Хараал дуугарахыг хүлээв. Төд удалгүй, танил мэт бүдэгхэн хоолойг сонслоо:
[Та Сэрсэн мангас : Хуягт Центурионыг хороолоо.]
[Таны сүүдэр хүчирхэгжлээ.]
Ялимгүй гонсойж, тэр Бичээсүүдийг дуудаж, өөрт нь буй сүүдрийн хэлтэрхийн тоог шалгав.
Сүүдрийн хэлтэрхий: [307/1000].
'Дөрвөн зуунд хүрэхэд ердөө ерэн гурав үлдлээ' гэж тэр дотроо бодов.
Дараа нь, бүрэн итгэхийн тулд Чулуун Гэгээнтний тайлбарыг харлаа.
Сүүдрийн хэлтэрхий: [6/200].
Тэгэхээр… Сүүдрийн хувилбаруудын адил, Сүүдрийн хийсэн аллага түүнд өөрт нь бус, харин эзэнд нь ашиг авчирдаг байжээ. Чулуун Гэгээнтнийг “тэжээх” цорын ганц арга нь үнэхээр Дурсамж идүүлэх л бололтой.
Санни хөмсгөө атируулав.
“За даа… энэ чинь асуудлыг бүр төвөгтэй болгож байна даа"