337-р бүлэг : Хэн ч биш амьтан
Хар Жигүүр болон Мөшгигч Өргөсийг дуудан, Санни чулуун тагтны ирмэгээс үсрэн доош буулаа. Дараагийн агшинд түүний кунай харанхуйг сүлбэн, дээр өндөрт байрлах хагарч ан цавдсан шүрэн мөчирт шигдэв. Огцом таталт хийж, Санни өөрийгөө дээш шидэн, тунгалаг нөмрөг нь ард нь бүдгэрсэн мөр болон хувирлаа.
Түүнийг тойрон, олон мянган жилийн турш өөрчлөгдөөгүй байсан Улаан цамхгийн дотоод орон зай хөдөлгөөнд оржээ. Эртний цамхаг Өөрчлөгдөж буй Од болон хиймэл нарны савны хоорондын тулааны сүйрэл дагуулсан үр дагаврыг тэсвэрлэн, тасралтгүй чичирч, донсолсоор байв.
Асар том шүрэн үндсүүд хагаран, доош уналаа. Цамхгийн цуурайтсан орон зайг дүлийрэм нүргэлээн дүүргэнэ. Доорх мөчирүүдтэй мөргөлдөх бүрт тэд бутран нунтаглагдана.
Энэ бүх сүйрлийн дундуур хөдөлж байхдаа Санни амьд үлдэхийн төлөө тэмцэж байлаа.
Түүний чиглэн очихоор зорьсон үндэст хүрэхээс өмнө тэр нь унаж ирсэн нурсан хэсгүүдэд бутран сүйдэв. Дараа нь шүрэнгийн масс доош асгарч, Санниг үхлийн жинд дарах аюул нүүрлэв. Гэвч тэр огтхон ч цочсонгүй. Биеэ эргүүлэн, Мөшгигч Өргөсийг хажуу тийш шидэж, нурж буй шүрээс зайллаа. Дараагийн секундэд тэр бүрэн бүтэн нэг үндэсний хажууг мөргөн, түүний гадаргуугаас түлхэж, дахин дээш өгслөө.
Тэр эргэлдэн мушгирч, Мөшгигч Өргөс болон хүрч болох бүх гадаргууг ашиглан унаж буй шүрэн хавтангуудаас зайлж, агаарт нисэх хурц хэлтэрхийн үүлнээс зугтаж, улам өндөрт хөөрсөөр байв.
Энэ хооронд сүүдэр нь нэг үндсээс нөгөөд үсэрч, Кастерийг хайж байлаа.
Өв залгамжлагч Саннигаас хавьгүй хурдан ч, газарт баригдмал байсан бөгөөд харанхуйд харах давуу талгүй. Санни удахгүй түүнийг гүйцнэ гэдэгтээ итгэлтэй байв.
Тэгээд хэдэн там мэт минутын дараа тэр үнэхээр гүйцэв.
Шүрэн тоосны манангаас гарч ирэхдээ Санни агаарт улаан мөр үлдээн, өргөн үндсэн дээр уян налархай өнхөрч газардлаа. Дараагийн агшинд босож, харанхуйд чимээгүй зогсон, Кастерийг гарч ирэхийг хүлээлээ.
Энд, цамхгийн хамгийн дээд хэсгүүдэд эмх замбараагүй байдал арай багассан байв. Хугарах ёстой мөчирүүд аль хэдийн унаж дууссан, үлдсэн цөөн нь харьцангуй тогтвортой. Тиймээс Санни Өв залгамжлагч ямар замаар ирэхийг таамаглаж чадна.
Нэхэгчийн багны сэрүүн, гөлгөр модон гадаргуу түүний нүүрэн дээр эвтэйхэн байрлаж, төрхийг нь нууна.
Хан Ли овог ямар нөөц, ямар холбоо сүлжээтэйг Санни мэдэхгүй тул илүү болгоомжтой байхаар шийдсэн. Хэн нэгэн Кастерийн үхлийг түүний дээр буулгахын тулд зөгнөлт Аспект чадвар эсвэл хачирхалтай, хүчирхэг Дурсамж ашиглаж магадгүй гэсэн болгоомжлол түүнд байв. Бодит ертөнцөд буцсаны дараа өшөө авахаар дайрсан Өв залгамжлагчдын овогтой нүүр тулах нь түүний хүсэх хамгийн сүүлчийн зүйл.
Тэгээд ч одоо, энэ хараал идсэн, аймшигт цамхагт тэдний нэг нь үхэх нь тодорхой болсон.
Энэ сөргөлдөөн аль хэдийн хэтэрхий удаж.
Тэр мөн Кастер өөрөөс нь болгоомжилж байлаа. Бардам угсаатан олон зүйл байсан ч тэнэг биш. Саннигийн Дутагдлыг аль хэдийн таамагласан байх магадлал бий.
Тиймээс баг бол түүний амь насны даатгал.
'Хэн нь илүүг үзье... хэн нь илүү зохистойг үзье...'
Саннигийн хувьд энэ тулаан зөвхөн Кастерийг ялах тухай биш. Нефисийг хамгаалах тухай ч биш.
Энэ бол бүхэл ертөнцийг яллах тухай.
Хэзээ нэгэн цагт, Академид анх уулзах үедээ тэр болон Кастер хүн төрөлхтний эсрэг талд зогсож байв.
Нэг нь оройд, нөгөө нь ёроолд.
Нэг нь хүчирхэг, шүтэн бишрэгчдийн хүрээлэлд, нөгөө нь сул дорой, ганцаараа. Нэг нь шилдэг боловсрол, шилдэг багш нар, хүчирхэг гэр бүлийн асар их нөөц, өвлөгдсөн Дурсамжуудын зэвсэглэл, ирээдүйн амжилтад хүргэх сүнсний хэлтэрхийн арвин нөөцтэй.
Нөгөө нь юу ч үгүй.
Санни үргэлж юу ч үгүй байсан. Гэр бүлгүй, гэр оронгүй, өөрийн гэх газаргүй, амьд эсэх нь хэнд ч хамаагүй, боломжгүй, азгүй... ирээдүйгүй.
Кастертай адил тамд шидэгдсэн тэр хумс шүдээ шигтгэн тэмцэж, зовж, тэсвэрлэж, амьд үлдэж, хүсэл зориг, ухаан, үхэлтэй олонтоо нүүр тулсан туршлагаараа өөрийгөө дээшлүүлсэн. Одоо, нэг жилийн дараа тэр өөрийн байх ёстой байр суурийг авахад бэлэн байлаа.
Кастерийг ялснаар тэр хэзээ нэгэн цагт өөрийгөө бүрмөсөн нотолно. Тэр хэнээс ч дутуу биш гэдгийг. Түүхийн хуудаснаас хаягдан мартагдах, утга учиргүй хэн ч биш амьтан биш гэдгийг. Тэр ч бас жинхэнэ хүмүүс шиг үнэ цэнэтэй гэдгийг.
Тэр баян тансаг орчинд төрөөгүй ч хамгийн шилдгүүдийн адил онцгой гэдгийг.
...Тэрнээс ч илүү.
Санни харанхуйд хүлээж зогсох үед, доороос Дурсамж дэнлүүний гэрэл хурдан ойртож ирэв.
───
Кастер Цамхгийн орой руу яаран, унаж буй нурсан хэсгүүдээс бултахын тулд гайхалтай хурд, бэлтгэлээ ашиглан гүйж байлаа. Тэр бараг хүрэх шахаж байхдаа, гэнэт дэнлүүнийх нь гэрэл өргөн шүрэн үндэсний төвд хөдөлгөөнгүй зогсох нэгэн дүрс дээр тусав.
Зөөлөн даавуугаар сүлжсэн харанхуй хуяг, чухал хэсгүүдийг хамгаалсан өнгөгүй хар арьс. Гар дээр нь хөнгөн атгасан, үзүүр нь газарт чиглэсэн энгийн илд. Аймшигт ад зэтгэрийн нүүртэй төстэй модон баг шинэ байсан ч, хэн байгааг танихад түүнд төвөг болсонгүй.
Хурдаа сааруулж, үзэн яддаг тэр бяцхан тэнүүлчээс хэдхэн метрийн зайд зогсоод Кастер шүдээ зуун, нулимж хэлэв:
"Чи байна."
Багны цаанаас Санни инээмсэглэв.
"Үгүй ээ, чи андуурч байна. Үнэндээ би биш."
Тэгээд толгойгоо ялимгүй гилжийлгэн, бардам Өв залгамжлагчийг ширтэж, гайхсан өнгөөр хэлэв:
"Өө! Хөөе, Кастер. Чамтай яг энд тааралдана гэж хэн санах вэ. Яасан санаанд оромгүй давхцал вэ. Аа, энэ чинь хувь тавилан байх нь..."