339-р бүлэг : Илүү хүнд, илүү сайн, илүү хурдан, илүү хүчтэй

‘Хурдан… дэндүү хурдан…’

Кастер гайхмаар хурдтай хөдөлж байлаа, түүний бие бараг бүдэг сүүдэр болон хувирчээ. Түүний Дутагдал үнэхээр харгис, гэвч эзэмшсэн Аспект чадварынх нь хүч бас аймшигтай.

Үнэндээ Санни өөрөөсөө болон Нефисээс бусдыг бодвол ийм хүчирхэг чадвартай хүнтэй хэзээ ч уулзаж байгаагүй. Мартагдсан эргийн хамгийн агуу дайчид ч үүний эсрэг ямар ч боломжгүй байх байсан. Гемма, Эффи, Сейшан… тэд бүгд Хан Ли овгийн үхлийн өв залгамжлагчийн гарт амархан амиа алдах байв.

Магадгүй зөвхөн Харус л түүнтэй тэнцүү тулалдаж чадах байсан.

Гэхдээ тэгсэн ч Санни итгэлтэй биш байлаа. Кастер аймшигт чадвартайгаас гадна үеийнхээ хамгийн чадварлаг сэлэмчдийн нэг. Түүнчлэн сүнсэндээ нуусан бүхэл бүтэн Дурсамжийн зэвсэглэлтэй. Тэр сохор болсон ч тулалдах арга замтай нь лавтай.

…Тиймээс Санни тэднийг гэрэлтүүлж буй дэнлүүг устгах гэж цаг алдаагүй. Харин сэлэмдээ итгэж, Кастерын довтолгоог өөрийнхөө довтолгоогоор тосон угтлаа.

Хоёр сэлэм агаарт мөргөлдөж, дараагийн мөчид Кастер Санниг даван нисэж өнгөрөөд удааширч, эцэст нь зогсов. Түүний жянь сэлэмний үзүүрээс нэг дусал цус дуслав.

Санни ганхав.

‘Хараал чамайг идээсэй…’

Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийн ханцуй урагдаж, мөрөн дээр нь өнгөц шарх гарчээ. Зүрх рүү чиглэсэн цохилтыг зайлуулж чадсан ч бүрэн бултаж амжаагүй байв.

Кастерын нүүрэнд харанхуй төрх тодров. Амьд үлдсэн Санниг хараад тэр ярвайж, цэрээ нулимаад хэлэв:

"Муугүй ээ. Ядаж л энэ сонирхолтой байх нь."

Багны цаанаас Санни инээмсэглэв.

"Тийм ээ. Надад ч бас их хөгжилтэй байна, баярлалаа."

Мэдээж энэ бол худал.

Академид байхдаа Кастер Нефисийг ялж чадсан цорын ганц хүн байсан. Тэр үед бүгд илүү сул байсан нь үнэн. Неф ч Аспект чадвараа ашиглаагүй, харин одоо Санни өөрийгөө нэмэгдүүлэхийн тулд чадвараа ашиглаж байлаа.

Тиймээс тэдний хурдны ялгаа шууд үхэлд хүргэх хэмжээнд биш байсан. Гэсэн ч тэр хэмжээлшгүй удаан байв. Цэвэр биеийн чадлын хувьд Санни энэ тулаанд амьд үлдэх найдваргүй.

…Гэхдээ тэр Кастертай хэрхэн тулалдах нууцыг аль хэдийн мэддэг болсон. Тэр үүнийг Өөрчлөгдөж буй Одоос өөрөөс нь сурсан.

Жилийн өмнө Нефис ижил нөхцөлд орж байсан ч бараг ялах дөхсөн. Тэр Кастерын хөдөлгөөнд хариу үйлдэл үзүүлэхийн оронд урьдчилан таамаглаж байсан бөгөөд ингэснээр хурдны давуу талыг нь багасгаж чадсан. Одоо Санни ч мөн адил зүйл хийх ёстой.

Мэдээж ийм зүйлд хүрэхийн тулд тулааны гүн хууль дүрмийг нарийн ойлгож, бие сэтгэлээ бүрэн захирсан байх хэрэгтэй.

Аз болоход Санни тийм хүн байв. Тэр аль хэдийн тодорхой ойлголтод хүрсэн бөгөөд сэрүүн өнгөрүүлсэн хором бүртээ ур чадвар, зөн совингоо ирлэж ирсэн. Түүний оюун ухаан урсгал төлөвт орж, мэдрэмж нь хурц, бүхнийг хамарсан болж, бодол нь илүү хурдан болжээ. Зөн совин нь тулааны мөн чанарыг ойлгосноор улам бэхжсэн.

…Энэ түүнд ялах боломж өгч байлаа.

Хэсэг хугацааны дараа Кастер дахин довтолсон бөгөөд Санни Шөнө Дундын Хэлтэрхийг хажуу тийш огцом хөдөлгөн, ногоовтор жянь сэлмийг яг сүүлчийн мөчид хаалаа.

‘Дээш…’

Хоёр ир мөргөлдөхөөс өмнө тэр дараагийн хөдөлгөөнөө аль хэдийн эхлүүлсэн байв. Хагас агшны дараа Өв залгамжлагч сэлмээ дээрээс доош буулган, Саннигийн толгойг онилов. Гэвч тэр цохилтыг зайлуулж чадсан…

‘Хүзүү рүү хатгах…’

…дахин нэг удаа, тачи сэлэм даган гулсаж мөрөн дээр нь шүргэн зүсэв. Энэ удаа хуягийн арьсан мөрний хамгаалалт арайхийн тэсэн үлдсэн байлаа.

Кастер бараг шууд жянь сэлмээ татан аваад, даруй урагш хатгаж, дайсны хоолойг таслахыг оролдов. Шөнө Дундын Хэлтэрхий гэрэлтсэн ирийг холдуулсан ч хангалттай хурдан биш байв. Саннигийн хүзүүн дээр дахин өнгөц шарх гарч, цус шүүрч эхлэв.

‘Новш гэж!’

Уурласан Санни сөрөг довтолгоо хийхийг оролдсон ч зөвхөн хамгаалалтад төвлөрөхөөс өөр аргагүй болов. Хэдхэн секундын дотор олон арван цохилт бороон мэт бууж, Улаан цамхагийн цуурайтсан орон зайг гангийн дуугаар дүүргэв. Түүний биед улам олон шарх гарч байлаа. Аль нь ч гүн биш, аюултай биш ч өвдөлтийг багасгахгүй.

Санни хэчнээн төгс, ухаалаг хөдөлж байсан ч хурдны дутагдлаа бүрэн нөхөж чадахгүй. Олон сарын бэлтгэл, зуун зуун тулаан, сэлэмний урлагийн гүн утгыг ойлгоход зарцуулсан тоо томшгүй цаг… Кастер ч мөн бүгдийг хийсэн, түүнээс ч илүү байх. Тэгээд ч тэр хэтэрхий хурдан.

Гэсэн ч ямар нэгэн байдлаар Санни амьд байсаар байв. Зөвхөн амьд биш, бүр ноцтой шархдаагүй… одоохондоо л.

Нэгэн мөчид тэр хаалт хийх мэт дүр эсгээд Кастерын сэлмийг бултан зайлаад, хоосон мэт толгойгоо урагш шидэж, Өв залгамжлагчийг цохих гэж буй мэт хөдөллөө.

Гэвч яг эцсийн мөчид гарт нь сүнслэг чинжаал гарч ирэв.

…Гэвч тэр даруй жянь сэлмийн хүчтэй цохилтоор хол шидэгдэв. Санни бугуйнаасаа тас цавчуулах шахсан гараа арайхийн аварлаа.

Түүнийг үл тоосон харцаар ширтээд Кастер архирч хэлэв:

"Мунхаг амьтан! Өөрчлөгдөж буй Од чамд тэр Дурсамжийг өгч байх үед би хамт байсан гэдгийг мартчихаа юу?!"

Санни шүдээ зуун, даруухан тачи сэлмээрээ цохилт өгч, багахан хугацаа хожин дахин төвлөрөв.

"Тийм юм шиг байна!"

Ингээд тэр гэнэт Сарны Хэлтэрхийг Өв залгамжлагч руу шидэж, араас нь аймшигт хатгалт хийв. Кастер чинжаалаас амархан бултаж, тачи сэлмийг зайлуулж, гэдэс рүү нь өшиглөн, Санни өвдөлттэй ёолон ухраав.

Тэр агшинд тэр бүрэн хамгаалалтгүй байв.

Дайсан нь энэ боломжийг алдалгүй, бүдэг сүүдэр болон хувирч урагш дайрав. Гялалзсан жянь агаарыг зүсэхэд, тэр үед Санни гэнэт эргэж, биеэ мушгив.

Тэд бараг бие биеэ шүргэх шахан зөрөв.

Дараагийн мөчид Санни чичирч, хажуу хавиргаасаа гүн шархдан цус асгаруулан бөхийв.

Өв залгамжлагч эргэн харж, нүдэнд нь сэтгэл ханамж гялалзсан харгис инээмсэглэл тодров.

"…Одоо онгирохгүй юм уу, өт минь?"

Санни ёолон, удаанаар нуруугаа тэнийлгэж, нэг гараараа цус алдаж буй хажуугаа дарлаа. Түүний хоолой хүнд, ноцтой сонсогдов.

"Аан тийм. Энэ… яг төлөвлөсөн шиг болоогүй юм байна."

Дараа нь тэр толгойгоо гилжийлгэн, нөгөө гараа өргөн, тасарсан гинжнээс дүүжилсэн зүйлийг ширтэв.

Гэнэт Кастерын гар хүзүүгээ гэнэтхэн тэмтрэв.

"Чи…"

Санни инээмсэглэн, элсэн цаг шиг зүүлтийг агаарт савлуулав.

"Хүлээ… өө! Наадах чинь яаж чиний гарт очихов?"

Кастер шүдээ зуун, хулгайлагдсан Дурсамж нь сул цагаан туяа цацруулж эхлэв. Тэр зүүлтийг үгүй хийж, сүнсний цөмдөө буцаахыг оролдож байлаа.

…Гэвч тэрнээс өмнө Санни түүнийг атгаж, нударгаа чангалан, болор элсэн цагийг хайр найргүй үйрүүлэн буталчихав.

Кастерын нүд томров.

"Муу зулбасга!"

Түүний хашгирах дуу харанхуйд цуурайтахад, үнэт Дурсамжийн хэлтэрхийнүүд газарт унан, гэрлийн оч болон замхарлаа.