171-р бүлэг : Холбоос

Санни хэдэн удаа анивчин, Нефисийн хэлсэн үгийг тунгаав.

Амь нас, үхлийн асуудал… Нефис ийм үг хэрэглэж байвал байдал үнэхээр ноцтой гэсэн үг. Тэр салхинд хийсгэхийн тулд үг шиддэг хүн биш.

Гэвч тэр итгэж болох хүн ч бас биш.

Санни тэдний харилцаа урьдынх шигээ болчихоосой гэж хэчнээн хүссэн ч буцах зам байхгүйг ойлгож байлаа. Аль алинд нь буцах гарц үгүй.

Одоо тэр Өөрчлөгдөж буй Одын жинхэнэ нүүр царайг мэддэг болсон. Түүний итгэл үнэмшлийн эцэс төгсгөлгүй хүчийг харсан. Сүнснийх нь дүрэлзсэн цагаан галд бүх зүйл үнс болдог. Үнэнч байдал, өршөөл, энэрэл гэх мэт хүний ойлголтууд тэр устгалаас амьд гарах найдваргүй.

Тэднийг юу ч холбож байсан, Нефис түүнийг өөрийн хязгааргүй зорилгоосоо дээгүүр тавина гэж Санни итгэж чадахгүй. Хэрэв тэгэхдээ тулвал, тэр юу ч… хэнийг ч… зорилгынхоо төлөө золиослох болно. Түүнд Санни хүртэл орно.

Ядаж л Санни ингэж бодож байлаа.

Түүнээс гадна, нуухыг хичээсэн ч Нефисийн түүнд хандах хандлага өөрчлөгдсөнийг Санни мэдэрч байв. Яг юугаараа гэдгийг хэлж чадахгүй ч түүний харцанд үл ялиг, бараг мэдэгдэмгүй өөрчлөлт байсан.

Нэгэнт эвдэрсэн итгэлийг буцаан сэргээх амар биш. Магадгүй боломжгүй.

Гэсэн ч… тэр үнэхээр Нефисийн тусламж хүсэлтийг татгалзаж чадах болов уу?

Санни санаа алдан, хэсэгхэн нүдээ анив.

Үгүй. Үгүй ээ, тэр чадахгүй гэж бодож байлаа.

Хэдий харилцаа нь хурцадмал болсон ч энэ дэлхий дээр түүний анхаардаг цорын ганц хоёр хүний нэг нь Нефис хэвээр. Түүнд төрөх мэдрэмж нь… бараг л хоёр дахь Дутагдал шиг.

Хэчнээн хүссэн ч тэр үүнээс салж чадахгүй.

Хэзээ, яаж гэдгийг ч мэдэлгүй энэ мэдрэмж сүнсэнд нь үндсээ ургуулчихсан байв. Тэд хол байвал хатаж үхнэ гэж найдсан ч харин ч улам хүчтэй болсон. Одоо түүнээс зугтах арга байсангүй.

Санни өөрийгөө дахин хүн чанар гэх замбараагүй урсгал руу татагдаж байгааг мэдрэв.

_Чөтгөр ав!_

Яг иймээс болоод л тэр энд буцахаас цэрвэж байсан. Бүхнийг ардаа орхихын тулд тийм их зовж шаналсан байж, яагаад ганцаардлын амар тайван, таатай, жаргалтай амьдралаа орхиод буцах ёстой гэж?

_Хараал ид!_

Гэвч тэр Нефисийг татгалзаж чадсангүй.

…Гэхдээ энэ нь дахин түүний дуулгавартай дагуул болно гэсэн үг биш.

Хэрэв хамтран ажиллах бол түүний нөхцлөөр л ажиллана.

_Анхаарлаа төвлөрүүл! Чи энд Чулуун Гэгээнтнийг тэжээх Дурсамж худалдаж авахаар ирсэн!_

Өөрчлөгдөж буй Од түүнийг хүлээсэн харцаар ширтэнэ. Санни өөрийгөө өөртөө итгэлтэй, хайхрамжгүй мэт харагдуулахыг хичээн:

"Ярилцаж болно. Гэхдээ одоо биш. Би… ажлаа дуусгачихаад чамайг олоод очно."

Тэдний ярих зүйл яаралтай биш байх ёстой. Эцсийн эцэст, Нефис түүнийг өнөөдөр балгасаас буцна гэж мэдээгүй. Хэрэв цаг нь тулчихсан байвал логикоор бол тэр цагаа Санни дээр дэмий үрэхгүй.

Өөрчлөгдөж буй Од хэсэг дуугүй зогсож, нүүр нь огт хувиралгүй байв. Эцэст нь тэр тэгш, хүйтэн өнгөөр:

"Болно. Хаашаа очихоо чи мэднэ."

Санни инээмсэглээд:

"Аан, бас хэрэв дургүйцэхгүй бол Би Найтийг хамт дагуулж очно."

Хоёул адилхан эргэлзсэн харцаар түүн рүү ширтэв.

"Чи юу яасан гэнэ ээ?"

Сэтгэл татам залуу руу эргэн, Санни гайхсан дүр үзүүлэн:

"Миний бусад найзуудтай уулзмааргүй байна уу? Чиний тэнэг асуултуудад лав тэд илүү сайн хариулах биз!"

Найт хэсэг тээнэгэлзэв.

"…Тийм байх?"

"Гайхамшигтай!"

Санни толгой дохин, шүтээн нь итгэж болох эсэхэд эргэлзэж буй Нефис рүү харлаа.

"Тэгэхээр ингэж шийдлээ. Одоо биднийг уучлаарай…"

Үнэндээ тэр энэ үзэсгэлэнт харваачид ч бас бүрэн итгэдэггүй. Гэхдээ худал илрүүлэх чадвар нь Өөрчлөгдөж буй Одтой хийх ярианд асар хэрэгтэй.

Эцсийн эцэст, тэр бол Саннигийн хууран мэхлэх, худал хэлэх их сургуулийг ганцаараа төгссөн хүн шүү дээ.

Кайг түлхэн холдуулж, тохиромжтой зайд очмогцоо тэр асуулаа:

"Тэгэхээр Дурсамжийн талаар юу олж мэдэв?"

───

Удалгүй тэд Гэрэлт Цайз руу орж байлаа.

Энэ сүрлэг, амьсгал боогдуулам газарт дахин ирэхэд Саннид сонин санагдав. Энэ удаа тэр хүйтэн харанхуй, айдсаас түр зуур ангижрахын тулд сүнсний хэлтэрхий солихоор ирсэн ядуу дүүргийн оршин суугч биш. Харин нэр хүндтэй оршин суугчийн зочин болон иржээ.

Харуулууд түүнийг басамжилсан харцаар ажигласан ч хөдөлсөнгүй. Дүүжилсэн гавлуудын доогуур алхсаар тэд өнгөт шилэн цонхоор чимэглэсэн танил танхимд орлоо. Харпер сууж байсан тансаг ширээ хэвээрээ, харин одоо түүний ард түүнтэй адил ядарч зүдэрсэн залуу бүсгүй илгэн цаасан дээр юм сараачиж сууна.

Энэ ертөнцөд нэгхэн жижиг хүний үхэлд огт хамаагүй. Алдагдсаныг шууд орлуулж, урагшилсаар.

Магадгүй мартчихна.

Саннигийн үүнийг бодоод нүүрээ ярвайлаа.

"Тэгэхээр чи надад худалдаж авах Дурсамж олж өгсөн үү? Үнэ нь ямар байгаа?"

Кай инээмсэглэн, дагаарай гэсэн дохио өгөөд:

"Би чамд түүнээс илүүг хийсэн. Бид Дурсамжийн Зах руу орох урилга авч чадсан."

Санни хөмсгөө зангидан:

"Юу гэнэ ээ? Тийм юм сонсож байгаагүй юм байна."

Сэтгэл татам залуу толгой дохив.

"Гайхах зүйл биш. Тэнд янз бүрийн Дурсамж үзэж, тохирох үнээр худалдан авч болдог. За… тохирох гэж хэлж байна, гэхдээ эндхийн бүх хэлтэрхийг хэн эзэмшдэгийг чи мэднэ шүү дээ. Тиймээс ихэнхдээ зөвхөн Цэргүүдийн гишүүдийг л оруулдаг."

Логиктой. Ганлауг өөрт нь харьяалагддаггүй хүмүүсийн дунд Дурсамж чөлөөтэй эргэлдэхийг хэзээ ч зөвшөөрөхгүй. Харин Харуулууд, Анчдад өөрсдийн Аспектэд таарахгүй Дурсамжийг хэлтэрхий эсвэл тохирох зүйлээр солих газар хэрэгтэй.

"Тэгвэл чи яаж урилга авсан юм?"

Кай мөрөө хавчаад, шилээ маажлаа.

"Хэлтэрхий байвал тийм ч хэцүү биш. Асуудал нь, бидэн шиг чөлөөт хүмүүсээс маш цөөхөн нь тийм нөөцтэй."

Санни гайхсандаа бараг нүдээ томрууллаа. Тэд цайзын хориотой бүсийн нэг рүү оржээ. Урт коридорууд, хэд хэдэн шат уруудсаны дараа бат бөх модон хаалга өмнө нь гарч ирэв.

Дээр нь сэлэм, бамбайн дүрс зурсан байлаа.

Кай нүд ирмэн, хаалгыг нээгээд дотогш алхав. Санни араас нь дагалаа. Өрөөний доторхийг харангуутаа түүний нүд догдлолын очоор гялалзана.