332-р бүлэг : Улаан цамхгийн бүслэлт (18)

Санни бага зэрэг ганхаж, дараа нь өөрийнхөө сүүдэр лүү харлаа.

Сүүдэр нь зовж байгаа мэт байв. Бөгтийж, нэг гараараа цээжээ дарж, нөгөө гараараа Санни руу дохино. Санни түүнийг ширтэж байгааг анзаармагц, сүүдэр өөр лүүгээ цөхрөнгүй заалаа.

'Юу вэ… энэ нөхөр юу хэлэх гээд байна?'

Зүрх нь өвдөж байна гэж үү? Үгүй, мэдээж үгүй. Тийм зүйл утгагүй. Сүүдэрт зүрх гэж байх биш…

Тэгвэл юу заагаад байгаа юм бол?

Санни хөмсгөө зангидлаа.

Сүүдэр бол түүний тусгал. Тэгэхээр магадгүй тэр өөрийнхөө зүрхийг биш, харин Саннигийнхыг зааж байгаа байх.

Гэвч түүний зүрх зүгээр санагдаж байв. Тэгвэл өөр юу байх вэ?

Гэнэт нүд нь томров.

Сүнсний Цөм. Сүнсний Цөм ихэвчлэн хүний зүрхний дээр давхарлан оршдог…

Чичирхийлэн, Санни Сүнсний тэнгис рүү шумбав.

Ердийн нам гүм амар амгалангийн оронд, түүнийг заналхийлсэн эмх замбараагүй байдал угтав. Үргэлж дөлгөөн, тогтуун байдаг харанхуй ус одоо тайван бус, ширүүн болжээ. Үл үзэгдэх салхинд цохиулж буй мэт долгиолж, давалгаална.

Дээр нь түүний Дурсамжийг илэрхийлдэг гэрлийн бөмбөлгүүд анивчин, унтрах гэж буй мэт гялалзана. Сүүдрийн Цөмийг илэрхийлэх хар нар чичирхийлж байлаа. Тэр бүр түүний тунгалаг гадаргуу дээр жижиг ан цавууд үүсэж байгааг харж чадах мэт.

Зөвхөн дуугүй сүүдрүүд л өөрчлөгдөөгүй, ойртож буй сүйрэлд огтхон ч авталгүй зогсоно. Тэд хөдөлгөөнгүй зогсож, хар, амьгүй царайгаар ямар ч илэрхийлэлгүйгээр түүн рүү ширтэнэ.

Санни тэдэнд анхаарал хандуулсангүй, харин Сүүдрийн Цөмийг алмайран ширтэв.

'…Сүнсний гэмтэл. Би сүнсний гэмтэл авч байна.'

Тэр тасралтгүй сүнсэн довтолгооны нөлөөнд оржээ.

Тайван бус тэнгисээс сандран гарч ирээд Санни нүүрнийхээ цусыг арчиж, бараан царайгаар эргэн тойрноо харлаа. Тэр урьдынхаасаа ч илүү цонхигор болжээ.

'Над руу юу довтлоод байна аа?'

Хэдэн хормын дараа гэнэт дагжин чичирч, аймшигт ойлголтонд цочров. Дараа нь толгойгоо өргөн, нүд гялбам нарны диск рүү харлаа.

…Тэр андуураагүй байжээ. Нарны гэрэл үнэхээр өмнөхөөс илүү хурц болсон.

Үргэлж саарал байдаг Мартагдсан эргийн тэнгэр одоо бараг цагаан болж, өршөөлгүй халуун, гэрлээр дүүрчээ. Хэн нэгэн бодит байдлыг бүхэлд нь арчиж, оронд нь эцэс төгсгөлгүй цагаан хоосон орон зай үлдээсэн мэт. Хором бүрт улам бүр гялбам болж байлаа.

'Нар…'

Сүнсний довтолгооны эх үүсвэр нь Хар дарсан зүүдний амьтан биш байв.

Тэр бол нарны гэрэл өөрөө.

Түүний гэрэл хүрсэн газар бүрт амьд амьтдын сүнс аажмаар элэгдэж, устаж байлаа. Одоо нар яг дээрээс тусаж байсан тул, хүрч чадахгүй газар бараг байхгүй.

Түүнээс зугтах арга байсангүй.

Гэхдээ…

Эргэж хараад Санни Улаан цамхгийн нээлттэй хаалгыг ширтэв. Түүний цаана урин дуудах харанхуй сүүдэр, аюулгүй байдлыг амлана. Энэ бол сүйрлийн нарнаас нуугдаж болох цорын ганц газар.

'Арми!'

Тэр эргэн эргэж, сувгийн цаадахыг ширтлээ.

Тулааны талбарт Хар дарсан зүүдний амьтад тасралтгүй дайралтаа зогсоожээ. Одоо тэд согтуу мэт ганхан, дайвалзана. Олонх нь аль хэдийн газар унаж, нүх сүв бүрээс нь цус урсаж байв.

Тэдний сүнс устаж, тэд үхжээ.

Амьд үлдсэн Зүүдлэгчдийн армийн дайчид тэднийг алмайран ширтэнэ. Алсын дүрсүүд нь тайвшрал, төөрөгдөл хоёрыг зэрэг агуулжээ. Санни тэдэнд хашгирч, аймшигт аюулын талаар анхааруулахыг хүссэн ч, хэт хол байгаагаа ойлгож байв.

Өөрийн зогсож буй өндөр шүрэн овоолгоос тэр тэдний дунд гялалзах уян налархай дүрийг олж харлаа. Нефис юу болж байгааг аль хэдийн ойлгосон гэдэгт тэр итгэлтэй байв.

Гэхдээ тэр Цамхгийн хаалга нээлттэй байгааг мэдэхгүй.

'Бод, бод!'

Санни хэдэн хором тээнэгэлзээд гараа өргөв.

Дараагийн агшинд мөнгөн хонхны цэвэр тунгалаг жингэнэх дуу Шүрэн ойгоор нэг тарж, Зүүдлэгчдийн армийн үлдэгдэл дээгүүр цуурайтлаа.

Алсад Нефис эргэж, түүний зүг харлаа.

'Хурдлаач! Хурдлаач, Неф!'

Санни Мөнгөн хонхыг дахин жингэнүүлж, гараа даллав.

Гэвч шаардлага байсангүй. Өөрчлөгдөж буй Од аль хэдийн хөдөлсөн байлаа. Тэр сэлмээ цамхагийн зүг чиглүүлэв. Дараагийн агшинд Зүүдлэгчдийн арми урагш дайрлаа. Нойрсогчид бүх чадлаараа гүйж, эзэгтэйнхээ тушаалыг даган довтлов.

"Тийм ээ! Хүлээ… тэр юу хийгээд байна аа?!"

Нефис өөрөө цэргүүдээ дагасангүй. Харин эргэж, эсрэг чиглэлд гүйлээ.

…Тэдний энэ бүхнийг эхэлсэн алслагдсан шүрэн баганын зүг.

Санни Касси руу буцаж байгааг нь ойлгоод зүрх нь түг түг цохилов.

Гэвч тэр одоо туслах юу ч хийж чадахгүй.

'Амжилт хүсье…'

Овоолгоос үсрэн бууж, газар өнхөрч босоод Санни арагш харалгүйгээр цамхгийн хаалганы харанхуй руу гүйлээ.

…Гэвч тийшээ хүрэхээс өмнө тэр тэнгэрээс ямар нэгэн зүйл унаж байгааг олж харав.

'Юу вэ…'

Ноорхой хүний дүр шүрэн дээр хүчтэй унаж, хэд хэд өнхөрсний эцэст хөдөлгөөнгүй хэвтэв. Санни түүн рүү яаран очиж, Кайгийн хуягны тод өнгийг танилаа.

Аз болоход, тэр дур булаам залуу амьд байлаа, гэхдээ ухаангүй шахуу. Уян налархай туялзуур сэлэм түүний эргэн тойронд санаа зовсон мэт нисэлдэж, ир нь урьдын гялбаагаа алджээ.

Тэд хоёул тэнгэрт маш өндөрт байсан, сүнсний устгал эхлэх үед эх үүсвэрт нь илүү ойр байсан тул газарт байсан хүмүүсээс илүү хохирол амссан нь тодорхой.

Цаг алдалгүй Санни Кайгийн захнаас шүүрэн авч, Цамхгийн нээлттэй хаалганы зүг чирлээ. Аниргүй Бүжигчин түүнийг дагав.

Удалгүй тэд гэрэл ба харанхуйн заагт хүрэв. Санни огтхон ч эргэлзэлгүйгээр сэрүүн сүүдэр лүү орж, бага зэрэг гүн рүү алхсаны дараа газарт унав.

"Ахх…"

Одоо л тэр эртний цамхгийн хатуу биетээр хамгаалагдсан сүүдэрт орж, ямар аймшигтай байдалд байснаа ойлгов. Харин одоо биш. Түүний сүнс эцэст нь тайвширч, авсан гэмтлүүд нь аажмаар эдгэрч байлаа.

Кай ч бас амьд.

"Азтай новш юм даа."

'Бурхандаа баярлалаа… аан, үгүй, энэ тэнэг одоо надад том өртэй боллоо!'

Хүнд амьсгалан тэр ухаангүй харваачийг шалгаж, дараа нь суугаа чигтээ гаднах нүд гялбам орчныг ширтэв.

Бусад нь… амжих болов уу?

Хэдхэн хормын дараа агаарт ямар нэг зүйл жирэлзэн өнгөрөв. Энэ бол Кастер байлаа. Тэр өвдөг дээрээ сөхрөн унаж, ядрангуй нүдээр Санни руу харснаа, тэвэрч ирсэн ухаангүй Нойрсогчийг болгоомжтой газарт тавив.

Юу ч хэлэлгүйгээр тэд хоёул Цамхгийн хаалганы зүг эргэж, гаднах орчныг хязгаарлах хурц гэрэл рүү ширтэцгээв.

Хэдэн секунд тарчлаант нам гүмд өнгөрөв.

…Тэгээд гэнэт гэрлийн дундаас нэгэн хүний дүр гарч ирэв. Дараа нь бас нэг, дахин нэг.

Зүүдлэгчдийн армийн амьд үлдсэн хүмүүс аралд хүрч, аварлын харанхуй руу гүйлдэж байлаа. Тэд хаалганаас тусгаарлах зайг туулж, сүүдэрт үсрэн орцгооно.

Санни тэднийг харж байлаа. Цээжинд нь хурц зүйл хөдлөнө.

Удаан, там мэт хүлээлтийн дараа тэр эцэст нь цагаан хуягтай танил дүрийг аварга байгууламжийн босгон дээр харлаа.

Кассиг тэвэрсэн Нефис сүүдэрт орж ирэв.

Тэр хамгийн сүүлд ирсэн.

Тэднийг, мөн харанхуй ба гэрлийн зааг дээр бөөгнөрсөн цөөн Нойрсогчдыг хараад Санни эцэст нь амьсгаа гаргалаа. Тэд амжсан.

Улаан цамхгийн төлөөх тулаан дууссан.

Одоо тэдэнд хийх ганц зүйл үлдсэн.

Эртний цамхгийн хаа нэгтээ нуугдсан Гарцыг олох.

…Мөн түүний эзний уур хилэнг даван туулах хэрэгтэй.