243-р бүлэг : Луугийн соёо

Шүрэн ой дундуур эртний аварга биетний дээр аялж эхэлснээс хойш хоёр дахь өдрийн дунд үеэр, тэнгэрийн хаяанд нэгэн түгшүүртэй хар шугам харагдав. Минут өнгөрөх бүрд тэр нь улам ойртсоор байлаа. Удалгүй Санни тэд асар өргөн уулархаг бүс рүү чиглэж байгааг ойлгов.

Тэр уулс Мартагдсан эргийг Зүүдний ертөнцийн бусад хэсгээс тусгаарласан хил мэт харагдана. Тэд өндөр, ирмэг нь хурц, аварга луугийн соёо мэт тэнгэр сэтлэн сүндэрлэж байв. Алсад цастай оргилууд нь цэвэр цагаан өнгөөр гялалзан, манангаар бүрхэгдэн, доорх жалга хөндий, нурууд руу урсан орж байлаа.

Энэ бол олон жилийн өмнө Цайзын анхны ноён алга болсон газар. Мөн тэдний аюултай аяллын зорилго ч мөн.

Чулуун аварга ууланд ойртох тусам Санни тэдгээрийн үнэхээр ямар өндөр, сүрлэг, аймшигтай болохыг ойлгов. Тэр байтугай аварга өөрөө ч эдгээр оргилын өмнө өчүүхэн шоргоолж мэт харагдана. Тэдний дарамттай сүүдэр дор өөрийгөө жижиг, өчүүхэн мэт мэдрэхгүй байхын аргагүй.

Аажмаар Шүрэн ойн газар нутаг дээшилж эхлэв. Шүрэн дов толгодууд намсаж, хоорондын зай нь холдон, эцэст нь доороос нь хар шороо, чулуу ил гарч эхэллээ. Улаан өнгийн шүрэн арлууд багассаар, эцэст нь бараг үгүй болов.

Яг л Шүрэн ой манант уулсын бэлд ойртохоос цэрвэж байгаа мэт... эсвэл зүгээр л хүрч чадахгүй мэт.

Аварга хөшөө улаан ойг орхих хилд ойртоход алхам нь саарлаа. Цааш хөдөлж чадахгүй байгаа мэт. Бие нь бага зэрэг бөхийж, үл үзэгдэх хүч түүнийг буцаан татаж буй мэт байв.

Түүний асар их хүч ч тэр эртний хараалын таталтыг давж чадсангүй.

Эцэст нь чулуун аварга ганхаж, зогсов.

Тэдний хүлээж байсан мөч иржээ.

Кастер, Эффи, Нефис аль хэдийн доош бууж эхэлсэн бол Санни, Касси, Кай гурав дугуй тавцангийн ирмэг дээр зогсож байв.

Доош хараад Санни санаа алдаж, үзэсгэлэнт нумчинг харлаа.

"Хэрвээ энэ бүтэлгүйтвэл... чи намайг барина биз дээ?"

Кай хөмсгөө өргөн, гялалзсан инээмсэглэл тодрууллаа.

"Мэдээж. Миний хувьд таатай байх болно!"

Саннигийн нүд татганав. Толгой сэгсрэн Хар Жигүүрийг дуудан, нуруун дээрээ тунгалаг далавч мэт нөмрөгийг бий болгов.

Түүнийг бага зэрэг тайвшруулж байсан ганц зүйл нь түүний сүүдэр аль хэдийн доор байсанд оршино. Тэр буух газрыг шалгуулахаар урьдчилан явуулсан байв.

Чулуун Гэгээнтэн доор зогсож, аварга биетний хүзүүний өндрөөс өчүүхэн хар цэг мэт харагдана.

'Сунжруулах хэрэггүй.'

Шүдээ зуун Санни Хар Жигүүрт тушаал өгч, биеэ газраас хөвүүлээд... хоосон руу алхав.

Агшин зуур хуучны айдас нь түүнийг нөмрөв. Гэвч удалгүй тэр доош унахын оронд агаарт зөөлөн гулсаж байгаагаа мэдрэв.

Тэр доошилж байсан ч аюулгүй, таатай хурдтай. Нуруун дээрх тунгалаг далавч бүдгэрэн жирэлзэж байлаа.

Үнэндээ энэ мэдрэмж... гайхалтай байв.

Инээмсэглэлээ барихыг хичээн, Санни далавч нь хэр хэврэг болохыг санан, хөдөлгөөнөө болгоомжтой удирдав.

Зөвхөн биеийн байрлалаа бага зэрэг өөрчлөхөд л хангалттай. Удалгүй тэр өргөн тойрог замаар доош гулсаж, салхины исгэрэх чимээг мэдрэн баясав.

'Бусад нь үүнийг мэдэрч чадахгүй нь харамсалтай юм.'

Эхэндээ тэр Эффид энэ гайхалтай мэдрэмжийг мэдрүүлэхээр төлөвлөж байв. Кай, Касси хоёр бусдыг тээвэл бүгд амархан бууж чадна гэж бодсон. Гэвч туршилтын дараа тэд аймшигт царцаанаас авсан Дурсамжууд их жин даахгүйг ойлгосон.

Санни өөрөө ч Хар Жигүүрийн хязгаарт ойртож байв.

Тиймээс энэ хөнгөн мэдрэмжийг тэр ганцаараа эдэлж байлаа.

Хэдэн минутын дараа Санни Чулуун Гэгээнтний дэргэд зөөлөн газардлаа. Дээш харахад Кай, Касси хоёр араас нь ирж, харин дээр нь нөгөө гурав аль хэдийн аваргын өвдөг орчимд хүрчихсэн байв.

'…Би энэ Дурсамжийг дутуу үнэлжээ. Тулаанд ашиглахгүй ч их хэрэгтэй юм.'

Удалгүй бүгд эртний хөшөөний сүүдэрт цуглав.

Хэдэн хормын дараа аварга чичирч, аажмаар эргэн, нэг том алхам хийв. Газарт хүрэхэд нь газар доргин чичирлээ.

Зургаан хүн дуугүй зогсож, тэр эртний хөшөөг холдон одохыг ажиглав. Тэр зүүн зүг рүү явж, нэвтрэх аргагүй уулсын ханатай зэрэгцэн алхаж байв. Санни энэ аварга Мартагдсан эргийг мянга мянган удаа тойрсон байх гэж таамаглав. Одоо дахин нэг тойргийн эхлэл эсвэл төгсгөлд ирсэн бололтой.

Чулуун Гэгээнтэн ч мөн тэр толгойгүй аваргыг харж байлаа. Санни түүнийг ажиглан, энэ Сүүдэр нь аваргад ямар нэгэн сэтгэлтэй эсэхийг дахин бодов.

Түүнд нэгэн хачин мэдрэмж төрөв. Тийм, мэдрэмж байсан.

Гэхдээ тэр нь бишрэл биш.

Харин ч эсрэгээр... Чулуун Гэгээнтний бадмаараг нүдний гүнд нуугдсан мэдрэмж нь үл тоомсорлол байв.

'…Сонин юм.'

Санни нурсан сүмд байхдаа Хар Хүлэгт баатрын хуяг түүний Сүүдэртэй төстэйг анзаарч байсан. Гэхдээ тэд нэг эх үүсвэрээс гаралтай биш бололтой. Харин ч Нүгэлт Ад зэтгэрийн хуяг амьд хөшөөнүүдээс санаа авсан мэт.

Яг л хэн нэгэн тэднийг дуурайхыг оролдсон ч төгс хуулбар биш, бүүр дорд хувилбар л бүтээсэн мэт.

Тэгвэл энэ аварга ч мөн адил уу? Чулуун Гэгээнтэн болон түүний зүс нэгтнүүдийг амилуулсан тэр гайхамшигт бүтээлийг дуурайх гэсэн бүтэлгүй оролдлого юу?

Хариуг мэдэх арга байсангүй. Гэхдээ Санни өөрийн эрхгүй гайхсаар байлаа.

Удалгүй газар чичрэхээ больж, робот мэт алхах аваргын дүрс саарал мананд уусан алга болов. Хэсэг хугацааны дараа Нефис санаа алдаад уулс руу эргэн харав.

Одоо шөнийг өнгөрүүлэх газар олох цаг болжээ. Маргааш өглөө тэд алдагдсан аялалын ул мөрийг хайж эхэлнэ.