296-р бүлэг : Гэрлийн амьтан
Санни өмнө нь зогсох гялалзсан дүрийг ширтэн, оюун санаанд нь тоо томшгүй бодол жирэлзэн өнгөрөв.
Арьснаасаа нүд гялбам цагаан гэрэл цацруулж буй Нефис төгс төгөлдөр, ариун тунгалаг харагдана. Эгэл ертөнцийн ямар ч гажуудалд хүрч байгаагүй мэт. Гэрэлд умбасан тэрээр яг л тэнгэрийн элч хүний ертөнцөд бууж ирсэн мэт байлаа.
Энэ дүр зураг нэгэн зэрэг гайхамшигтай сайхан атлаа аймшиг төрүүлэм.
...Мөн тэр нь эртний уурхайд ханан дээр харсан гэрэлт амьтны дүртэй жигтэйхэн адилхан байв. Ялангуяа Үүрийн Хэлтэрхийн эрдэнэ Нефисийн духан дээр гурав дахь нүд мэт асаж байгааг бодвол бүр ч илүү.
Гэвч Санниг түгшээсэн зүйл энэ биш байлаа.
'Яаж ийм зүйл боломжтой байдаг юм бэ?!'
Гэхдээ үнэндээ, яагаад боломжгүй гэж?
Аяллын эхэнд тэр Өөрчлөгдөж буй Одын Аспект өөрийнх шиг Тэнгэрлэг зэрэглэлтэй гэж таамаглаж байсан. Түүний чадвар Дурсамжийг бэхжүүлэх эсвэл эдгээхэд чиглэж байсан бол Саннигийнх тагнах, Дурсамжийг сайжруулах, эсвэл өөрийг нь бэхжүүлэхэд ашиглагддаг. Нефис цагаан дөлөөр өөрийгөө бэхжүүлэхэд ашиглаж байгаагаа өмнө нь харуулж байгаагүй учир тэр ийм чадваргүй гэж бодсон. Тиймээс түүний Аспект хүчтэй ч олон талт биш гэж дүгнэсэн юм.
Гэвч яг одоо Нефис өөрийгөө бэхжүүлж байлаа. Санни үүнийг даруй ойлгов. Тэр өөрийн биеийг гэрлээр бүрхсэн нь Санни олонтоо өөрийгөө сүүдрээр бүрхэж байсан шиг байв. Ийм бэхжилттэй үед түүний биеийн чадал асар ихээр өсөх нь гарцаагүй.
Тэр үргэлж ийм чадвартай байсан ч зориуд нууж байсан уу, эсвэл Шүрэн ойд олон зуун сүнсний хэлтэрхий шингээж, илүү хүчирхэг болсныхоо дараа сая сурсан хэрэг үү?
Энэ асуулт одоохондоо хариултгүй үлдэнэ. Учир нь Өөрчлөгдөж буй Од ба Гэрэлт Цайзын эзний тулаан хараахан дуусаагүй байлаа.
Саннигийн таамаг зөв байв. Бие нь гэрлээр бүрхэгдмэгц Нефис огцом илүү хурдан, илүү хүчирхэг болов. Өмнө нь тэр Ганлаугаас бага зэрэг сул, удаан харагдаж байсан бол одоо эсрэгээрээ болжээ. Тэр дайсан руугаа цахилан давшиж, нэг хутгыг няцаан, гялгар толь мэт маск руу нь хүчтэй цохилт өглөө.
Энэ удаад түүний илд алтан хуяг дээр багахан мөр үлдээж чадлаа.
Тэд догшин ширүүн тулаанд автан, ар араасаа довтолгоо солилцоно. Төмөр мөргөлдөх дуу улам чангарч, бараг чих дүлийрэм нүргэлээн болж хувирлаа. Өөрчлөгдөж буй Од ямар ч болгоомжлолгүй тулалдаж, гэрэлт бие дээр нь улам олон шарх нэмэгдэж байв. Гэвч тэр бас Гэрэлт Цайзын эзний нүүрний алтан толинд дахин дахин цохилт өгсөөр байлаа.
Аажмаар түүний гадаргуу дээр өчүүхэн ан цав үүсч эхлэв.
Санни мөн нэг зүйлийг анзаарлаа. Нефисийн шарх эдгэхгүй байв. Тэр нэгэн зэрэг хоёрхон нөлөөг хадгалж чаддаг бололтой. Нэг нь илдийг нь бэхжүүлэх, нөгөө нь биеийг нь. Харин цагаан дөлний эдгээх чадварыг дуудахыг хүсвэл аль нэгийг нь золиослох хэрэгтэй.
Гэвч тэр тэгэхийг хүссэнгүй.
Хэдэн мөчийн дараа Ганлауг аажмаар ухарч эхэлсэн нь илт болов. Түүний өрсөлдөгч хэт хурдан, хэт хүчтэй, хэт догшин байлаа. Алтан хуяг дээр улам олон цохилт бууж, одоогоор тэсэж байсан ч тасралтгүй довтолгоо нь Гэрэлт Цайзын эзэн болон түүний Сүүдрийн хувилбарт нөлөөлж эхэлсэн нь тодорхой байв.
...Гэвч Алтан Могойд бас нөөц арга байлаа.
Тулааны урсгал Нефисийн талд эргэж эхлэх мөчид тэр гэнэт инээмсэглэн, толь мэт маскандаа түүний тусгалыг харахаар нүүрээ эргүүлэв.
Дараагийн агшинд зуун зуун хүний амнаас хахаж ёолох дуу гарлаа. Гэрэлт Цайзын эзнээс цацрах сэтгэлзүйн дарамт гэнэт олон дахин нэмэгдэж, заримыг нь газар унагаж, заримыг ганхууллаа. Санни хүмүүсийн хамар, нүд, амнаас цус урсаж байгааг үзлээ.
Тэр өөрөө ч энэ дарамтыг мэдэрч, шүд зуун арайхийн зогсож байв. Бараг л унах дөхсөн юм.
Өөрчлөгдөж буй Од, энэ сэтгэцийн довтолгооны гол бай байсан ба тэр өвдөлттэй орилон ганхлаа.
...Яг тэр мөчид Ганлауг урагш алхаж, нэг хутгаар түүний цээжийг нэвт сүлбэв.
Урт ир залуу бүсгүйн нарийхан биеийг нэвт сүлбэн, нуруугаар нь гарч ирэх үед тэр тайван, бараг найрсаг өнгөөр хэлэв.
"За, болно доо. Одоо үх, тэнэг охин."
Дараа нь тэр хутгаа мушгиж, Нефисийг дахин орилуулахад хүргэв.
Нефис түүнийг ширтэн, амнаас нь цус урсаж байлаа. Тэгээд илдээ өргөн, бариулынхаа үзүүрээр нүүр рүү нь дахин дахин цохив. Эцэст нь толь мэт маскан дээр жижиг ан цав гарч ирэв.
Гэвч сэтгэцийн дарамтын долгион буурсангүй. Харин ч улам нэмэгдэв.
Ганлауг инээлээ.
"Чи дайрч болсон уу? Үгүй юу? Тэгвэл би туслая..."
Түүний хоёр дахь хутга агаарыг зүсэж, Нефисийн бугуйг нь зүслээ. Шөрмөс тасарснаар мөнгөн илд гарнаас нь унаж, гэрэл нь бүдгэрлээ.
Нефис нөгөө гараараа Гэрэлт Цайзын эзнийг түлхэн холдуулж, хутганы ирээс мултран, ганхан холдсоор эцэст нь өвдөг сөхрөв. Түүний биеэс цацрах цагаан гэрэл улам тодорч, шарх нь эдгэж эхэллээ. Уруулнаас нь намуухан ёолох дуу гарна.
Харин үүнийг харан зогсох Ганлауг инээсээр ойртлоо.
"Чи тэр жижигхэн мэхийг чинь би мэдэхгүй гэж бодсон уу? За тэгээд эдгээ л дээ. Хэр үр дүнтэйг нь харъя."
Тэр ингэж хэлээд Нефисийн хүзүүнээс барьж, дахин хутгалан, саяхан хаагдсан шархыг нь дахин нээлээ.
"Ямар байна? Дахиад эдгээ!"
Тэр догшин архирах зуур дахин дахин хутгалж, гар нь удалгүй цусаар будагдав.
"Өө, энэ үнэхээр хөгжилтэй юм! Гэхдээ жаахан л ядаргаатай юм. Шууд толгойг чинь таслаад дуусгачих уу?"
Нефис цусаа нулиман, толгойгоо эргүүлэн түүн рүү харав.
Тэгээд... нүдээ анилаа.
Тэд Харанхуй хотод анх ирэх үед Санни Касси Ганлаугийн алтан хуягийн сэтгэцийн дарамтад огт өртдөггүйг анзаарч байлаа. Тэр үедээ тэр энэ довтолгооны эх үүсвэр нь хуяг биш, харин нүүрний алтан толь, илүү нарийвчилбал түүн дотор өөрийн тусгалыг харах явдал гэдгийг ойлгосон. Цайзаас буцаж ирснийхээ дараа тэр энэ ажиглалтаа Нефист хэлсэн юм.
Тэр үүнийг санаж байжээ.
Нүдээ анисан чигээрээ Өөрчлөгдөж буй Од гараа өргөн, хүзүүнээс нь багалзуурдаж байсан Гэрэлт Цайзын эзний мөрнөөс атгав. Дараа нь бүх биеийн хүчээр нүүр рүү нь цохилт өгч, Үүрийн Титмийн эрдэнээр Ганлаугийн хамар байх ёстой газарт хүчтэй мөргөв.
Эцэст нь алтан толины гадаргуу хагаран бутрав. Жижиг ан цавын цаанаас аллагаар дүүрэн баясалтай хөх нүд ил болов. Гэнэтийн цохилтонд цочирдсон Ганлауг ганхлаа.
"Муу өлөгчин!"
Хутгууд нь тэр даруй алтан хуягт шингэж, оронд нь дахин хүнд байлдааны сүх гарч ирэв.
...Гэвч түүнд үүнийг ашиглах боломж олдсонгүй.
Нефис нүдээ анисан хэвээр, түүний дууг чиглэн эргэв. Дараа нь гараа өргөж, нударгаа дэлгэн... үлээв.
Дараагийн агшинд улаан элс мэт зүйл түүний алгаас цацарч, Ганлауг бүрхэв.
Санни цочирдон ширтэж, нүүрэнд нь гэнэт таньж буй илэрхийлэл тодров.
Тэр энэ зүйлийг хэтэрхий сайн мэднэ.
Энэ элс биш.
Энэ бол Цусан Цэцгийн тоос.