340-р бүлэг : Нэр төр

Хэдэн хормын турш тэд хоёулаа хөдөлгөөнгүй зогсов. Кастерын нүүр цочрол, үл итгэх байдал, уур хилэн, доромжлол… мөн айдастай холилджээ.

Тэр аажмаар толгойгоо өргөж, Санни руу үзэн ядсан харцаар ширтэв.

"Чи муу шаар…"

Түүний хоолой дарагдсан уур хилэнгээр чичирч байлаа.

‘Сайн байна. Уур хилэн бол сайн хэрэг. Түүнийг хяналтаа алдахад хүргэх юу ч байсан сайн…’

Дараагийн мөчид Санни цээж рүүгээ цохиулж, өвдөлттэй орилон арагш шидэгдэв. Тэр ид шидтэй жянь сэлмийн үзүүрийг арайхийн зайлуулж чадсан ч Өв залгамжлагч өөрөө галт тэрэг шиг мөргөн орж ирэв. Сэлэм нь Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийг дахин нэвтэлж, Саннигийн шууг зүсэв.

‘Новш гэж!’

Энэ үнэхээр шударга бус. Нөмрөг бол Сэрсэн зэрэглэлийн тавдугаар түвшний Дурсамж. Энэ новш түүнийг ингэж амархан нэвтлэх зэвсгийг хаанаас олсон юм бэ?

…Яг хаанаас гэдгийг Санни бараг мэдэж байлаа. Тэр сүнслэг ногоон жянь сэлэм мөн адил түвшнийх, бүр түүнээс ч дээгүүр байж яагаад болохгүй гэж?

Түүнээс ялгаатай нь.

Өв залгамжлагчдын овог аймгууд эрдэнэсийн сандаа олон хүчирхэг Дурсамж хадгалдаг.

Газарт өнхрөн унаад, Санни хажуу тийш үсрэн, Шөнө Дундын Хэлтэрхийн ишээр Кастерын гарыг цохин зайлууллаа. Тэр толгойгоо таслуулахаас арайхийн мултарсан байв.

Сандарсан Санни атга атга шүрэн тоос агаарт цацаж, ухарлаа. Хормын дараа дайсан нь тоосон дундаас өшөө авалт эрэлхийлсэн ад зэтгэр шиг гарч ирэв. Хараал идсэн жянь дахин зүрх рүү нь чиглэж байлаа.

Гэвч…

Кастер өөр харагдаж байв.

Санни бахархалтай өв залгамжлагчийн Дутагдлын тухай болон нууцлаг зүүлтийн Дурсамжийн зорилгын талаарх таамаглал нь зөв байжээ. Өмнө нь Кастер багийн бусад гишүүдээс арай ахимаг харагддаг байсан… энэ нь хачирхалтай, учир нь Эффи, Кай хоёр хамгийн ахмад нь байх ёстой байв. Энэ л анх Саннигийн анхаарлыг татсан, учир нь Академид байх үед ийм ялгаа байгаагүй.

Харин одоо болор элсэн цаг эвдэрсний дараа цаг хугацаа Өв залгамжлагчийг гүйцэж эхэлсэн мэт. Хэн нэгэн түүнийг одоо харвал хорь гаруй биш, харин хорин ес, бүр гуч гаруй настай гэж бодох байв.

Тэр нэг жилийн өмнө уулзаж байсан залуутай төстэй хэвээр ч бараг л гэмээр. Харин түүний оронд царайлаг, нас бие гүйцсэн, хүчирхэг эр Санни руу довтолж байлаа. Түүний бараан арьс одоо ч толигор ч нүд, амны буланд ирээдүйн үрчлээний шинж илэрчээ. Сахалд нь хэд хэдэн мөнгөлөг үс үзэгдэнэ.

Биеийнхээ бүх булчинг чангалан, Санни байр сууриа хадгалж, үхлийн хатгалтыг зайлуулан, дараа нь зүүн тийш бултлаа. Дахин тэр хоромхон зуур хоцорч, бие дээр нь шинэ шарх гарчээ.

‘Хараал ид!’

Өвдөлтөндөө ярвайсан Санни бултаж, зайлан, хааж, цохилтуудыг таслан, ухарч Кастераас зайгаа барьсаар байв. Нэгэн агшинд ууртай архирах дуу чихийг нь дүлийрүүлэв:

"Буцаад ир, харх минь! Яагаад хулчгар амьтан шиг зугтаад байгаа юм?!"

Багны цаана амьсгаа давчдан, Санни шүдээ зуун шүгэлдэв:

"Онцгой… шалтгаан… алга…"

Дараагийн удаа тэд мөргөлдөхөд Кастер аль хэдийн гуч гаруй насны эр мэт харагдаж байв. Одоо тэр идэр насандаа явж буй эр шиг. Түүний хүчирхэг бие улам сүрдмээр болж, өргөн мөр нь бат бөх хуягийг шахаж байлаа. Шанаа нь бууралтаж, сахал нь мөнгөлөг судалтай болжээ. Тэр залуу бүсгүйчүүдийг галзууруулахуйц төрхтэй эр шиг харагдаж байв.

Санни биедээ дахин шарх гарсныг мэдэрч ёолов. Тэр Кастерыг түлхэн холдуулж, дахин ухрав. Шөнө Дундын Хэлтэрхий доороос дээш, баруунаас зүүн рүү тасралтгүй хөдөлж байлаа. Гангийн дуу тасралтгүй нийлж, дүлийрэм чимээ болов. Уушги нь шатаж байгаа мэт санагдсан ч тэр хором ч удаашрах эрхгүй.

Ганц алдаа түүний амийг авна.

‘Алив… энэ… Гэгээнтэнтэй тулалдахаас… тийм ч… хэцүү биш…’

Гэвч үнэндээ илүү хэцүү байв. Хэтэрхий илүү…

Сүүдрээр хүч нэмэгдсэн ч Санни Кастерын догшин довтолгоог тогтоон барьж чадсангүй. Тэр илүү хүчтэй, илүү тэсвэртэй байсан ч хурц зэвсгийн мөн чанар нь бага хүчээр алахад зориулагдсан байдаг. Хурданд тулгуурласан чадварлаг сэлэмчин ганц зөв онолтоор дайсныг устгаж чадна.

Санни шиг хүний хувьд Кастер бол жинхэнэ хар дарсан зүүд. Цусан сүлжээ байгаагүй бол тэр аль хэдийн олон шархнаасаа болж цус алдаж, сулран унах байсан.

Гэсэн ч тэр тэсэж, ухарсаар, цахилгаан мэт хурдан цохилт бүрийг амь тэмцэн зайлуулж байлаа.

…Дараагийн удаа Санни бахархалтай Өв залгамжлагчийг тод хармагцаа нуруугаар нь хүйт даав.

Түүнийг довтолж буй нь хөгшин эр байв. Түүний туранхай нүүр үрчлээсийн торонд баригдаж, үс сахал нь бүрэн бууралтажээ. Урьд нь мэддэг… үзэн яддаг байсан… тэр царайлаг залуугаас бараг юу ч үлдээгүй.

Гэсэн ч Кастер хүч чадал, эрч хүчээ хадгалсаар байв. Түүний уур хилэн урьдын адил үхэл дагуулсан, ширүүн хэвээр. Харин хурд нь… өчүүхэн төдий удааширчээ.

"Үх, нохойн гөлөг минь!"

Ууртай архиралтаар Кастер сүнслэг жянь сэлмээ Санни руу буулгав. Өмнөх цохилтоосоо сэргэж амжаагүй байсан Санни арга мухардаж, тачи сэлмээ эвгүйхэн өргөн хаах гэж оролдов. Сэлмүүд мөргөлдөхөд Шөнө Дундын Хэлтэрхий хажуу тийш үсрэн, бараг гараас нь мултарчих шахав.

…Үүнээс ч муу нь Санни тэнцвэрээ алдан, арагш унаж газарт ойчив.

Хөгшин эрийн нүүрэнд харгис инээмсэглэл тодрон, хамгаалалтгүй дайснаа дуусгахаар дайрав.

…Гэвч яг сүүлчийн мөчид, түүний араас тайван дуу сонсогдов.

Түүний үзэн яддаг ч маш сайн таних дуу.

Араас нь зогсож байсан Нефис үгүйсгэхийн аргагүй өнгөөр тушаав:

"Буц!"

Үүнийг сонссон Кастерын нүд томров. Айдас дүүрэн царайгаар тэр эргэн харж, сэлмээ өргөн, удаан хугацаанд айж, устгахыг хүсэж байсан хүнтэйгээ нүүр тулахаар бэлдэв.

Гэвч эргэн харахад хоосон байлаа.

Араас нь хэн ч байсангүй. Зөвхөн газарт хэвтэх энгийн нэг чулуу.

Кастер будилан харж зогсох зуур, насны доройтлоос болж удааширсан бодолд нь чулуу Өөрчлөгдөж буй Одын дуугаар хашгирлаа:

"Сүүдэрт нуугд!"

Бараг тэр даруйд Өв залгамжлагчийн нүд агшив. Харанхуй ярвайснаар тэр буцан эргэж, сэлмээ хамгаалалтын байрлалд авав.

…Гэвч тэр хоромхон зуур хоцорсон байлаа.

Ямар ч чимээгүйгээр Шөнө Дундын Хэлтэрхийн үзүүр түүний хуягийг нэвтэлж, махыг нь сүлбэн…

Тэгээд зүрхийг нь.

Өмнөхөн нь зогсох дорой хөгшний цочирдсон царайг ширтэн, Санни хөмсгөө зангидан санаа алдав.

Кастер доош харан, цээжнээс нь цухуйх ир, доороос нь асгарах цусыг ажиглаад, сулхан гараараа тачи сэлмийг атгав. Өвдөлт, хорсол хосолсон ярвайсан илэрхийлэл түүний цайж, үрчлээтсэн нүүрийг гажуудуулжээ.

Толгойгоо өргөх гэж чармайн, тэр Саннигийн нүд рүү харж шивнэлээ:

"Чи… чи ямар ч… нэр төргүй."

Санни үхэж буй хөгшнийг өрөвдөн ширтээд, дараа нь харцаа бурууллаа.

"…Нэр төр гэж байдаг. Гэхдээ нэр төр гэдэг бол хүчирхэг новшнууд чам шиг залуу тэнэгүүдийг өөрсдийнхөө төлөө үхүүлж, алах гэж зохиосон хоосон үг. Энэ бол зүгээр хүзүүнд чинь угласан гинж."

Кастер хэсэг зуур түүнийг харж, юм хэлэхийг оролдсон ч эцэст нь аажмаар өвдөг сөхрөв.

Гэнэт нам гүмд Хараалын дуу шивнэлээ:

[Та Идэвхгүй хүн, Хан Ли Кастерыг устгалаа.]

[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]