182-р бүлэг : Оройн хоолны цаг
Санни бага зэрэг тайвширч, бодож тунгаах хугацаа гарахад нөхцөл байдал анх бодож байснаас нь тийм ч муу биш гэдгийг ойлгов.
Тийм ээ, дэггүй анч бүсгүйтэй ингэж ойр амьдрах нь нэг төрлийн онцгой сорилт байсан. Ялангуяа тэр Санниг шоглож зовоохоос маш их таашаал авдаг нь асуудал байв. Гэхдээ энэ бүхэнд нэг давуу тал байсан... тэр байтугай нүд баясгах зүйлсийг байнга харах боломжтой гэдгийг түр орхиё... за, сэдэв рүүгээ буцъя.
Санни бол шөнийн амьтан. Тиймээс тэр хүйтэн шалан дээр унтах эсвэл Эффитэй байнга харилцах шаардлагагүй байлаа. Учир нь тэр өдөр унтаж, шөнө ан хийдэг. Тэд хоёулаа сэрүүн байж, нууц өрөөнд хамт байх хугацаа тийм ч урт биш.
Түүнээс гадна Эффи өөрийн ёроолгүй уутандаа хангалттай их хоол авчирсан тул түүний хэвийн бус их өлсгөлөнг дарахад Саннид тусгайлан хоол бэлдэх шаардлага ч гарахгүй байв. Тиймээс түүнийг байрлуулах нь анх бодсоноос нь хамаагүй бага төвөгтэй байх нь ойлгомжтой болов.
Үүний дараа анчин бүсгүйд нуувчийг тойруулан үзүүлж, хэд хэдэн хөгжилтэй шоглоомыг нь тэссэний дараа Санни эцэст нь өөртөө бага зэрэг цаг гаргав.
Эцэст нь!
Өрөөний алслагдсан буланд суун тэр нүдээ аниад Сүнсний тэнгис рүү шумбав.
Ердийнхөөрөө нам гүм тэнгис түүнийг тайвшруулах харанхуй, амгалан нам гүмээр угтав. Харагдах хэсгийн захад хөдөлгөөнгүй зогсох сүүдрүүдэд огт анхаарал хандуулсангүй. Тэр ч байтугай туранхай, өрөвдөлтэй Харпер луу ч харсангүй. Харин урагш алхаж, өөрийн Сүүдрийн Цөмийн хар нарны доор зогсов.
Дараа нь Санни Чулуун Гэгээнтнийг дуудлаа.
"Сайн уу, хонгор минь. Намайг яах гэж ирснийг таал даа? Би оройн хоол авчирсан..."
Кайгийн тусламжтайгаар худалдаж авсан Дурсамжуудыг өгөхөөсөө өмнө тэр дуугүй мангасын эргэн тойронд хөвж байсан бичээсүүдийг харлаа.
Сүүдэр : Чулуун Гэгээнтэн
Сүүдрийн зэрэг : Сэрсэн
Сүүдрийн анги : Мангас
Сүүдрийн шинж чанарууд : [Тулааны мастер], [Бат бөх], [Тэнгэрлэгийн оч]
Сүүдрийн хэлтэрхий : [6/200]
Зөвхөн зургаахан хэлтэрхийтэй мөртлөө тэр аль хэдийн маш хүчтэй байв. Түүний мангас улам аймшигтай болж өсөхийг Санни тэсэн ядан хүлээж байлаа.
Цаг алдалгүй Санни эхний Дурсамжийг дуудав. Ямар нэгэн тэнэг шалтгаанаар мохой ирэнд нь хэрэггүй маш олон үнэт чулуу шигтгэсэн хачин сэлэм байв. Тэр сэлмийг Сүүдэрт өгөв.
Чулуун Гэгээнтэн ямар ч сэтгэл хөдлөл илэрхийлэлгүйгээр сэлмийг аваад, бээлийтэй гараараа хүйтнээр бут ниргэв.
[Таны Дурсамж устгагдлаа.]
Санни нүүрээ ярвайна.
"Өө баярлалаа, Хараал аа! Чи хэлээгүй бол би мэдэхгүй байх байсан. Ямар их тус болж байна аа."
Хоёр урсгал болон салсан этгээд гэрэлт оч Чулуун Гэгээнтний биед орж, түүний бие дотор нуугдсан амьд сүүдрийн гүнд асах харанхуй дөлөнд шингэв.
[Чулуун Гэгээнтэн улам хүчирхэг боллоо.]
Хараалын дуу хоолой жаахан гомдсон мэт сонсогдов уу?
'За яах вэ. Нефис чамайг бут ниргэнэ гэж сүрдүүлж байхад чи гомдоллоогүй шүү дээ.'
Тэр инээмсэглээд бичээс рүү дахин харлаа.
Сүүдрийн хэлтэрхий : [7/200]
Сэтгэл хангалуун Санни дараагийн Дурсамжийг дуудав. Үйл явц дахин давтагдав.
[...Чулуун Гэгээнтэн илүү хүчирхэг боллоо.]
[...Чулуун Гэгээнтэн илүү хүчирхэг боллоо.]
[...Чулуун Гэгээнтэн илүү хүчирхэг боллоо.]
Түүний мангасын цөмийг дүүргэх сүүдрийн хэлтэрхийн тоо нэмэгдэх тусам Саннигийн сэтгэл улам сайжирч байлаа. Энэ мэдрэмж үнэхээр гайхамшигтай!
Сүүдрийн хэлтэрхий : [8/200]
Сүүдрийн хэлтэрхий : [10/200]
Сүүдрийн хэлтэрхий : [11/200]
Эцэст нь ес дэх Дурсамж устсаны дараа бичээс дээрх тоо [20/200] болон өөрчлөгдөв.
Чулуун Гэгээнтэн аль хэдийн илүү хүчирхэг болсон мэт харагдаж байлаа. Санни өөрөө анхны хэдэн аллага хийсний дараа бие нь хэрхэн өөрчлөгдсөнийг санан түүний өсөлтийг ерөнхийд нь дүгнэж чадлаа.
Өсөлт нь асар их биш байсан ч тулалдаанд өчүүхэн давуу тал ч бүхнийг шийдэж чаддаг. Ялангуяа түүний үнэлж баршгүй, гэхдээ бага зэрэг даварсан сүүдэр гэгчийн нэмэгдэл нөлөөгөөр энэ давуу тал хоёр дахин нэмэгдэхийг тунгаан бодвол.
Гэхдээ энэ бүхэн зүгээр л эхлэл байлаа. Жинхэнэ гол хэсэг одоо эхлэх гэж байв.
Хүлээлтээр дүүрэн Санни хар чулуун хуягийг дуудлаа. Хэрвээ түүний тооцоо зөв бол энэ ганц дурсгал дангаараа арван хоёр сүүдрийн хэлтэрхий өгөх ёстой. Энэ нь өмнөх есөн Дурсамжийн нийлбэртэй бараг тэнцүү.
Хар хүрэн эртний хуяг агаарт гарч ирлээ. Нам гүм тэнгисийн гэрэлгүй уудам дунд түүний ялгаруулж буй харанхуй сүр жавхлан бүр ч тод мэдрэгдэж байлаа. Санни тагнайгаа ташин:
'Ямар үзэсгэлэнтэй юм бэ.'
Үүнийг устгана гэдэг бараг хайран санагдана.
...Бараг л.
Хуягтай салахдаа бага зэрэг дургүй байсан тул Санни түүний бичээсийг уншив.
Стевийн хэлсэн үнэн байжээ. Бүр Хараал ч эвдэрсэн энэ Дурсамжийг ойлгож чадсангүй.
Дурсамж: [Д...ер......гөл]
Дурсамжийн зэрэг : ?
Дурсамжийн түвшин : ?
Дурсамжийн төрөл: тодорхойгүй
Дурсамжийн тайлбар: [...анх... арми... хаг...эзэм...]
Дурсамжийн шидийн сайжруулалт:
Олон бичээс алга болсон бөгөөд үлдсэн хэд нь ч ойлгомжтой үг болж бүрэлдсэнгүй. Гэсэн ч Санни толгой өвтгөдөг хэд хэдэн хачин бичээсийг анзаарав. Хараал нууцлаг Үл мэдэгдэх зүйлийн талаар дурддаг үед гарч ирдэгтэй яг адилхан бичээсүүд.
'Яг миний бодсон шиг.'
Энэ хуяг өмнө нь Чулуун Гэгээнтний харьяалагдаж байсан Хар дарсан зүүдний мангасуудын овогтой холбоотой нь тодорхой. Тэр амьд чулуун хөшөөнүүдийн гарал үүсэл Үл мэдэгдэх зүйлтэй холбоотой тул энэ хар хуяг ч бас тэдэнтэй хамаатай байх магадлалтай.
Ямар ч байсан хамаагүй. Тэр энэ Дурсамжийг худалдаж авахдаа аль хэдийн маш их гэмтсэн гэдгийг мэдэж байсан. Санни угаасаа үүнийг ашиглах бодолгүй байсан. Зөвхөн Чулуун Гэгээнтэнд өгч идүүлэх зорилготой байв.
"Одоо хоолны дараах дэсэртний цаг!"
Өргөн инээмсэглэлтэйгээр тэр үзэсгэлэнт хар хуягийг чулуун мангас руу түлхэв.
Гэвч удалгүй түүний инээмсэглэл царцав.
Учир нь Чулуун Гэгээнтэн бусад Дурсамж шиг хуягийг авч буталсангүй. Харин зүгээр л толгойгоо эргүүлж түүн рүү харлаа. Түүний бадмаараг нүдэнд асах улаан дөлний өнгө өчүүхэн өөрчлөгдөв.
Яг л нүдэнд нь маш өчүүхэн...гуниг шингэсэн мэт.
"За наадхаа ид!"
Гэвч Санни хичнээн тушаасан ч Чулуун Гэгээнтэн хуягийг устгахаас татгалзав. Амьд хөшөө зүгээр л хөдөлгөөнгүй зогсов.
Хэсэг хугацааны дараа урам нь хугарсан Санни чулуун хуягийг ширтэн санаа алдав.
Үнэндээ ийм юм болохыг бага зэрэг таамаглаж байсан.
Гэсэн ч тэр хуягийг худалдаж авсан. Хэдий засах боломжгүй хэмжээнд гэмтсэн байсан ч зургаадугаар шатны Нүгэлт Дурсамж бол өдөр болгон олддог зүйл биш.
Магадгүй нэг өдөр тэр өөрөө өмсөх ч юм билүү. Хэрэв Нефис үнэхээр Гарц руу хүрэх замыг нээж чадвал, бас тэр азтай цөөн хүмүүсийн нэг болж амьд үлдэн ертөнц рүүгээ буцан Сэрэгч болох боломж олдвол.
Тэр хүртэл энэ гайхалтай хар хуяг бараг хэрэггүй зүйл байлаа.
Хөмсгөө зангидан тэр Сүнсний тэнгисээс гарч, хуягийг бодит ертөнцөд дуудлаа. Удалгүй хуяг нууц өрөөний шалан дээр гарч ирэв.
Эффи сонирхон харав.
"Хөөх. Энэ юу вэ?"
Санни хэсэг дуугүй байснаа эцэст нь хариулав.
"Чимэглэл...л дээ."
Анч бүсгүй хөмсгөө өргөв.
"Тийм үү? Тийм бол чи яагаад над руу ингэтлээ их ширтээд байгаа юм?"
Санни шүдээ зуулаа.
Хэсэг эвгүй нам гүм хормын дараа тэр хэлэв.
"Э-э... чи надад үүнийг хөдөлгөхөд тусалж чадах уу? Над шиг хүн... өргөхөд хэтэрхий хүнд байна..."