202-р бүлэг : Эрсдэл ба шагнал
Нефис, Кай хоёр бултаж үсрэхэд аварга том ясан багана тэднийг шүргэлгүй хажуугаар нь харван өнгөрөв. Танхимын хананд мөргөлдөх түүний нүргээн Саннигийн чихэнд хүрэхээс ч өмнө тэр багана дахин хөдөлж, асар их хүчээр хажуу тийш савчив.
Аз болоход Санни, Касси хоёр түүний ард байлаа… харин Эффи, Кастер хоёр тийм биш. Тэд хоёул бахархмаар хурдтай хариу үйлдэл үзүүлж, газар доош хэвтэн, тэр аймшигт мөчир мэт эрхтэн толгой дээгүүр нь шунгинан өнгөрөх боломж олгов.
Чулуун шалнаас өндийхдөө анчин бүсгүй хашхирлаа:
"Зүгээр л унтаж байхдаа савчиж байна! Хөдөл! Тэр новш сэрэхээс өмнө эндээс гарах хэрэгтэй!"
Хараал урсган, Санни Шөнө Дундын Хэлтэрхийг болиулж, ясны уул руу анхаарлаа хандуулан дараагийн хөдөлгөөнийг нь таамаглахыг оролдов. Тэр Эффигийн анхны баг бунханд хэрхэн сүйрснийг ойлгож эхэлж байлаа. Энэ новшийн хурд нь хэтэрхий их.
Ийм нөхцөлд сэлэм огт хэрэг болохгүй.
Үхэгсдийн Эзэн аажмаар ухаан орж байв. Түүний жигшүүрт биеийг бүрдүүлсэн яснууд хөдөлж, долгиолж, цагаан бөөгнөрлөөс аварга мушгирсан мөчир мэт эрхтнүүд болон дэлгэгдэнэ. Хэлбэргүй овоо аажмаар ямар нэг амьтны дүрд шилжиж байх шиг.
Тэр амьтан бүрэн сэрвэл ямар хэлбэртэй болохыг Санни мэдэхийг хүссэнгүй.
Дахин нэг мушгирсан багана… эсвэл эрхтэн гэнэт ясан массын дундаас сугаран гарч, аварга гаж амьтны ард хоосон орон зайг сохроор цохив. Санни шүдээ зуун, хананд мөргөлдөх түүний аянга мэт дуунаас чих нь шуугин байлаа. Үүний дараа мянга мянган эртний яс хуучирсан чулуун дээр зүлгэгдэх дүлийрэм чимээ цуурайтав.
Аварга багана баруун зүүн тийш савчиж байснаа газарт унаж, аажмаар Үхэгсдийн Эзний биед буцан шурган орлоо.
Энэ хооронд Нефис босоод иржээ. Тэр Кай руу гүйж очоод алтан олсны нэг үзүүрийг гарт нь атгуулж, танхимын бөмбөгөр дээврийн цоорхойг заалаа. Дараагийн мөчид харваач агаарт дүүлэн, итгэмээргүй хурдтайгаар зорьсон зүгтээ нисэв.
Аймшигт зүлгэх чимээтэйгээр цагаан уул дахин долгиолж, сүйрлийн хүчтэй хэд хэдэн ясан багана түүнийг таслан зогсоохоор сугалан гарч ирлээ.
Гэвч Саннид Кайг ажиглах зав байсангүй.
Учир нь Үхэгсдийн Эзний өөр хоёр эрхтэн түүний зүг сунгаж байв.
Эхнийхийг нь доогуур нь шурган өнгөрөхөд өмхийрсөн агаараар цохиулах мэт болов. Амьд үлдэх ганцхан хором үлдсэнийг мэдэрсэн тэр бүх булчингаа чангалж, сүүдрийн нэмэгдэл хүчээр үсрэв. Саннигийн бие хэдэн метр өндөрт хөөрч, шунгинан ирэх яст тэмтрүүлээс хэдхэн сантиметрийн зайтайгаар зайлж чадлаа.
Газарт өнхрөн буугаад тэр хараал урсган, дахин босов.
'Ямар гээч тамын дээсдэх вэ энэ чинь?!'
Үхэгсдийн Эзэн аажмаар ухаан орж байлаа. Илүү олон ясны тэмтрүүл цогцосны овооноос гарч ирж, хөдөлгөөн нь улам нарийвчлалтай болж байв.
Харин Кай аль хэдийн аварга чулуун гарын алган дээр зогсож, алтан олс нь нэг хуруунд нь ороогдсон байлаа.
Хамгийн түрүүнд Касси авирч эхлэв. Нисдэг рапир нь мөрөн дээгүүр нь үнэнчээр хөвж байх зуур сохор охин олсоор төвөггүй авирч, арван секунд ч хүрэхгүй хугацаанд газрын гүний танхимын таазанд хүрлээ. Тэр бусдын адил сүнсний мөн чанарыг хангалттай шингээсэн гэдгийг мартахад амархан юм. Түүний нарийхан гарууд төсөөлснөөс хавьгүй их хүчийг нууж байв.
Гэвч доор үлдсэн хүмүүст тэр хэдхэн секунд жинхэнэ там байлаа. Уул шиг аварга амьтан сэрж, сохроор савчих эрхтнүүдээс нь зайлсхийхийг улам хэцүү болгож байв.
Тэд аль болох хурдан гарах хэрэгтэй.
Дараагийнх нь Эффи байв. Анчин бүсгүй бараг нисэх мэт олсоор дээш хөөрч, уян хатан хөдөлгөөн, эртний баатрын дайтай хүчээр өөрийгөө түлхэж байлаа.
Дараа нь Кастерын ээлж ирэв. Итгэмээргүй хурдтайгаар нэг ясны баганыг амархан бултан, Өв залгамжлагч олсыг атгав… дараагийн мөчид тэр бараг харагдахгүй бүдэг сүүдэр болон хувирч, удалгүй аварга чулуун алган дээр бууж байлаа.
Одоо Нефис, Санни хоёр л Нүгэлт Тирантын хүрээнд үлдэв. Санни руу харсан Өөрчлөгдөж буй Од хашхирлаа:
"Чиний ээлж!"
…Гэвч Санни хариу хэлсэнгүй.
Түүний нүд аварга гаж амьтны суурь хэсэгт, эртний яснуудын дунд төвлөрсөн байлаа.
Тэнд… хагас далдлагдсан жижигхэн зүйлээс сулхан алтан гэрэл цацарч байв.
Санни хэсэг зуур тээнэгэлзэв. Түүний бодол санаа асар хурдтай эргэлдэж байлаа. Тэр угаасаа шуналтай хүн гэдгээ мэднэ, мөн ханашгүй сониуч зантай. Гэвч хамгийн түрүүнд тэр өөрийн амьд үлдэхийг нэн тэргүүнд тавьдаг нэгэн.
Тиймээс одоо түүний дүгнэлт хүйтэн, тунгалаг байв.
Энэ бол эрсдэл ба шагналын асуудал. Мөн өөрийн чадварын тухай.
Тэр тэнгэрлэг гэрэл цацруулж буй тэр зүйлийг авч, амьд буцаж ирж чадах уу, үгүй юу?
Нэг хоромын дараа тэр Нефис рүү хараад хэлэв:
"Чи яв. Би араас чинь очно."
…Ингэж энэ бүхнийг туулчихаад юу ч олж авахгүй өнгөрнө гэдэг харамсалтай. Тэр оролдох ёстой.
Ингээд Санни эргэж, Үхэгсдийн Эзэн рүү гүйлээ.
Шийдвэрээ тэр гаргасан. Одоо хэрэгжүүлэх л үлдэв.
Мөшгигч Өргөсийг дуудаж, тэр ясан уул руу шидэв. Мэдээж Санни Тирантыг гэмтээнэ гэж найдаагүй. Зөвхөн кунайг биед нь шигтгэхийг л хүссэн.
Шидсэн хутга ясан масст шигдэн ормогц цагаан эрхтэн гэнэт түүний зүг сугаран гарч, жигшүүрт том талбайгаар бүхнийг халхлав. Үл үзэгдэх утсыг агшаахыг тушаан, Санни өндөрт үсэрч, яг л их буунаас харвасан мэт урагш шидэгдэв.
Баганы цаана газардмагц, ясны асар том бөөгнөрлөөс хэдхэн алхмын зайд ирээд, тэр шүдээ зуун…
Гараа Нүгэлт Тирантын биед гүнзгий дүрэв.
Хормын дараа түүний нударга нуугдсан зүйлийг атгаж, хугарах ясны чимээн дунд хүч гарган сугалж авлаа. Гарын шуугаар нь хурц өвдөлт цахилгаан мэт гүйлээ.
Гараа нээхэд… жижигхэн, нарийн хийцтэй төмөр түлхүүр харагдав. Энгийн мэт боловч дотроос нь үл үзэгдэх алтан гэрэл туяарч байлаа.
Дараагийн мөчид Санни гэнэт ганхаж, биеэр нь сулралтын давалгаа нөмрөн өнгөрөв.
Тэр гарынхаа шууг эргүүлэн харж, харсан зүйлээ ойлгохыг оролдсон мэт хэсэг гөлөрч зогсов.
Тэгээд ойлгосон мөчид нүд нь айдас дүүрэн томров.