197-р бүлэг : Эцсийн шалгалт

Санни хараал урсган, хамгийн мууд бэлдлээ. Хэдхэн хормын дараа тэдний олж авсан богинохон амсхийлт дуусав.

Ус түрж ирэх мэт дуу гарган, үхэгсдийн мангасуудын аймшигт давалгаа тэдний байрлалыг мөргөн орж, задлах шахав. Эффи цохилтыг угтан зогсож, догшин дайралтыг тэсвэрлэн, ямар нэгэн байдлаар давалгааг хоёр хувааж чадлаа.

Нэг талаас нь Өөрчлөгдөж буй Од араг ясны сүнснүүдийн урсгал руу шумбан орж, түүний гялалзсан илд харанхуйг сэтлэх цэвэр нарны туяа мэт тэднийг огтолж байлаа. Нөгөө талаас Кастерын шидэт илд мөн адил үүргээ гүйцэтгэнэ. Хан Ли овгийн угсаатан гайхалтай хурдтай хөдөлж, сүнслэг ногоон гангийн бүдэг шуурга болон хувирчээ.

Түүнд хүрсэн бүхэн тоос болон бутарч байв.

Санни Кай руу харж сөөнгө хоолойгоор хэлэв:

"Бэлэн бай."

Дараагийн мөчид мангасуудын давалгаа тэдэн дээр ирлээ. Сүүдрийнхээ хамгаалалтаас салсан Санни одоо зөвхөн өөрийн чадвар, овсгоо, техник дээрээ л найдах хэрэгтэй болов. Урагш үсрэн гарч, тэр эхний араг ястай мөргөлдлөө. Түүний илд цахилгаан мэт гялсхийж, толгойгүй бие тэр дороо хөл дор нь унаж, урд талаа сохроор самардан үлдэв.

Санни урьд нь хэзээ ч ингэж тулалдаж байгаагүй. Мартагдсан Эргийн эхний өдрөөс хойш тэр үргэлж Зүүдний ертөнцийн аймшгуудыг тэсвэрлэхдээ ямар нэгэн зүйлд түшиглэж ирсэн. Сүүдэр нь ч бай, харанхуйн халхавч ч бай, Өөрчлөгдөж буй Од, эсвэл Чулуун Гэгээнтэн ч бай. Харин одоо тэр Хар дарсан зүүдний мангасуудын урсгалтай зөвхөн өөрийн сулхан хүний бие... бас шийдэмгий зангаараа тулгарах хэрэгтэй болов.

Энэ бол цэвэр ур чадварын эцсийн шалгалт байлаа.

Шүдээ зуун, Санни Хуягт Центурион түүний хавиргыг аймшигт яс хадуураараа нэг цохилтоор бут цохисны дараа мэдэрсэн тэр тунгалаг мэдрэмжийг санахыг оролдов. Бүх илүүдэл бодлууд түүний хүслээр устаж, зөвхөн хоёрхон зүйл үлдэв.

Дайснаа устга.

Дайсанд өөрийгөө устгуулахгүй бай.

Энэ тунгалаг байдлыг ашиглан тэр урсгал төлөвт орлоо. Түүний мэдрэхүй тэлж, харанхуй хонгилд болж буй бүхнийг нарийвчлан шингээн авч байв. Түүний бодол хурдасч, тэднийг хүрээлсэн эмх замбараагүй байдлыг шалтгаан ба үр дагаврын цэвэр, шулуун хэв маяг болгон хувиргав.

Энэ бүхний цаад хуульд холбогдсон мэт Санни дайснуудынхаа үйлдэлд илүү хурдан хариу үйлдэл үзүүлж, урьдчилан таамаглах чадвартай болов.

…Шшшшинг!

Исгэрэх дуу гарган Шөнө Дундын Хэлтэрхий агаарыг зүсэж, дараагийн мангасыг цээжээр нь хөндлөн огтлон, араг ясыг ташуугаар хоёр хуваав. Ялагдсан амьтанд анхаарал хандуулах ч үгүй, Санни даруй дараагийнх руу дайрлаа.

Түүний хөдөлгөөн шингэн, урьдчилан таашгүй атлаа баттай, тогтвортой байв. Бүх цохилт, бүх алхам нь нарийн тооцоотой, аль болох их хохирол учруулахын зэрэгцээ өөрийн хүчийг аль болох хэмнэхэд чиглэж байлаа. Энэ нь түүний сурсан хоёр эсрэг мэт тулааны хэв маягийн төгс хослол байв.

Ингэж Санни тоо томшгүй үхэгсдийн дунд бүжиглэх мэт хөдөлж, илд нь нэг нэгээр нь тэднийг унагаж байлаа. Шөнө Дундын Хэлтэрхий Кастерын жянь шиг төсөөлшгүй хурц биш, Нефисийн гялалзсан урт илд шиг устгах цагаан дөлөөр ч дүүрэн биш. Гэвч тэр бууж өгдөггүй, эвдэрдэггүй байв. Хэчнээн хатуу яс зүссэн ч түүний ир дээр нэг ч хонхорхой үүссэнгүй.

Биеэр нь цус урсаж, хөлс нүдийг нь хорсгон, булчин нь задрахын ирмэгт хүрч, уушги нь агаарын төлөө шатаж байсан ч Санни энэ галзуу хэмнэлийг хадгалж, тулалдсаар, тулалдсаар, тулалдсаар байлаа.

Нэгэн мөчид тэр урд талаас ууртай архирах дуу сонсож, түрхэн зуур харвал Эффи эвдэрч муудсан дугуй бамбайгаа алга болгон, эцэст нь үзэсгэлэнт хүрэл жадaa дуудан гаргасан байв. Тэр жад түүний гарт очмогц анчин бүсгүй бүр ч аюултай болов. Эртний зэвсгийн өргөн савалтанд олон араг яс бутран, ясны бороо болон сарнив.

Гэвч яг тэр үед Эффигийн бие дээр улам олон шарх хуримтлагдаж эхлэв.

…Бүхнийг үл харгалзан, бүлгийн байдал сайнгүй байлаа.

Эсвэл ядаж хэсэг хугацаанд тийм мэт санагдсан.

Гэвч нэгэн мөчид Санни урд талаас нь дайрч байсан араг яснуудын тоо багасаж эхэлснийг анзаарав. Удалгүй Нефис, Эффи, Кастер гуравт хааяа хааяа хэдхэн хором амсхийх боломж олджээ. Түүн дээр ирж байсан дарамт ч мөн багассан байв.

Харин нөгөө талд Чулуун Гэгээнтэн ар талаас нь дайрч ирэх үхэгсдийн тоо улам нэмэгдэж байхад тэднийг ганцаараа тогтоон барьж байлаа. Энэ хөдөлгөөнт тулааны тэнцвэр илт өөрчлөгдөхөд Өөрчлөгдөж буй Од бүлгийн байрлалыг өөрчлөх тушаал өглөө.

Тэр даруй ухарч, дуугүй Сүүдрийн Гэгээнтнийг дэмжихээр явсан бол Санни урагш хөдөлж, бүлгийн тэргүүнд байгаа Кастер, Эффи хоёрыг дэмжихээр болов.

Тэнд очиход анчин бүсгүй ядарсан инээмсэглэл өглөө.

"Хөөе, мангар аа. Чи… үнэхээр новш шиг харагдаж байна."

Санни доош харж, түүний үгтэй санал нэгдэхээс өөр аргагүй болов. Хуяг нь олон газраа урагдаж, бүхэлдээ цусаар нэвчсэн тэр яг л тэдний тулалдаж буй Хар дарсан зүүдний мангасууд шиг үхдэл мэт харагдаж байлаа.

Гэвч Эффигийн байдал ч дээрдсэнгүй.

Тэр муухай мушилзан инээмсэглэн:

"Баярлалаа. Чи ч гэсэн гайхалтай харагдаж байна шүү."

Анчин бүсгүй хамраа сөхөн, дараагийн амьд үхдэлүүдийн эсрэг эргэн харлаа.

"Тэсээрэй! Бид бараг хүрчихлээ!"

Тэр үнэн хэлж байлаа.

Хэдэн минутын турш догшин тулалдсаны дараа тэдний явж байсан хонгил гэнэт өргөн агуй руу нээгдэв. Тэдний өмнөх хэдхэн метрийн зайд бунханы шал нурж, ёроол нь харагдахгүй мэт аварга ангал руу унасан байлаа. Тэр аймшигт ангал нь Саннигийн хараа ч нэвтэлж чадахгүй гүн харанхуйгаар дүүрэн байв.

Ангал дор хаяж дөч орчим метрийн өргөнтэй бөгөөд зүүн баруун тийш хол үргэлжилж, амьд ба үхэгсдийн ертөнцийг заагласан харанхуй хил мэт харагдана. Түүний дээгүүр муу хийцтэй олсон гүүр татагдаж, нөгөө талын адилхан хонгилтой холбосон байв.

Олсон гүүр нь эртний үеийн нурсан балгас мэт харагдана. Сул дорой, гулгамтгай, бүрэн ялзарсан байлаа.

'Тэр биднийг үүнийг үнэхээр ашиглана гэж бодоогүй биз дээ? Бид хөл тавих төдийд л нурна гэдэг нь илт байна! Тэр чинь огтхон ч логикгүй! Бусад нь яаж ийгээд амьд гарлаа ч гэсэн, тэр хараал идсэн [Хувь тавилантай] гэх Шинж чанартай надад нөгөө талд хүрэх ямар ч боломж байхгүй...'

Санни Эффи рүү эргэн харж, хариултанд нь гайхахыг үнэхээр хүссэн ч хөмсгөө зангидав.

"Тэгээд одоо яах вэ?"

Анчин бүсгүй түүн рүү гайхсан харцаар харав.

"Өөр юу гэж? Гүүрээр гарна шдээ!"